Peggy Guggenheim Koleksiyonu: Büyük Kanal'daki Modern Sanat Müzesi

Peggy Guggenheim Koleksiyonu Aslında Ne?

Peggy Guggenheim Koleksiyonu, devasa bir ansiklopedik kurum değil. Yaklaşık 1910'dan 1970'e uzanan modernizmi kapsayan, odaklı ve tek bir koleksiyoncuya ait bir survey müzesi. Peggy Guggenheim'ın 1949'da satın alıp 1979'daki ölümüne kadar yaşadığı tek katlı bir 18. yüzyıl palazzosunda sergileniyor. Bu samimilik müzenin en belirgin özelliği: birinin evinde yürüyorsun ve buradaki eserleri bir komite değil, gerçek bir tutku ve inanıyla seçmiş bir insan belirlemiş.

Koleksiyon Kübizm, Sürrealizm ve Soyut Dışavurumculuk üzerine yoğunlaşıyor; Picasso, Braque, Léger, Dalí, Ernst, Miró, Magritte, Mondrian ve Pollock'ın önemli eserleriyle. Jackson Pollock'un erken kariyeri büyük ölçüde Guggenheim'ın himayesiyle şekillendi ve tarihi açıdan en önemli tuvallerinden birkaçı burada. Müzede ayrıca Constantin Brancusi'nin bronz 'Uzaydaki Kuş'u ve kanal terasındaki Marino Marini'nin at üstündeki figürü gibi önemli heykeller de yer alıyor. Koleksiyon, Guggenheim tarafından Solomon R. Guggenheim Vakfı'na bağışlandı; vakıf müzeyi işletmeye devam ediyor.

Palazzo ve Grand Canal'daki Konumu

Palazzo Venier dei Leoni, Venedik standartlarında bile alışılmadık bir yapı. İnşaatı 1749'da başlayan palazzo birinci katın ötesine hiç tamamlanamadı; bu yüzden ona yerel bir lakap takıldı: 'il palazzo nonfinito' (bitmemiş saray). Üç ve dört katlı cephelerle çevrili bir kanalda bu alçak profil, terasın Grand Canal üzerinde böylesine engelsiz bir manzaraya sahip olmasını sağlıyor. Bahçe tarafından sakin bir avludan geçerek yaklaşıyorsun; su tarafından bakınca bina fondamenta'nın neredeyse hizasında kalıyor, Marino Marini heykeli ise sanki geçen gondollarla göz göze geliyor.

Palazzo, Dorsoduro'nun en önemli iki yapısı arasında yer alıyor: kuzeybatıda Accademia Köprüsü ve güneydoğuda Basilica di Santa Maria della Salute. Dorsoduro'daki bu konum, müzeyi Grand Canal'ın güney kıyısı boyunca yapılacak uzun bir kültür yürüyüşüne — Venedik'in en keyifli öğleden sonra rotalarından birine — doğal biçimde ekliyor.

Teras bahçesi çoğu ziyaretçinin verdiğinden çok daha fazla zamanı hak ediyor. Peggy Guggenheim burada, sevdiği köpeklerinin yanında, bahçe zeminine gömülü sade bir taş levhanın altında yatıyor. Bahçede büyük ölçekli heykellerden oluşan dönen bir seçki sergileniyor ve zaman zaman geçici sergiler için kullanılıyor. Öğleden sonra geç saatlerde kanal ışığı terasa alçak bir açıyla vuruyor; bahçe, iç mekânların tüm güzelliğine karşın hiçbir zaman yakalayamadığı bir atmosfer kazanıyor.

Koleksiyonda Oda Oda Bir Tur

Müze gerçekten küçük. Ana koleksiyon, kabaca kronolojik ve akım bazlı bir sırayla düzenlenmiş yaklaşık 23 odaya yayılıyor. Tabelalar boyunca İtalyanca ve İngilizce ikili. Odalar bir evin ölçeğine göre tasarlanmış; yani tavanlar daha alçak, mekânlar özel amaçlı inşa edilmiş bir kuruma kıyasla çok daha samimi. Bu durum koleksiyonun boyutu ve karakteriyle iyi örtüşüyor, ancak yoğun saatlerde dar hissettiriyor.

