เขต 1 (ย่านโคโลเนียลไซ่ง่อน)

ทำความรู้จักเขต 1

เขต 1 ตั้งอยู่บนแหลมที่แม่น้ำไซ่ง่อนล้อมด้านตะวันออก และคลองเบ๋นเง่ทางใต้ มีเขต 3 อยู่ทางเหนือและตะวันตก เขต 4 อยู่ข้ามคลองเบ๋นเง่ทางใต้ เขต 5 (โชหล่อน) อยู่ไกลออกไปทางตะวันตก และแขวงบี๋นแถ่งอยู่ข้ามคลองทิ๋เง่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทั้งเขตมีพื้นที่ไม่ถึง 8 ตารางกิโลเมตร เดินถึงเกือบทุกที่หรือแค่แท็กซี่สั้น ๆ ก็ได้

สนามบินนานาชาติเตินเซินเญิ้ตอยู่ห่างไปประมาณ 6 กิโลเมตรทางเหนือ ใช้เวลาเดินทาง 20 ถึง 40 นาทีตามสภาพจราจร แกนหลักของเขต 1 อยู่ตรงถนนด่งโข่ยและถนนเหงียนเว้ ทั้งสองสายเชื่อมริมน้ำไซ่ง่อนขึ้นเหนือผ่านแกนโคโลเนียล ตลาดเบ๋นแถ่งที่ปลายตะวันตกเฉียงใต้ของถนนเหงียนเว้ ถือเป็นศูนย์กลางเชิงปฏิบัติของเขตนี้และเป็นจุดตั้งต้นให้หาเส้นทางง่าย

เขตนี้แบ่งเป็นโซนย่อยหลายส่วน แขวงเบ๋นเง่กับด่าคาวตอนตะวันออกเฉียงเหนือมีอาคารโคโลเนียลใหญ่โตและพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมหลัก ๆ ส่วนแขวงฟามหงื่อเหล่าแถวทิศตะวันตกเฉียงใต้คือแหล่งแบ็คแพคเกอร์ดั้งเดิม มี Bui Vien Walking Street เป็นหัวใจ ริมน้ำบนถนนโตนดึกถั่งก็เชื่อมตึกสำนักงานการเงินกับร้านอาหารระดับสูง รู้จักแต่ละโซนจะช่วยเลือกที่พักที่ใช่สำหรับคุณ

บรรยากาศ & เอกลักษณ์

ช่วงเช้าในเขต 1 เป็นเวลาของคนท้องถิ่น ราวตีห้าครึ่ง ตลาดสดซอยถนนต้นถัดด่ำก็เต็มไปด้วยเสียงทุบก้อนน้ำแข็งและมอเตอร์ไซค์ขนผักสด ร้านกาแฟข้างทางตั้งเก้าอี้พลาสติกเล็ก ๆ ตลอดทางเดินถนนเลลอยและเหงียนถิมินห์ไข กลิ่นน้ำซุปเฝอต้มข้ามคืนลอยอบอวล แสงแดดนุ่มนวลถนนด้อยเสียงลงบ้างตามจังหวะชีวิตของชาวเมือง มากกว่าคนผ่านทาง

สาย ๆ เศรษฐกิจท่องเที่ยวเริ่มคึกคัก รถบัสนักท่องเที่ยวมาจอดใกล้โบสถ์น็อทร์-ดาม ถนนคนเดินแน่นไปด้วยกลุ่มคนถ่ายรูปอาคารคณะกรรมการประชาชน อากาศบ่ายซึ่งหน้าแล้งอาจแตะ 35 องศา ทำให้คนน้อยลงนอกอาคาร ต่างหลบไปคาเฟ่หรือศูนย์การค้า ช่วงกลางวันแสงแดดแรงจัด แต่พอบ่ายแก่ ๆ แสงจะเป็นสีอำพันเหมาะกับการเดินเล่นถนนด่งโข่ยและเหงียนเว้สุด ๆ

ตกค่ำ เขต 1 แยกเป็นสองทาง ตอนเหนือแถวถนนด่งโข่ย โรงละครโอเปร่า และริมแม่น้ำกลายเป็นเขตของบาร์รูฟท็อป ร้านอาหารหรู และไวน์ ส่วนฟามหงื่อเหล่าทางใต้พลิกเป็นโลกอีกใบ ไฟนีออน เบียร์ถังน้ำแข็ง ร้านแบ็คแพคเกอร์และเสียงดังจนคุยแทบไม่ได้หลังสามทุ่ม ทั้งสองแบบคือเสน่ห์ที่ต่างกันของเขตนี้ และเดินถึงกันภายใน 15 นาที

