ไทม์สแควร์: จุดตัดของโลกในมุมจริงใจ

จริงๆ แล้วไทม์สแควร์คืออะไร

ไทม์สแควร์ไม่ใช่สี่เหลี่ยมจริงๆ ตามชื่อแต่เป็นย่านการค้าทรงหูกระต่ายกลางแมนฮัตตัน จุดที่บรอดเวย์ตัดทะแยงกริดถนนเซเวนท์อเวนิว ทำให้เกิดลานคนเดินเป็นสามเหลี่ยมยาวระหว่างถนนเวสต์ 42 ถึงเวสต์ 47 โอบล้อมด้วยบิลบอร์ด LED สูงเรียงกันเกือบทุกตึก บรรยากาศคึกคักด้วยพลังโฆษณาแบบอัดแน่น

ย่านนี้คือหัวใจย่านโรงละครนิวยอร์ก หรือ Theatre District ที่กินบริเวณกว้างตั้งแต่ถนน 6 ไปถึง 8 และจากถนน 40 ถึง 53 ไทม์สแควร์จึงเป็นทั้งแลนด์มาร์ก, ศูนย์กลางบรอดเวย์, พลังการค้าของ Midtown และฮับขนส่งสำคัญที่รวมรถไฟใต้ดินหลายสาย (N, Q, R, W, 1, 2, 3, 7, และ 42 St Shuttle) ในหนึ่งสถานีที่คึกคักที่สุดของเมือง

บรรยากาศ: สิ่งที่เห็น ได้ยิน และขนาดของที่นี่

ถ้ายืนที่ลานคนเดินใกล้ถนน 45 จุดที่สะดุดใจไม่ใช่แค่ป้ายบิลบอร์ดแต่คือเสียง ฉากเสียงผสมกันแน่น ทั้งเสียงเครื่องขนส่งใต้ฟ้าเท้า รถบรรทุกจอดรอ เสียงกลองของนักดนตรีริมบันได TKTS และกระแสเท้าคนพลุกพล่านที่พาตัวเองไปเหมือนโดนฝูงชนพาไหลมากกว่าเดินเองจริงๆ โดยเฉพาะชั่วโมงเร่งด่วน

บิลบอร์ด LED ที่นี่อลังการทั้งเรื่องจำนวนและขนาด บางจอปูตึกหลายชั้น บางจอซ่อนตามมุมตึกหรือโค้งกับผนัง แสงสว่างจนกลางคืนไม่เห็นเงาเลย บางคนรู้สึกตื่นเต้นจนต้องเดินออกจากจัตุรัสหลัก มาแวะพักในตรอกข้างๆ หลังโดนถล่มด้วยแสงและเสียงได้สิบนาที

ที่พื้นถนนจะเจอคนแต่งตัวเป็นตัวการ์ตูน ซูเปอร์ฮีโร่ ยืนรอถ่ายรูปกับคน ต้องรู้ไว้ว่าเค้าคาดหวังทิป หรือเงินเล็กน้อย ไม่ใช่ฟรี โดยเฉพาะถ้ามาเที่ยวกับเด็ก คนเหล่านี้เป็นฟรีแลนซ์ รับเงินจากถ่ายรูปเป็นหลัก ถูกกฎหมายและมีการควบคุม แต่ใครไม่ชินหรือเพิ่งมาอาจตกใจหรือทำตัวไม่ถูก

จตุรัสนี้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลา

ไทม์สแควร์เปลี่ยนจังหวะทั้งวัน เช้า 7-9 โมงส่วนใหญ่เป็นพนักงานออฟฟิศ เดินตัดเข้าใต้ดิน เด็กส่งของหรือท่องเที่ยวที่มาแต่เช้า ป้ายไฟสว่างจ้าแต่คนยังบาง สายกล้องชอบช่วงนี้ เห็นวิวกว้าง ไม่มีคนขวาง เงียบเย็น เดินได้สบาย

