ถนนหวังฝูจิ่ง: สายช็อปปิ้งใหญ่ใจกลางปักกิ่ง

ถนนหวังฝูจิ่ง จริง ๆ แล้วคืออะไร

ถนนหวังฝูจิ่งไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ สวน หรือแหล่งท่องเที่ยวแบบซื้อตั๋ว แต่เป็นถนนสายช็อปปิ้งคนเดินที่ยาวประมาณ 810 เมตรจากใต้ไปเหนือ สองข้างทางรายล้อมไปด้วยห้างสรรพสินค้า ร้านแบรนด์อินเตอร์ ร้านของกินเล่น และร้านเก่า ๆ ที่ยังเหลืออยู่บ้าง ถ้ารวมทางขึ้นเหนือ–ใต้ด้วยแล้ว ความยาวรวมประมาณ 1,818 เมตร เข้า–ออกได้ฟรีตลอดเวลา

ชื่อภาษาจีนทางการคือ 王府井大街 (Wángfǔjǐng Dàjiē) แปลประมาณว่า 'ถนนบ่อน้ำคฤหาสน์เจ้า' เชื่อมโยงกับพื้นที่พักอาศัยของเจ้าตำหนักยุคราชวงศ์หมิง ส่วนชื่อในปัจจุบันเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1905 ยุคราชวงศ์ชิง เพราะถนนนี้มีบ่อน้ำจืดอร่อย (หรือเวอร์ชั่นจำลองของมัน) ยังตั้งอยู่ตรงลานเล็กปลายถนนฝั่งใต้ ซึ่งเป็นจุดนั่งพักสงบ ๆ ท่ามกลางประวัติศาสตร์เชิงพาณิชย์กว่า 700 ปี

เช้า บ่าย เย็น: ถนนสายนี้เปลี่ยนบรรยากาศอย่างไร

หวังฝูจิ่งช่วงเช้าก่อน 10 โมงเงียบสงบ ร้านค้ากำลังยกประตูขึ้น เด็กส่งของเดินกล่องไปมา กลิ่นอ่อน ๆ ของอาหารเช้าจากรถเข็นในตรอกยังลอยในอากาศ ช่วงนี้แหละถ่ายรูปดีที่สุด: พื้นที่เดินกว้างรับแสงเช้านุ่ม ๆ ป้ายตัวอักษรจีนใหญ่ ๆ อ่านชัดเพราะคนยังไม่เยอะ อยากเดินยาว ๆ แบบไม่ต้องหยุดบ่อย ต้องมาช่วงนี้

กลางวันถึงบ่าย โดยเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ถนนคนเดินเริ่มแน่นมาก กลุ่มนักเรียน นักท่องเที่ยวจีนต่างจังหวัด ครอบครัวพาเด็กเล็กมาเดินกันคึกคัก ระดับเสียงเพิ่มขึ้น โซนระหว่าง Sun Dong'an Plaza กับร้าน Foreign Language Bookstore คนจะดูเยอะสุด ๆ ถ้าไม่ชอบความแออัด แนะนำเลี่ยงช่วงนี้หรือเดินลัดไปตรอกข้าง ๆ ที่คนเบาบางกว่า

ตกเย็นหลัง 6 โมง บรรยากาศเปลี่ยนทันที ไฟร้านยิ่งสว่าง ป้ายไฟนีออนกับ LED เด่นมาก ซอยของกินข้างทางก็เริ่มคึกคัก คิวยาว กลิ่นย่างและเครื่องเทศลอยฟุ้งขึ้นมา ถ้าใครเพิ่งเที่ยวพระราชวังต้องห้ามหรือวัดสวรรค์มาตลอดวัน หวังฝูจิ่งช่วงเย็นคือจุดแวะสุดท้ายที่ดีมาก – เดินทางง่ายด้วยรถไฟใต้ดิน ทางเดินสว่าง ไม่หลงแน่นอน

