Tate Britain: 500 ปีแห่งศิลปะอังกฤษในแกลเลอรี่เดียว ฟรี!

Tate Britain จริงๆ แล้วคืออะไร

Tate Britain คือพิพิธภัณฑ์ศิลปะอังกฤษแห่งชาติ อยู่ในตึกนีโอคลาสสิกริมฝั่งเหนือแม่น้ำเทมส์ แถว Westminster รวมผลงานศิลปะกว่า 500 ปี ตั้งแต่ศตวรรษ 16 จนถึงปัจจุบัน ถือเป็นที่ที่รวมศิลปะอังกฤษได้ครบที่สุดในโลก ที่นี่เป็นหนึ่งใน 4 สาขาของ Tate (อีกสามที่คือ Tate Modern ฝั่งตรงข้าม เทตลิเวอร์พูล และ St Ives) และเป็นแห่งแรก จุดเริ่มต้นเกิดจาก Henry Tate บริจาคคอลเลกชันศิลปะให้ชาติในปี 1897 เดิมทีใช้ชื่อว่า The National Gallery of British Art

หลายคนมักสับสนกับ Tate Modern ที่อยู่โรงไฟฟ้าเก่า Bankside ห่างไปทางตะวันออก เน้นงานศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัยนานาชาติ ส่วน Tate Britain มีคาแรกเตอร์เฉพาะของตัวเอง—ย้อนรากลึกกว่า จัดเรียงตามลำดับเวลาเด่นกว่า และให้น้ำหนักกับอัตลักษณ์ศิลปะชาติ ที่นี่เหมาะกับการเข้าใจวิวัฒนาการของภาพวาด ประติมากรรม และงานพิมพ์อังกฤษตลอดหลายศตวรรษ

คอลเลกชัน Turner: เหตุผลที่หลายคนมาที่นี่

Tate Britain รวบรวมงานของ J. M. W. Turner มากที่สุดในโลก โซน Clore Gallery ที่รวบรวมผลงาน Turner โดดเด่นกว่าโซนอื่นๆ Turner บริจาคภาพสีน้ำมันประมาณ 300 ชิ้น และภาพสีน้ำ-วาดเส้นอีกนับพันให้ชาติเมื่อเสียชีวิตในปี 1851 ส่วนสำคัญของสมบัตินี้ก็อยู่ที่นี่ เดินในห้อง Turner จะรู้สึกเหมือนเดินอยู่ในความคิดของศิลปินตลอด 50 ปีที่หมกมุ่นเรื่องแสง น้ำ บรรยากาศ และการละลายรูปร่างวัตถุ

ความหลากหลายของผลงานโดดเด่นมาก ภาพสีน้ำยุคแรกแนว topographical อยู่คู่กับสีน้ำมันปลายชีวิตที่วาดราวกับเรือกับพายุจะกลืนในหมอกสีจางๆ ภาพดังอย่าง Snow Storm: Steam-Boat off a Harbour's Mouth (1842) และภาพเวนิสปรากฏบ่อย ถ้าคุณเคยเห็น Turner จากแค่ในหนังสือ มาดูผลงานจริงแล้วจะรู้สึกแตกต่างมาก—ขนาด สี และพื้นผิวของแต่ละภาพรับแสงเปลี่ยนตามช่วงเวลา มาตอนเช้าที่แสงนุ่มผ่านสกายไลท์จะดีเป็นพิเศษ ช่วงบ่ายบางวันแสงอาจสะท้อนจนดูยาก

คอลเลกชันถาวร: 500 ปี เดินห้องต่อห้อง

นอกจาก Turner แล้ว งานถาวรที่นี่จัดเรียงแทบจะเป็นลำดับเวลา—เดินแต่ละห้องเหมือนท่องประวัติศาสตร์ศิลปะอังกฤษตั้งแต่ภาพเหมือนยุค Tudor, Stuart ห้องแรกๆ ไล่มาเป็นภาพทิวทัศน์-ชีวิตประจำวันยุคศตวรรษ 18, งานเสียดสีของ Hogarth, Constable, กลุ่ม Pre-Raphaelite, ภาพเหมือน Sargent ก่อนจะเข้าสู่ศิลป์อังกฤษศตวรรษ 20 อย่าง Spencer, Hepworth, Moore, Bacon, Freud และ Hockney

