O'Donoghue's Pub: ตำนานบาร์ดนตรีพื้นบ้านไอริชคู่ดับลิน

O'Donoghue's คืออะไรแบบจริงจัง

O'Donoghue's Bar, Lounge & Guesthouse ที่ 15 Merrion Row ไม่ใช่ผับธีมที่ตกแต่งสร้างบรรยากาศย้อนยุค แต่มันต้นตำรับของแท้เลย เป็นผับหัวมุมยุควิกตอเรียที่โครงสร้างแทบไม่เปลี่ยนแปลงมาหลายสิบปี ภาพบนผนังไม่ใช่ของตกแต่ง แต่เป็นบันทึกจริงของนักดนตรีที่เคยเล่นที่นี่ก่อนที่ผู้มาเยือนส่วนใหญ่จะเกิดเสียอีก

ตัวอาคารสร้างมาตั้งแต่ปี 1789 แต่ผับนี้ในรูปแบบที่ชาวดับลินคุ้นเคย มาตั้งอยู่โดย Paddy และ Maureen O'Donoghue เริ่มในปี 1934 ผับอยู่ตรงแยก Merrion Row กับ Upper Baggot Street แค่เดินสองนาทีจาก St. Stephen's Green และอยู่พอ ๆ กับย่านจัตุรัสแบบจอร์เจียนที่เจาะจงพื้นที่นี้ของเมือง ตำแหน่งนี้สำคัญมาก: ที่นี่ไม่ใช่โซนนักท่องเที่ยวของ Temple Bar ถ้ามาแถบ Merrion Row จะเจอคนทำงานในออฟฟิศ ข้าราชการ นักศึกษา และนักเดินทางที่รู้ว่าต้องมองหาตรงไหน

สายสัมพันธ์กับวง The Dubliners: ทำไมที่นี่ถึงมีความหมาย

สิ่งที่ทำให้ O'Donoghue's แตกต่างจากผับดับลินอีกหลายสิบแห่งที่มีรูปถ่ายเก่า คือ วง The Dubliners กลุ่มดนตรี folk ไอริชที่ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 ก็เริ่มจากที่นี่ Ronnie Drew, Luke Kelly, Barney McKenna, และ Ciaran Burke เริ่มแจมที่ O'Donoghue's ตั้งแต่ต้นยุค 60 ตอนนั้นยังไม่มีเวที ไม่มีใครคาดคิดว่าจะกลายเป็นจุดกำเนิดวัฒนธรรม เพลงเกิดขึ้นเอง ไม่มีใครจัดบรรยากาศ จุดที่นักดนตรีจับกลุ่มเล่นก็มีแค่มุมเล็ก ๆ ไม่ใช่อะไรที่ออกแบบไว้

เรื่องนี้สำคัญ เพราะมันสะท้อนว่าคุณกำลังเข้ามาเจออะไร O'Donoghue's ไม่ได้สร้างชื่อจากการตกแต่งหรือ gimmick อะไรเลย ชื่อเสียงของที่นี่ทำมาจากดนตรีจริงจังที่ต่อเนื่องมากว่า 60 ปี จนดึงดูดนักดนตรีคุณภาพขึ้นเรื่อย ๆ ภาพขาวดำที่เห็นริมผนัง รวม Luke Kelly, Ronnie Drew ทั้งหมดไม่ใช่ภาพสต็อก แต่เป็นบันทึกจริงของแต่ละยุค ลองใช้เวลาสัก 5 นาทียืนอ่านก่อนวงขึ้น

ถ้าดูในแง่แผนที่วัฒนธรรมดับลิน ผับนี้อยู่ทางใต้ของแม่น้ำเส้นเดียวกับ National Gallery of Ireland และ Merrion Square ซึ่งแต่เดิมแถวนี้ในยุค 60 ยังเต็มไปด้วยพนักงานราชการ คนทำงานสายวิชาการ และศิลปิน การฟื้นฟูดนตรี trad ที่ O'Donoghue's เป็นส่วนหนึ่งก็คือการตอบโต้กับสิ่งแวดล้อมแบบนั้น และกับการเปลี่ยนแปลงสังคมไอริชในยุคนั้น

บรรยากาศและหน้าตาของโอ'Donoghue's

ภายในผับแคบและมีความขรุขระแบบผับยุควิกตอเรีย บาร์หน้าแคบ เคาน์เตอร์ไม้เก่า เก้าอี้บาร์ผ่านศึกมาหลายปี เลานจ์ด้านหลังจะเปิดโล่งขึ้นนิดหน่อย ผนังมีกรอบภาพกับของสะสมแน่นจนตาแทบไม่ลอย ผ่านไปไหนไม่ได้อย่างสบาย ๆ เพดานต่ำ วันอากาศเย็นจะได้อารมณ์อบอุ่นเพราะรวมความร้อนกาย กลิ่นไม้เก่ากับ Guinness รินช้าแบบดั้งเดิม ไม่มีดีไซน์สมัยใหม่ที่ไหนจะเลียนแบบได้

เวลาวงขึ้น นักดนตรีตั้งวงตรงไหนก็ได้ที่มีที่ว่าง มักจะที่เลานจ์หลังหรือมุมข้างบาร์ ไม่มีเวที เครื่องดนตรีทั้ง accordion, uilleann pipes, fiddle, bodhrán อยู่ในระดับเดียวกับคนดื่ม จนคุณรู้สึกกับเสียงดนตรีเต็ม ๆ ไม่ใช่มานั่งมองห่างไกล บทสนทนาระหว่างเซตตรงไปตรงมา นักดนตรีไม่เล่นเพื่อโชว์นักท่องเที่ยว แต่เขาเล่นเพราะนี่คือบ้านของเขาจริง ๆ

