Peggy Guggenheim Collection: พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ริมคลองในเวนิส

พิพิธภัณฑ์ Peggy Guggenheim Collection คืออะไร

Peggy Guggenheim Collection ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ใหญ่แบบสารานุกรม แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เกิดจากความตั้งใจของเจ้าของคนเดียว นำเสนองาน modernism ประมาณปี 1910-1970 จัดในคฤหาสน์ชั้นเดียวศตวรรษที่ 18 ที่เป็กกี้ กุ๊กเกนไฮม์ซื้อในปี 1949 และอาศัยอยู่จนถึงวาระสุดท้ายในปี 1979 ความรู้สึกเหมือนได้มาเดินชมบ้านใครสักคนที่เลือกสะสมงานเองอย่างคลั่งไคล้ ไม่ใช่ตัดสินเป็นคณะกรรมการ นี่แหละจุดเด่นของที่นี่

ไฮไลต์ของคอลเลกชัน เช่น คิวบิสม์, เซอร์เรียลิสม์ และ abstract expressionism มีผลงานชิ้นเด็ดของ Picasso, Braque, Léger, Dalí, Ernst, Miró, Magritte, Mondrian และ Pollock โดยเฉพาะ Jackson Pollock ซึ่งเส้นทางอาชีพยุคต้นขึ้นอยู่กับเป็กกี้อย่างมาก ผลงานสำคัญของเขาหลายชิ้นก็อยู่ที่นี่ นอกจากนี้ยังมีงานประติมากรรมเด่น เช่น 'Bird in Space' ของ Brancusi และรูปปั้นบนระเบียงคลองของ Marino Marini พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็กกี้มอบให้มูลนิธิ Solomon R. Guggenheim บริหารต่อ

คฤหาสน์และบรรยากาศริม Grand Canal

Palazzo Venier dei Leoni เป็นคฤหาสน์ที่แปลกตาสำหรับเวนิส เพราะเริ่มสร้างเมื่อปี 1749 แต่เสร็จแค่ชั้นเดียว ชาวเมืองจึงเรียกกันเล่น ๆ ว่า 'il palazzo nonfinito' หรือ 'วังไม่สมบูรณ์' ข้อดี! เพราะอาคารเตี้ยตอนมองจากคลองจะไม่มีอะไรมาบังวิวระเบียงเลย เข้าทางสวนจะได้เดินผ่านลานสงบ ด้านที่ติดน้ำตึกดูเตี้ยมาก ๆ ราวกับรูปปั้น Marino Marini สูงเท่ากันกับเรือกอนโดลาที่แล่นผ่าน

คฤหาสน์นี้อยู่ระหว่างสองแหล่งสำคัญของ Dorsoduro ได้แก่ สะพาน Accademia ทางตะวันตกเฉียงเหนือและ Basilica di Santa Maria della Salute ทางตะวันออกเฉียงใต้ พิกัดกลาง Dorsoduro Dorsoduro ทำให้ที่นี่กลมกลืนกับเส้นทางเดินชมวัฒนธรรมตลอดแนว Grand Canal ฝั่งใต้—หนึ่งในเส้นทางบ่ายที่เล่นเพลินสุดของเวนิส

สวนระเบียงควรเผื่อเวลามากกว่าที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มอบให้ เป็กกี้ถูกฝังที่นี่เคียงข้างหมาที่เธอรัก ใต้แผ่นหินเกลี้ยง ๆ กลางสวน ประติมากรรมกลางแจ้งกลิ้งเวียนตามนิทรรศการแล้วยังใช้จัดงานชั่วคราว อบอุ่นมากโดยเฉพาะช่วงบ่ายแก่ ๆ เมื่อแสงจากคลองส่องลงต่ำ มู้ดโรแมนติกจับต้องได้ยิ่งกว่าภายใน

เดินชมงานทีละห้อง

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เล็กจริง ๆ คอลเลกชันหลักใช้พื้นที่ราว 23 ห้อง วางงานเรียงตามยุคหรือขบวนการเป็นหลัก ป้ายบอกเรื่องราวมีทั้งอิตาเลียน-อังกฤษ ห้องต่าง ๆ มีเพดานต่ำและขนาดเล็กกว่าพิพิธภัณฑ์ใหญ่ ทำให้เดินชมเหมือนมีพื้นที่เป็นของตัวเอง หากแต่วันคนเยอะอาจรู้สึกแน่นได้

