The Second City: Chicago'nun Old Town'daki Komedi Kurumu

The Second City Neden Hâlâ Önemli

The Second City, Chicago'da Aralık 1959'da kapılarını açtı ve o günden bu yana kesintisiz devam ediyor. Bu uzun ömür tek başına onu tarihsel açıdan önemli kılardı; ama onu hâlâ güncel tutan şey, herhangi bir Salı akşamı sahnede yaşananların kalitesi. Doğaçlama komedinin Amerikalıların anladığı hâliyle kodlandığı, test edildiği ve dünyaya ihraç edildiği tiyatro burası. Burada yetişenlerin listesi adeta modern komiğin ders kitabı gibi: John Belushi, Bill Murray, Gilda Radner, Mike Myers, Tina Fey, Stephen Colbert, Steve Carell. Liste, sıralamayı anlamsız kılacak kadar uzuyor.

O tarihin hiçbiri salonun içinde oturuyorken soyut hissettirmiyor. Sahne küçük, neredeyse her koltuktan seyir rahatlığı iyi ve oyuncular ağsız çalışıyor. Özenle hazırlanmış ana sahne gösterileri bile o canlılığı koruyor; hiçbir yayın platformu ya da gece programı kaydı bunu veremez. İzlediğin şey prova edilmiş olsa bile bir şeyin icat edildiğini hissediyorsun.

Mekan: Geldiğinde Seni Ne Bekliyor

Bina, North Avenue boyunca Old Town'ın doğu ucunda yer alıyor; erken akşam yürüyüşünün ayrıca ödüllendirdiği bir mahalle burası. Dış cephe gösterişsiz: büyük bir marki ya da kırmızı halı yok. İçeri girdiğinde lobi, on yıllardır her gece gösteri yapan bir yerin rahat, hafifçe yıpranmış havasını taşıyor. Bir bar, daha önce park yeri sorusu sorulduğu belli olan personel ve perde inmeden on beş dakika önce belirgin biçimde yükselen bir heyecan uğultusu var.

Ana sahne yaklaşık 300 kişilik kapasiteyle, seyirciyi sahnede yakın tutan kademeli oturma düzenine sahip. Kabare bölümlerinde masalar standart; içki için masanız var mı diye varsaymadan önce bilet formatını kontrol et. Aynı komplekste yer alan daha küçük bir alternatif performans alanı olan e.t.c. sahnesi, yeni topluluk çalışmalarına ev sahipliği yapıyor; şehirde iki gecelerin varsa mutlaka araştırmaya değer.

Gösteriden en az 20 dakika önce gel. Bar perdeden önce hızla dolup taşıyor, geç kalanlar ise gösterin doğal bir kesintisine kadar kapıda bekletiliyor olabilir.

Gösteriler: Ana Sahne, e.t.c. ve Gece Geç Seçeneği

The Second City, tüm sahnelerinde haftanın yedi günü gösteri yapıyor. Ana sahne revüsü, aylarca süren doğaçlama çalışmasıyla oluşturulmuş, genellikle 90 dakika civarında süren bir akşam programına dönüştürülmüş senaryolu bir skeç gösterisi. Bu revüler dönemsel olarak değiştiğinden önceki ziyaretinde izlediğin şeyin yerini büyük ihtimalle yeni bir şey almıştır. Yazı, yerel siyaset ve kültüre dair geçici bir aşinalık bile işe yarasa da komşu olacak kadar Chicago odaklı olma eğiliminde; ama işçilik, ziyaretçiler için de erişilebilir kılıyor.

Ana gösteri sona erdikten sonra oyuncular genellikle salondaki seyirciye açık ücretsiz bir doğaçlama seti için sahneye geri dönüyor. Gösteri sonrası bu doğaçlamada zaman zaman gerçekten beklenmedik şeyler yaşanıyor. Güvenlik ağı tamamen ortadan kalkmış oluyor, topluluk az önce tamamladığı performansın enerjisiyle dolu ve sonuçlar çok komikten zaman zaman büyüleyiciye uzanıyor. Kalmanın bedeli sıfır, süresi yaklaşık 30 dakika.

e.t.c. sahnesi, ayrı bir rotasyonla kendi revülerini programlıyor ve çoğunlukla bir sonraki ana sahne kadrosunu oluşturacak toplulukları ağırlıyor. Orada bir gösteri izlemek, cilalı ana sahne ürününden biraz daha ham ve deneysel hissettiriyor. İki akşamı olan komedi gezgini için her iki sahneyi aynı seyahatte görmek mantıklı bir plan.

Tarih ve Kültürel Ağırlık

The Second City var olmadan önce Chicago'nun Hyde Park'ında 1950'lerin ortasında kısa süreli bir doğaçlama grubu olan Compass Players faaliyet gösteriyordu. O topluluk dağıldığında birkaç eski üye bir araya gelerek The Second City'i kurdu; adını A.J. Liebling'in 1952 tarihli küçük düşürücü New Yorker makalesinden aldılar; o makalede Liebling, Chicago'yu New York'un gölgesinde kalan taşralı bir ikinci şehir olarak tanımlıyordu. Kurucular bu aşağılamayı bir markaya dönüştürdü.

