Ulica Książkowa w Ho Chi Minh City (Nguyen Van Binh): Spokojny zakątek w centrum Dzielnicy 1

Czym jest Ulica Książkowa w Ho Chi Minh City?

Đường Sách Nguyễn Văn Bình, oficjalnie otwarta 1 września 2016 roku, to piesza ulica o długości około 100 metrów, biegnąca od ulicy Hai Ba Trung w kierunku terenów otaczających Katedrę Notre Dame i Centralną Pocztę Sajgonu. Oba zabytki wieńczą dalszy koniec ulicy w sposób, który nadaje nawet zwykłemu popołudniowemu spacerowi lekko filmową atmosferę.

Ulica nosi imię Paula Nguyễna Văna Bình, arcybiskupa Sajgonu (późniejszego Ho Chi Minh City) od 1960 roku aż do jego śmierci w 1995 roku – postaci ściśle związanej z katolicką wspólnotą południowego Wietnamu. Sama ulica zmieniała nazwy kilkakrotnie: za czasów francuskiej administracji kolonialnej (od 1897 roku) nosiła nazwę Cardis, od 1955 roku – Nguyen Hau, a w jego honory przemianowano ją w kwietniu 2000 roku.

Dziś po obu stronach ulicy stoi około 20–30 straganów i małych księgarni reprezentujących głównych wietnamskich wydawców, handlarzy używanymi książkami, sprzedawców artykułów papierniczych oraz kilku sprzedawców oferujących tytuły w językach obcych. W całej przestrzeni rozsiane są małe wózki kawowe i stoiska z napojami, a drewniane ławki pod cieniującymi drzewami sprawiają, że miejsce jest naprawdę przyjemne nawet w środku dnia.

Jak ulica zmienia się przez cały dzień

Wczesny ranek, około 8–9, to najbardziej spokojny czas na wizytę. Sprzedawcy rozkładają jeszcze swoje wystawy, światło jest miękkie i ukośne, a katedra za plecami rzuca długi cień na północny koniec ulicy. Kilku miejscowych wpada przed pracą, aby przejrzeć czasopisma lub kupić książki dla dzieci. Z małych wózków przy wejściu unosi się zapach świeżo parzonej wietnamskiej kawy.

W późny ranek i wczesne popołudnie na ulicy pojawia się stały mix turystów i wietnamskich studentów. Zdarza się, że przychodzą też zorganizowane grupy szkolne, a poziom hałasu wyraźnie rośnie. To też czas największej aktywności fotograficznej: połączenie kolonialnej architektury, kolorowych ekspozycji książek i południowego światła przyciąga aparaty w telefonach bez przerwy. Jeśli zależy ci na spokojniejszym doświadczeniu, lepiej w tym czasie tu nie przychodź.

Wieczory, szczególnie w weekendy po 18:00, to czas, gdy ulica nabiera zupełnie innego charakteru. Sprzedawcy zapalają ciepłe lampki fairy lights, rodziny spacerują z małymi dziećmi, a przy niektórych stoiskach pojawiają się niskie stołki i planszówki lub szachy. Powietrze wyraźnie się ochładza, przy obrzeżach ulicy pojawiają się wózki ze street foodem, a klimat staje się bardziej towarzyski niż handlowy. W weekendowe wieczory w otwartej przestrzeni przy środku ulicy czasami odbywają się małe wydarzenia literackie lub premiery książek.

Co tu właściwie znajdziesz

Większość tytułów jest po wietnamsku: beletrystyka, historia, poradniki, książki dla dzieci i podręczniki akademickie od głównych wydawców, takich jak Nha Nam, Tre Publishing House i Kim Dong. Odwiedzający, którzy czytają po wietnamsku, znajdą tu prawdziwe smaczki. Dla pozostałych wybór jest skromniejszy, ale nie zerowy – kilka stoisk oferuje przetłumaczone klasyki, przewodniki po angielsku i wydania dwujęzyczne.

Obok książek sprzedaje się też artykuły papiernicze, zeszyty, pocztówki i zakładki – to praktyczne i lekkie pamiątki. Ceny odpowiadają wietnamskiemu rynkowi detalicznemu, a nie turystycznym marżom, co jest miłą odmianą od sklepów z pamiątkami bliżej targu Ben Thanh. Na stoiskach z używanymi książkami przy północnym końcu ulicy można czasem trafić na starsze tytuły po wietnamsku, trudne do znalezienia gdzie indziej.

Na samej ulicy nie ma dużych kawiarni, ale kilka małych wózków serwuje ca phe sua da (mrożona kawa z mlekiem), świeży kokos i napoje owocowe. Siedzenie jest nieformalne: ławki i niskie stołki, nie kawiarnie z obsługą kelnerską. Jeśli chcesz porządnego posiłku lub kawy przy stoliku, okoliczne uliczki oferują mnóstwo opcji w zasięgu krótkiego spaceru.

