แกลเลอรีแห่งชาติ ลอนดอน: ดูอะไรดี ไปเมื่อไหร่ และทำไมต้องไปสักครั้ง

แกลเลอรีแห่งชาติคืออะไร

แกลเลอรีแห่งชาติเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะสาธารณะ ก่อตั้งปี 1824 รวมผลงานภาพวาดยุโรปตะวันตกกว่า 2,300 ชิ้น ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 13 ไปจนถึงราวปี 1900 โดยจะมีจัดแสดงจริงอยู่ราว 1,000 ชิ้นต่อครั้ง จุดเริ่มต้นของที่นี่เรียบง่าย: รัฐบาลอังกฤษซื้อภาพวาด 38 ชิ้นจากมรดกของ John Julius Angerstein อดีตนายธนาคาร แล้วจัดแสดงที่บ้านเก่าเลขที่ 100 Pall Mall ภายในสิบปีถัดมา เมื่อคอลเลกชันขยายตัว ก็ย้ายมายังอาคารที่สร้างขึ้นใหม่โดยเฉพาะ บริเวณฝั่งเหนือของจัตุรัสทราฟัลการ์ และอยู่ที่นี่ตั้งแต่นั้นมา

ที่นี่ถือว่าขอบเขตของคอลเลกชันกว้างขวางมาก ถ้าคุณมีเวลาสักบ่ายเดียวก็ชมได้ตั้งแต่งานกระดานไม้แบบเฟลมมิชของ Jan van Eyck ในยุค 1400 ถึงภาพเหมือนทางการของ Velázquez, แสงละมุนแบบละครของ Caravaggio, ทิวทัศน์แบบอังกฤษของ Turner ไปจนถึงผลงานช่วงปลายของ Van Gogh ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ของจำลองหรือรอง อย่างใด แต่เป็นผลงานสำคัญของแต่ละสายศิลปะ อยู่ใกล้กันแค่ไม่กี่เมตร

สำหรับใครที่วางแผนจะเก็บสถานที่วัฒนธรรมหลายจุด แกลเลอรีแห่งชาติก็อยู่ติดกับ National Portrait Gallery ที่อยู่ข้างกัน เดินถึงกันง่าย แถมเข้าฟรีเหมือนกัน

อาคารหลักกับบรรยากาศรอบข้าง

ด้านหน้าหลักของแกลเลอรีแห่งชาติ คือสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิกที่โดดเด่น สร้างเสร็จปี 1838 ตามแบบของ William Wilkins ระเบียงเสาหินใหญ่หันหน้าเข้าจัตุรัสทราฟัลการ์ ถ้ามาช่วงเช้าอากาศดี วิวมองจากบันไดลงไปเห็นน้ำพุและเสาเนลสันไปจนถึงแม่น้ำเทมส์ ถือเป็นจุดชมวิวกลางลอนดอนที่ฟรีและถ่ายรูปสวยสุดๆ แบบไม่ต้องจองล่วงหน้า

ฝั่ง Sainsbury Wing ที่สร้างเพิ่มปี 1991 ออกแบบโดย Robert Venturi ใช้เป็นทางเข้าหลักสำหรับผู้มาเยือน อยู่ทางตะวันตกของอาคาร เข้าได้โดยไม่ต้องเดินขึ้นบันได สะดวกกับผู้ที่ใช้รถเข็นหรือเข็นเด็ก อาคารดั้งเดิมของ Wilkins กับส่วนต่อเติมในยุคถัดมา ทำให้อาคารข้างในมีหลายชั้นและปีกแยกๆ กัน ดูงงเล็กน้อยตอนแรก แต่ที่นี่มีแผนผังแจกตรงทางเข้า และเลขห้องถึงจะดูแปลกแต่พอรู้ว่าห้องเดินลำดับตามยุคศิลปะก็เข้าใจง่ายขึ้นเยอะ