Şirket kendine özgü bir yöntem geliştirdi: sahneler atölyede doğaçlama yapılıyor, en iyi malzeme şekillendirilerek tekrarlanıyor ve sonunda en güçlü sonuçlardan bir revü yazılıyor. Herhangi bir tekil gösteri ya da oyuncudan çok bu süreç, The Second City'nin Amerikan performans sanatına asıl katkısı. Doğaçlama komediye teatral bir yapı ve profesyonel bir kariyer merdiveni kazandırdı; yetiştirdiği oyuncu kuşakları ise bu teknikleri Saturday Night Live'a, gece programlarına ve sinemaya taşıdı.

Tiyatronun bulunduğu Old Town mahallesi, 1960'larda karşı kültürün merkezi ve Chicago'nun folk müziği canlanışının odağı olarak kendi tarihine sahip. Bu bağlam, Wells Street'teki yemek seçeneklerine yakınlık kadar modern bir ziyaretçiyi etkilemeyebilir; ama Chicago'nun mahalle tarihleriyle ilgilenen herkes için bölgeye derinlik katıyor.

Ulaşım ve Sonrasında Çevreyi Keşfetmek

En pratik ulaşım seçeneği CTA Brown ya da Purple Hat ile Sedgwick durağına gelmek; tiyatroya yürüyerek 10 dakika. Brown Hat akşamları sık sefer yapıyor ve Loop ile Red Hat'a bağlantı sağlıyor. 36 ve 156 numaralı CTA otobüsleri de North Avenue koridoruna doğrudan hizmet veriyor.

Gösteri sonrası araç çağırmak biraz beklemeyi gerektirebilir: hafta sonları perde indikten sonra North Avenue hareketlidir ve ücret artışı yaygındır. Araç istemeden önce bir-iki blok yürümek işe yarıyor. Ziyaretini yemekle birleştiriyorsan Old Town'daki Wells Street ve daha geniş Lincoln Park ve Old Town bölgesi gösterinin öncesinde ya da sonrasında akşamı dolduracak kadar seçenek sunuyor.

Fotoğraf, Atmosfer ve Günün Saatine Göre Değişenler

Gösteriler sırasında performans alanlarının içinde fotoğraf çekmek yasak. Perdeden önce lobi ve bar alanında serbestsin; binanın dışarıdan gece görüntüsü ise sıcak ve davetkar bir ışıkla sokağın karşısından temiz fotoğraf veriyor.

Lobideki enerji akşam boyunca belirgin biçimde değişiyor. Gösteriden önce kalabalık, yerlerini bulmaya çalışan ilk kez gelenlere ve ziyaretçilere dönük. Arayı verirken atmosfer gevşek ve hareketli oluyor. Gösteri sonrası doğaçlamanın ardından kapılar boşaldığında, tüm deneyimi yaşayan küçük grup çoğunlukla dışarıda izledikleri şeyi konuşarak takılıyor. Bir konserin ya da müze ziyaretinin bıraktığından açıkça farklı bir ruh hali bu.

Çevrede daha uzun bir akşam geçirmek isteyenler için Old Town, doğal olarak güneye Lincoln Park'a bağlanıyor; orada Lincoln Park Hayvanat Bahçesi ve göl kıyısını bulabilirsin. Chicago'nun komedi bölgesi bazı şehirlerdeki gibi coğrafi olarak tanımlanmış değil; ama şehrin sahne sanatları tarihiyle ilgileniyorsan Uptown'daki Green Mill Cocktail Lounge da bilmen gereken diğer büyük canlı performans kurumu.

Bu Sana Göre Değilse

The Second City, yetişkinlere yönelik skeç ve doğaçlama komedi yapıyor. İçerik sıklıkla siyasi ve sosyal gözlem içeriyor, kenarlarını törpülemeden. Küçük çocuklar gönderimleri takip edemez, üstüne geç gösteri saatleri aile seyahati için pratik değil. Canlı teatral spontanlık yerine sıkı yapılandırılmış, pasif eğlenceyi tercih edenler formatı kafa karıştırıcı bulabilir.

Chicago'ya özellikle caz tarihi, blues barlar ya da orkestral performans için geldiysen bu tiyatro farklı bir kültürel kulvarda. Chicago Senfoni'de bir gece ya da Kingston Mines'ta bir set ile birbirinin yerine geçmiyor. Aslında neyin peşinde olduğunu kendine dürüstçe sor.

Chicago'nun sahne sanatları tablosunu daha geniş görmek isteyenler için Chicago komedi rehberi şehrin doğaçlama tiyatrolarını, stand-up salonlarını ve yalnızca Second City'nin ötesindeki skeç gruplarını kapsıyor.