The Wallace Collection: Pinakawalang Halina ng London para sa Mahilig sa Sining

Ano Talaga ang The Wallace Collection

Ang The Wallace Collection ay pambansang museo ng UK na nasa Hertford House, isang townhouse na itinayo pa noong ika-17 siglo sa Manchester Square, Marylebone. Hawak nito ang halos 5,500 na bagay na ipinon ng apat na henerasyon ng Marquesses of Hertford at ng tagapagmana na si Sir Richard Wallace, at naipamana sa bansang Britain ni Lady Wallace noong 1897. Binuksan ito sa publiko ng taong 1900, at nananatiling buo ang koleksyon bilang isang pambansang yaman. Ang makikita mo ngayon ay eksaktong iyon—ang naipon, nabili, at minsan naging obsession ng mayayamang Francophile na may malupit na panlasa at sobrang lalim ng bulsa.

Ang limitasyong ito — isang hindi nababawasang, di-pwedeng hiramin na koleksyon — ay isa sa dahilan kung bakit napaka-engganyo ng Wallace Collection. Hindi tulad ng malalaking institusyon na palit nang palit, maraming bahagi rito ang lagi mong makikita sa display. Nandito ang portrait ni Velázquez ng isang Spanish na nobleman, ang 'The Laughing Cavalier' ni Frans Hals, at isa sa pinakamagandang koleksyon ng European arms and armour sa labas ng isang royal armoury — lahat andiyan lang, naghihintay, sa mga silid na parang pribadong bahay pa rin ang dating.

Ang Karanasan: Silid-Silid

Sa baba pa lang, ramdam na agad ang atmospera. Tahimik at relaxed ang entrance hall—floor plan lang ang ibinibigay sa 'yo, hindi ticket na may oras. Walang malalaking pila o siksikan ng tao. Sa mga weekday morning, lalo na bago mag-11:30, maaari ka pang mapasama sa iilang bisita lang sa gallery na may mga painting na milyon-milyong halaga. Hindi aksidente ang katahimikan dito; dahil 25 lang na galleries na nasa dalawang palapag, hindi masyadong nagkakakumpulan kahit weekends.

Ang mga galleries sa ground floor ay nakapalibot sa isang courtyard na pinalibutan ng salamin noong 1990s para gawing maliwanag na atrium, na ngayon ay home ng café ng museo. Sa mga kalapit na silid mo makikita ang koleksyon ng armor at sandata, na mas kamangha-mangha kaysa sa iniisip mo. Daan-daang piraso ng European at Oriental armor ang naka-display sa magaganda, maliwanag na cases — mga dekoradong espada, wheel-lock pistols na may ivory at gold inlay, at buong set ng armor na talaga namang pampasindak. Kahit hindi ka mahilig sa military history, mapapatagal ka rin dito.

Sa taas, makikita ang pinaka-hinahanap na paintings. Sa gilid ng bahay, makikita mo ang mga dakilang gallery na puno ng Dutch, Flemish, Spanish, at Italian painting mula ika-17 at ika-18 siglo. Ang Large Gallery, abot ang haba sa buong palapag ng piano nobile, at sagad taas ang paintings. Natural ang ilaw mula sa bubong at malalaking bintana, kaya nag-iiba ang hitsura ng paintings depende sa oras at panahon. Mainam pumunta rito ng umaga tuwing tag-init dahil sa warm na natural na liwanag—magkakaroon ng lifelike na glow ang mga Rembrandt na hindi mo makukuha sa artificial lighting.

Mga Dapat Hanapin at Huwag Palampasin

Ang 'The Laughing Cavalier' ni Frans Hals (1624) ang pinakasikat na painting dito at minsan ay nagiging mascot na lang sa sobrang popular — pero kung lalapitan mo at sisipatin ang burda sa manggas, makikita mo ang sobrang galing ng pintor sa detalye. Hindi rin eksaktong tumatawa ang mukha ng subject — parang nagbubunyi lang sa sarili, at bagay sa panahon niya.

Makikita din dito ang equestrian portrait ni Velázquez na 'Don Baltasar Carlos', ang 'Perseus and Andromeda' ni Titian, 'Dance to the Music of Time' ni Poussin — mga likha na centerpiece sana sa ibang European museum pero dito, kasama lang sa maraming gawa sa isang pader. Hindi rin pahuhuli ang French 18th-century decorative arts collection — Sèvres porcelain, Boulle marquetry na muwebles, at mga gamit para sa French royal family. Nakikita sa bawat sulok ang hilig ng kolektor dito, mula wall art hanggang fine furniture.

Kung mahilig ka sa Rococo na tema sa mga French rooms, ang Sir John Soane's Museum sa Holborn ay nagbibigay ng parehong intimate na sulyap sa mundo ng kolektor mula panahon ng Victorian — iba lang talaga ang style.

