Empire State Building: czego się spodziewać w najsłynniejszym wieżowcu Nowego Jorku

Dlaczego Empire State Building wciąż robi wrażenie

Empire State Building otwarto 1 maja 1931 roku, po zaledwie 410 dniach budowy. To 102-piętrowy wieżowiec w stylu Art Deco o wysokości 443 metrów wraz z anteną nadawczą i 381 metrów do poziomu dachu. Przez 40 lat — od 1931 do 1971 roku — był najwyższym budynkiem na świecie. Ten tytuł już dawno przeszedł w inne ręce, ale kulturowe znaczenie budynku nigdy nie osłabło.

To, co wyróżnia go spośród nowszych tarasów widokowych w mieście, to właśnie wiek i historia. To na tym budynku wspinał się King Kong. Tu czekał Cary Grant w filmie „Spotkamy się w marzeniach". To ten budynek płonie czerwienią i błękitem w Dniu Niepodległości, fioletowym światłem podczas Pride i złotem podczas ceremonii Emmy. Nowsze punkty widokowe oferują wyraźniejsze szyby i bardziej efektowną oprawę, ale żaden nie niesie ze sobą takiego bagażu skojarzeń.

Jeśli zastanawiasz się, który punkt widokowy wybrać, weź pod uwagę to, że Empire State Building widać z tarasów konkurencji — co oznacza, że z jego własnego piętra sam budynek jest niewidoczny. Podróżni, którzy chcą mieć go w kadrze panoramy, często wybierają Top of the Rock w Rockefeller Center właśnie z tego powodu. Oba doświadczenia są na tyle różne, że warto zaliczyć oba — ale jeśli masz czas tylko na jedno, wybór powinien zależeć od twoich priorytetów.

Co zobaczysz, zanim dotrzesz na szczyt

Wejście na taras widokowy znajduje się przy 20 West 34th Street, nie przy głównym adresie na Fifth Avenue. Już w środku, na parterze, czeka jedno z najpiękniejszych wnętrz Art Deco w Nowym Jorku. Malowidła na suficie, geometryczne detale z mosiądzu i oryginalne posadzki terrazzo pochodzą z 1931 roku i zostały starannie zachowane. Wielu odwiedzających mknie prosto do kolejki przy windach, nawet tu nie zaglądając — i to błąd. Poświęć dziesięć minut i po prostu spojrzyj w górę.

Przed dotarciem do wind czeka cię także kilkupoziomowa ekspozycja poświęcona historii budowy, architekturze i miejscu budynku w kulturze popularnej. Sam proces budowy jest naprawdę niezwykły: wieżowiec rósł w tempie ponad czterech pięter tygodniowo, a na placu budowy pracowało nawet 3 400 osób dziennie. Wystawy oddają tę skalę w sposób, który nadaje całej wizycie na tarasie głębszy kontekst.

86. piętro: klasyczny taras widokowy

Otwarty taras widokowy na 86. piętrze to właśnie to miejsce, które większość ludzi ma na myśli, myśląc o tym budynku. Znajduje się na wysokości 320 metrów i okala budynek ze wszystkich czterech stron, oferując zewnętrzny promenadę z balustradami na wysokości pasa. Wiatr na tej wysokości jest stały i często silny, nawet gdy na dole panuje spokój. Zimą temperatura może być tu o 6–8 stopni Celsjusza niższa niż na ulicy. Weź ze sobą dodatkową warstwę ubrania.

Widok z 86. piętra jest naprawdę panoramiczny we wszystkich kierunkach. Na północ siatka ulic Midtown przechodzi w Central Park — precyzyjny zielony prostokąt, który z góry wygląda zupełnie inaczej niż z poziomu ulicy. Na południu nowsze wieżowce Dolnego Manhattanu skupiają się wokół One World Trade. Na zachodzie — rzeka Hudson i New Jersey. Na wschodzie siatka ulic ciągnie się w stronę Queens i Brooklynu, a w pogodne dni widać mosty nad East River.

Taras bywa zatłoczony między 11:00 a 16:00, szczególnie latem. Jeśli chcesz mieć barierkę dla siebie, najbardziej niezawodne jest okno między 8:00 a 10:00 w dni robocze. Późne wieczorne wizyty, po 21:00, znacznie się wyludniają, a miasto w dole zmienia się w morze świateł, które wygląda zupełnie inaczej niż w ciągu dnia.

102. piętro: czy dopłata jest warta swojej ceny?

Taras widokowy na 102. piętrze znajduje się na samym szczycie głównej konstrukcji budynku — około 45 metrów wyżej niż taras na 86. piętrze. To zamknięta szklana sala, nie otwarty taras, mieszcząca jednorazowo kilkadziesiąt osób. Dodatkowa wysokość rzeczywiście wyostrza perspektywę i poczucie bycia na samym wierzchołku jest realne, ale różnica w widoku jest mniej dramatyczna niż sugerowałaby różnica w cenie.

