ตึกเอ็มไพร์สเตต: สิ่งที่ควรรู้ก่อนชมตึกระฟ้าชื่อดังแห่งนิวยอร์ก

ทำไมตึกเอ็มไพร์สเตตยังสำคัญ

ตึกเอ็มไพร์สเตตเปิดตัววันที่ 1 พฤษภาคม 1931 สร้างเสร็จในเวลาเพียง 410 วัน ตึกสูง 102 ชั้น สไตล์อาร์ตเดโค สูง 1,454 ฟุตหากนับเสาอากาศ (หลังคาสูง 1,250 ฟุต) ตั้งแต่ปี 1931 ถึง 1971 เคยครองแชมป์ตึกสูงสุดในโลกนานถึง 40 ปี แม้อันดับนี้จะเปลี่ยนมือไปแล้ว แต่มนต์ขลังและความสำคัญทางวัฒนธรรมยังคงไม่เคยเลือนหาย

จุดที่ตึกนี้ต่างจากจุดชมวิวรุ่นใหม่ ๆ ในเมือง คือความเก่าแก่และประวัติศาสตร์นี่แหละ ตึกนี้แหละที่คิงคองปีน! แครี่ แกรนต์ เคยรอใครบางคนที่นี่ในหนัง An Affair to Remember ตึกก็จะถูกประดับแสงสีแดงน้ำเงินในวันชาติอเมริกัน สีม่วงในงาน Pride และสีทองฉลองรางวัล Emmy จุดชมวิวที่ใหม่จะกระจกใสกว่า หรือตกแต่งไฮเทคกว่า แต่ไม่มีที่ไหนอัดแน่นด้วยตำนานเท่านี้

หากลังเลระหว่างที่นี่กับจุดชมวิวตึกอื่น ควรรู้ไว้ว่าตึกเอ็มไพร์สเตตเองจะไปปรากฏอยู่ในวิวเส้นขอบฟ้าที่มองจากตึกอื่น หมายความว่าหากขึ้นชมวิวจากตึกนี้จะไม่ได้เห็นตัวมันเองในเฟรม ใครอยากได้รูปที่มีตัวตึกรวมในวิว ก็มักเลือกไป Top of the Rock ที่ Rockefeller Center ด้วยเหตุผลนี้ จุดชมวิวทั้งสองแห่งต่างก็มีกลิ่นอายเฉพาะตัว ถ้ามีเวลาทำได้ทั้งคู่ก็คุ้ม แต่หากต้องเลือกอันเดียวจริง ๆ ให้ดูว่าต้องการแบบไหนมากกว่า

ประสบการณ์ก่อนขึ้นสู่จุดสูงสุด

ประตูเข้าจุดชมวิวอยู่ที่ 20 West 34th Street ไม่ใช่ประตูใหญ่บนฟิฟธ์อเวนิว พอเข้าไปแล้วจะพบล็อบบี้ชั้นล่างซึ่งเป็นงานศิลปะอาร์ตเดโคที่สวยที่สุดในนิวยอร์ก ฝ้าตกแต่งลาย เพดานทองเหลืองทรงเรขาคณิต และพื้นเทอราซโซแบบดั้งเดิมทั้งหมดสร้างตั้งแต่ปี 1931 ถูกอนุรักษ์ไว้อย่างดี นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักเดินตรงไปคิวลิฟต์เลยซึ่งน่าเสียดายมาก ลองเงยหน้ามองเพดานสัก 10 นาที

ก่อนถึงลิฟต์ยังมีพื้นที่นิทรรศการหลายชั้น เล่าประวัติการก่อสร้าง สถาปัตยกรรม และความสำคัญของตึกเอ็มไพร์สเตตในวงการป๊อปคัลเจอร์ เรื่องราวการก่อสร้างนี้น่าทึ่งจริง ๆ ตึกถูกสร้างด้วยความเร็วเฉลี่ยมากกว่าสี่ชั้นต่อสัปดาห์ คนงานมากสุดถึง 3,400 คนต่อวัน นิทรรศการสื่อสารขนาดและความยิ่งใหญ่นี้ให้คุณเข้าใจมากขึ้นเมื่อขึ้นชมวิว

