Seven Dials ลอนดอน: คู่มือเที่ยวครบจบทุกเรื่อง

Seven Dials คืออะไร?

Seven Dials คือสี่แยกกลางลอนดอนที่โดดเด่นสุดแห่งหนึ่ง เป็นจุดบรรจบของถนนเจ็ดสายบนเกาะกลางพร้อมเสาแดดสูง ตั้งอยู่ใจกลาง Covent Garden ใน West End เดินห้านาทีจาก Piazza หลักของ Covent Garden หรือห่างจาก Leicester Square ราวๆ เท่าๆ กัน เปิดสาธารณะ ไม่มีรั้ว ไม่มีค่าเข้า เปิดตลอด 24 ชั่วโมง

ต่างจากย่านข้างๆ ที่เต็มไปด้วยร้านเชนและจัตุรัสหรู Seven Dials กลับรักษาเสน่ห์กลิ่นไอถนนเล็กไว้ได้ดี แต่ละถนนมีคาแรกเตอร์เฉพาะ: Neal Street สดใสแน่นด้วยร้านรองเท้าและร้านอินดี้ Monmouth Street สายพักสงบกับร้านบูทีค Shorts Gardens, Earlham Street เน้นของกิน กาแฟ และแฟชั่นเล็กๆ แถวนี้เหมาะเดินชมช้าๆ ไม่ต้องเร่งรีบ

เรื่องเล่า Seven Dials: ผังเมืองสมัย Stuart ที่รอดมา

Seven Dials ถูกวางผังเมื่อปี 1693 โดย Thomas Neale ส.ส. ผู้ชื่นชอบโปรเจกต์อสังหาฯ ชื่อกระฉ่อน ผังดาวนี้ออกแบบทั้งเพื่อความสวยงามและคำนวนหากำไร เพราะถนนแต่ละสายเชื่อมกันแบบแฉกดาว ช่วยให้แบ่งแปลงขายหน้าแต่ละถนนได้มากขึ้น ในช่วงแรกมีหกถนน ก่อนจะเพิ่มสายที่เจ็ด

เพื่อให้แยกจุดนี้มีเอกลักษณ์ Neale จ้างช่างหิน Edward Pierce สร้างเสาแดดปี 1693–94 เดิมทีมีหน้าปัดแค่หกด้านตามถนนทั้งหก เสาปัจจุบันเป็นแบบจำลองปี 1989 หลังของดั้งเดิมถูกรื้อถอนเมื่อปี 1773 เพราะทางการอ้างว่าดึงดูดพวกขายของและคนแปลกหน้า

Seven Dials คือหนึ่งในไม่กี่แหล่งของลอนดอนที่ยังคงสภาพเขตเมืองยุคปลาย Stuart ได้แทบสมบูรณ์ เส้นถนน ขอบตึก ขนาดตึกแทบไม่เปลี่ยนจากปลายศตวรรษที่ 17 ซึ่งหาแบบนี้ในใจกลางลอนดอนได้ยากกว่าที่คิด

บรรยากาศจริงเมื่อมาเดินเล่น

มา Seven Dials จากสถานี Covent Garden ต้องเดินเลียบ Long Acre แล้วเลี้ยวเข้า Neal Street จะรู้สึกถึงความเปลี่ยนอารมณ์ทันที ถนนแคบลง ร้านเชนหายไป เหลือแต่ร้านเล็กๆ เฉพาะกลุ่ม เสียงรอบตัวก็นุ่มลง ได้ยินเสียงเดินบนหินกับเสียงคุยจากร้านกาแฟแทนเสียงถนนใหญ่

พอเดินถึงโค้งสุดท้ายบน Neal Street ก็จะเห็นเสาแดดกลางแยก อยู่บนเกาะเล็กๆ ที่มองเห็นทางเข้าเจ็ดเส้นรอบตัว เกิดความรู้สึกถึงศูนย์กลางจริงๆ แบบที่หายากในลอนดอน ช่วงคนเยอะจะมีคนรวมตัวถ่ายรูป ส่วนเวลาคนน้อยๆ ตัวแยกจะดูเหมือนเวทีเล็กๆ ถูกกรอบล้อมด้วยถนนแต่ละด้าน

ตึกแถวรอบแยกส่วนใหญ่สูง 3–4 ชั้น สไตล์อิฐยุค Georgian และ Victorian หน้าร้านแคบ หน้าต่างชั้นบนเหมาะกับสเกลคนเดินมากกว่ารถยนต์ ที่นี่ไม่ใช่โซนชมสถาปัตย์โอ่อ่า แต่เหมาะกับสายชิลเดินชมและแวะเข้าร้านตามอารมณ์

เช้า บ่าย เย็น: อารมณ์ต่างกันยังไง

เช้าตรู่ก่อน 9 โมงคือเวลาท้องถิ่น คนทำงานเริ่มเดินทาง ร้านกาแฟเพิ่งเปิดใหม่ เกือบไม่มีนักท่องเที่ยว เหมาะดูตึกและถ่ายรูปเสาแดดแบบไม่มีใครบัง

