Square des Batignolles: Yavaş Gezginleri Ödüllendiren Mahalle Parkı

Square des Batignolles Aslında Ne?

Square des Batignolles, 17. arrondissement'da yer alan 16.615 metrekarelik (yaklaşık 4,1 dönüm) halka açık bir park ve bu bölgenin en büyük yeşil alanı. III. Napolyon döneminde sipariş verilen ve 1862'de tamamlanan park, Baron Haussmann'ın başkenti köklü biçimde dönüştürdüğü yıllarda Paris'e taşıdığı İngiliz peyzaj bahçesi geleneğine aittir. Tasarımcısı Jean-Charles Adolphe Alphand, aynı zamanda Parc des Buttes-Chaumont ve Parc Montsouris'yi de yaratmıştır; onun imzası her köşede hissedilir: kıvrımlı yollar, sahte tabakalı kayadan yapılmış bir groto, taş köprüler, doğal bir dere ile beslenen bir gölet ve tamamen doğal oluşmuş izlenimi veren küçük bir şelale.

Paris'in görkemli merkezi parklarının aksine bu meydan, gösteriş için değil belirli bir mahalle için inşa edildi. Hâlâ aynı işlevi görüyor. Salı sabahı pétanque sahalarında emeklilere, çakıl yollarda bebek arabası iten ebeveynlere ve antika tahta atlıkarınca için sıra bekleyen okul çocuklarına rastlayabilirsin. Turistik altyapı sıfır: bilet gişesi yok, sesli rehber yok, hediyelik eşya tezgahı yok. Paris'in gerçek gün yaşamını anlamak isteyen gezginler için bu park, şehrin pek çok ünlü turistik mekanından daha fazlasını sunar. Paris'in sakin yüzüne odaklanan bir gezi planı oluşturuyorsan, Paris'teki gizli mücevherler rehberi Paris'in gizli köşeleri rehberi, buraya yakın mahalleleri bağlam içinde değerlendirmek için faydalı bir kaynak.

Peyzaj: Alphand'ın Bıraktığı İzleri Okumak

Alphand'ın Paris'e taşıdığı İngiliz peyzaj tarzı bilinçli bir illüzyondu: saatlerce süren mühendislik çalışması, her şeyin doğal olarak böyle oluştuğunu hissettirmeye ayarlanmıştı. III. Napolyon, 1848 öncesinde İngiltere'deki sürgün yıllarında bu yaklaşıma sempati duymuş ve Haussmann'a başkent genelinde uygulamasını emretmişti. Square des Batignolles'da ortaya çıkan sonuç, yirmi dakikada tamamlayabileceğin ya da ne kadar dikkatli baktığına bağlı olarak bir saat içinde dolaşabileceğin bir güzergah.

Parkın odak noktası merkezi gölet. Doğal bir dere onu besliyor ve su, ışığı yakalamaya yetecek kadar hareket ediyor. Uzak kıyıda, tabaka tabaka kireçtaşını taklit etmek için kalıplanmış betondan yapılmış bir grotodun önünden küçük bir şelale akıyor; Alphand'ın Parc des Buttes-Chaumont'ta kullandığı tekniğin aynısı bu. Taş köprüler dereyi iki noktada geçiyor ve yollar öyle kıvrımlarla ilerliyor ki parkın tamamını bir anda görmek mümkün olmuyor, bu da mekan hissini koruyor. Ağaç koleksiyonu gerçekten alışılmışın dışında: standart çınar ve kestanelerin yanı sıra mor kayın (Fagus sylvatica purpurea), Kuzey Amerika kökenli bir Gleditsia triacanthos, sarmal dallı Çin söğüdü (Salix matsudana 'Tortuosa'), bir Türk fındığı ve genç bir dev sekoya bulunuyor. Parkın bir ucundaki cam pavyon, Paris kışında açıkta hayatta kalamayacak tropik bir palmiyeye kışlık ev sahipliği yapıyor.