102. piętro jest opłacalne dla tych, którzy szukają spokojniejszego, bardziej kameralnego doświadczenia na szczycie. Ze względu na ograniczoną pojemność i naprawdę małą przestrzeń rzadko panuje tu taki tłok przy barierkach jak piętro niżej. Fotografom z konkretnym celem wyższa perspektywa zmienia geometrię otaczających budynków w sposób, który może mieć znaczenie. Dla większości odwiedzających samo 86. piętro w pełni spełnia oczekiwania.

Jak pora dnia zmienia to doświadczenie

Poranne wizyty, mniej więcej między 8:00 a 10:00 w dni robocze, to najkrótsze kolejki i najlepsze, czyste światło do fotografii. Miasto jest już aktywne, ale nie osiągnęło jeszcze pełnego tempa. Z otwartego tarasu na wysokości 320 metrów słyszysz stłumiony odgłos ulicznego ruchu — ciągły, niski szum, który jest zaskakująco wyczuwalny.

Południe to najbardziej zatłoczone godziny, a latem mgle i zamgleniu sprzyjają warunki, które spłaszczają widok. Miasto pachnie tu inaczej w lipcu — delikatne ciepło unosi się z ulic w sposób trudny do precyzyjnego opisania, ale natychmiast rozpoznawalny przez każdego, kto spędził czas na tarasie latem.

Wizyty o zachodzie słońca — mniej więcej 30 do 60 minut przed i po zachodzie — są najbardziej fotogeniczne i najpopularniejsze. Światło barwi wieżowce Midtown głęboką bursztyną, a przejście od złotej godziny do miejskich świateł jest spektakularne. Spodziewaj się, że w tym oknie taras będzie pełen ludzi. Jeśli chcesz złapać zachód słońca bez tłumów, przyjedź 90 minut wcześniej i zostań do zmroku.

Wizyty nocne, po 21:00, oferują przemienione miasto. Na tarasie jest spokojniej, powietrze chłodniejsze, a rozświetlona siatka ulic w dole daje wizualną wyrazistość, której nie zapewni żadna pochmurna wizja w ciągu dnia. Sam budynek jest każdego wieczoru podświetlany w kolorach zmieniających się w zależności od wydarzeń, pór roku i okazji — choć własnej iluminacji nie zobaczysz z tarasu widokowego.

Jak dotrzeć i praktyczne informacje

Budynek znajduje się przy Fifth Avenue, między 33rd a 34th Street w Midtown Manhattan. Najbliższa stacja metra dla większości odwiedzających to 34th Street–Herald Square, obsługiwana przez linie B, D, F, M, N, Q, R i W. Stacja 34th Street–Penn Station, obsługiwana przez linie 1, 2 i 3, jest o przecznicę na zachód i nieco dalej od wejścia, ale równie wygodna.

Okolice 34th Street to jeden z najlepiej skomunikowanych rejonów miasta. Jeśli jedziesz z Times Square, spacerem wzdłuż Seventh Avenue lub Broadwayu dotrzesz tu w około 10 minut. Z Penn Station to mniej niż pięć minut piechotą.

Dostępność: infrastruktura dla zwiedzających jest wyposażona w windy na całej trasie. Szczegółowe informacje dotyczące dostępu dla wózków inwalidzkich, zasad korzystania z pomocy mobilnych oraz udogodnień sensorycznych znajdziesz na oficjalnej stronie esbnyc.com. Warto wiedzieć z wyprzedzeniem, że otwarty taras na 86. piętrze ma otwarte balustrady i miejscami nierówną metalową podłogę.

Empire State Building jest uwzględniony w kilku kartach atrakcji Nowego Jorku łączących wstęp do wielu miejsc. Jeśli planujesz odwiedzić kilka tarasów widokowych lub głównych atrakcji podczas krótkiego pobytu, sprawdź przewodnik po karnetach atrakcji NYC, żeby porównać opcje przed zakupem biletów indywidualnych.

Kto powinien przemyśleć tę wizytę

Odwiedzający, którzy chcą przede wszystkim zobaczyć Empire State Building jako element panoramy Manhattanu, uzyskają lepszy efekt z innego tarasu widokowego. Z tego budynku jesteś wewnątrz panoramy, a nie patrzysz na nią z zewnątrz. Budynek nie pojawia się też we własnych widokach, co ma znaczenie dla fotografów z konkretnymi kadrami w głowie.

Podróżni z ograniczonym budżetem mogą uznać cenę biletu za trudną do uzasadnienia, szczególnie jeśli starają się kontrolować wydatki. Przewodnik po darmowych atrakcjach w Nowym Jorku opisuje kilka bezpłatnych punktów widokowych, w tym takie, które oferują dobry widok na Midtown.

Osoby z poważną lękiem wysokości powinny wiedzieć, że otwarty taras na 86. piętrze jest w pełni wyeksponowany — chronią go balustrady, a nie szklane bariery. Fizyczne odczucie na tej wysokości przy silnym wietrze nie jest subtelne. 102. piętro jest zamknięte i może wydawać się mniej otwarte, ale dotarcie tam wymaga przejścia przez taras na 86. piętrze.