ซอยของกิน เหนือจริงแค่ไหน

พูดถึงหวังฝูจิ่งแล้วจะไม่กล่าวถึงซอยของกิน (小吃街, Xiǎochī Jiē) คงไม่ได้ ซอยสั้น ๆ มีหลังคา อยู่ฝั่งตะวันออกของถนนสายหลัก โด่งดังเรื่องไม้เสียบแมงป่อง ปลาดาว ดักแด้ไหม ฯลฯ เป็นของจริง มีขายจริง ๆ และราคาก็จัดเต็มสไตล์ของฝากนักท่องเที่ยว ไม่ใช่อาหารข้างถนนที่คนปักกิ่งกินประจำ

ถ้าอยากรู้บรรยากาศหรือจะมองหาของแปลกตาก็มาดูได้ แต่อาหารที่ชิมแล้วคุ้มสุดคือแบบง่าย ๆ เนี่ยแหละ เช่น เนื้อย่างเสียบไม้ (羊肉串) ปาท่องโก๋โรยงา เต้าหู้เหม็น (ถ้าอยากลองของแรง) หรือผลไม้เสียบไม้ ไม้แมลงมีไว้ถ่ายรูปมากกว่ากินจริง ราคาแรงพอสมควร คิดซะว่าเป็นโชว์ประกอบถนนมากกว่าจะเป็นจุดหมายสายกิน

สายช็อปควรรู้อะไร มีอะไรให้เดิน

ร้านค้าบนถนนหวังฝูจิ่งมีตั้งแต่หรูหราไปจนถึงจับต้องง่าย ฝั่งใต้สุดมี Oriental Plaza เป็นห้างใหญ่หรู ๆ รวมแบรนด์ระดับโลก ฟู้ดคอร์ท โรงหนัง Sun Dong'an Plaza (新东安广场) อยู่ตรงกลางสาย มีร้านเสื้อผ้าแฟชั่นและร้านอาหารหลายชั้น ส่วน Beijing Department Store (北京市百货大楼) เป็นห้างของรัฐที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1955 ควรแวะชมสักนิดถ้าอยากดูบรรยากาศยุคจีนโบราณผสมสมัยใหม่

ใครที่อยากได้หนังสือจีน แผนที่ หรือคู่มือภาษา ร้าน Foreign Language Bookstore (外文书店) ฝั่งตะวันตกของถนน คัดหนังสือคลาสสิกแปลภาษาต่างประเทศ อุปกรณ์เรียนภาษา ไปจนถึงหนังสือภาษาอังกฤษบ้าง อยู่เงียบสงบกว่าห้างรอบข้าง เหมาะนั่งอ่านเล่น ชมบรรยากาศโดยไม่ต้องรีบซื้ออะไร

หวังฝูจิ่งไม่ใช่จุดหมายอันดับต้น ๆ ถ้าอยากหางานคราฟต์ งานโบราณ หรือของที่ระลึกสไตล์จีนชัด ๆ ใครเน้นสิ่งเหล่านี้ ลองไป ถนนวัฒนธรรม Liulichang ในเขตซีเฉิงจะได้ของเฉพาะทางมากกว่า หวังฝูจิ่งจะเน้นเสื้อผ้า กีฬา เครื่องสำอาง และร้านฟาสต์ฟู้ดแบรนด์อินเตอร์

ย้อนอดีต 700 ปี: รากฐานทางประวัติศาสตร์

ถนนสายการค้าแห่งนี้มีความสำคัญตั้งแต่ก่อนราชวงศ์หมิง (1368–1644) แต่ยุคนั้นเองที่ถนนนี้กลายเป็นศูนย์กลางพื้นที่บ้านขุนนางและมีบ่อน้ำสำคัญจนเป็นที่มาของชื่อ ช่วงราชวงศ์ชิง ย่านนี้คึกคักด้วยพ่อค้า ช่างฝีมือ เจ้าหน้าที่ราชสำนักใกล้พระราชวัง

ต้นศตวรรษที่ 20 บริษัทและห้างต่างชาติเริ่มมาเปิดที่ถนนนี้ ทำให้มีบรรยากาศอินเตอร์ แตกต่างจากปักกิ่งส่วนอื่น ๆ ยุคหลังปี 1949 เป็นยุคนำโดยห้างรัฐอย่าง Beijing Department Store ซึ่งกลายเป็นตัวแทนวัฒนธรรมค้าปลีกแบบสังคมนิยม ยุค 1990–2000 ห้างใหญ่ ๆ สมัยใหม่ทยอยผุดขึ้น ทำให้บรรยากาศถนนที่เห็นวันนี้ทันสมัยกว่าทุกยุคที่ผ่านมา