คอลเลกชันในแกลเลอรี: จะได้เห็นอะไรจริง

Sainsbury Wing เป็นโซนที่ผู้คนมักเดินชมช้ากว่าปกติ แสงสว่างปรับเย็นและนุ่มกว่าปีกอื่นเพื่อถนอมสีของภาพไม้โบราณ Arnolfini Portrait ของ Van Eyck ก็อยู่นี่ เป็นงานที่ดูยิ่งละเอียดก็ยิ่งน่าทึ่ง: กระจกเงาที่ผนังหลัง, สุนัขหน้าตาคู่สามีภรรยา, อักษรละตินเหนือศีรษะ เหล่านี้คือภาพที่นักวิชาการถกเถียงรายละเอียดกันมากว่าสองร้อยปี ถ้าได้ยืนต่อหน้าแล้วจะเข้าใจเอง

North Wing มีงานยุคศตวรรษที่ 17 ซึ่งจัดว่าแข็งแรงสุดในแกลเลอรี ไม่ว่าจะเป็นภาพเหมือนตัวเองของ Rembrandt, A Young Woman Standing at a Virginal ของ Vermeer ไปจนถึงงานเด่นๆ ของ Rubens โซนนี้เพดานสูง ห้องกว้าง คนจะบางตาตอนสายๆ มากกว่าฝั่ง impressionist ที่ East Wing เยอะ

East Wing คนเยอะเพราะมี The Fighting Temeraire ของ Turner รวมถึงภาพดังของ Van Gogh อย่าง Sunflowers กับเก้าอี้ Van Gogh ซึ่งเป็นงานที่ถูกนำไปใช้บ่อยจนใครๆ ก็อยากเห็นกับตา ห้องรอบๆ จะเบียดเสียดตอนคนเยอะ ถ้าอยากดูชิวๆ แนะนำมาแต่เช้า (10:00) วันธรรมดา หรือมาวันศุกร์ช่วงค่ำที่เปิดถึง 3 ทุ่ม จะเดินแบบสบายขึ้นชัดเจน

บรรยากาศแต่ละช่วงเวลา แตกต่างยังไง

เช้าวันธรรมดาตั้งแต่ 10 โมง – 11:30 จะเงียบที่สุด ห้องแกลเลอรีดูสงบ โดยเฉพาะฝั่ง Sainsbury Wing และโซนศตวรรษที่ 17 คุณจะยืนดูผลงานสำคัญแบบใกล้ชิดโดยไม่มีคนบัง ทำให้การเดินชมได้อรรถรสมากขึ้น

ช่วงเที่ยงๆ จตุรัสทราฟัลการ์ด้านนอกจะเต็มไปด้วยผู้คน ซึ่งก็ไหลเข้ามาในแกลเลอรี ทัวร์กรุ๊ปจะเริ่มทยอยมาแน่นตั้งแต่ 11 โมง และคนจะมารุมงานดังๆ มากขึ้น โถงกลางกับ East Wing คือจุดที่โดนผลกระทบเต็มที่ ส่วน West Wing กับ North Wing บางโซนจะยังเงียบกว่ามาก แม้ช่วงพีค เพราะเป็นงานที่ต้องอาศัยความเข้าใจมากกว่าและไม่ค่อยถูกถ่ายภาพบ่อย

บ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ คือเวลาที่คนเยอะที่สุดจริงๆ ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้แนะนำโฟกัสที่ Sainsbury Wing กับห้องศิลปะดัตช์-เฟลมิช จะเดินโล่งกว่า ส่วนห้องภาพ impressionist กับ post-impressionist ที่ East Wing บางช่วงแทบจะต่อคิวดู

นิทรรศการพิเศษและกิจกรรม

แกลเลอรีแห่งชาติมีนิทรรศการพิเศษตลอดปี มักจัดใน Sainsbury Wing โดยจะมีค่าเข้าชมต่างหากซึ่งขึ้นกับแต่ละรอบ ทุกนิทรรศการพิเศษได้มาตรฐานสูง บางครั้งนำผลงานจากทั่วโลกมารวมกันที่เดียวแค่ช่วงนี้เท่านั้น แนะนำจองตั๋วล่วงหน้าเพราะรอบยอดนิยมมักเต็มเร็ว

