เขตซีเฉิง

ทำเลและทิศทาง

เขตซีเฉิงกินพื้นที่ 50.7 ตร.กม. ของปักกิ่งตอนใน ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกเยื้องกับเขตตงเฉิงแบ่งด้วยแกนพระราชวัง ถนนวงแหวนที่สองฝั่งเหนือคือขอบเขตตอนบน ไล่ลงมาทางใต้ไปจนถึงขอบวงนอกและทางตะวันตกจรดไห่เตียน สำหรับนักท่องเที่ยวแล้ว ซีเฉิงที่หลายคนรู้จักเริ่มตั้งแต่หอระฆัง หอกลอง ทะเลสาบชือฉาไห่ทางเหนือ ผ่านสวนเป่ยไห่ ลัดเลาะข้างเขาใบจิงซาน ไปจนถึงย่านซีตันและซวนอู่เหมินและจบที่ถนนวัฒนธรรมหลิวลี่ช่างทางใต้สุด

ฝั่งตะวันออก ซีเฉิงมีคูเมืองด้านตะวันตกของพระราชวังต้องห้ามใช้ร่วมกับ เขต Dongcheng นักท่องเที่ยวจำนวนมากเลยเดินข้ามสองเขตไปมาโดยไม่ทันสังเกต แนวตะวันตกเฉียงเหนือสุดติดกับซีจี้เหมินซึ่งต่อเขต เขต Haidian มีสวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และสถานีรถไฟใหญ่เหมาะกับคนเดินทางข้ามเมือง ถ้าเข้าใจผังย่านนี้ก็จะวางแผนเที่ยวง่าย: โซนทะเลสาบชือฉาไห่ทางเหนือ ทางเดินสวนเป่ยไห่ — จิงซานตรงกลาง และเส้นวัฒนธรรมเชิงพาณิชย์ฝั่งใต้ ล้วนมีบุคลิกเฉพาะตัว และท่าออกใต้ดินที่สะดวกก็แตกต่างกัน

ถนนไฟแนนเชียลที่เปรียบกับย่านการเงินของปักกิ่ง พาดตลอดฝั่งตะวันตกกลางซีเฉิง วันธรรมดาเหมาะกับชีวิตคนทำงาน ส่วนเสาร์อาทิตย์กลับเงียบผิดคาด ขณะที่ซีตันเป็นถนนช้อปปิ้งเข้มข้นที่สุดแห่งหนึ่งในปักกิ่ง คนแน่นตลอดสัปดาห์

บุคลิกและบรรยากาศ

สิ่งที่น่าจดจำเมื่อเดินในซีเฉิงคือความเป็นเมืองซ้อนชั้น ลองเดินจากทางออกรถไฟใต้ดินซีตันขึ้นเหนือไปชือฉาไห่ ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีเท่านั้นแต่เหมือนได้เดินผ่านประวัติศาสตร์ปักกิ่งกว่าสิบศตวรรษ ห้างสรรพสินค้าเปลี่ยนฉากเป็นบ้านสี่ประตู ทะลุหูถงริมคลองต้นหลิว จนถึงหอกลองกำแพงแดงปลายเขตเมืองเก่า ยากที่จะหาย่านไหนในปักกิ่งที่พาเปลี่ยนบรรยากาศได้ชัดขนาดนี้

เช้าตรู่แถวทะเลสาบชือฉาไห่คุ้มกับการตื่นมาสัมผัสเอง ตั้งแต่หกโมง คนท้องถิ่นสูงวัยเริ่มจับจองทางเดินริมทะเลสาบแถว Houhai และ Shichahai เล่นไทเก็ก เดินช้า หรือร้องเพลงกลุ่ม อากาศยามเช้าเย็นสดชื่น ห้อมล้อมไปด้วยกลิ่นต้นหลิวและความชื้นริมคลอง แถบผับด้านใต้ทะเลสาบสงบเงียบทั้งหมด นี่คือหนึ่งในไม่กี่จุดของเมืองที่เช้าตรู่ยังเป็นของคนในพื้นที่จริงๆ ไม่ใช่นักท่องเที่ยว

กลางวันแถวริมทะเลสาบจะหนาแน่นไปด้วยกรุ๊ปทัวร์และรถกอล์ฟ ส่วนหูถงระหว่างทะเลสาบกับคฤหาสน์กงหวังเย่ก็แน่นขึ้นชัดเจน ส่วนทางใต้ที่หลิวลี่ช่างกับหนิวเจียยังสงบกว่าตลอดทั้งวัน แสงบ่ายฤดูใบไม้ร่วงทอดทาบเจดีย์ขาวในสวนเป่ยไห่ได้สวยมาก คุณตาคุณยายมักนั่งเล่นไพ่ใกล้ประตูใต้สวน เป็นภาพท้องถิ่นแท้ๆ

