Sa Calobra i Serra de Tramuntana: najpiękniejsze trasy rowerowe Majorki

Dlaczego Majorka to rowerowa stolica Europy

Od zimy do wczesnej wiosny, szczególnie w lutym i marcu, drogi północno-zachodniej Majorki zapełniają się zawodowymi ekipami kolarskimi odbywającymi przedsezonowe obozy przygotowawcze. Połączenie spokojnego asfaltu, niezawodnego zimowego słońca i naprawdę wymagających podjazdów uczyniło z wyspy stały punkt w europejskim kalendarzu kolarstwa szosowego od dziesiątek lat. Ale żeby poczuć ten urok, nie potrzebujesz wozu serwisowego za plecami. Serra de Tramuntana – górski grzbiet biegnący wzdłuż północno-zachodniego skraju Majorki – oferuje koncentrację kategoryzowanych podjazdów na stosunkowo niewielkim obszarze, której próżno szukać gdziekolwiek indziej w basenie Morza Śródziemnego.

Pasmo zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2011 roku jako kulturowy krajobraz, doceniony za wielowiekowe systemy tarasowych pól uprawnych i wyjątkowy związek między osadnictwem ludzkim a stromym terenem. Dla kolarzy ten teren przekłada się na drogi wijące się przez gaje oliwne, wzdłuż wapiennych klifów i przy zbiornikach otoczonych sosnowym lasem. Serra de Tramuntana to nie jedna trasa – to sieć dróg, a Sa Calobra bije jej dramatycznym sercem.

Sa Calobra: podjazd, który definiuje kolarstwo na Majorce

Droga na Sa Calobra, znana lokalnie jako Coll dels Reis (Przełęcz Królów), została wybudowana w 1933 roku przez inżyniera Antoniego Parietiego. Ma 9,5 km długości, wznosi się z poziomu morza na około 682 m i utrzymuje średnie nachylenie 7% na całej długości. Same liczby sugerują poważny podjazd, ale to i tak nie oddaje w pełni tego, co czujesz na drodze.

Znakiem rozpoznawczym trasy jest spiralny most, nazywany lokalnie 'węzłem krawata', gdzie droga zapętla się pod sobą w ciasnej spirali 270 stopni, zanim powędruje dalej w górę. Oglądany z lotu ptaka wygląda jak architektoniczna niemożliwość. Jadąc od dołu, przez chwilę dosłownie tracisz orientację, gdy wyjeżdżasz z tunelu już odwrócony w przeciwnym kierunku. 26 serpentyn nie jest równomiernie rozłożonych. Niektóre odcinki odpuszczają do 5–6%, dając chwilę na oddech; inne pną się przez 10% i więcej na zewnętrznych łukach ciaśniejszych zakrętów.

Zwyczajowo podjazd jeździ się z góry: większość kolarzy zjeżdża z przełęczy Coll dels Reis (682 m) do małego portu na dole, a następnie zawraca i wjeżdża z powrotem. Segment Stravy KOM startuje przy znaku parkingu w pobliżu podnóża. Według rekordów Stravy aktualny rekord mężczyzn wynosi poniżej 25 minut. Dla sprawnego amatora realistycznym celem jest 35–50 minut. Dla tych, którzy po prostu cieszą się jazdą, godzina i więcej to jak najbardziej OK.

Jak tu dojechać: podjazdy dojazdowe

Sa Calobra nie istnieje w oderwaniu od reszty. Dojazd na rowerze z jakiegokolwiek kierunku wymaga samodzielnie wymagającego podjazdu, co sprawia, że cały dzień spędzony w tych górach jest jednocześnie tak ciężki i tak satysfakcjonujący. Najpopularniejsze podejścia to: z Inca w głębi wyspy (pętla około 70 km z łącznym przewyższeniem około 2000 m), z Sóller od południa lub z Pollençy i okolic przez Coll de Femenia od północy.

