ทาวเวอร์บริดจ์: สัญลักษณ์ลอนดอนที่ใกล้ชิดกว่าที่เคย

ทาวเวอร์บริดจ์คืออะไรจริง ๆ

ทาวเวอร์บริดจ์เป็นแลนด์มาร์กที่แม้จะเห็นภาพจนชินตาตามโปสการ์ด ซองชาหรือเปิดเรื่องหนังอังกฤษมากมาย แต่เมื่อมายืนจริง ๆ ที่ขอบเมืองลอนดอนฝั่งตะวันออก สะพานที่ทอดเหนือ Pool of London ตรงจุดที่แม่น้ำเทมส์เคยเป็นประตูสู่ท่าเรือสำคัญของจักรวรรดิอังกฤษ กลับยิ่งใหญ่จนเกินภาพถ่ายใด ๆ จะสื่อถึง

สะพานเริ่มสร้างเมื่อปี 1886 และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการวันที่ 30 มิถุนายน 1894 โดยเจ้าชายแห่งเวลส์แทนควีนวิกตอเรีย งานออกแบบต้องรองรับทั้งการเปิดให้อู่เรือสูงผ่านเข้าออกได้บ่อย ๆ และต้องแบกรับรถราวิคตอเรียหนัก ๆ ด้วย วิธีแก้คือสร้างแบบบาสคิวลและแขวนผสม ส่วนกลางสองช่วงใช้ระบบไฮดรอลิกยกขึ้นได้ หอคอยสไตล์โกธิกสร้างเพื่อเสริมความสง่างามด้วยหิน Portland และแกรนิต Cornish ไม่ให้ดูแข็งกระด้างเหมือนสะพานอุตสาหกรรมทั่วไป

จนถึงปี 1976 สะพานยังใช้เครื่องยนต์ไฮดรอลิกไอน้ำแบบวิกตอเรียยกบาสคิวล เครื่องเหล่านี้ถูกอนุรักษ์ไว้ในห้องเครื่องฝั่งใต้ ตัวยักษ์ที่ยังเงางามให้เห็นภาพความทะเยอทะยานอุตสาหกรรมในยุคที่ทาวเวอร์บริดจ์นับเป็นสะพานยกที่ใหญ่และล้ำสมัยที่สุดในโลก

ทางเดินกระจกสูง: เจออะไรบ้าง

ไฮไลต์ของที่นี่คือทางเดินลอยฟ้าระดับ 42 เมตร เชื่อมหอคอยทั้งสอง ด้านหนึ่งพื้นบางช่วงทำเป็นกระจกให้มองเห็นแม่น้ำ รถ และชีวิตริมฝั่งแบบเสียว ๆ แม้จะเป็นคนไม่กลัวความสูงก็ตาม พื้นกระจกยาวประมาณหนึ่งในสามของสะพาน จะยืนชมสักพักหรือเอาแค่ผ่านไว ๆ ก็เลือกได้

มุมมองจากทางเดินนี้เซอร์ไพรส์นักท่องเที่ยวหลายคน ทางตะวันตกจะเห็นหอคอยลอนดอนและกลุ่มตึกทรงกระจกย่าน City ชัดเจน มองตะวันออกจะมองไปถึงโค้งแม่น้ำและตึกสูง Canary Wharf ส่วน The Shard โผล่สูงปรี๊ดทางใต้ ถ้าวันฟ้าโปร่งจะเห็นแม่น้ำไกลไปจนเจอโดมโบสถ์เซนต์พอล ถ้าเป็นวันครึ้มๆ แสงจะทำให้ทุกอย่างดูหม่น ขณะที่ถ้ามาก่อนสิบโมงครึ่งจะได้รับแสงเช้าที่สะท้อนผิวน้ำสวยแบบซีนหนัง

นิทรรศการทาวเวอร์บริดจ์

นิทรรศการต้องเสียค่าเข้า จุดเริ่มอยู่ที่หอคอยเหนือ จะใช้ลิฟต์หรือเดินบันไดขึ้นไปทางเดินสูงก็ได้ ตลอดทางมีโซนแสดงของเก่า รูปภาพ และจออินเทอร์แอคทีฟเล่าประวัติการออกแบบ สร้าง และใช้งานสะพาน ตั้งแต่แข่งประกวดวิศวกรรม เงื่อนไขลูกจ้าง จนถึงเบื้องหลังการเลือกสร้างสะพานไกลลงไปปลายน้ำขนาดนี้