หลังพระอาทิตย์ตก ซีเฉิงเหมือนแยกเป็นสองโลก ผับริมน้ำทางใต้ของโหวไห่จะครึกครื้นตั้งแต่เย็นยันดึก มีทั้งดนตรีและร้านนักท่องเที่ยว ส่วนหูถงแค่ห่างออกไปไม่กี่บล็อกก็เงียบจนได้ยินเสียงคุยในลานบ้าน ที่นี่ไม่ได้เน้นไนท์ไลฟ์แบบซานหลี่ถุนเลย และนั่นแหละที่ทำให้คนกลุ่มใหญ่นิยมมาเที่ยว

สิ่งที่น่าเที่ยว

กลุ่ม Beihai Park คือแลนด์มาร์กสำคัญที่สุดของซีเฉิง สวนแห่งนี้สร้างมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 10 แล้วขยายใหญ่สวยงามในช่วงกุบไลข่าน ราชวงศ์หมิงและชิง เจดีย์ขาวบนเกาะหยกมองเห็นได้จากที่ไกลแทบทั้งเขตกลางปักกิ่ง ฤดูอุ่นมีบริการพายเรือเล่นในทะเลสาบ วัดโบราณฝั่งเหนือเงียบสงบเหมาะกับคนเลี่ยงความวุ่นวาย เดินต่อไปที่ Jingshan Park ข้ามกำแพงเหนือพระราชวังต้องห้าม ถือเป็นเส้นทางครึ่งวันที่เดินสนุกและเห็นวิวสุดยอดในปักกิ่ง

คู่หอระฆังและหอกลอง หอกลองและหอระฆัง อยู่เหนือสุดของเขต ตรงจุดที่แกนพระราชวังมาบรรจบทะเลสาบชือฉาไห่ ทั้งสองเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้า เดินขึ้นไปบนหอกลองจะได้เห็นวิวหลังคาหูถงโดยรอบสวยติดอันดับวิวคุ้มราคาสุดในเมือง รอบข้างนั้นโดยเฉพาะ Yandaixie Street ที่เดินเฉียงไปทางโหวไห่ ก็เป็นถนนการค้าหูถงบรรยากาศดี แม้จะฮิตกับนักท่องเที่ยว

• ทะเลสาบโหวไห่และชือฉาไห่: เดินเช้าๆ หรือช่วงพระอาทิตย์ตกบรรยากาศดีที่สุด
• สวนเป่ยไห่: ใช้เวลา 2-3 ชั่วโมง วัดฝั่งเหนือสงบกว่าบนเกาะหยก
• คฤหาสน์กงหวัง: คฤหาสน์เจ้าฟ้าแห่งราชวงศ์ชิงที่สมบูรณ์ที่สุด เปิดให้ชม พร้อมสวนขนาดใหญ่
• ถนนวัฒนธรรมหลิวลี่ช่าง: ศูนย์รวมของโบราณ อุปกรณ์ศิลปะ และร้านพู่กันของปักกิ่ง
• มัสยิดหนิวเจีย: มัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง สร้างเมื่อปี ค.ศ. 996 ย่านมุสลิมในซีเฉิงตอนใต้
• พิพิธภัณฑ์เมืองหลวง: พิพิธภัณฑ์ยุคใหม่ขนาดใหญ่จัดแสดงประวัติศาสตร์ปักกิ่งและศิลปะจีนโบราณอย่างแน่น
• สวนสัตว์ปักกิ่งและพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ: เหมาะกับครอบครัว เดินทางง่ายจากสถานีซีจี้เหมิน

ซีเฉิงตอนใต้เหมาะกับการเดินสำรวจช้าๆ ถนนวัฒนธรรม Liulichang แบ่งเป็นสองฝั่งตัดด้วยถนนหนานซินหัว ฝั่งตะวันออกขายของโบราณ หนังสือศิลปะ ของเก่า ฝั่งตะวันตกขายอุปกรณ์พู่กัน กระดาษ ร้านขายพู่กันเยอะมาก ที่นี่ศิลปินท้องถิ่นและนักสะสมของแท้แวะมา ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว ส่วน มัสยิด Niujie อยู่ในย่านที่มีบุคลิกเฉพาะ มีร้านอาหารฮาลาลและแผงของกินริมถนนหลายเจ้า