กลางวัน โดยเฉพาะเสาร์อาทิตย์ ฤดูร้อนถึงใบไม้ร่วง คนจะแน่นที่สุดทั้งนักท่องเที่ยว กลุ่มทัวร์ นักแสดงริมถนน ขาช็อป ขาดูโชว์ เดินแบบไม่ต้องใจร้อน ถึงบันไดแดง TKTS จะวุ่นวายแต่ก็เป็นม้านั่งดูคนที่คลาสสิกสุด ถ้าคุณรำคาญคนเยอะ ช่วงกลางวันหน้าร้อนควรข้ามไปเลย

หัวค่ำราวสองทุ่มถึงสี่ทุ่มเป็นช่วงพีคที่สุดของไทม์สแควร์ ป้ายทุกอย่างเร่งแข่งกันฉายไฟ วิถีชีวิตหลังจบโชว์บรอดเวย์ก็เติมพลังสุดขีด ผิวถนนเปียกสะท้อนแสงนีออน (ถ้าฝนตกยิ่งพีค) ช่วงนี้แหละที่ตรงกับภาพในหัวคนส่วนใหญ่ อยากเห็นนิวยอร์กแบบในฝัน ควรมาตอนนี้

ประวัติ: จาก Longacre Square สู่จุดตัดของโลก

แต่เดิมย่านนี้ชื่อ Longacre Square ตั้งชื่อตามย่านทำรถม้าของลอนดอน เพราะปลายศตวรรษที่ 19 เต็มไปด้วยโรงเก็บม้าและร้านซ่อมรถม้า การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เริ่มปี 1904 เมื่อหนังสือพิมพ์ New York Times ย้ายสำนักงานใหญ่ไปตึกใหม่ปลายใต้สุดของจัตุรัส ปัจจุบันคือ One Times Square แล้วต่อรองกับเมืองเปลี่ยนชื่อให้เค้า พร้อมจัดโชว์พลุคืนปีใหม่ 1904 ปี 1907 เปลี่ยนเป็นธรรมเนียมบอลหล่นต่อเนื่องทุกปี เว้นช่วงสงครามโลกที่เคอร์ฟิวเท่านั้น

ชื่อเสียงความบันเทิงของไทม์สแควร์พุ่งช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ด้วยการรวมตัวของโรงละคร โรงแรม ร้านอาหาร ดูหรูแต่เป็นที่นิยมของชาวบ้านด้วย ช่วงทศวรรษ 70 จนต้น 80 เสื่อมโทรมหนัก เกี่ยวโยงกับอาชญากรรมและละเลยจากเมือง แต่การลงทุน การจัดการโดย Times Square Alliance และเศรษฐกิจ Midtown ที่เปลี่ยนไป ทำให้กลายเป็นย่านโฆษณา-ท่องเที่ยวแบบปลอดภัยเหมือนทุกวันนี้ ถ้าอยากเรียนรู้บริบทประวัติเมืองนิวยอร์กแบบละเอียด ลองอ่าน คู่มือย่านเด็ดนิวยอร์ก จะช่วยให้เข้าใจหลากหลายชั้นของเมืองนี้ดีขึ้น

ตัวตึก One Times Square ก็มีเรื่องน่าสนใจ เดิมคือ Times Tower ตอนนี้ถูกคลุมด้วยบิลบอร์ดหมดแล้ว โครงสร้างภายในเกือบโล่ง เพราะทำเงินจากให้เช่าหน้าตึกติดโฆษณา Midnight Moment คือโปรแกรมศิลปะที่เปลี่ยนบิลบอร์ดทั้งแถบเป็นงานศิลป์เฉพาะจากศิลปินร่วมสมัย ทุกคืน 23:57-เที่ยงคืน คนทั่วไปมักไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอะไรพิเศษเกิดขึ้น

ตู้ TKTS และการเข้าถึงบรอดเวย์

หนึ่งในเหตุผลเชิงปฏิบัติที่ควรแวะไทม์สแควร์คือตู้ TKTS ด้านเหนือของ Father Duffy Square ใกล้ถนน 47 ขายตั๋วบรอดเวย์-ออฟบรอดเวย์วันเดียวกัน ราคาถูกกว่าปกติ 20-50% อาคารบันไดแก้วแดงนี้ใช้เป็นจุดชมวิวชั้นดีด้วย แถวยาวแต่แถวย้ายไว ควรมาก่อนเปิดหรือเช็คผ่านแอปล่วงหน้า ถ้าอยากรู้จักเรื่องบรอดเวย์ ทั้งวิธีซื้อตั๋ว ตารางโชว์ ดูแบบเจาะลึก แนะนำอ่าน คู่มือดูบรอดเวย์ จะได้เห็นภาพครบ

การเดินทางและการเดินในย่าน

สถานี Times Sq–42 St คือศูนย์กลางรถไฟใต้ดินที่ใหญ่สุดแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก มีทั้ง N, Q, R, W, 1, 2, 3, 7, S เชื่อมต่อไปยัง Port Authority Bus Terminal กับสถานี 42 St–Bryant Park ได้ เป็นฮับเปลี่ยนสายหลัก ใครเดินทางจากสถานี Grand Central จุดเปลี่ยน S Shuttle ต่อเดียวถึงไทม์สแควร์ในสองนาที

เดินเท้าก็สะดวกจากหลายจุดใน Midtown: Rockefeller Center อยู่ทางเหนือ เดินประมาณ 10 นาที ส่วน Bryant Park อยู่ฝั่งตะวันออก แค่ห้านาทีตามถนน 42 เรียกแท็กซี่หรือแอปรถรับส่งก็มาถึงได้แต่อย่าแปลกใจถ้าติดขบวนคน—เดินจะไวกว่าเยอะในย่านนี้

ข้อควรรู้: แต่งตัวยังไง เตรียมอะไรบ้าง

รองเท้าเดินสบายสำคัญมาก ที่นี่พื้นแข็ง เดินช้า หยุดรอเยอะ ไม่ได้เดินจริงจังเท่าไหร่ หน้าร้อนลานกว้างโดนแดดเต็มๆ ร้อนอบอ้าว ไม่มีเงาเลย เอาน้ำมาก็ดี หน้าหนาวลมแรงล่องในตึก ไม่ค่อยมีจุดหลบลมหรืออุ่นตัว

ไทม์สแควร์อยู่ศูนย์กลาง Midtown วางแผนเที่ยววันเดียวรอบนี้ได้เลย หากลังเลจะเริ่มยังไง อ่าน คู่มือเที่ยวนิวยอร์กสำหรับมือใหม่ จะช่วยวางแผนเที่ยวทั้งวันไม่ต้องวนซ้ำ

กระเป๋าต้องปิดให้ดี คนแน่นๆ มีโอกาสโดนล้วงง่าย แม้จะไม่ได้ระบาด แต่ย่านนี้คนวุ่นวายทั้งวัน ดูแลกระเป๋าไว้ข้างหน้าเสมอ โดยเฉพาะบนลานคนเดิน เรื่องความปลอดภัยโดยรวมสว่างและมีตำรวจตลอด ไม่ใช่ยุค 80 ที่เสี่ยงเหมือนในตำนาน

ใครควรคิดใหม่

ถ้าคุณไวต่อเสียงดัง แสงกระพริบ หรือเกลียดคนแน่นๆ อาจรู้สึกว่าที่นี่ไม่สนุก แต่เป็นภาระ คนที่เคยมาแวะไทม์สแควร์แล้ว รอบสองส่วนใหญ่จะพบว่าความน่าตื่นเต้นลดลงเร็ว ไม่ว่าคุณอยู่ 20 นาทีหรือ 2 ชั่วโมง บรรยากาศออกแนวเดิมๆ ถ้าอยากซึมซับนิวยอร์กลึกๆ แนะนำใช้เวลาไปย่านอื่นที่มีรายละเอียดและเสน่ห์มากกว่า