ด้านนอกคืนที่อากาศดี ทางเท้าตลอด Merrion Row จะเต็มไปด้วยคนยืนดื่มพร้อมแก้วเบียร์ เสียงดนตรีจากด้านในลอยออกมาถึงถนน บรรยากาศด้านนอกในฤดูร้อนจะให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป ดูเป็นกันเองกับเพื่อนฝูงมากกว่าเทียบกับความคึกคักแน่นหนาภายในที่เห็นในฤดูหนาว

ควรไปตอนไหน? ไปแต่ละช่วงเจออะไรบ้าง

ไปถึงระหว่าง 5 โมงถึง 1 ทุ่มในวันธรรมดาจะเจอผับที่คนเยอะแต่ยังพอเดินได้ สายออฟฟิศละแวกนี้มากันแน่นแต่ยังหาที่นั่งบาร์หรือด้านหลังได้อยู่ เหมาะกับการยืนอ่านรูปผนัง กดเครื่องดื่มแบบไม่เร่งรีบ และดูบรรยากาศก่อนจะเสียงดังขึ้น

หลัง 2 ทุ่มคืนพฤหัสถึงอาทิตย์ บอกเลยว่าหาที่แทบไม่มี ผับนี้ไม่มีระบบจองโต๊ะลูกค้าทั่วไป และถ้าคนแน่นคิวที่บาร์จะช้า ถ้าอยากนั่งยาวฟังดนตรีควรไปแต่เนิ่น ๆ และจับจองที่เลย เพราะถ้าพยายามเดินฝ่าฝูงคนใน O'Donoghue’s ขณะวงกำลังเล่น รับรองว่าอึดอัดแน่นอน

ถ่ายรูประหว่างวงเล่นควรคิดดี ๆ แสงน้อยและพื้นที่คับแคบทำให้กล้องมือถือถ่ายยาก ที่สำคัญ นักดนตรีไม่ใช่กำลังโชว์แบบคอนเสิร์ต ถ้าชูมือถือขึ้นไประหว่างเล่นจะรู้สึกได้เลย การพยักหน้าเป็นสัญญาณขออนุญาตก่อนถ่ายมักได้รับการตอบรับดี

วิธีเดินทางและรายละเอียดสำคัญ

O'Donoghue's อยู่เลขที่ 15 Merrion Row, Dublin 2 ลงรถ Luas Green Line ที่สถานี St. Stephen’s Green เดินต่อประมาณ 5 นาที หรือใช้ Dublin Bus หลายสายบนถนน Baggot ถ้ามาจาก Grafton Street ให้เดินลงใต้ผ่านหรืออ้อมสวน Green จะเจอ Merrion Row ซ้ายมือเมื่อออกจากสวนฝั่งตะวันออก เดินแค่ 8 นาทีเท่านั้น

เวลาทำการที่มักแจ้งใน Tripadvisor คือ 10:30 น. ถึงเที่ยงคืน วันจันทร์-พฤหัสฯ / 10:30 น. ถึงตี 1 วันศุกร์-เสาร์ / 12:30 น. ถึงเที่ยงคืนวันอาทิตย์ ตารางดนตรีสดในเว็บไซต์จะบอกแค่เวลาเริ่ม ไม่ใช่เวลาปิด-เปิดผับจริง รายละเอียดเหล่านี้เปลี่ยนแปลงได้ แนะนำให้เช็กเว็บไซต์ทางการ odonoghues.ie ก่อนมาทุกครั้ง โดยเฉพาะถ้าเล็งรอบดนตรีไว้ล่วงหน้า

ใครเหมาะกับโอ'Donoghue's (และใครบ้างที่อาจไม่)

โอ'Donoghue's เหมาะกับคนที่ยืนรอได้ ยินดีรอยืนที่บาร์ และยอมรับว่าประสบการณ์จะเปลี่ยนไปตามคนที่มาเล่นในคืนวันนั้น ดนตรีที่นี่ไม่ใช่โชว์ขายบัตร บางคืนวิเศษ บางคืนก็แค่แจมธรรมดา สิ่งที่แน่นอนคือบรรยากาศกับเรื่องเล่า ไม่ใช่มาตรฐานโชว์แบบตั้งใจ

นักเดินทางที่ชอบประสบการณ์วัฒนธรรมแบบวางแผนไว้ล่วงหน้า มีเซตเมนู หรืออยากได้ที่นั่งชัวร์ ๆ อาจเหมาะกับที่อื่นมากกว่า ถ้าอยากเห็นวงการ music trad/folk ทั่วเมือง ลองดู คู่มือชีวิตกลางคืนดับลิน ที่รวบรวมหลากหลายผับและสไตล์ไว้ด้วย

ครอบครัวที่มีเด็กเล็กควรทราบว่าที่นี่เป็นผับจริง ไม่มีพื้นที่สำหรับเด็ก เวลาดนตรีเล่นยาวถึงดึก ผับนี้เน้นผู้ใหญ่ที่อยากนั่งจิบเครื่องดื่มฟังเพลงเบา ๆ กลุ่มมากกว่า 6 คนควรเตรียมตัวดี ๆ เพราะพื้นที่ค่อนข้างจัดการลำบากถ้าไม่ได้วางแผนก่อน

สำหรับคนที่มีแผนเที่ยวแถวนี้ทั้งวัน O'Donoghue's เหมาะจะจับคู่กับการเดินชมย่านใกล้ ๆ อย่าง Merrion Square Park และ National Gallery ก็เดินถึงได้ใน 10 นาที พาร์ทจัตุรัสจอร์เจียนรอบ ๆ ก็ทำให้ดับลินฝั่งใต้มีเสน่ห์ต่างจากฝั่งเหนือ