ชั้น 86: จุดชมวิวสุดคลาสสิก

ดาดฟ้าชั้น 86 แบบเปิดโล่งคือสิ่งที่คนส่วนใหญ่นึกถึงตึกนี้ ที่นี่อยู่สูง 1,050 ฟุต รายล้อมทั้งสี่ด้าน มีระเบียงกลางแจ้งและราวจับระดับเอว ลมบนนี้พัดแรงตลอด แม้วันที่ถนนด้านล่างจะนิ่งสนิท ฤดูหนาวอุณหภูมิที่นี่ต่ำกว่าถนน 10–15 องศาฟาเรนไฮต์ เตรียมเสื้อกันหนาวที่ไม่ได้ตั้งใจใช้มาเสริมด้วย

วิวจากชั้น 86 พาโนรามาแบบ 360 องศา ทิศเหนือเห็นผังถนนมิดทาวน์ไล่สู่เซ็นทรัลพาร์คสี่เหลี่ยมเขียวที่จากบนนี้ดูต่างจากเดินในสวน ทิศใต้เห็นกลุ่มตึกใหม่ๆ ของโลว์เวอร์แมนฮัตตันรวมรอบวันเวิลด์เทรด ทิศตะวันตกเห็นแม่น้ำฮัตสันและรัฐนิวเจอร์ซีย์ ทิศตะวันออกเห็นเส้นตึกไล่สู่ควีนส์ บรู๊คลิน และสะพานข้ามแม่น้ำอีสต์ในวันที่ฟ้าเปิด

ดาดฟ้ากลางแจ้งชั้น 86 จะคนเยอะระหว่าง 11 โมงเช้าถึงบ่าย 4 โดยเฉพาะหน้าร้อน ถ้าอยากได้ราวชมวิวส่วนตัวจริง ๆ ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือ 8–10 โมงเช้าวันธรรมดา ตอนค่ำหลังสามทุ่มคนจะน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด แล้วเมืองด้านล่างจะกลายเป็นทะเลไฟวิบวับที่ดูต่างจากตอนกลางวันโดยสิ้นเชิง

ชั้น 102: อัปเกรดแล้วคุ้มแค่ไหน?

จุดชมวิวชั้น 102 อยู่ยอดสุดของโครงสร้างหลัก สูงเหนือชั้น 86 อีกราว 150 ฟุต เป็นห้องกระจกปิด ไม่ได้อยู่กลางแจ้ง ขนาดจุได้ไม่กี่สิบคนในแต่ละรอบ แม้มุมมองจะสูงคมขึ้นและรู้สึกอยู่บนยอดตึกจริง ๆ แต่ความแตกต่างของวิวไม่ได้มากเท่ากับส่วนต่างราคาตั๋ว

คุ้มสำหรับใครที่อยากได้ประสบการณ์ส่วนตัวหรือถ่ายรูปมุมสูงแบบไม่มีคนเบียด เพราะคนขึ้นได้จำกัด ห้องเล็กจึงไม่แน่นเหมือนชั้นล่าง สายถ่ายภาพจริงจังมักเลือกชั้น 102 เพราะมุมมองเปลี่ยนโครงตึกข้างๆ ได้ ส่วนมากผู้เยือนทั่วไปแค่ชั้น 86 ก็ได้ประสบการณ์ครบ

ช่วงเวลาไหน ก็เปลี่ยนอารมณ์ได้

เช้า 8-10 โมงในวันทำงาน คิวสั้นและแสงสวยมาก เหมาะถ่ายรูป ตัวเมืองด้านล่างเริ่มมีชีวิต แต่อากาศยังสงบจากบนสูงยังได้ยินเสียงจราจรเป็นพื้นหลังต่ำ ๆ

กลางวันจะคนเยอะสุด และช่วงหน้าร้อนอาจมีหมอกหรือไอร้อนที่ทำให้วิวดูจืด ๆ ได้ กลิ่นอายเมืองหน้าร้อนบนนี้ก็ต่างจากข้างล่าง เป็นกลิ่นไออุ่น ๆ ที่ลอยขึ้นมาต่างจากฤดูอื่น เหมือนใครเคยอยู่บนดาดฟ้านี้หน้าร้อนจะจำได้ทันที