Otoczenie: architektura i kontekst urbanistyczny

Ulica Książkowa leży w jednej z najbardziej architektonicznie zagęszczonych stref Dzielnicy 1. W zasięgu dwóch minut pieszo masz francuską kolonialną Centralną Pocztę Sajgonu, zaprojektowaną przez firmę Gustave'a Eiffela i ukończoną w 1891 roku, oraz katedrę Notre Dame wzniesioną w latach 1877–1880. Opera w Sajgonie i Budynek Komitetu Ludowego są już kilka kroków dalej. Ta gęstość kolonialnej architektury użyteczności publicznej sprawia, że warto eksplorować tę okolicę powoli, na piechotę.

Sama ulica jest skromna pod względem fizycznym: na tyle krótka, że przejście jej od końca do końca zajmuje mniej niż dwie minuty. To, co sprawia, że przestrzeń działa, to korona drzew, która filtruje bezpośrednie słońce i tworzy korytarz wyraźnie oddzielony od ruchu na okolicznych ulicach. Hałas motocykli i klaksonów jest słyszalny, ale stłumiony – i właśnie na tyle cicho robi się w Dzielnicy 1 na poziomie ulicy.

Obszar ten jest bardziej szczegółowo opisany w przewodniku po trasach zwiedzania Ho Chi Minh City, który łączy Ulicę Książkową z pobliskim placem katedralnym i pocztą w logiczną sekwencję półdniowego spaceru.

Jak tu dotrzeć: praktyczne wskazówki

Najprostsza trasa piesza z centrum Dzielnicy 1 wiedzie przez Promenadę Nguyen Hue: idź wzdłuż Nguyen Hue w kierunku rzeki Sajgon, następnie skręć na zachód w stronę Opery i kontynuuj aż do placu katedralnego. Wejście na Ulicę Książkową znajduje się po północnej stronie placu katedralnego, przy ulicy Nguyen Van Binh.

Z targu Ben Thanh spacer zajmuje około 8–10 minut ulicą Le Loi, przez korytarz handlowy aż do okolic katedry. Aplikacje do zamawiania przejazdów (Grab dominuje w Ho Chi Minh City) to praktyczna alternatywa, gdy południowy upał sprawia, że chodzenie piechotą jest niekomfortowe. Wystarczy wpisać jako cel podróży „Duong Sach Nguyen Van Binh".

Ulica jest w pełni piesza w swoich granicach i jest w miarę dostępna dla pieszych – ma płaską, wybrukowaną nawierzchnię i nie ma żadnych znaczących przeszkód. Drewniane ławki rozmieszczone wzdłuż trasy pozwalają na odpoczynek w regularnych odstępach. Nie ma dedykowanych udogodnień dla osób na wózkach inwalidzkich, ale sam teren jest płaski i przejezdny.

Szczera ocena: czy warto tu zajrzeć?

Ulica Książkowa jest naprawdę przyjemna, ale naprawdę mała. Jeśli przyjedziesz tu z oczekiwaniem rozległego literackiego targu na miarę weekendowych targów książki w Bangkoku czy zaułków ze starymi księgarniami w stylu paryskiej dzielnicy Shakespeare and Company, rzeczywistość cię rozczaruje. To 100 metrów. Możesz spokojnie przejrzeć każde stoisko w 30–45 minut bez pośpiechu.

Co tu działa: jest bezpłatna, jak na Dzielnicę 1 jest tu spokojnie, serwowana kawa jest dobra, a artykuły papiernicze przystępne cenowo – i to wszystko obok dwóch najbardziej fotografowanych zabytków miasta. Jeśli i tak odwiedzasz katedrę Notre Dame i Centralną Pocztę, zajrzenie na Ulicę Książkową nic cię nie kosztuje poza czasem potrzebnym na przejście pół przecznicy. Jako samodzielny cel wymagający specjalnego dojazdu z drugiego końca miasta – trudniej go uzasadnić, chyba że naprawdę interesuje cię wietnamskie wydawnictwo lub kultura literacka.

Osoby, które źle znoszą tłumy i hałas, docenią to miejsce bardziej niż większość. To prawdziwa chwila oddechu w mieście, które rzadko zwalnia. Podróżujący z dziećmi znajdą tu książki obrazkowe, artykuły papiernicze i swobodne miejsca do siedzenia – idealne na krótki postój. Podróżnicy, którzy nie znają wietnamskiego i mają mało czasu, prawdopodobnie przejdą przez to miejsce szybko, choć zakładki i pocztówki to łatwe zakupy niezależnie od znajomości języka.

Aby lepiej zorientować się, co w mieście warto zobaczyć w pierwszej kolejności, przewodnik po atrakcjach Ho Chi Minh City umieszcza Ulicę Książkową w szerszym kontekście atrakcji Dzielnicy 1.