Coit Tower: หอคอยสูง 210 ฟุตบน Telegraph Hill ชมวิวซานฟรานฯ สุดปัง

Coit Tower คืออะไร จริง ๆ แล้ว?

Coit Tower เป็นหอคอยคอนกรีตสูง 210 ฟุต (64 เมตร) ก่อสร้างเสร็จเมื่อปี 1933 ใช้เงินมรดกที่ Lillie Hitchcock Coit สาวสังคมจอมแสบแห่งซานฟรานซิสโก มอบไว้ให้เพื่อเพิ่มความสวยงามให้เมืองที่เธอรัก สถาปนิก Arthur Brown Jr. (ผู้ออกแบบ City Hall ด้วย) ตั้งใจให้หอมีเส้นสายเรียบ แปลกตา จนชาวซานฟรานเถียงกันไม่จบ บ้างว่าทำเป็นลายร่องเพื่อให้ดูคล้ายหัวฉีดน้ำดับเพลิง เพราะ Coit ชื่นชมหน่วยดับเพลิง Knickerbocker No.5 มาตลอดชีวิต ทางการเมืองบอกว่าไม่เคยมีเอกสารยืนยันความตั้งใจนี้ อาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

หอคอยตั้งอยู่ใน Pioneer Park บนยอด Telegraph Hill โดยพื้นที่แห่งนี้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน National Register of Historic Places (หมายเลข NPS 07001468) ถ้าจะเดินชมรอบนอกหอและสวนเข้าได้ฟรี แต่เวลาสวนเปิดปิดอาจเปลี่ยนไปบ้าง ใครอยากชมล็อบบี้และขึ้นชมวิวต้องซื้อตั๋วตามรอบ

จิตรกรรม WPA: ของจริงที่คนส่วนใหญ่วิ่งผ่าน

ฐานด้านในของ Coit Tower เต็มไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังเฟรสโก้พื้นที่รวม 3,691 ตารางฟุต วาดโดยศิลปินราว 25 คนในปี 1934 ผ่านโครงการ Public Works of Art Project ซึ่งเป็นโครงการรัฐบาลแนว New Deal ก่อนหน้าที่ WPA จะโด่งดัง เนื้อหาภาพสะท้อนชีวิตกรรมกรในแคลิฟอร์เนียยุคเศรษฐกิจตกต่ำ มีทั้งคนงานท่าเรือ กรรมกรเกษตร บรรณารักษ์ นักวิทยาศาสตร์ และชาวเมืองกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ ลายเส้นเป็นแนว Social Realism แบบที่ได้รับอิทธิพลชัดจาก Diego Rivera ที่ศิลปินบางคนในทีมเคยไปเรียนรู้มาด้วย

ความพิเศษคือละเอียดและสมจริงสุด ๆ สังเกตดี ๆ จะเห็นหนังสือพิมพ์แคลิฟอร์เนียปี 1934 แบบหัวข้ออ่านได้จริง หนังสือบนชั้นวางเป็นเล่มยุคเดียวกัน ใบหน้าหลายคนก็เป็นเหมือนจะเหมือนคนจริง จิตรกรรมบางชิ้นเคยทำให้เกิดดราม่าในช่วงแรก เพราะมีฉากหนังสือพิมพ์สายหัวก้าวหน้าอยู่ในซุ้มขายหนังสือ ทางการถึงกับเลื่อนเปิดหอคอยเพื่อถกกันว่าดีหรือไม่ สุดท้ายไม่มีการแก้ไข ใครจะว่าการเมืองหรือเปล่า ก็แล้วแต่จะมอง

อย่ารีบขึ้นลิฟต์ ให้เผื่อเวลาอย่างน้อย 15-20 นาทีเดินชมภาพวาด เห็นแล้วจะเข้าใจทันทีว่ามีอะไรมากกว่าแค่สวยงาม คนส่วนมากต่อคิวขึ้นลิฟต์จนลืมดูงานศิลป์ ชั้นสองมีภาพเขียนที่เข้าชมได้เฉพาะทัวร์นำ (วันหยุดเท่านั้น) และยังสมบูรณ์มาก ถ้ามีเวลาแนะนำให้ไปร่วมทัวร์ สำหรับคนที่อยากรู้ที่มาศิลปะในซานฟรานซิสโกเพิ่มเติม SFMOMA และ de Young Museum ก็มีผลงานยุคเดียวกันจัดแสดง