Podejście od północy przez Coll de Femenia to 7,2 km przy średnim nachyleniu 6% – sama w sobie piękna droga, prowadząca przez zacieniony sosnowy las, by otworzyć się na widoki w kierunku Zatoki Pollençy. Od południa podejście przez Puig Major to 14,8 km przy średnim nachyleniu około 5,8%, z widokami na zbiornik Gorg Blau. Obie trasy zbiegają się na górskiej drodze MA-10, będącej kręgosłupem kolarstwa w Tramuntanie.

Jeśli wolisz pominąć podjazdy dojazdowe i skupić się wyłącznie na Sa Calobra, z Palmy i kilku kurortów kursują transfery przewożące kolarzy wraz z rowerami na szczyt Coll dels Reis lub do portu Sa Calobra. To praktyczna opcja dla mniej doświadczonych kolarzy lub tych, którzy łączą jazdę z innymi aktywnościami. Jeśli szukasz szerszego spojrzenia na logistykę poruszania się po wyspie, przewodnik po transporcie na Majorce omawia dostępne opcje transportu w przydatnych szczegółach.

MA-10: najpiękniejsza droga Majorki

Choć Sa Calobra jest gwiazdą programu, to górska droga MA-10 biegnąca grzbietem Tramuntany z Andratx na południowym zachodzie do Pollençy na północnym wschodzie jest prawdopodobnie pełniejszym doświadczeniem kolarskim. Przejechanie jej w całości to około 90 km z ponad 2500 m przewyższenia. Trasa prowadzi przez wioski Banyalbufar, Estellencs, Esporles i Valldemossę, a następnie dociera do Sóller, skąd ciągnie się przez Fornalutx w stronę skrzyżowania z Sa Calobra i dalej do Pollençy.

Odcinek między Sóller a skrzyżowaniem z Sa Calobra jest konsekwentnie uznawany za jedną z najpiękniejszych dróg kolarskich w Europie. Droga zwęża się, ruch rzednie, a widoki na zachodnie wybrzeże stają się naprawdę spektakularne. Wioska Fornalutx leży tuż ponad Sóller i jest doskonałym miejscem na przerwę na kawę przed lub po głównych podjazdach. Na wysokości około 100 m n.p.m., otoczona tarasowymi sadami cytrusowymi na każdym zboczu, uosabia Tramuntanę w jej najbardziej fotogenicznym wydaniu.

Dla szerszego kontekstu dotyczącego regionu górskiego i jego wiosek, wioska Deià leży bezpośrednio przy MA-10 i jest naturalnym punktem postoju. Droga przez Deià jest często wykorzystywana w klasycznej pętli Palma–Sóller–Deià, która łącznie ma około 100 km i jest jedną z najpopularniejszych całodniowych tras na wyspie.

Jak to naprawdę wygląda: pora dnia i warunki

Dotarcie na szczyt Coll dels Reis wczesnym rankiem, przed 9:00, to zupełnie inne doświadczenie niż przyjazd w południe. Światło jest chłodniejsze i bardziej kierunkowe, tnąc ukośnie wapienne ściany i ujawniając fakturę skał. Droga jest na tyle cicha, że słyszysz wiatr szumiący w kosodrzewinie ponad serpentynami. Późnym rankiem, zwłaszcza w szczycie sezonu, droga nabiera charakteru wspólnej przestrzeni: wypożyczone rowery, poważne grupy klubowe i turystyczne pojazdy zjeżdżają się w jedno miejsce.

Zjazd do portu na dole prowadzi przez krótki tunel wydrążony w skale, a powietrze w środku jest wyraźnie chłodniejsze i wilgotne. Wyjeżdżając z tunelu, morze pojawia się nagle w kadrze drogi przed tobą – turkusowe i bliskie. Sam port jest mały, z kilkoma restauracjami i plażą z kamykami i skałami otoczoną pionowymi klifami z trzech stron. Wiosną jest spokojny i dostępny. W lipcu i sierpniu przyciąga tłumy jednodniowych turystów przypływających łodzią z Port de Sóller, a kontrast z ciszą górnej drogi może być uderzający.