การจัดแบบนี้เหมาะทั้งคนเดินชมเพลินๆ และคนที่หามุมลึกเฉพาะเรื่อง เดินแบบไม่วางแผนก็ยังเจองานที่คุ้นตา หรือจะดูเฉพาะยุคใดก็ใช้แผนที่แกลเลอรี่ช่วยได้ ห้อง Pre-Raphaelite มักมีคนแน่นแม้วันปกติ เพราะทั้งภาพสดเข้มข้นและนิยมถ่ายรูปไปแชร์กัน ส่วนห้องศิลป์อังกฤษยุค 20 เดินสบายกว่า เหมาะกับค่อยๆ พินิจงาน

หอศิลป์มักปรับจัดห้องใหม่และหมุนเวียนนำงานจากคลังมายืนแสดง ทำให้จะมีรายละเอียดเปลี่ยนเรื่อยๆ บางทีอาจมีงานสำคัญยืมไปโชว์ที่อื่นชั่วคราวด้วย แนะนำให้เช็คพิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดในลอนดอน สำหรับไฮไลต์นิทรรศการช่วงที่คุณจะไป

นิทรรศการพิเศษและรางวัล Turner Prize

Tate Britain มีนิทรรศการใหญ่แบบต้องซื้อตั๋วปีละ 2–3 งาน ส่วนมากเน้นศิลปินเดี่ยวหรือกลุ่มเคลื่อนไหวในแวดวงศิลปะอังกฤษหรือใกล้เคียง คนจะแน่นช่วงแรกๆ ของนิทรรศการใหญ่ๆ แนะนำจองตั๋วล่วงหน้า สำหรับตั๋ววันนั้นบางทีก็มีแต่ไม่แน่นอน

ที่นี่เป็นบ้านหลักของรางวัล Turner Prize ซึ่งเป็นรางวัลศิลปะร่วมสมัยที่ดังที่สุดในอังกฤษ แม้สถานที่และพิธีมอบรางวัลจะหมุนเวียนไปบ้าง ถ้าปีนั้นมีจัดแสดง Turner Prize ที่ Tate Britain นิทรรศการจะเปิดช่วงปลายปีและอยู่หลายเดือน คนมาเยอะหลากหลายมาก แม้คนที่ปกติไม่ดูงานศิลป์ก็ยังเข้าชม แถมยังมีดราม่าถกเถียงในสื่อเกี่ยวกับทิศทางศิลปะอังกฤษอยู่เป็นประจำ คุณอาจติดใจหรือหงุดหงิดก็ได้ แต่มันคือหน้าต่างสู่โลกศิลปะอังกฤษปัจจุบันจริงๆ

ตัวอาคาร บรรยากาศ และความรู้สึกเมื่อมาเยือน

อาคารหลักสร้างตั้งแต่ปี 1897 โดย Sidney R. J. Smith ในสไตล์นีโอคลาสสิก มีระเบียงเสาสูงใหญ่หันหน้าแม่น้ำเทมส์ ภายในหรูหรากว่าที่คิด มีเพดานสูง โถงกว้าง และโดมกลางชวนให้เดินแบบไม่เร่งรีบ ห้องแสดงงานมีทั้งแบบคลาสสิก พื้นไม้และเงียบราวโบสถ์ กับห้องสมัยใหม่ผนังขาวไฟราง