สายจนถึงบ่าย คนแวะมาเดินมากขึ้น โดยเฉพาะบ่ายวันเสาร์ช่วงเที่ยงถึงสี่โมง Neal Street จะแน่นสุด ถ้าอยากช้อปแบบสบายๆ แนะนำวันธรรมดาช่วงเช้า ช่วงพีคถนนที่เดินเข้ามาจากแยกรู้สึกค่อนข้างแออัดแต่จุดแยกจริงๆ ไม่เคยถึงกับอึดอัด

เย็นจะเป็นอีกบรรยากาศ กลุ่มคนหลังเลิกงานมาหาร้านกินข้าว ดื่ม ก่อนไปดูละคร หรือเพิ่งช้อปเสร็จ ที่ย่านนี้ร้านอาหารกับบาร์มีเยอะ เลยคึกคักได้ยันดึกๆ โดยเฉพาะ Monmouth Street กับ Earlham Street มีร้านดีๆ ที่ดึงดูดคนที่ไม่เน้นช้อปด้วย

ช้อปและกิน: ต้องเจออะไรบ้าง

ร้านแถว Seven Dials ส่วนใหญ่เป็นร้านอิสระและร้านเฉพาะทาง Neal Street เด่นด้วยรองเท้าแบรนด์แฟชั่น ร้านไลฟ์สไตล์ ของแต่งบ้านก็พอมี ร้านหนังสือ ร้านแผ่นเสียงก็หาง่าย รอบบริเวณร้านเชนยังน้อยกว่าย่านช้อปหลักอย่าง Oxford Street หรือ Covent Garden piazza หลากหลายเปลี่ยนไปแต่ละปีแต่ยังคงความเป็นอินดี้มากกว่า

Monmouth Coffee บน Monmouth Street คือร้านคั่วกาแฟสเปเชียลตี้ระดับตำนานของลอนดอน คิวหน้าร้านตอนเช้าบอกคุณภาพได้ดี ถ้าอยากตะลุยแนวอาหารให้สุด ลองเดินไปยัง Covent Garden piazza และตึกตลาดรอบข้างซึ่งเดินไม่กี่นาทีก็ถึง

ย่านนี้ไม่เน้นราคาประหยัด กาแฟราคาแรงสมฐานะร้านคั่วดัง ร้านอินดี้ก็มีราคาตามคุณภาพ ถ้าอยากช้อปแบบประหยัดมาที่นี่อาจจะได้แต่เดินดู ไม่ต้องซื้อก็สนุกแล้ว เพราะหน้าร้านแต่ละแห่งน่าดูและมีอะไรใหม่ๆ ให้เหล่กว่าถนนเส้นหลัก

ถ้าจะจัดแผนเที่ยว West End ให้ครบ Seven Dials ก็เชื่อมกับ the West End ง่าย ถ้าเดินลงใต้จะถึง Covent Garden piazza กับ Strand ถ้าเดินขึ้นเหนือจะเข้าซอยเงียบแถว St Giles High Street

เดินทางและเดินรอบย่าน

สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่ตรงสุดคือ Covent Garden (สาย Piccadilly) เดินแค่ 3–5 นาทีไปทางใต้และตะวันตกของแยกนี้ แต่ต้องระวังว่า Covent Garden ไม่มีบันไดเลื่อน คิวยกังานแน่นช่วงพีค ใครมีกระเป๋าใหญ่หรือเดินไม่สะดวก Leicester Square (สาย Northern และ Piccadilly) เดิน 8–10 นาที มีลิฟต์จากถนนถึงชานชาลา สะดวกกว่ามาก

หรือเดินจาก Holborn (สาย Central และ Piccadilly) ทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 10 นาที ผ่าน Kingsway ส่วนสถานี Charing Cross เดินทางใต้มา 12 นาที รถบัสวิ่งใกล้ Trafalgar Square กับ Strand ซึ่งเดินถึง Seven Dials ได้ง่าย แต่อย่าหวังนั่งบัสมาลงหน้าแยกโดยตรง เพราะไม่มีสายไหนผ่าน

แถว Seven Dials เดินง่าย ทางเท้าเรียบและเกาะกลางเสมอกัน ถึงแม้จะไม่ได้ pedestrianize 100% สนุกได้ทั้งวัน แต่ละร้านเข้าถึงง่าย แต่ความสะดวกสำหรับรถเข็นต้องดูร้านแต่ละแห่งเป็นกรณี

ใครที่อาจข้ามที่นี่ไปได้

Seven Dials ไม่ใช่แลนด์มาร์กเดี่ยวๆ แต่เป็นย่านเดินชิล ถ้าคุณเร่งเก็บแลนด์มาร์กใหญ่ในเวลาอันจำกัด ที่นี่อาจไม่เหมาะ ไม่มีพิพิธภัณฑ์ ไม่มีการแสดงหรือวิวหลัก เสาแดดดูเพลินแต่แวะอ่านประวัติแค่ 10 นาทีก็จบ มูลค่าจริงอยู่ที่ร้านน่านั่ง กาแฟดีๆ เดินชมถนนเก่า ค่อยๆ เดินจะได้เสน่ห์มากกว่าเร่งเดินผ่าน

ใครต้องการจุดชมวิวหรือพิพิธภัณฑ์ไฮไลท์ลอนดอน อาจคุ้มค่ากว่าไป St Paul's Cathedral หรือ National Gallery ซึ่งเดินไปไม่ไกลเหมือนกัน