หนานโหลวกู่เซี่ยง: ซอยหูถงชื่อดังแห่งปักกิ่ง

หนานโหลวกู่เซี่ยงคืออะไรกันแน่

หนานโหลวกู่เซี่ยงเป็นซอยคนเดินเก่าแก่ แนวเหนือ-ใต้ ใจกลางเขตตงเฉิง ชื่อจีนคือ 南锣鼓巷 แปลตรงตัวว่า 'ตรอกกลองกับฆ้องทิศใต้' แต่คนรุ่นใหม่ในปักกิ่งมักเรียกสั้น ๆ ว่า 'หนานโหลวกู' หรือ 'NLGX' ซอยนี้เปรียบเหมือนแกนกลางของชุมชนเก่า มีหูถงซอยย่อยอีก 16 เส้น ตัดฉากซอยหลักเหมือนกระดูกปลา เป็นผังเมืองที่มีมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์หยวน ก่อนจะถูกกำหนดผังให้ชัดขึ้นสมัยชิง

ถนนนี้เดินเข้าฟรี เวลาเปิดจริงเปิดทั้งกลางวันและกลางคืน ค่าใช้จ่ายอยู่ที่สิ่งต่าง ๆ ตามทาง เช่น ไม้เสียบทอด เบียร์คราฟต์ เครื่องประดับทำมือ ของเซรามิก และบางร้านอาจจะแพงไปนิดโดยเฉพาะบะหมี่บางร้าน เข้าฟรี สิ่งที่จ่ายอาจเป็นแค่ความยับยั้งชั่งใจ

หนานโหลวกู่เซี่ยงตั้งอยู่ในเขตหูถงประวัติศาสตร์ของปักกิ่ง ถ้าอยากเข้าใจผังและบริบทเมืองเก่านี้ให้ลึกขึ้น ลองอ่านคู่มือหูท่งปักกิ่ง จะเข้าใจโครงสร้างเส้นซอยต่าง ๆ รอบพระราชวังมากขึ้น

สถาปัตยกรรม: จริงๆ แล้วคุณกำลังมองอะไรอยู่

สิ่งที่มีค่าสุดในหนานโหลวกู่เซี่ยงไม่ใช่ร้านขายของ แต่คือเนื้อแท้ของอาคาร หูถงแห่งนี้ยังมีบ้านสี่เหลี่ยม (สื้อเหอหยวน 四合院) เก็บรักษาไว้ได้ดีที่สุดแห่งหนึ่งในใจกลางปักกิ่ง บ้านแบบนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีลานกลาง ขนาบด้วยห้องนอนสี่ด้าน ใช้กันตั้งแต่ชาวบ้านยันขุนนางในยุคราชวงศ์ชิง คฤหาสน์โบราณตามซอยย่อยหลายหลังเคยเป็นของเจ้าชายและผู้ดีชิง ประตูอิฐสีเทา ทับหลังแกะสลัก กับก้อนหินหน้าประตูเป็นรูปกลองก็ยังอยู่สมบูรณ์

ถนนหลักหลักปัจจุบันรีโนเวตใหม่แทบทั้งหมดตั้งแต่กลางยุค 2000 บางส่วนที่เห็นเป็นแค่หน้ากากหรือฉาบทับอาคารเก่า จุดที่ยังคงกลิ่นอายสถาปัตย์เดิมแท้อยู่ตามซอยย่อยโดยเฉพาะ เหมาเอ๋อร์หูถง บ่างจูหูถง เฉียนกู่หูถง ฯลฯ ยังพอมีผนังบ้านเก่า พื้นอิฐแคบ ๆ ประตูไม้โบราณพร้อมห่วงเหล็ก อย่าอยู่แต่ซอยหลัก ลองเลี้ยวก็หลุดฝูงชนทันที

แต่ละช่วงเวลาที่ซอยเปลี่ยนไป

ช่วงเช้าก่อน 10:00 คือเวลาที่หนานโหลวกู่เซี่ยงเป็นของคนท้องถิ่น คนสูงวัยเข็นจักรยาน กวาดหน้าบ้าน หรือซื้ออาหารเช้าจากตลาดใกล้ ๆ ร้านกาแฟเปิดเร็วแค่ไม่กี่ร้าน ถนนมีกลิ่นฝุ่นและขนมปังแทนที่เนื้อย่าง ถ้าชอบถ่ายรูปแสงนุ่ม ๆ ไม่ติดคน นี่คือช่วงที่ใช่