Kailan Pinakamagandang Bumisita at Pagkakaiba ng Karanasan

Bukas ang Wallace Collection araw-araw mula 10:00 hanggang 17:00, at sarado tuwing Disyembre 24, 25 at 26. Ang umaga sa weekdays hanggang halos tanghali ang pinakatahimik na oras. May dumarating na school groups minsan sa weekday mornings pero bihirang nagkakaroon ng siksikan dahil malaki ang bahay.

Mas dumadami ang bisita tuwing weekend hapon, pero hindi abot sa dami ng tao tulad ng National Gallery o British Museum dahil hindi pa ganun kakilala sa mga turista mula ibang bansa. Kung Sabado ang pupuntahan mo, maganda pa ring unahan ang bukas lalo kung may ticketed na exhibit — doon medyo dumarami ang bisita.

Ang indoor courtyard café ay magandang pahingahan sa pagitan ng pagikot sa mga gallery floors. Salamin ang bubong kaya parang conservatory—lalo maganda tuwing malamig at mapapansin mo talaga ang contrast ng lamig sa labas, at init at aliwalas sa loob. Nagse-serve sila ng lunch, kape at cakes, at bihira mahirapan sa table maliban na lang kung peak na Saturday lunch.

Paano Pumunta at Ano Pa ang Malapit

Matatagpuan ang museo sa Manchester Square, isang tahimik na residential garden square sa Marylebone na kadalasan ay nadaanan lang ng bisita nang hindi namamalayan. Pinakamadaling paraan ay mula Bond Street station (Central at Jubilee lines)—mula Tube, mga 5–10 minutong lakad pataas sa mga gilid ng Oxford Street papunta sa square. Medyo mas malayo ng konti ang Baker Street station (Jubilee, Metropolitan, Circle, District, at Hammersmith & City lines).

Sulit lakarin nang dahan-dahan ang paligid ng museo. Sa pagitan ng Baker Street, Marylebone High Street, at Oxford Street, makikita mo ang ilan sa pinaka-magagandang independent food shops, café at bookshop sa London. Partikular na kilala ang Daunt Books sa Marylebone High Street bilang isa sa pinaka-architecturally beautiful na bookstore sa lungsod. Swak isama ang Wallace Collection para sa kalahating araw dito sa West End.

Malapit din ang museo kung gusto mo pang maglakad pa-silangan papuntang West End o timog papuntang Oxford Street kung gusto mong pagsamahin ang culture at shopping. Kung mas mahaba ang araw mo, ang National Gallery sa Trafalgar Square ay may mga obra ng Old Masters din ngunit mas malaki at puwedeng i-combo ng mga seryosong art lovers.

Photography at Praktikal na Tips

Pinapayagan ang photography para sa personal, hindi pang-komersyal na gamit sa permanenteng koleksyon. Bawal ang flash photography. Ang Large Gallery sa itaas ay pinapaganda ng natural na liwanag pero maaaring magkaroon ng glare sa paintings tuwing direktang tinatamaan ng araw lalo na sa hapon ng tag-init—kung gusto mo ng pinakamagandang photos, magpunta ng umaga at kapag makulimlim ang panahon. Ang mga kuwarto ng armor ay may pare-parehong artificial lighting anuman ang oras.

May cloakroom ang museo para sa malalaking bag at coats, at may tindahan malapit sa entrance na nagbebenta ng catalogues, prints, at gift. Walang sariling parking at mahigpit ang street parking dito—mas practical gumamit ng pampublikong transportasyon o lakarin mula Tube. Libre ang museo kaya kahit maikli lang ang visit—kunwari 45 minutes, sapat na makita ang pangunahing paintings na hindi ka pinipilit lumibot sa lahat.

Sino ang Dapat Magpahinga, at Sino ang Tuwang-tuwa Dito

Kung hindi ka natutuwa sa pre-20th-century European painting at decorative arts, baka hindi mo pa rin magustuhan dito—pure na sining mula sa era na iyon ang makikita, walang kontemporaryo, walang interactive tech, at hindi talaga pamilya-oriented gaya ng Natural History o Science Museum. Welcome ang mga bata at siguradong matutuwa sa armor, pero hindi ito family attraction na may mga activity para sa kids.

Para sa mga bisitang gusto lang mag-check ng sikat na lugar sa London, baka hindi sapat na kilala ang Wallace Collection para isingit agad sa itinerary—pero yung mismong 'yun ang appeal para sa iba. Kung tight ang schedule mo at landmark lang ang hanap, ang 3-araw na itinerary sa London ang puwedeng tumulong mag-prioritize. Pero para sa tunay na mahilig sa kasaysayang European art, isa ito sa kakaunting puwedeng tumapat ka sa harap ng obra ni Velázquez nang hindi siksikan at batbat ng tao.