กลุ่มงานคิวบิสม์มักจัดไว้เป็นจุดเริ่มต้น เห็นได้ชัดจาก Picasso 'The Poet' (1911) ที่แสดงความจัดจ้านของ analytic period ส่วน Léger กับ Braque ก็เพิ่มความหลากหลาย ส่วนห้อง surrealist คือบริเวณที่ใคร ๆ ใช้เวลานานสุด เพราะมีทั้ง Dalí 'Birth of Liquid Desires', Ernst 'Attirement of the Bride', และ Magritte 'Empire of Light' อยู่ครบ เหมาะกับการดูช้าสังเกตทุกดีเทล

ห้อง Pollock แม้เรียบง่ายแต่สำคัญทางประวัติศาสตร์ มีงานยุคต้นทศวรรษ 1940 สะท้อนจุดเปลี่ยนระหว่างอิทธิพล surrealism สู่อารมณ์ abstract expressionism สำหรับแฟน Pollock ห้องนี้สำคัญกว่าเห็นแว้บแรกมาก ข้าง ๆ มี Rothko กับ Kline ครบในโซนอเมริกัน abstraction

เลือกเวลาให้ดี จะชมแบบเงียบหรือเจอคนแน่น

ที่นี่เปิดเกือบทุกวัน ยกเว้นวันอังคาร (วันเดียวที่ปิด!) ใครมาเวนิสแค่ไม่กี่วันต้องดูตารางให้ดี ช่วงเช้าตั้งแต่เปิด 10:00 ถึงเที่ยงเป็นเวลาที่เงียบสุด ห้องงาน surrealist ก็จะโล่ง ดูสบายโดยเฉพาะสองชั่วโมงแรกของวัน

เวลาบ่าย 13:00-15:00 จะเริ่มมีกรุ๊ปทัวร์จาก Piazza San Marco หลั่งไหลมา ห้องจัดแสดงหลักก็จะแออัดจนชมงานใกล้ ๆ ได้ยาก ช่วงนี้สวนปั้นกลางแจ้งช่วยเป็นที่พักหายใจ—ยังค่อนข้างโล่งแม้คนเยอะ ช่วงเย็นหลัง 15:30 คนจะซาอีกครั้ง และริมคลองจะสวยโรแมนติกที่สุดในแสงบ่าย

ถ้าตรงกับช่วงท่องเที่ยวพีค—ปลายฤดูใบไม้ผลิถึงหน้าร้อน, หรืองาน Carnival เดือนกุมภา—คาดว่าคนหนาแน่นทั้งวัน แนะนำให้ซื้อตั๋วออนไลน์ล่วงหน้า ไม่ต้องต่อคิว ประหยัดเวลาด้วย

ไปยังไง เดินทางภายในพื้นที่สะดวกไหม

ประตูทางเข้าพิพิธภัณฑ์ไม่ได้หันออก Grand Canal แต่ต้องเดินเข้าทาง Calle San Cristoforo ถนนแคบหลังคฤหาสน์ ถ้ามาจากท่าเรือ Vaporetto (สาย 1) ที่ Accademia ให้ข้ามสะพาน Accademia แล้วเดินเลียบคลองประมาณ 3 นาที จะเจอป้ายพิพิธภัณฑ์เลย ถ้ามาจาก Salute เดินขึ้นเหนือเลียบคลองประมาณ 5 นาที

สำหรับคนวางแผนเที่ยวเต็มวันใน Dorsoduro, Peggy Guggenheim Collection เดินคู่กับ Gallerie dell'Accademia (เดิน 10 นาที) และ Punta della Dogana พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยปลายแหลม Dorsoduro ถ้าจะเก็บทั้งสามวันเดียวค่อนข้างโหด โดยเฉพาะ Accademia เองก็คุ้มอยู่ดูสามถึงสี่ชั่วโมง