สายถึงบ่าย คนเริ่มเยอะ ทั้งกรุ๊ปทัวร์และเที่ยวเอง กิจกรรมสูงสุดอยู่ราว 13:00-18:00 วันหยุด ซอยแน่นจนต้องหยุดเดินตลอด มีทั้งปลาหมึกย่าง หนานเกา (ข้าวเหนียวทอด) โยเกิร์ตขวดเซรามิก แล้วก็ตังหูลู่ (ฮอว์ทอร์นเคลือบน้ำตาลเสียบไม้) กลิ่นถ่านและงาหอมฟุ้งทั่วซอย

ช่วงหัวค่ำ 17:00-19:00 คือจังหวะซอยยังคึก ร้านอาหารยังเปิด ของกินครบ แต่คนกลางวันเริ่มน้อยลงแล้ว ร้านค้าต่าง ๆ เปิดไฟ ร้านกาแฟก็ให้แสงอบอุ่น ให้บรรยากาศต่างไปจากกลางวัน คนท้องถิ่นกลับมาเดินเล่น สลับกับนักท่องเที่ยว ซอยมิติมากกว่าแค่แหล่งทัวร์ล้วน ๆ

ของกินและเครื่องดื่มบนซอย

สตรีทฟู้ดที่หนานโหลวกู่เซี่ยงราคาค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับที่อื่นในปักกิ่ง ขวดโยเกิร์ตเซรามิกที่ควรจะไม่กี่หยวน ปัจจุบันแพงกว่าในซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ ๆ หลายเท่า คุณภาพแต่ละร้านไม่เหมือนกัน ของปิ้งย่างบางเจ้าอร่อยจริง แต่หลายเจ้าเป็นสตรีทฟู้ดแบบนักท่องเที่ยว ไม่เหมือนที่ชาวปักกิ่งกินประจำ

จุดดีคือมีร้านให้เลือกเยอะ เหมาะกับคนอยากชิมหลายอย่างในที่เดียว มองหาตังหูลู่ (ฮอว์ทอร์นเคลือบน้ำตาล), โยเกิร์ตแบรนด์ไป๋ตู้ในขวดเซรามิก, หรือไม้เสียบปิ้งทอดต่าง ๆ ใครอยากนั่งกินจริงจัง ร้านกาแฟ/ร้านอาหารตามหูถงซอยย่อยมักนั่งสบายและคุ้มกว่าร้านแผงริมซอยหลัก

ถ้าอยากรู้ว่าอาหารปักกิ่งแท้ ๆ ที่ไม่ใช่เวอร์ชันนักท่องเที่ยวคืออะไรบ้าง ลองอ่านคู่มืออาหารปักกิ่ง จะบอกแหล่งเด็ดกับเมนูที่หากินได้ยากๆ รวมถึงร้านที่มีเวอร์ชันดั้งเดิม ไม่ใช่แบบย่อส่วนปักบนซอยแบบนี้

เดินจริง: วิธีเดินทางและเดินเล่นในซอย

เดินทางง่ายสุดคือรถไฟใต้ดินสาย 6 หรือ 8 ลงสถานีหนานโหลวกู่เซี่ยง ออกจากสถานีแล้วเดินต่ออีกนิดก็ถึงซอยเลย รถเมล์สาย 107, 124 ลงป้ายเป่าชาวหูถง หากนั่งแท็กซี่หรือเรียก DiDi ก็มาลงตรงหัว-ท้ายซอยได้ แต่ถนนในหูถงโดยรอบรถติดช่วงเวลาเร่งรีบ