Zawodowe drużyny korzystają z Sa Calobra i okolicznych dróg jako bazy treningowej od dziesięcioleci. Przygotowania Team Sky do Tour de France 2012 – który ostatecznie wygrał Bradley Wiggins – obejmowały długie bloki treningowe w Tramuntanie. To dziedzictwo uczyniło z Majorki swego rodzaju miejsce pielgrzymek amatorów kolarstwa, chcących sprawdzić się na tych samych podjazdach. Jeśli szukasz pomysłów na aktywność poza rowerem, wyspa równie dobrze wynagrodzi cię za pieszkę eksplorację. przewodnik po szlakach pieszych na Majorce opisuje trasę długodystansową GR221, która przemierza wiele tych samych grzbietów Tramuntany pieszo.

Informacje praktyczne: rower, ekwipunek i logistyka

Kolarstwo szosowe na Majorce wymaga roweru szosowego lub gravelowego z odpowiednimi przełożeniami do stromych podjazdów. Kompaktowy mechanizm korbowy (50/34 lub mniejszy) z kasetą 11-28 lub 11-32 wystarczy większości kolarzy na Sa Calobra, choć ci, którym trudno utrzymać rytm na dłuższych odcinkach 8–10%, mogą preferować szerszy zakres przełożeń. Wypożyczenie dobrego roweru szosowego w Palmie lub Sóller jest proste – liczne specjalistyczne wypożyczalnie obsługują odwiedzających kolarzy. Ceny różnią się w zależności od sezonu i specyfikacji roweru; aktualne stawki sprawdzaj bezpośrednio u dostawców.

Na podjazd na Sa Calobra zabierz co najmniej dwa pełne bidony. Między zjazdem z Coll dels Reis a portem na dole nie ma pewnych punktów z wodą. Przy ciepłej pogodzie podjazd generuje spore ciepło, szczególnie na nasłonecznionych odcinkach w górnej jednej trzeciej trasy. Ochrona przeciwsłoneczna, lekka kamizelka na zjazd i podstawowy zestaw naprawczy (dętka, łyżki do opon, miniaturowa pompka lub CO2) to standardowe wyposażenie. Nawierzchnia drogi MA-2141 jest generalnie dobrze utrzymana, ale na szczytach serpentyn może pojawiać się luźny żwir.

Najlepsze miejsca do fotografowania na Sa Calobra to sama droga na górnych serpentynach, skąd patrzy się wstecz przez zakręty w kierunku morza. Kompaktowy aparat lub telefon na uchwycie kierownicy sprawdza się doskonale podczas jazdy w górę. Po szerszy krajobraz Tramuntany sięgnij po przewodnik fotograficzny po Majorce, który opisuje punkty widokowe i warunki oświetleniowe w różnych częściach wyspy.

Kto powinien odpuścić tę trasę

Sa Calobra nie jest odpowiednia dla rekreacyjnych lub casualowych rowerzystów. Nachylenia są długotrwałe, ruch na zjeździe może być szybki, a droga na kilku odsłoniętych odcinkach nie ma barierek ochronnych. Kolarze, którzy czują się niepewnie na stromych zjazdach, nie znają zasad ruchu drogowego obowiązujących rowerzystów w pobliżu pojazdów silnikowych lub nie są fizycznie przygotowani na podjazdy powyżej 600 m, powinni wybrać płaskie trasy w środkowych równinach lub wzdłuż wschodniego wybrzeża. Trasa jest całkowicie nieodpowiednia dla rowerów górskich z terenowymi oponami (tu liczy się przyczepność na asfalcie), wózków inwalidzkich, wózków dziecięcych ani osób niejeżdżących na rowerze.