Çim alanlar, Haziran öğleden sonrası Jardin du Luxembourg'da yaşanan omuz omuza kalabalık olmaksızın rahatça piknik yapılacak kadar geniş. Hafta sonu güneşli günlerde birkaç aile aynı anda çimde yayılmış olsa bile kalabalık hissi vermiyor; bu da parkın ne kadar az ziyaret edildiğini gözler önüne seriyor.

Sabah, Öğleden Sonra ve Akşam: Park Nasıl Değişiyor?

Hafta içi sabahın erken saatleri, yaklaşık 8'den 10'a kadar, neredeyse tamamen yerel halka ait: göleti çevreleyen köpek gezdirenler, dış yolda koşanlar ve işe giderken parktan kestirme yapan ilk kafe müdavimleri. Bu saatlerde ışık düz ve serin, Rue de Rome'un uzaktaki trafik gürültüsünün üzerinde kuş sesleri duyuluyor. Havada ıslak çakıl ve biçilmiş çimen kokusu var. Grotoyu neredeyse yalnız başına bulmanın en iyi zamanı bu.

Hafta sonu öğle saatlerine doğru park ailelerle doluyor. Atlıkarınca ve oyun alanları en gürültülü bölgeler haline geliyor; çevre boyunca uzanan pétanque sahaları ise daha yaşlı bir kitleyi çekiyor. Boules toplarının birbirine değme sesi ve tartışmalı atışların mırıltısı, Paris'in dış arrondissement'larına gitmeden yaşayabileceğin en özgün Paris ses manzaralarından biri.

Yaklaşık saat 18'den itibaren yaz akşamları parkı ziyaret etmek için tartışmasız en iyi zaman. Alçak güneş suya açıyla vuruyor ve göleti öğle saatlerine kıyasla çok daha dramatik gösteriyor. Genç gruplar banklarda toplanıyor, park yavaş yavaş boşalıyor. Kapanmadan önceki son otuz dakikada yollar o kadar sakin oluyor ki dereyi açıkça duyabiliyorsun. Kışın kapanma saatinin 17:45 olması, Aralık ve Ocak'ın büyük bölümünde parka varışta ortalığın zaten kararmış olduğu anlamına geliyor.

Tarih ve Kültürel Ağırlık

Batignolles semti, III. Napolyon'un 1860'ta onu Paris'e bağlamasına kadar bağımsız bir kırsal alandı. İsim, 'değirmen' anlamına gelen Latince 'batillus'tan ya da küçük bir çiftlik evini tanımlayan Provençal 'bastidiole'den geliyor olabilir; bu da bölgenin 19. yüzyılın ortalarına dek koruduğu kırsal karakteri yansıtıyor.併합'tan iki yıl sonra Alphand, mühendis Jean Darcel ve mimar Gabriel Davioud ile birlikte meydanı tasarlama görevini aldı; bu ekip Haussmann'ın Paris genelindeki park altyapısının büyük bölümünden sorumluydu.

Parkın sessiz bir edebi mirası var. Gerçek adı Monique Andrée Serf olan Fransız şarkıcı-söz yazarı Barbara, Batignolles semtinde büyüdü ve 'Perlimpinpin' adlı şarkısında Square des Batignolles'a doğrudan atıfta bulundu. Şarkıcı Yves Duteil ise daha sonra dereyi aşmayı ve parkta güvercinlerin peşinden koşmayı anlatan bir şarkıyı özellikle 'Les Batignolles'a adadı. Bu kültürel referanslar meydanı, büyük bulvarların aktaramadığı işçi sınıfı Paris mahalle yaşamı geleneğine bağlıyor. Yavaş bir dönüşüm geçiren Batignolles semti, bu karakteri pazar sokaklarında ve bağımsız dükkanlarında hâlâ taşıyor. 17. arrondissement'ın ve çevresinin ruhunu daha geniş bir çerçevede görmek istiyorsan, Paris'teki en iyi park ve bahçeler Paris'in en iyi parkları ve bahçeleri rehberi onu şehrin yeşil alanları içindeki yerine yerleştiriyor.

Pratik Rehber: Burada Ne Yapmalı?