วิวดาดฟ้า: ความจริงที่ควรรู้ก่อนขึ้น

นั่งลิฟต์ขึ้นยอดหอคอยใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที ดาดฟ้าชมวิวเปิดโล่งและเดินวนรอบหอได้ 360 องศา วันที่อากาศแจ่มใสจะเห็นสะพาน Bay Bridge ทางตะวันออก เนินป่าของ Marin ทางเหนือ เกาะ Alcatraz ในอ่าว รวมถึงหลังคาบ้าน North Beach และเขตการเงินทางใต้ ถ้าวันไหนหมอกจัด ๆ อาจเห็นแค่สีเทาทั้งหมด — และแรงลมข้างบนจะย้ำว่าต้องใส่เสื้อหลายชั้นเสมอ

ช่วงกันยายน-ตุลาคมถือว่าอากาศในซานฟรานซิสโกอุ่นและโปร่งที่สุด หมอกทะเลน้อยกว่าช่วงหน้าร้อน ถ้ามาช่วงมิถุนายนหรือกรกฎาคม มีโอกาสสูงที่ยอดเขาจะปกคลุมด้วยหมอกจนกว่าสาย ๆ หรือบ่ายต้น ๆ กลางวันแดดเดือนกันยายนต่างจากเช้า 10 โมงเดือนกรกฎาคมสุด ๆ

ถ้าอยากได้วิวเมืองมุมกว้างใกล้เคียงแบบฟรี ๆ ไปที่ Twin Peaks ได้เลย ไม่มีคิวตั๋วและดูวิวเมืองกว้าง ๆ เหมือนกัน Twin Peaks อาจจะไม่ได้ฟีลสถาปัตยกรรมหรือวิวอ่าวใกล้ ๆ เท่า Coit Tower แต่ทั้งสองที่มีจุดเด่นต่างกันและน่าไปทั้งคู่

เดินทางยังไง: เส้นทางก็สำคัญนะ

รถเมล์ Muni สาย 39 (Coit) วิ่งระหว่าง Fisherman’s Wharf กับ Coit Tower ผ่าน Telegraph Hill Boulevard มาหยุดใกล้ประตูหอคอย สะดวกและวิ่งถี่มาก ที่จอดรถบนยอดน้อยมาก ถนนก็แคบ — ใครไม่จำเป็นจริง ๆ แนะนำอย่าขับรถมา

แต่ถ้าอยากให้เที่ยวครั้งนี้พิเศษจริง ๆ ต้องเดินขึ้นผ่าน Filbert Steps ซึ่งเป็นบันไดไม้และคอนกรีต ปีนขึ้นฝั่งตะวันออกของเนิน ผ่านทุ่งเฟนเนล มัลเบอร์รี่ และสวนบ้านของชาวบ้านละแวกนี้ที่ดูแลกันเองมาหลายสิบปี เดินช่วงเช้าจะได้ยินเสียงและเห็นฝูงนกแก้วหัวแดง (cherry-headed conure) ที่นี่อยู่ประจำตั้งแต่ยุค 90 แล้ว ใช้เวลาปีนจาก Embarcadero ประมาณ 15-20 นาที ชันพอสมควร เดินเสร็จถือว่าออกกำลังจริง ๆ

Greenwich Steps เป็นอีกหนึ่งทางเดินขึ้นจากฝั่งเหนือ ชันน้อยกว่าและพุ่มไม้โล่งกว่า ทั้งคู่เดินไปถึงยอดเนินใกล้ประตูทางเข้าเหมือนกัน รองเท้าเกาะพื้นดีเป็นสิ่งจำเป็น — โดยเฉพาะ Filbert Steps ที่ขั้นไม้ลื่นมากถ้าฝนตก

ช่วงเวลาไหนที่ควรมา และแต่ละช่วงต่างกันยังไง

Coit Tower เปิด 10 โมงเช้าทุกวัน ปิดระหว่าง 5 โมงถึง 6 โมงเย็น ขึ้นกับแต่ละฤดู ถ้าเข้าภายใน 30 นาทีหลังเปิด จะแถวน้อยและแสงลงที่ฝั่งตะวันออกของดาดฟ้าพอดี เห็น Bay Bridge แบบหน้าสว่าง ถ้ามากลางวันในช่วงไฮซีซัน แถวขึ้นลิฟต์จะยาวล้นล็อบบี้ และบนดาดฟ้าจะแน่นขึ้นชัดเจน