สิ่งที่ทำให้เขต 1 ไม่เหมือนใครคือความต่างแบบหนาแน่น คุณสามารถเดินจากโบสถ์สไตล์ฝรั่งเศส ศตวรรษที่ 19 ไปตึกการเงินกระจกทันสมัย หรือกินบั๋นหมี่ถ้วยละ 30,000 ด่งที่ริมฟุตบาทได้ในเวลาไม่ถึง 10 นาที เขตนี้เปรียบเหมือนไฮไลต์ของไซ่ง่อน ถึงจะแลกมากับความพลุกพล่านและอะไรบางอย่างที่ดูตั้งใจโชว์เกินจริง แต่ชีวิตชาวเมืองข้างล่างยังคงจริงและอยู่อย่างมั่นคง

ที่เที่ยวและกิจกรรมน่าสนใจ

ย่านโคโลเนียลรอบจตุรัสปารีส (กงซาปารีส) คือพื้นที่ที่ถ่ายรูปกันมากที่สุดในเมือง มหาวิหารน็อทร์-ดาม สร้างระหว่างปี 1877-1880 ตั้งตระหง่านฝั่งเหนือของจตุรัส ทันทีข้างหลังคือ ที่ทำการไปรษณีย์กลางไซ่ง่อน หนึ่งในตัวอย่างสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสที่สวยที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันยังเปิดใช้ เป็นอาคารที่ต้องแวะชมเพียงแค่ภายในโถงโค้งสูงก็คุ้ม

เดินลงใต้ไปตามถนนด่งโข่ยจะเจอ โรงละครโอเปร่าไซ่ง่อน สร้างปี 1897 และยังมีการแสดงอยู่เกือบทุกคืน เดินต่อถนนเหงียนเว้สู่ริมน้ำ ถนนคนเดินเหงียนเว้ คือศูนย์รวมผู้คนช่วงค่ำวันหยุด มีงานเทศกาลดอกไม้ช่วงเต๊ต และลานด้านหน้าของ อาคารคณะกรรมการประชาชน มักใช้จัดกิจกรรมสาธารณะและฉายแสงยามค่ำคืน ทางเดินสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำพร้อมวิวข้ามไปฝั่งถูเถี่ยม

ที่ พิพิธภัณฑ์สงคราม ถนนโววานทัน ติดกับเขต 3 เป็นที่เที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในเวียดนาม นิทรรศการตั้งใจให้สะเทือนใจ ควรเตรียมใจก่อนไปชม ใกล้ ๆ กัน พระราชวังเอกภาพ ก็ให้บรรยากาศย้อนยุคอันน่าทึ่ง ตัวอาคารยังคงสภาพเดิมตั้งแต่ปี 1975 ทั้งลานจอดเฮลิคอปเตอร์ดาดฟ้าไปจนถึงบังเกอร์ใต้ดิน

• ตลาดเบ๋นแถ่ง: แลนด์มาร์กที่โดดเด่นที่สุดของเมือง ควรไปตอนเช้าเพื่อสัมผัสชีวิตคนท้องถิ่นมากกว่าซื้อของที่ระลึกช่วงบ่าย
• Bitexco Financial Tower Skydeck: ชมวิวทั่วเขต 1 และแม่น้ำไซ่ง่อน แนะนำช่วงพลบค่ำ
• ถนนหนังสือโฮจิมินห์ (เยืองซัค): ซอยคนเดินสายสั้น ๆ เรียงด้วยร้านหนังสือและคาเฟ่ ยอดฮิตสุดช่วงวันหยุด
• พิพิธภัณฑ์ศิลปะ: อาคารสไตล์ฝรั่งเศสในถนนฝ่อดึ๊กชิงน์ จัดแสดงศิลปะเวียดนามกว่าสามศตวรรษ
• ย่านด่าคาว: ถนนสายที่พักอาศัยตอนเหนือโบสถ์ เมืองเงียบ เดินเล่นร่มรื่น ร้านกาแฟท้องถิ่นน่านั่ง

ถ้าอยากดูภาพรวมสถานที่เที่ยวของไซ่ง่อนและวางลำดับการเดินทางให้ลงตัว ลองอ่าน คู่มือจัดทริปเที่ยวโฮจิมินห์ จะช่วยวางแผนเส้นทางเที่ยวเขต 1 กับย่านอื่น ๆ และทริปนอกเมือง

เรื่องกินดื่ม

เขต 1 มีอาหารครบทุกระดับราคา ตั้งแต่สตรีทฟู้ด 20,000 ด่งไปจนถึงเมนูชิมคอร์สสุดหรู ปัญหาไม่ใช่การหาอะไรกิน แต่เป็นการเลือกร้านที่ไม่ได้ขายเพราะมีแต่นักท่องเที่ยวแต่ขายเพราะคุณภาพจริง ๆ