Rue Cardinet'deki ana giriş en mantıklı başlangıç noktası. Oradan, park içine girişten yaklaşık otuz saniye içinde görünür hale gelen gölede doğrudan bir çakıl yol uzanıyor. Göleti çevreleyen yolu yavaş tempoda yürümek, her iki köprüden geçerek ve şelalenin önünden geçerek beş ila sekiz dakika sürüyor. Grotoda durmaya değer: beton kalıp yüzeyine yakından bakınca Alphand'ın ekibinin kazıdığı kasıtlı tabakalanma çizgilerini görebilirsin. Bu, yakın mesafede bile inandırıcılığını koruyan 19. yüzyıldan kalma bir trompe-l'oeil.

Çocukların varsa oyun alanları parkın doğu kesimine yoğunlaşmış; kum havuzları, salıncaklar ve uzun yıllardır burada çalışan tahta atlıkarınca var. Oyun alanının hemen yanında masa tenisi masaları da bulunuyor. Pétanque alanı ise batı kenarına doğru; seyretmek tamamen olağan karşılanıyor, oyuncular nadiren rahatsız oluyor.

Park, yakınındaki Batignolles pazar sokakları gezisiyle ya da 2024 Olimpiyat Köyü geliştirmesinin bir parçası olarak oluşturulan çok daha büyük ve modern bir yeşil alan olan komşu Parc Clichy-Batignolles (Martin Luther King Parkı olarak da biliniyor) ziyaretiyle doğal biçimde tamamlanıyor. İkisi bir arada semtte tam bir yarım gün sunuyor. Daha kapsamlı bir gezi planı yapıyorsan, 3 günlük Paris güzergahı 3 günlük Paris programı, büyük turistik noktaların yanına sessiz mahalle duraklarını nasıl ekleyebileceğini gösteriyor.

Fotoğrafçılık ve Erişilebilirlik

Gölet ve şelale alanı, özellikle sabah ışığında ya da yazın kapanmadan önceki altın saatte, en fotoğrafik kesim. Ağaçların göletteki yansıması, rüzgarın kalkmadığı sakin sabah saatlerinde en nettir. Taş köprüler iyi çerçeveleme ögeleri sunuyor; şelalenin gerçekte olduğundan daha büyük görünmesi için kıyıya yakın çömelip su seviyesine in. Serayı yakınındaki sarmal dallı Çin söğüdü, botanik fotoğrafçılıkla ilgilenenler için fotoğraflanmaya değer alışılmadık bir bitki örneği.

Ana yollar geniş, düz çakıl ve bebek arabası ile tekerlekli sandalye için erişilebilir durumda; ancak groto alanı ve çimlere yakın bazı yollarda düzensiz yüzeyler var. Özel erişilebilirlik tesisleri doğrulanmış değil; hareketlilik gereksinimleri olanlar arazinin genel olarak geçilebilir fakat her yerde düzgün olmadığını göz önünde bulundurmalı.

Nasıl Gidilir

En pratik metro bağlantısı, parkın ana girişine altı dakika yürüme mesafesindeki Hat 13'teki Brochant durağı. Hat 14 ve Transilien Hat L'ye hizmet veren Pont Cardinet istasyonu ise yaklaşık dokuz dakika yürüme mesafesinde ve merkezi Paris'ten ya da Gare Saint-Lazare'dan gelenler için kullanışlı. 28, 31 ve 163 numaralı otobüs hatları Pont Cardinet'te duruyor; 66 numaralı hat ise yakında Batignolles'ta duruyor. Ziyareti Parc des Buttes-Chaumont veya diğer kuzey Paris parklarıyla birleştiriyorsan şehri kat etmen gerektiğini unutma: 17. ve 19. arrondissement arasında aktarmasız doğrudan bir metro bağlantısı yok.

Bisikletle gitmek pratik: Batignolles bölgesinde Rue Cardinet boyunca bisiklet şeritleri var ve çevredeki sokaklarda Vélib' istasyonları hizmet veriyor. Arabayla gelenler için yakında Wagram-Courcelles yeraltı otoparkı mevcut.