ฤดูใบไม้ร่วง โดยเฉพาะช่วงบ่ายเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน แสงสวยถ่ายรูปเบย์มาก ๆ แดดอ่อนลงกระทบน้ำ สะพาน และเนิน Marin ปิดหอคอยปกติระหว่าง 5-6 โมง บ่ายแก่ ๆ แนะนำให้มาอย่างน้อย 1 ชั่วโมงก่อนปิด เผื่อเวลาดูงานวาดกับขึ้นดาดฟ้า

สวนรอบ Coit Tower เข้าได้ทุกเวลา ถ้ามาแต่เช้าก่อนหอคอยเปิด จะเห็นคนท้องถิ่นจูงหมามานั่งจิบกาแฟบนม้านั่ง เมืองด้านล่างก็เงียบสงบกว่าช่วงสาย ๆ เป็นอารมณ์คนละแบบกับตอนมีนักท่องเที่ยวแน่น ๆ มาถึงเช้ารับรองได้ฟีลดี คุ้มต่อให้ต้องซื้อตั๋วทีหลัง

ข้อมูลใช้งานจริง & ความสะดวกสำหรับทุกคน

ตั๋วขึ้นลิฟต์ซื้อหน้าหอคอยได้จนถึงชั่วโมงสุดท้ายก่อนปิด ยังไม่มีขายออนไลน์แบบบุคคลทั่วไป (ตรวจสอบล่าสุด) ตรวจสอบข้อมูลล่าสุดที่ sfrecpark.org ก่อนเดินทาง นโยบายเปลี่ยนได้ตลอด ส่วนงานวาดมัวรัลในล็อบบี้เข้าดูฟรีช่วงหอคอยเปิด ไม่ต้องมีตั๋ว

Coit Tower อยู่ในการดูแลของ San Francisco Recreation and Parks ถนน Telegraph Hill Blvd. ขับรถขึ้นถึงหอคอยได้ (ไม่มีบันได) ลิฟต์ก็ถึงชั้นชมวิว เนิน Filbert กับ Greenwich Steps ชันและมีขั้นเยอะ ไม่เหมาะกับวีลแชร์หรือรถเข็นเด็ก ถ้ามากับลูกเล็ก ๆ รถเมล์ Muni 39 สะดวกสุด ถ้าจะเดินเที่ยวแถวนี้ยาว ๆ North Beach อยู่ด้านล่างนี่เอง เดินไปคาเฟ่ ร้านหนังสือ และ Washington Square Park ได้ใกล้มาก

ไม่ว่าฤดูไหน แนะนำให้ใส่เสื้อเป็นชั้น ๆ ข้างบนหอเย็นและลมแรงกว่าใต้เนินมาก บางวันแม้ดูอากาศอุ่นแต่ไปยืนบนดาดฟ้าแล้วรู้เลยว่าหนาวกว่าที่คิด

ใครบ้างที่ควรข้ามที่นี่ไป

ถ้าเคยมาแล้วรอบหนึ่ง และไม่ได้อินกับจิตรกรรมข้างใน วิวด้านบนอย่างเดียวอาจไม่คุ้มค่าให้ย้อนกลับ ดาดฟ้าค่อนข้างเล็ก คนที่อยากได้เวลาสงบ ๆ ถ่ายภาพวิวเมืองยาว ๆ แบบไม่มีคน เบียดเสียด ไป Twin Peaks หรือ Marin Headlands อาจจะตอบโจทย์มากกว่า ถ้าต้องเลือกระหว่าง Coit Tower กับ Alcatraz ในเวลาสั้น ๆ ให้รู้ว่า Alcatraz ต้องจองล่วงหน้าเยอะกว่า แต่ประสบการณ์คนละเรื่อง ในขณะที่ Coit ใช้เวลาแค่สองชั่วโมงก็จบ

ใครที่เน้นความลึกเรื่องประวัติศาสตร์สถาปัตย์ของซานฟรานซิสโก น่าจะได้ข้อมูลจุใจกว่าจากทัวร์เดินสำรวจเมืองที่มี Coit เป็นแค่หนึ่งจุดย่อยในหลายจุด ลองดู คู่มือสถาปัตยกรรมซานฟรานซิสโก จะอธิบายว่า Coit Tower เชื่อมโยงกับงานสร้างเมืองยุค 1930s ยังไง