ห้องเครื่องอยู่ตึกแยกฝั่งใต้รวมอยู่ในตั๋วเดียวกัน ภายในเป็นเครื่องไฮดรอลิกไอน้ำของแท้ที่ใช้ยกสะพานจนกว่าจะเปลี่ยนมาใช้ไฟฟ้าในปี 1976 ขนาดใหญ่และสภาพสวยมาก บรรยากาศในห้องเหมือนโบสถ์อุตสาหกรรมแต่ไม่หนักเกินเข้าใจ ป้ายอธิบายระบบไฮดรอลิกละเอียดพอดีสำหรับผู้ใหญ่ที่อยากรู้เชิงเทคนิค แต่เด็กก็เดินดูสนุก

นิทรรศการนี้ดำเนินการโดย City Bridge Foundation ซึ่งดูแลสะพานบนแม่น้ำเทมส์ของ City of London Corporation ทั้งห้าสะพาน สาระครบ ไม่ใช่กับดักนักท่องเที่ยวแน่นอน แต่ถ้าใครเน้นวิวมากกว่าประวัติศาสตร์ Sky Garden หรือ The Shard ให้มุมสูงแม่น้ำคล้ายกัน แต่ไม่มีความขลังแบบอยู่กลางสะพานตัวจริง

ชมการยกสะพาน

สะพานยังเปิดยกให้เรือผ่านอยู่จริง ๆ หลายครั้งต่อสัปดาห์ขึ้นกับตารางเรือ สามารถเช็คตารางรอบยกได้ที่เว็บทางการ ควรวางแผนเป๊ะ ๆ หากอยากเห็นตอนยกเต็ม ๆ ซึ่งปกติใช้เวลาประมาณ 5 นาที ดูจากฝั่งใต้ใกล้สวน Potters Fields จะเห็นมุมเต็มพร้อมฉากหลังเป็นกลุ่มตึก City แต่ถ้าได้อยู่บนทางเดินกระจกขณะที่สะพานยกใต้เท้าคุณจะเข้าใจว่านี่คืออีกประสบการณ์ เครื่องกลทำงานเงียบกว่าที่คิดและขยับช้า ๆ แบบเพลินตา

ช่วงฤดูร้อนการยกสะพานจะบ่อยกว่า เพราะเรือเดินทางเยอะขึ้น เรือใบสูง ๆ ก็จะผ่านในอีเวนต์พิเศษ บางวันทำงานมักยกเช้าหรือเย็นเวลาเรือพาณิชย์ผ่าน จึงควรเช็คตารางจริงจังก่อน อย่าเดาสุ่ม

วิธีเดินทางและช่วงเวลาที่ควรมา

สถานีรถไฟใต้ดิน Tower Hill (สาย Circle และ District) จะเดินทางมาง่ายสุด เดินอีกนิดเลียบฝั่งเหนือแม่น้ำผ่านวิวหอคอยลอนดอน สถานี London Bridge (สาย Jubilee และ Northern) จะมาโผล่ฝั่งใต้ ต้องเดินเลียบแม่น้ำไปทางตะวันออกประมาณ 10 นาที ได้บรรยากาศอีกแบบ สถานี Tower Gateway (DLR) ก็สะดวกถ้ามาจากฝั่งตะวันออก รถเมล์มีผ่านทั้งสองฝั่ง

สะพานนี้อยู่ห่างจาก London Bridge ประมาณ 1 กิโล คนมักสับสน จำง่าย ๆ เดินเลียบเส้น Thames Path ได้สบาย ๆ ถ้าอยากรวมเที่ยว ทาวเวอร์บริดจ์กับ Tower of London ทางเหนือ และ Borough Market ทางตะวันตกเฉียงใต้ ก็เป็นทริปครึ่งวันชิล ๆ ในย่านนี้