ซอยยาวราว 800 เมตร เดินสบายไม่มีเนิน ถ้าเดินรวดเดียว ไม่แวะถ่ายรูปหรือกินก็ 10 นาที แต่ถ้าเดินชิล ๆ รวมดูร้านอาหารต่าง ๆ ส่วนใหญ่ใช้เวลาราว 45 นาที - 1 ชั่วโมง พื้นทางเดินปูอิฐแต่บางช่วงก็ไม่เรียบ หูถงย่อยๆ บางซอยปูพื้นแบบหยาบกว่า บางจุดมีธรณีประตูถนนสูง เข้าออกวีลแชร์ได้จำกัดเพราะทางแคบ มีบันไดบ้าง ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ใช้วีลแชร์โดยเฉพาะ

ถ่ายภาพบนซอยหลักไม่มีข้อจำกัด เวลาที่แสงเหมาะแก่อาคารอิฐเทาคือตอนเช้า (แสงอ่อน ข้างเดียว) หรือช่วงก่อนพระอาทิตย์ตก (แสงทองกระทบผนังอิฐ) ตรงกลางวันแสงจะแข็ง ถ้าอยากถ่ายรายละเอียดอาคารและไม่ติดผู้คนมากให้เข้าซอยหูถงย่อย

ใกล้ ๆ กันมีหอระฆังและหอกลอง เดินจากทางเหนือไม่ถึง 10 นาที กับทะเลสาบ Houhai และ Shichahai ก็อยู่ไม่ไกล เดินวนครึ่งวันในโซนตงเฉิงแบบนี้กำลังดี

มองหนานโหลวกู่เซี่ยงอย่างตรงไปตรงมา

หนานโหลวกู่เซี่ยงเป็นซอยประวัติศาสตร์ที่ถูกพาณิชย์ตั้งแต่รีโนเวตยุค 2000 คนมาเยอะจนบรรยากาศเปลี่ยน ร้านค้าบนซอยหลักกลายเป็นของฝาก ของกินลายการ์ตูน งานฝีมือกึ่งสำเร็จรูป ร้านหนังสือ ร้านเพลง ร้านเล็กที่เคยให้อารมณ์ชุมชนเดิมๆ ลดน้อยเพราะค่าเช่าสูง

แต่นี่ก็พูดไว้ให้ชัด เพราะซอยนี้ยังคุ้มมาเดิน แค่เหตุผลอาจไม่ใช่อย่างที่ไกด์บุ๊กบางเล่มบอก จุดเด่นที่แท้จริงอยู่ที่ซอยย่อย ที่ยังคงบ้านเดิมเกือบครบ และประสบการณ์ได้เดินผังเมืองแบบยุคหยวนใจกลางปักกิ่งก็มีความหมาย มือใหม่เดินทาง ปลอดภัย หาง่าย ไม่ต้องกลัวหลงหรือภาษา

ถ้าใครอยากเจอหูถงที่เงียบกว่า ไม่ค้าขายจ๋า อาจจะถูกใจซอยอื่นๆ รอบ ๆ มากกว่า หรือใครจะศึกษาเรื่องราวเชิงวัฒนธรรมให้ลึกก่อนก็คุ้ม

นักเดินทางที่อยากสัมผัสหูถงที่คนน้อย ลองอ่านเกี่ยวกับWudaoying Hutong ใกล้วัดลามะ ที่ฮิปแต่คนน้อย คาเฟ่เพียบเหมือนกัน และถ้าอยากไปไกลขึ้นหน่อย ลองดูคู่มือสถานที่ซ่อนเร้นในปักกิ่ง ที่รวมซอยลับกับที่เที่ยวสงบสำหรับคนพร้อมออกนอกเส้นทางหลัก

ใครที่ควรผ่านซอยนี้ไปเลย

คนที่เคยมาเดินหนานโหลวกู่เซี่ยงแล้ว จะรู้สึกเหมือนเดิม ยกเว้นว่าเน้นเดินหูถงย่อย นักท่องเที่ยวที่ไม่ชอบถนนท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ คนที่เกลียดความแออัด ควรจัดเวลาไปหูถงอื่นแทน วันหยุดใหญ่ ซอยหลักคนเยอะจนหมดบรรยากาศดั้งเดิม และถ้าอยากเห็นชีวิตปักกิ่งแท้ ๆ แบบชาวบ้านจริง ๆ ไม่ใช่ฉบับแต่งเพื่อรับแขก ก็ควรตั้งความคาดหวังตั้งแต่ก่อนมา