กิน ดื่ม ชิม

ซีเฉิงกว้างมาก เวลาอยากหาอะไรกินให้เลือกจากโซนที่กำลังอยู่ หนิวเจียทางใต้คือแหล่งอาหารฮาลาลที่หากินง่ายที่สุดในเมือง มีเมนูแกะ ขนมปังงา ขนมกินเล่นริมถนนโดยเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์หน้ามัสยิด ตรงนี้คืออีกหนึ่งย่านใจกลางปักกิ่งที่รสชาติอาหารมีสีสันเฉพาะตัว ฝังรากมากับวิถีชุมชน

แถวโหวไห่-ชือฉาไห่จะมีแถบบาร์ด้านใต้ทะเลสาบเน้นรองรับนักท่องเที่ยว เสิร์ฟทั้งค็อกเทลและที่นั่งชมวิวริมน้ำ ราคาจะสูงกว่าส่วนอื่นในซีเฉิง คุณภาพร้านขึ้นๆ ลงๆ อาหารที่เด็ดจริงมักซ่อนอยู่ในหูถงถัดจากริมน้ำ 1-2 บล็อก ถ้าอยากสัมผัสวัฒนธรรมแบบปักกิ่งจริงๆ Lao She Teahouse แถวเฉียนเหมิน (อยู่ใต้เขตซีเฉิงนิดเดียว รวมแผนเที่ยวทางใต้ได้เลย) เสิร์ฟทั้งน้ำชาแบบจีน พ่วงโชว์งิ้วปักกิ่งและของว่าง แม้จะถูกจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยว ราคาก็สะท้อนเลย

ซีตันมีทั้งห้าง ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด และฟู้ดคอร์ทครบตามแบบถนนช้อปปิ้งหลัก เหมาะกับสายกินง่ายเร็วถูก แต่ไม่เน้นรสชาติท้องถิ่นเท่าไร ฝั่งถนนไฟแนนเชียลมีร้านอาหารสำหรับธุรกิจและร้านอาหารกวางตุ้งหลายแห่ง รองรับพนักงานออฟฟิศละแวกนี้

สตรีทฟู้ดในซีเฉิงขึ้นชื่อว่าคลาสสิกปักกิ่ง มีเจียนปิ่ง (เครปจีนปรุงสด), เปา (ซาลาเปาไส้หลากชนิด), ขนมปังอบงาเรียกเส้าปิ่ง ช่วงหน้าหนาวเจ้าขายมันหวานเผาและเกาลัดจะมาตั้งตามทางออกใหญ่ๆ ราคาอาหารข้างทางในย่านนี้ถือว่าเป็นมิตรทุกโซน

การเดินทางและขยับตัว

รถไฟใต้ดินปักกิ่งครอบคลุมซีเฉิงได้ดีมาก สายหลักสำคัญคือสาย 4 วิ่งเหนือ-ใต้ผ่านกลางเขต หยุดที่ซีจี้เหมิน, ซินเจียโข่ว, ผิงอันลี่, ซีตัน และซวนอู่เหมิน สาย 2 วงแหวนผ่านฝูเฉิงเหมิน, ฝูซิงเหมิน, ฉางชุนเจีย สาย 6 วิ่งตะวันออก-ตก ผ่านโซนกลางและเหนือ หยุดที่เชอกงจวง ผิงอันลี่ และเป่ยไห่เป่ย สาย 8 รับช่วงเหนือไปถึงหอกลอง สำหรับวางแผนเดินทางเต็มๆ ดู คู่มือการเดินทางในปักกิ่ง.

สถานีเปลี่ยนสายที่ควรรู้: ซีจี้เหมินตะวันตกเฉียงเหนือ เชื่อมสาย 2, 4, 13 ต่อรถไฟสายเหนือซีจี้เหมินได้เลย ซีตันมีสาย 1 กับ 4 ถือว่ากลางสุด เดินต่อสวนเป่ยไห่หรือชือฉาไห่สะดวก ซวนอู่เหมิน (สาย 2, 4) เหมาะกับคนจะเที่ยวทางใต้ เช่นหลิวลี่ช่าง หนิวเจีย