ไม่มีที่ฝากกระเป๋าใบใหญ่ นักท่องเที่ยวที่มีกระเป๋าเทอะทะอาจถูกขอให้ฝากไว้ตรงทางเข้า ร้านหนังสือใกล้ทางออกเลือกหนังสือศิลปะศตวรรษที่ 20 ได้ครบ ทั้งแคตตาล็อกและโปสต์การ์ดติดไม้ติดมือ ส่วนคาเฟ่เล็กในสวนไว้พักระหว่างชมคอลเลกชันกับสวนปั้น แต่ที่นั่งมีไม่มาก

ความสะดวก, การถ่ายภาพ, และการแต่งกาย

พิพิธภัณฑ์นี้ชั้นเดียว เดินรถเข็นได้เกือบทุกส่วน ต่างจากตึกเก่าเวนิสทั่วไป สวนปั้นพื้นอาจไม่เสมอ ส่วนผู้พิการทางสายตาติดต่อขอทัวร์สัมผัสสัมผัสล่วงหน้าทาง doppiosenso@guggenheim-venice.it ข้อมูลอื่น ๆ ติดต่อ info@guggenheim-venice.it หรือ +39 041 2405 411 หรือจองบริการผู้เยี่ยมชม visitorinfo@guggenheim-venice.it, +39 041 2405 440

ถ่ายภาพได้ทั่วห้องถาวร—ห้ามใช้แฟลช เพดานต่ำ บวกแสงธรรมชาติในบางห้อง(ฝั่งสวน) ทำให้ภาพศิลปะดูดีเป็นพิเศษ จุดถ่ายรูปฮิตสุดคือประติมากรรม Marino Marini ริมระเบียง ม้า-คน ชี้แขนไปคลองใหญ่ มีวิว Grand Canal และ Santa Maria della Salute เป็นฉากหลัง

อากาศแบบ Venetian lagoon ทำให้พิพิธภัณฑ์นี้เหมาะมาวันฝนตก ควรดู ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนเวนิส สำหรับคนดูพิพิธภัณฑ์ ฤดูใบไม้ร่วงถึงฤดูใบไม้ผลิคือช่วงที่น่าเที่ยวสุด เพราะกลางแจ้งจะไม่ค่อยมีอะไรให้เดินเล่นมากแล้ว รองเท้าสบายใจสำคัญมาก พื้นทางเดินทั้งคอบเบิลและฟุตบาทหิน

ค่าตั๋วคุ้มไหม?

ราคาผู้ใหญ่ประมาณ €17 (เช็คอัพเดตราคาที่ guggenheim-venice.it) ราคานี้ในกลุ่มพิพิธภัณฑ์ใหญ่ของเวนิสถือว่ากลาง ๆ ขนาดของคอลเลกชันที่นี่เล็กกว่าที่หลายคนคิด ใครคาดหวังพิพิธภัณฑ์ระดับ national gallery อาจรู้สึกเร็วไปหน่อย ที่นี่เหมาะกับคนที่เตรียมตัวมาแล้ว รู้เรื่อง surrealism/abstract expressionism หรือประวัติเป็กกี้สักหน่อยจะสนุกมากขึ้น

นักท่องเที่ยวที่เน้นชมภาพเขียนเวนิส, ศิลปะไบแซนไทน์ หรือสนใจประวัติศาสตร์เมืองโดยตรง น่าจะไป Gallerie dell'Accademia หรือ Scuola Grande di San Rocco จะชอบกว่า Guggenheim เพราะคอลเลกชันนี้สายอินเตอร์ modernism ล้วน ๆ ไม่แตะศิลปะเวนิสเลย—อาจตรงหรือขัดกับสิ่งที่คุณมองหา

สิ่งที่พิพิธภัณฑ์นี้มีมากกว่าผลงานศิลปะก็คือบรรยากาศ: ลองใช้เวลาเช้า ๆ ที่ Palazzo Venier dei Leoni เดินชมงานแล้วออกไประเบียง สูดอากาศดูแท็กซี่น้ำลอยผ่าน Grand Canal เป็นความสุขที่พิพิธภัณฑ์อื่นทั่วโลกแทบเลียนแบบไม่ได้ งานศิลปะคุณภาพสูงกับโลเคชั่นที่ไม่เหมือนใครนี้แหละที่ทำให้ค่าตั๋วที่นี่คุ้มค่า