Kübist odalar mantıksal olarak açılış bildirisi niteliğinde: Picasso'nun 'Şair'i (1911) analitik dönemi net biçimde ortaya koyarken Léger ve Braque akımın genişliğini temsil ediyor. Sürrealist galeriler çoğu ziyaretçinin en uzun süre geçirdiği bölüm: Dalí'nin 'Sıvı Arzuların Doğuşu', Max Ernst'in 'Gelinin Giysisi' ve Magritte'in 'Işığın İmparatorluğu' burada sergileniyor; her biri hızlı bir bakıştan çok yavaş ve sabırlı bir dikkat gerektiriyor.

Pollock odası mimari açıdan mütevazı ama tarihsel olarak son derece önemli. 1940'ların başından, döküm tekniğinin tam anlamıyla olgunlaşmadan önceki döneme ait birkaç tuval, Sürrealist etkiden Soyut Dışavurumculuğa dönüşümü gözler önüne seriyor. Pollock'un gelişimiyle ciddi biçimde ilgileniyorsan bu oda ilk bakışta göründüğünden çok daha değerli. Bitişikteki Mark Rothko ve Franz Kline eserleri Amerikan soyutlama bölümünü tamamlıyor.

Günün Saati ve Kalabalık Düzeni

Müze Salı günleri dışında her gün açık; bu yüzden Venedik programın kısaysa Salı günü gelemeyeceğini göz önünde bulundur. Sabah 10:00'da açılıştan öğlene kadar tutarlı biçimde en sakin dönem. Özellikle öğleden sonra en kalabalık olan Sürrealist galeriler, günün ilk iki saatinde rahat ve acelecisiz bir şekilde gezilebiliyor.

13:00-15:00 arasında Piazza San Marco'dan gelen tur grupları fark edilir biçimde artıyor ve ana odalar tek tek eserlere uzun süre odaklanmayı güçleştirecek kadar kalabalıklaşıyor. Bu saatlerde gelirsen heykel bahçesi iyi bir kaçış noktası — en yoğun anlarda bile görece tenha kalıyor. 15:30'dan itibaren kalabalık azalmaya başlıyor ve kanal terası ışığın renk değiştirmesiyle birlikte en atmosferik haline bürünüyor.

Venedik'in en kalabalık dönemlerinde — ilkbaharın sonundan yaza kadar ve Şubat'taki Karnaval süresince — gün boyunca yoğun kalabalık bekle. Bu dönemlerde hem girişi garantilemek hem de gişe kuyruğundan kurtulmak için biletleri önceden online almak en mantıklısı.

Ulaşım ve Pratik Bilgiler

Müze girişi doğrudan Grand Canal kıyısında değil. Palazzounun arkasındaki dar bir sokak olan Calle San Cristoforo'dan giriyorsun. Accademia vaporetto durağından (Hat 1) geliyorsan Accademia Köprüsü'nü geç, sola dön, fondamenta boyunca yürü; müze tabelasını yaklaşık üç dakikada görürsün. Salute durağından geliyorsan fondamenta boyunca kuzeybatıya yaklaşık beş dakika yürümen yeterli.

Dorsoduro'da tam bir gün planlayanlar için Peggy Guggenheim Koleksiyonu, Gallerie dell'Accademia (on dakika yürüyüş mesafesinde) ve Dorsoduro'nun ucundaki Punta della Dogana çağdaş sanat mekânıyla güzel bir ikili oluşturuyor. Üçünü tek günde birden gezmek mümkün ama yorucu — İtalyan resmine gerçekten ilgi duyanlar için Accademia tek başına üç ila dört saati rahatlıkla dolduruyor.