ถ้าเน้นสตรีทฟู้ดย่านตลาดเบ๋นแถ่งสะดวกก็จริงแต่ราคามักแพงกว่าปกติ ทางเลือกดีกว่าอยู่แค่เดินไม่กี่บล็อก: รถขายบั๋นหมี่บนถนนเกาแมต, ร้านข้าวหัก (คอมตั๋ม) ในซอยตรอกถนนลี่ตู้จ่อง และร้านเฝอเจ้าดังด่าคาว ที่เปิดมาเป็นสิบปี ส่วนแถบร้านข้างทางบนถนนวินคานห์ (เป็นเขต 4 แต่เดินจากใต้เขต 1 แค่ 10 นาที) คือที่โปรดของคนท้องถิ่นถ้าอยากกินซีฟู้ดย่างแบบเวียดนาม

เส้นด่งโข่ยกับไฮบ่าจึงคือแหล่งอาหารระดับกลางถึงหรู ร้านอาหารฝรั่งเศสและญี่ปุ่นแทรกตามร้านเวียดนามพรีเมียร์ ราคาไม่หนีเมืองยุโรปสายกลาง บาร์รูฟท็อปแถวถนนบิ๋ยถิซวนและตามตึกสูงริมน้ำก็เหมาะนั่งชิลชมวิว ถ้าอยากดูแผนที่ร้านอาหารทั่วเมือง ลองอ่าน คู่มือร้านอาหารและของกินโฮจิมินห์ ได้เลย

แถวฟามหงื่อเหล่าเต็มไปด้วยร้านประหยัด ร้านสมูทตี้ และคาเฟ่นักเดินทาง คุณภาพอาจไม่เสมอแต่บรรยากาศสุดคึกคักคืนวันหยุด ถ้าอยากอินกับสตรีทฟู้ดทั่วเมือง ลองอ่าน คู่มือสตรีทฟู้ดโฮจิมินห์ ก่อนเริ่มกิน

• ข้าวหัก (คอมตั๋ม): ของคู่ไซ่ง่อน มีร้านเล็ก ๆ ตั้งแต่หกโมงเช้า จนถึงช่วงเที่ยวถึงตอนเย็น
• บั๋นหมี่: เวอร์ชันเด็ดต้องตามรถเข็นข้างถนนที่เปิดนาน ๆ มอเตอร์ไซค์จอดรอคิวเพียบ
• กาแฟเวียดนามเย็น (กาแฟซือด่า): สั่งได้เกือบทุกซุ้มข้างทาง ฉบับมาตรฐานจะใส่นมข้นหวานเยอะ
• หู่ติ๋ว: ก๋วยเตี๋ยวซุปใต้ของเวียดนาม รสเบากว่าเฝอ มีตามร้านเล็กด่าคาวและรอบตลาดเบ๋นแถ่ง

การเดินทาง เข้า-ออก และในพื้นที่

จากสนามบินเตินเซินเญิ้ต ทางเลือกง่ายสุดคือแท็กซี่มิเตอร์หรือแอปเรียกรถ (ส่วนใหญ่ใช้ Grab ในโฮจิมินห์) ทางไปใจกลางเขต 1 ระยะทาง 6 กิโลเมตร แต่ใช้เวลาตั้งแต่ 20 นาทีถึงเกินชม. ตามเวลาและจราจร ค่าแท็กซี่มิเตอร์โดยประมาณ 150,000-250,000 ด่ง แต่ควรตรวจสอบเรตกับปัจจุบัน

ในเขต 1 เดินเท้าคือช่องทางคล่องตัวสุด ไปแลนด์มาร์กสำคัญง่ายมาก จากตลาดเบ๋นแถ่งถึงโบสถ์น็อทร์-ดามประมาณ 1.2 กิโลเมตร จากโบสถ์ถึงพระราชวังเอกภาพอีก 700 เมตร จากตลาดเบ๋นแถ่งถึงพิพิธภัณฑ์สงครามประมาณ 1.5 กิโลเมตร ทั้งเขตเดินได้ไม่ต้องใช้รถสำหรับนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่

ระบบรถไฟฟ้าโฮจิมินห์เพิ่งเริ่มให้บริการ สาย 1 (เบ๋นแถ่ง–ซุ๋ยเตียน) เปิดปลายปี 2024 สถานีเบ๋นแถ่งอยู่ข้างตลาด ให้เดินทางต่อไปเขตตะวันออกสะดวก สาย 2 จะสร้างปลายปี 2026 ขึ้นไป ระบบรถเมล์มีแต่เส้นทางและตารางอาจงงสำหรับมือใหม่ Grab Bike ยังเป็นวิธีเร็วและถูกสุดสำหรับทางสั้น ๆ หากอยากรู้เรื่องการเดินทางทั่วเมืองครบถ้วน อ่าน คู่มือเดินทางในโฮจิมินห์ซิตี้ ได้เลย