มาเช้าวันธรรมดาโดยเฉพาะช่วงไม่ใช่ปิดเทอม จะพบว่าที่นี่สงบกว่าหอศิลป์บิ๊กเนมในลอนดอนมาก ช่วงหลังเปิดหนึ่งชั่วโมงคนจะบางลงเยอะ พอบ่าย—โดยเฉพาะเสาร์อาทิตย์—โซนนิทรรศการพิเศษมักคนแน่นจนชมงานแบบสงบไม่ได้อีก ช่วงที่คนเยอะสุดคือบ่ายวันอาทิตย์ถ้ามีนิทรรศการดังๆ ส่วนคอลเลกชันถาวรแบ่งห้องกันเลยไม่รู้สึกแออัด

Djanogly Cafe ชั้นใต้ดินเสิร์ฟอาหารคุณภาพดีทั้งวัน ส่วน Rex Whistler Restaurant ชั้นล่างสุด หลายคนนับว่าเป็นร้านอาหารในพิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดในลอนดอน มีเมนูครบ และภาพจิตรกรรมฝาผนังสุดแปลกตาทั้งสี่ด้าน แนะนำจองโต๊ะล่วงหน้าถ้าจะมากินมื้อกลางวันหรือเย็นวันหยุด

การเดินทางและข้อมูลใช้งานจริง

ทางง่ายสุดคือนั่งรถไฟใต้ดินสาย Victoria มาลง Pimlico เดินแค่ 5 นาทีถึง Manton Entrance ถนน Atterbury เส้นทางจะผ่านย่านที่อยู่อาศัยสงบ ไม่มีอะไรให้แวะมาก Victoria station ก็ไม่ไกล มีหลายสาย กับ Overground และรถไฟแห่งชาติ ถ้ามาจาก South Bank หรือ Tate Modern ให้ใช้บริการเรือ Tate Boat ของ Thames Clippers มาขึ้นที่ Millbank Pier ทั้งสดวกและวิวดี ใช้เวลาประมาณ 20 นาที

สายปั่นจักรยานมีที่จอดแบบปลอดภัยตรงแกลเลอรี่ แถมบริเวณนั้นยังมีจุดจักรยาน Santander Cycles หลายจุด ใครจะเที่ยว Tate Britain กับที่เที่ยวอื่นใน Westminster อย่างWestminster ถือว่าอยู่ใกล้กัน—รัฐสภา Westminster Abbey และ St James's Park เดินถึงหมด

ที่จอดรถบนถนน Millbank ต้องจ่ายเฉพาะวันธรรมดา เสาร์-อาทิตย์จอดฟรี รวมถึงหลัง 18:30 วันธรรมดา เปิดทุกวัน 10:00–18:00 เข้ารอบสุดท้าย 17:30 และเริ่มปิดห้อง 17:50 วันหยุดนักขัตฤกษ์เวลาทำการอาจแตกต่างกัน แนะนำเช็ค tate.org.uk ก่อนมา

การถ่ายภาพและสิ่งที่ควรเตรียม

คอลเลกชันถาวรส่วนใหญ่ถ่ายรูปได้โดยไม่ใช้แฟลช นิทรรศการพิเศษแต่ละงานจะมีป้ายแจ้งเงื่อนไขในแต่ละห้อง กลุ่ม Turner เหมาะถ่ายรูปโดยเฉพาะ เพราะเนื้อผ้าแคนวาสกับแสงธรรมชาติจากสกายไลท์ช่วยดึงรายละเอียด หลีกเลี่ยงเลนส์มุมกว้างมากในห้องเล็ก เพราะภาพจะเพี้ยนจนดูผิดธรรมชาติ

ไม่มีข้อจำกัดขนาดกระเป๋าหรือเสื้อนอกเกินการสแกนตามมาตรฐาน ตรวจกระเป๋าตั้งแต่ทางเข้า ถ้ามา Tate Britain พร้อมทริปศิลปะในลอนดอนด้วย ลองแวะNational Gallery ที่ Trafalgar Square และNational Portrait Gallery ทั้งสองแห่งเข้าฟรี เดินทางจาก Pimlico ได้ด้วยรถบัสหรือรถไฟใต้ดิน สามแห่งนี้จะเก็บครบในวันเดียวก็ไหว แต่ก็หนักศิลป์มากอยู่นะ