Büyük bagaj için emanet odası yok; iri çantalı ziyaretçilerden bunları girişte bırakmaları istenebilir. Çıkışın yakınındaki kitapçı, Venedik'teki en iyi 20. yüzyıl sanat yayınları seçkilerinden birini sunuyor — sergi katalogları ve baskılar da mevcut. Bahçe alanında küçük bir kafe de var; koleksiyon ile heykel bahçesi arasında oturup nefes almak için faydalı, ancak oturma kapasitesi sınırlı.

Erişilebilirlik, Fotoğraf ve Giyim

Müzenin tek katlı düzeni, koleksiyonun büyük bölümünü eski Venedik yapılarında sık karşılaşılan merdiven engellerinden bağımsız şekilde tekerlekli sandalye ile gezilebilir kılıyor. Heykel bahçesinde bazı engebeli yüzeyler var. Müze, görme engelli ziyaretçiler için dokunsal turlar sunuyor — önceden ayarlamak için doppiosenso@guggenheim-venice.it adresine yazabilirsin. Genel bilgi için info@guggenheim-venice.it veya +39 041 2405 411; ziyaretçi hizmetleri için visitorinfo@guggenheim-venice.it veya +39 041 2405 440.

Flaşsız fotoğraf, kalıcı koleksiyonun tüm odalarında serbest. Alçak ev tavanları ve bazı odalardaki — özellikle bahçeye bakan odalardaki — doğal ışık kalitesi, eserleri mekânıyla birlikte gerçekten güzel fotoğraflar çekmeye imkân tanıyor. Kanal terasındaki Marino Marini heykeli müzenin en fotoğrafik noktası: kollarını iki yana açmış, at üstündeki bronz figür — arka planda Grand Canal ve Santa Maria della Salute.

Venedik lagününün değişken havası müzeyi yağmurlu günler için akıllıca bir seçenek haline getiriyor. Venedik'i ziyaret etmek için en iyi zaman müze gezisi açısından genellikle sonbahardan ilkbaharın başına kadar olan dönemdir; açık hava mekânlarının çekiciliği azalırken Guggenheim'ın iç koleksiyonu orantılı olarak daha cazip hale geliyor. Rahat ayakkabı şart: her iki vaporetto durağından yürüyüş de arnavut kaldırımı ve campo döşemelerinden geçiyor.

Giriş Ücreti Buna Değer mi?

Yetişkin girişi yaklaşık 17 € (güncel fiyatlar için guggenheim-venice.it'i kontrol et) ile Peggy Guggenheim Koleksiyonu, Venedik'in büyük müzeleriyle rekabetçi bir fiyatta. Koleksiyon pek çok ziyaretçinin beklediğinden küçük; ulusal bir galeri ya da büyük bir Amerikan sanat müzesinin ölçeğini bekleyenler için ziyaret kısa gelebilir. Müze, hazırlıklı gelenleri ödüllendiriyor: Sürrealizm, Soyut Dışavurumculuk veya Guggenheim'ın koleksiyon tarihi hakkında biraz bilgi sahibi olmak ziyareti önemli ölçüde derinleştiriyor.

Venedik resmine, Bizans sanatına ya da şehrin kendi tarihine öncelik veren gezginler Gallerie dell'Accademia ya da Scuola Grande di San Rocco'yu daha tatmin edici bulabilir. Guggenheim'ın koleksiyonu kararlı biçimde uluslararası modernizm üzerine kurulu ve Venedik'in kendi sanat geleneğiyle bağ kurmaya hiç çalışmıyor — bu ya tam aradığın şeydir ya da başka yerlere bakman için yeterli bir neden.

Müzenin sunduğu şey, sanatın ötesinde, mekânın kendisi: Palazzo Venier dei Leoni'de geçirilecek bir sabah — odalar arasında dolaşmak, bahçeye çıkıp Grand Canal'dan geçen bir su taksisini izlemek — dünyanın çok az müzesinin sağlayabileceği kendine özgü bir keyif. Önemli eserlerin bu olağanüstü konumla buluşması, Venedik'in en makul giriş ücretlerinden biri haline getiriyor burayı.