ถ้ามาถึงช่วงเปิด (09:30) จะได้เดินทำทางเดินบนสะพานเกือบลำพังในช่วง 30 ถึง 45 นาทีแรก พอ 11 โมงโดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์หรือฤดูร้อน คนจะเยอะมาก ช่วงกลางวันถึงบ่ายต้นคือช่วงแน่นที่สุด ส่วนบ่ายแก่ ๆ ประมาณ 16:00-16:30 จะกลับมาคลายคนอีกครั้ง วันธรรมดาช่วงใบไม้ร่วงถึงฤดูหนาวคนน้อยมาก วิวแสงแดดต่ำหน้าหนาวทำให้โครงเหล็กยิ่งดูเด่นตัดกับท้องฟ้าสีจาง

ฝนตกไม่ได้กระทบประสบการณ์ในอาคาร พื้นที่ทางเดินกระจกปรับอุณหภูมิตลอด ถ้าเดินเล่นนอกสะพานและบริเวณริมแม่น้ำอาจโดนฝนลมบ้าง หมอกฝั่งแม่น้ำเทมส์กลับเป็นบรรยากาศศิลป์ ถ่ายรูปแล้วสะพานเหมือนละลายหายที่ปลายทั้งสอง หอคอยก็ดูมีพลังลึกลับที่หาดูไม่ได้ในวันแดดเปรี้ยง

บริเวณโดยรอบ

ทาวเวอร์บริดจ์คือเส้นแบ่งเมืองลอนดอน (City of London) ทางเหนือกับเขต Southwark ทางใต้ ริมน้ำเทมส์แถวนี้จัดเป็นย่านที่ประวัติศาสตร์หนาแน่นที่สุดของเมือง Tower of London เดินจากปลายสะพานเหนือไม่ถึง 3 นาที มุมคลาสสิกที่ถูกถ่ายรูปคู่กันมากที่สุดในลอนดอน ส่วน St Katharine Docks อดีตท่าเรือวิกตอเรียปรับใหม่ให้กลายเป็นย่านร้านอาหารและเรือจอดสวย ๆ อยู่ห่างเดินขึ้นเหนือ 5 นาที เที่ยวชิลได้อีก

ฝั่งใต้เดินเลียบแม่น้ำจะเห็นสวน Potters Fields ที่ได้ชื่อว่าเป็นจุดชมวิวทาวเวอร์บริดจ์แบบฟรีที่ดีที่สุด เดินต่อไปทางตะวันตกบนเส้นเดียวกันจะถึง South Bank แล้วจะเจอถนน Bermondsey ล้อมรอบด้วยร้านอาหารอินดี้กับแกลเลอรี่ White Cube ถ้าเดินตรงข้ามเลียบแม่น้ำไปอีกฝั่งจะเจอ Southwark Cathedral กับ Borough Market ในระยะเดินแค่ 15 นาที

ถ้าจะเที่ยวโซนนี้ในลอนดอนให้คุ้ม แนะนำอ่าน แผนการเที่ยวลอนดอน 3 วัน มีทริปจับคู่ทาวเวอร์บริดจ์กับที่เที่ยวใกล้ ๆ แบบไม่เดินวนซ้ำ

โน้ตเรื่องความสะดวกและการเข้าถึง

นิทรรศการบนทาวเวอร์บริดจ์มีลิฟต์ขึ้นไปสู่ทางเดินสูง คนที่ขึ้นบันไดไม่ไหวก็ยังเข้าชมวิวหลัก ๆ ได้ ส่วนห้องเครื่องที่ปลายสะพานใต้ตั้งอยู่ชั้นล่าง สะพานนี้เป็นเส้นทางสาธารณะ มีทางเท้าทั้งสองฝั่ง ข้ามเมื่อไรก็ได้ฟรี เว็บไซต์ทางการมีข้อมูลอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ใช้วีลแชร์และข้อจำกัดเฉพาะต่าง ๆ แนะนำเช็คก่อนมา

สามารถถ่ายรูปด้วยมือถือหรือกล้องส่วนตัวทั่วนิทรรศการ แต่ไม่อนุญาตให้ใช้ขาตั้งกล้องบนทางเดินสูง เพราะพื้นที่จำกัด พื้นกระจกมีสะท้อนบ้างตามสภาพแสง ถ่ายมุมเอียงจะช่วยลดแสงสะท้อน กระเป๋าจะถูกสแกนที่จุดเข้าใช้มาตรการความปลอดภัยตามปกติ