รถเมล์และรถรางไฟฟ้าเป็นตัวช่วยเส้นทางรองได้ดี โดยเฉพาะรอบสวนเป่ยไห่ มีรถรางสาย 107, 108, 111 และรถเมล์ 13, 701, 823 ผ่านป้ายเป่ยไห่โหนเหมินฝั่งเหนือสวน แต่ระยะสั้นๆ ระหว่างชือฉาไห่กับเป่ยไห่ เดินเท้ามักเร็วกว่านั่งรถ

เขตนี้เดินเท้าได้ง่ายช่วงกลางถึงใต้ตรงซีตันไปทะเลสาบ จากซีตันไปประตูใต้เป่ยไห่ใช้เวลาประมาณ 25 นาที เดินต่อจากประตูเหนือเป่ยไห่ถึงหอกลองอีก 20 นาที จุดยอดหูถงที่น่าสนใจมักไม่มีป้ายภาษาอังกฤษ แนะนำโหลดแผนที่ออฟไลน์ไว้ก่อน ถึงกับจักรยานเช่าสาธารณะ (Meituan, Hello Bike) ขี่เลาะทะเลสาบชิลเลย แต่ในหูถงแคบสุดๆ อาจไม่คล่อง

พักที่ไหนดี

ซีเฉิงเหมาะเป็นฐานสำหรับสายประวัติศาสตร์จักรพรรดิและย่านเก่า แม้จะมีที่พักให้เลือกน้อยกว่าฝั่ง Chaoyang หรือโซนหวังฟูจิ่งตงเฉิง แต่ที่พักยอดนิยมสำหรับสายท่องเที่ยวคือโรงแรมในบ้านสี่ประตูหูถงแถวชือฉาไห่ ได้บรรยากาศแท้ ดัดแปลงจากบ้านเก่ามีสวนกลางขนาดเล็กสูงไม่เกิน 3 ชั้น ออกเดินเที่ยวหูถงหรือลงทะเลสาบได้ทันที แต่ราคาสูงกว่าโรงแรมปกติ และควรเช็กว่าเครื่องทำความร้อนและแอร์ใช้ได้ก่อนจอง

ถ้าใครเน้นสิ่งอำนวยความสะดวกมาตรฐานสากลและเดินทางง่าย โซนซีจี้เหมินกับซีตันจะมีโรงแรมสไตล์บิสิเนสขนาดใหญ่ครบกว่าหูถง รุ่นนี้เน้นใช้งานแต่บรรยากาศสู้หูถงไม่ได้ สำหรับภาพรวมเรื่องเลือกที่พักกับย่านต่างๆ ดูรายละเอียดได้ที่ คู่มือที่พักในปักกิ่ง ได้เลย

ถนนบาร์เลียบโหวไห่ฝั่งใต้เสียงดังยันดึกโดยเฉพาะเสาร์อาทิตย์ ถ้าเป็นคนหลับยากควรเลือกโรงแรมในหูถงถัดจากทะเลสาบเข้าไปอีกหนึ่ง—สองซอย จะได้บรรยากาศเหมือนเดิมแต่เงียบสงบมากขึ้น

ซีเฉิงเหมาะกับใคร?

ซีเฉิงเหมาะกับนักเดินทางที่อยากซึมซับประวัติศาสตร์ปักกิ่งลึกๆ แบบก้าวช้ากว่าเที่ยวสรรพะสิ่ง จุดเด่นของที่นี่คือประสบการณ์เดินเล่นริมทะเลสาบยามเช้า เที่ยวหลิวลี่ช่างแบบช้าๆ เดินหลงหูถงจากทะเลสาบไปหอกลอง ไม่ได้เน้นเที่ยวปรู๊ดปร๊าด ถ้าคุณมาเที่ยวสั้นๆ เส้นจักรพรรดิหลัก เที่ยวซีเฉิงวันเดียวจากฐานตงเฉิงได้เลย ไม่ต้องพักในเขตจริงจัง แต่ถ้าพักยาวขึ้น ลองอ่าน คู่มือหูท่งปักกิ่ง ก่อน จะเข้าใจบุคลิกถนนหูถงในซีเฉิงมากขึ้น

เขตนี้ยังเหมาะกับสายกิน สายศิลปะเก่า และคนสนใจศาสนา หนิวเจียเผยอีกมุมปักกิ่งที่ทัวร์ทั่วไปไม่ผ่าน ช่างภาพควรมาตอนเช้าทะเลสาบชือฉาไห่แสงสวย กับวิวบนหอกลองมองหลังคาหูถง น่าเก็บภาพมาก ที่อื่นๆวางแผนถ่ายรูปรอบเมืองศึกษาต่อที่ คู่มือถ่ายภาพปักกิ่ง.