ปั่นจักรยานในเขตนี้พอทำได้แต่ไม่เหมาะกับมือใหม่ จราจรเขต 1 หนาแน่นและต้องอ่านจังหวะทางท้องถิ่น การข้ามถนนแบบคนเดินต้องใจเย็น เดินสปีดเสมออย่าหยุดกลางถนน

พักที่ไหนดี

เขต 1 คือพื้นที่โรงแรมหนาแน่นที่สุดของโฮจิมินห์ มีครบตั้งแต่เตียงโดมหอพักในฟามหงื่อเหล่า ไปถึงโรงแรมห้าดาวถนนด่งโข่ยกับเล่อซวน ถ้าอยากเปรียบเทียบตัวเลือกแต่ละย่านและช่วงราคา ลองอ่าน คู่มือหาที่พักในโฮจิมินห์ ดีสุด

ช่วงตะวันออกเฉียงเหนือระหว่างถนนด่งโข่ยกับริมน้ำรวมโรงแรมหรูระดับสูง พักตรงนี้เดินถึงโรงละครโอเปร่า แลนด์มาร์กโคโลเนียล และร้านอาหารดี ๆ ทั้งหมด แต่ก็เป็นโซนราคาแรง โรงแรมบูทีคระดับกลางกระจายทั่วเบ๋นเง่กับเหงียนไทบิ่ง มักอยู่ในตึกบ้านเก่าปรับปรุงใหม่ห่างจากถนนสายหลักนิดเดียว

แขวงฟามหงื่อเหล่าคือศูนย์รวมที่พักประหยัด มีโฮสเทล เกสต์เฮาส์ โรงแรมราคาถูกหนาแน่นรอบถนนเดอเถิมกับบุ่ยเวียน เดินทางสะดวกและถูกมาก แต่ปัญหาใหญ่คือเสียงดัง ห้องพักที่ติดถนนบุ่ยเวียนเอาไว้สำหรับสายปาร์ตี้ก่อนเที่ยงคืนช่วงเสาร์อาทิตย์ ถ้าไม่ชอบเสียงขอห้องชั้นบนที่หันหลังให้ถนน

แถบแขวงด่าคาวกับเตินดินห์ริมเขตตอนเหนือเป็นตัวเลือกสงบกว่า ทั้งถนนร่มรื่นกว่า เสียงจราจรลดลงชัดหลัง 4 ทุ่ม และยังเดินถึงแลนด์มาร์กกลางเมืองใน 10-15 นาที เหมาะที่สุดสำหรับนักเดินทางที่อยากได้ความสะดวกโดยไม่เสียบรรยากาศชุมชน

สรุปตรงไปตรงมา: จุดเด่นจุดด้อย

เขต 1 สมกับเป็นจุดเริ่มต้นชัดเจนในการมาเยือนโฮจิมินห์ซิตี้ เพราะรวมแลนด์มาร์ก การเดินทาง อาหาร และที่พักแน่นหนากว่าทุกเขต เหมาะกับผู้มาเยือนครั้งแรก 2-3 วัน เพราะเดินถึงทุกที่สำคัญและใช้เป็นฐานทริปไปเขตอื่นได้สะดวก

แต่ก็มีเรื่องต้องรู้ พื้นที่หลักของเขต 1 นักท่องเที่ยวเยอะ แรงกดดันทางการค้าก็มาก ร้านอาหารรอบแลนด์มาร์กและแผงขายของมักคิดราคาสูง โซนฟามหงื่อเหล่าเองก็มีบรรยากาศชั่วคราว เกือบไร้สัมผัสชุมชนจริง เหมาะกับสายเฟรนด์ลี่มากกว่าสายฮิป ถ้าอยากได้กลิ่นอายไซ่ง่อนดั้งเดิม แนะนำเดินไปถนน เขต 3 ทางเหนือเลย บรรยากาศชีวิตคนเมืองจริง ๆ แต่ก็เดินทางเกือบสะดวกเท่ากัน หรือย่านจีนเวียดนามใน โชหล่อน เขต 5 คืออีกทางเลือกเด่นสำหรับคนที่สายประวัติศาสตร์โคโลเนียลมาแล้ว

ความร้อนและเสียงดังไม่ใช่แค่เรื่องรบกวนเล็ก ๆ แต่เป็นข้อเท็จจริงของโครงสร้างเมืองซะมากกว่า จากเช้ามืดถึงเที่ยงคืน เขตนี้เดินเครื่องเต็มสูบตลอด และอากาศร้อนชื้นระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายนทำให้เที่ยงวันยากจะเที่ยวกลางแจ้ง ถ้ามีแผนเที่ยวแต่เช้าและเย็น แล้วเก็บช่วงบ่ายไปนั่งพิพิธภัณฑ์หรือคาเฟ่จะโอเคกว่าการเดินทั้งกลางวัน