พระอาทิตย์ตก (ก่อนและหลังพระอาทิตย์ตก 30–60 นาที) คือช่วงไลท์ยอดนิยมและสวยที่สุด แสงจะฉาบตึกมิดทาวน์เป็นสีอำพันเข้ม แล้วเปลี่ยนผ่านสู่แสงไฟเมืองสวยงามมาก คนจะเต็มระเบียงพีคสุด ถ้าอยากได้แสงสวยแต่ไม่เจอคนแน่น ควรมา 90 นาทีก่อนพระอาทิตย์ตกและอยู่ต่อจนฟ้ามืด

ค่ำหลัง 3 ทุ่ม เมืองจะเปลี่ยนบรรยากาศ ดาดฟ้าสงบ อากาศเย็น และเส้นกริดที่ส่องไฟเบื้องล่างจะชัดเจนมากกว่ากลางวันหม่น ๆ ตัวตึกเองเปิดไฟเปลี่ยนสีทุกคืนตามเทศกาลหรือกิจกรรมแต่จะไม่ได้เห็นจากจุดชมวิว

การเดินทางและข้อมูลการเข้าชม

ตึกตั้งอยู่บนฟิฟธ์อเวนิว ริมถนน 33rd กับ 34th ในมิดทาวน์แมนฮัตตัน สถานีใต้ดินที่ใกล้สุดสำหรับนักท่องเที่ยวคือ 34th Street–Herald Square (B, D, F, M, N, Q, R, W) สถานี 34th Street–Penn Station (1, 2, 3) อยู่คนละบล็อก เดินแป๊บเดียวก็ถึง

ละแวกถนน 34th ถือว่าสะดวกที่สุดสำหรับคนใช้ขนส่งสาธารณะ ถ้ามาจาก Times Square เดินลงใต้ตามเซเว่นธ์อเวนิวหรือบรอดเวย์แค่ 10 นาทีเอง จากเพนน์สเตชันเดินไม่ถึง 5 นาที

การเข้าถึงสำหรับผู้ใช้วีลแชร์ อาคารนี้มีลิฟต์ครบตลอดเส้นทางชมวิว หากต้องการรายละเอียดเฉพาะสำหรับวีลแชร์ อุปกรณ์ช่วยเคลื่อนที่ หรือสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับความต้องการพิเศษอื่น ๆ สามารถดูข้อมูลล่าสุดได้ที่ esbnyc.com ดาดฟ้าชั้น 86 มีราวเปิดโล่งกับพื้นโลหะไม่เรียบอยู่บางจุด ควรทราบไว้ล่วงหน้า

ตึกเอ็มไพร์สเตตรวมอยู่ในแพสส์รวมสถานที่ท่องเที่ยวนิวยอร์กหลายประเภท ถ้าวางแผนเที่ยวหลายตึกหรือแหล่งสำคัญในเวลาจำกัด แนะนำให้ดู คู่มือบัตรผ่านสถานที่ท่องเที่ยว NYC เพื่อเปรียบเทียบก่อนตัดสินใจซื้อตั๋วแยก

ใครควรคิดทบทวนก่อนมา

ใครอยากชมตึกเอ็มไพร์สเตตในเส้นขอบฟ้าแมนฮัตตัน ควรเลือกจุดชมวิวอื่นจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า เพราะขึ้นตึกนี้คืออยู่ 'ใน' วิว ไม่ได้เห็นตัวตึกในเฟรมเอง คนถ่ายภาพที่อยากใส่ตึกนี้ในรูปก็ควรทราบจุดนี้ไว้ก่อน

ใครที่ต้องคุมงบประมาณเที่ยวอย่างเคร่งครัดอาจรู้สึกค่าตั๋วที่นี่สูงเกินไป โดยเฉพาะถ้าต้องเลือกเที่ยวสถานที่สำคัญ ๆ หลายแห่ง ลองดูคำแนะนำใน กิจกรรมฟรีใน New York City มีจุดชมวิวฟรีที่มองมาแมนฮัตตันหลายแห่งให้เลือก

ใครที่กลัวความสูงมาก ๆ ควรทราบว่าดาดฟ้าชั้น 86 เปิดโล่ง มีแค่ราว ไม่ใช่กระจกกั้น ความรู้สึกแหวกอากาศเหนือลมแรงสูงขนาดนั้นไม่เบาทีเดียว ส่วนชั้น 102 เป็นห้องปิด เลยดูปลอดภัยกว่าแต่ต้องผ่านชั้น 86 ก่อนถึงจะขึ้นไปได้