ถ้าอยากได้กลิ่นอายปักกิ่งยุคราชวงศ์ หวังฝูจิ่งเหมาะเป็นจุดเสริมมากกว่าจุดหลัก ลองจับคู่กับ พระราชวังต้องห้าม หรือ จัตุรัสเทียนอันเหมิน ทั้งสองแห่งอยู่ห่างกันไม่ถึง 2 กิโลเมตรฝั่งตะวันตก เสริมบริบทประวัติศาสตร์ให้กับถนนสายพาณิชย์นี้

รอบ ๆ หวังฝูจิ่ง มีอะไรอีกบ้าง

หวังฝูจิ่งตั้งอยู่ขอบตะวันออกของศูนย์กลางเมืองปักกิ่งในเขตตงเฉิง เดินลงใต้หน่อยจะถึงย่านเฉียนเหมินและตรอกเก่าดาชีลาร์ เดินเหนือขึ้นไปทางตรอกขนาบข้างที่เงียบกว่า จะเข้าสู่ย่านหูถงแบบดั้งเดิมฝั่งตะวันออกของพระราชวัง ซึ่งบรรยากาศจะต่างจากถนนใหญ่โดยสิ้นเชิง

ตรอก ทางเดินหูท่ง Nanluoguxiang เดินจากหวังฝูจิ่งประมาณ 20 นาที หรือนั่งรถไฟใต้ดินสั้น ๆ จะเจออีกฟีลหนึ่ง — ตรอกแคบ ร้านอาหารทำมือ ร้านขายงานคราฟต์ คนจีนรุ่นใหม่ต่างจากคลื่นนักท่องเที่ยวบนถนนใหญ่

ใครที่เที่ยวเขตตงเฉิงแบบจัดเต็ม แนะนำดู คู่มือหูท่งปักกิ่ง จะได้รู้ทริคเดินตรอกเก่า ๆ อย่างมือโปรจากใจกลางเมือง

ข้อมูลจริงที่ควรรู้ก่อนไป

ถนนคนเดินเรียบและปูพื้นตลอด เหมาะสำหรับรถเข็นเด็กหรือวีลแชร์ แต่บางห้างหรืออาคารอาจเข้าถึงลิฟต์ยาก ต้องตรวจสอบแต่ละที่จะชัวร์ ๆ ร้านหลัก ๆ รองรับ WeChat Pay, Alipay บัตรเครดิตต่างประเทศใช้ได้ในห้างหรือร้านใหญ่เท่านั้น เงินสดหยวน (CNY/RMB) ยังจำเป็นกับร้านของกินข้างทางและร้านเล็ก ๆ

ไม่มีล็อกเกอร์ฝากของบนถนนโดยตรง แต่ห้างใหญ่หลายแห่งมีจุดรับฝากกระเป๋า โดยเฉพาะถ้ามาจากที่เที่ยวหรือพิพิธภัณฑ์ทั้งวัน แนะนำฝากของที่ Oriental Plaza หรือ Sun Dong'an Plaza ดีกว่าหิ้วเดินเบียดในซอยของกิน

ตามถนนถ่ายรูปได้เต็มที่ แต่ในร้านหรือห้างนโยบายอาจต่างกัน ป้ายแจ้งมักจะมี แต่ไม่เสมอไปที่จะมีภาษาอังกฤษ ซอยของกินปกติถ่ายของกินได้ แต่รูปที่ขอพ่อค้าหรือขอถ่ายกับสัตว์ประหลาดควรซื้อของก่อน

ถ้าอยากเข้าใจภาพรวมของหวังฝูจิ่งกับทริปแรกที่ปักกิ่ง ลองดู คู่มือปักกิ่งสำหรับผู้มาครั้งแรก จะช่วยจัดลำดับแหล่งเที่ยวเด็ด ๆ ในโซนใจกลางเมืองได้ถูก