ที่นี่ก็จัดกิจกรรมฟรี, พูดคุย หรือโปรแกรมกลางคืนอยู่เสมอ โดยเฉพาะวันศุกร์ คาเฟ่กับร้านอาหารในอาคารก็เป็นทางเลือกดีๆ สำหรับพักเหนื่อย แต่แถวจตุรัสทราฟัลการ์ก็มีร้านอาหารเยอะแยะถ้าอยากออกไปลองที่อื่น

แกลเลอรีแห่งชาติอยู่ใจกลาง Westminster เดินถึงสถานที่สำคัญอื่นๆ ได้ง่าย Trafalgar Square ด้านหน้าแกลเลอรี่ก็จัดว่าคุ้มค่าที่จะเดินชมสักหน่อย และโบสถ์ St Martin-in-the-Fields ที่อยู่ริมฝั่งตะวันออกของจัตุรัสก็มีคอนเสิร์ตกลางวันฟรีบางวันด้วย

เดินทางอย่างไร? ข้อมูลการเยี่ยมชม

สถานี Charing Cross (สาย Bakerloo กับ Northern และรถไฟสายหลัก) ใกล้สุดจากแกลเลอรี เดินเพียง 2 นาที อีกตัวเลือกคือ Leicester Square (สาย Northern, Piccadilly) เดิน 4 นาที หรือ Embankment เดิน 6-8 นาที พื้นที่รอบนี้เดินทางด้วย Tube สะดวกมากจากทุกฝั่งใจกลางลอนดอน

ทางเข้าสำคัญฝั่ง Sainsbury Wing ไม่มีขั้นบันได มีที่จอดรถ Blue Badge ให้บน Orange Street (แต่ต้องจองล่วงหน้าทางโทร. +44 (0)20 7747 2885) กับช่องจอดพิเศษบน St Martin's Street ผ่าน Westminster Parking Information Service ฝากของใน cloakroom มีค่าบริการน้อยต่อชิ้น สมาชิก National Gallery มักจะได้สิทธิพิเศษ แนะนำเช็คราคาล่าสุดก่อนมา

ถ้าคุณวางแผนใช้เวลาทั้งวันที่นี่ เส้นทางย่านนี้ต่อเที่ยวที่อื่นใน Westminster ได้ง่าย ลอนดอนราชวงศ์ ยังแนะนำแลนด์มาร์กดังอย่าง Buckingham Palace กับ St James's Park เดินถึงกันได้แค่ 15 นาทีทางตะวันตก

ข้อควรรู้: การถ่ายภาพและการเข้าถึง

สามารถถ่ายภาพคอลเลกชันถาวรได้เพื่อใช้ส่วนตัว (ไม่ใช่เพื่อการค้า) ห้ามใช้แฟลชและขาตั้งกล้อง นิทรรศการพิเศษอาจมีกฎต่างกัน ให้ดูป้ายประกาศก่อนเข้างาน กล้องมือถือสมัยนี้ก็พอสำหรับถ่ายบันทึกข้อมูล แต่หลายครั้งซื้อหนังสือรวมภาพของแกลเลอรีเองคุ้มกว่าถ่ายรูปภาพในแสงไฟ

พื้นที่ค่อนข้างใหญ่ และต้องเดินหรือยืนชมทีละนานๆ แนะนำใส่รองเท้าที่เดินสบาย มีที่นั่งพักส่วนมากจะอยู่กลางห้องบนม้านั่งนุ่ม ถ้ามากับเด็ก แกลเลอรีก็มีสื่อเฉพาะสำหรับครอบครัวและผลงานหลายชิ้นที่จะทำให้เด็กโตสนใจโดยเฉพาะห้องแนวเล่าเรื่องศตวรรษที่ 17 ถ้ารู้สึกว่าพิพิธภัณฑ์ใหญ่เกิน แนะนำเจาะดูแค่ 2–3 ห้อง จะสบายใจกว่าเดินให้ทั่ว

ใครอยากรู้จักพิพิธภัณฑ์ลอนดอนในภาพรวม แนะนำอ่าน พิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดในลอนดอน ซึ่งรวบรวมแนะนำตั้งแต่พิพิธภัณฑ์รัฐบาลฟรีถึงสถาบันเฉพาะด้านแบบมีค่าเข้าไว้ครบ