ก่อนเดินทางไปพิพิธภัณฑ์แห่งชาติผู้อพยพเกาะเอลลิส: สิ่งที่ควรรู้

ทำไมเกาะเอลลิสยังสำคัญมาถึงทุกวันนี้

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติผู้อพยพเกาะเอลลิส ไม่ได้มีไว้ระลึกถึงอดีตอย่างเดียว สำหรับชาวอเมริกันราวหนึ่งในสามถึงเกือบครึ่ง ความผูกพันที่นี่เป็นเรื่องส่วนตัว — บรรพบุรุษของคุณอาจเคยผ่านกระบวนการที่เกาะนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2435 ซึ่งเป็นวันเปิดสถานี หรือวันที่ 12 พฤศจิกายน 2497 ก่อนจะปิดลง ตลอดเวลานั้น มีผู้อพยพราว 12 ล้านคนถูกตรวจสอบและขึ้นทะเบียนที่นี่ นับเป็นคลื่นการอพยพที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา

อาคารหลักทรง Beaux-Arts สร้างเสร็จเมื่อปี 1900 เคยถูกปล่อยร้างอยู่นานหลายสิบปีก่อนจะได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ กลับมาเปิดใหม่ในปี 1990 พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติผู้อพยพเกาะเอลลิสเมื่อ 20 พฤษภาคม 2015 หลังเปิดศูนย์ Peopling of America ที่นี่บริหารโดย National Park Service และถือเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถาน Statue of Liberty ตั้งแต่ปี 1965 (ตัวอนุสรณ์สถานเริ่มต้นปี 1924)

ประสบการณ์เรือเฟอร์รี่ – การเดินทางก็เป็นส่วนหนึ่งของทริป

เกาะเอลลิสไม่มีสะพานหรือรถใต้ดินไปถึง ต้องไปทางเรือเฟอร์รี่ของ Statue City Cruises ที่ออกจากสองที่คือ Battery Park (ใต้สุดแมนฮัตตัน) หรือ Liberty State Park (Jersey City รัฐนิวเจอร์ซีย์) ถ้าพักฝั่งแมนฮัตตัน ส่วนใหญ่จะขึ้นที่ Battery Park เดินไม่ถึง 10 นาทีจากสถานี Bowling Green (สาย 4/5) หรือ Whitehall Street (สาย R/W) ถึงท่าเรือ

เรือเฟอร์รี่วิ่งทุกวัน เที่ยวแรกเช้า ส่วนเที่ยวสุดท้ายกลับถึงบ่ายแก่ ๆ เวลาขึ้นลงขึ้นอยู่กับฤดูกาลและสภาพอากาศ แนะนำตรวจสอบรอบเรือล่าสุดกับเว็บไซต์ NPS หรือ Statue City Cruises ก่อนเดินทาง การเดินทางจาก The Battery ใช้เวลาราว 15–20 นาที และจะผ่านวิวเต็ม ๆ ของ Statue of Liberty พร้อมเส้นขอบฟ้าแมนฮัตตันตอนล่าง อย่าลืมชื่นชมวิวนี้ให้เต็มที่ ไม่ต้องรีบ

เรือจะแวะทั้งเกาะ Liberty และเกาะ Ellis ตั๋วส่วนใหญ่ใช้ขึ้น-ลงได้ทั้งสองเกาะ ถ้าจะชม Statue of Liberty ด้วย ควรเผื่อเวลาเที่ยวเต็มวัน อยากจัดเวลาหลังลงจากเรือให้คุ้ม แนะนำวางแผนให้เช้าใช้กับการเดินทางและชมพิพิธภัณฑ์ จากนั้นค่อยเผื่อช่วงบ่ายเที่ยวต่อรอบ ๆ Lower Manhattan เดินเล่นริมถนน

ด้านในพิพิธภัณฑ์: จะได้เจออะไรบ้าง

ไฮไลต์หลักอยู่ที่ห้อง Registry Room หรือ Great Hall ชั้นสองของอาคาร เป็นห้องโถงหลังคาโค้งบุอิฐเฮอริ่งโบน Guastavino กว้างขวาง ใช้รวมคิวผู้อพยพเพื่อตรวจสุขภาพและขึ้นทะเบียนโดยเจ้าหน้าที่ ยืนอยู่ในนี้ ทุกอย่างจะรู้สึกจับต้องได้มากกว่าตัวเลขในหนังสือ โดยเฉพาะเมื่อแสงธรรมชาติผ่านหน้าต่างรูปโค้งในหน้าหนาวหรือยามบ่าย

นิทรรศการถาวรอยู่ทั้งสามชั้น ไล่ประวัติการอพยพสู่สหรัฐตั้งแต่ยุคอาณานิคมจนถึงปลายศตวรรษที่ 20 ชั้นหนึ่งเล่าประสบการณ์การมาถึงอย่างละเอียด เช่น การตรวจสุขภาพ อุปสรรคทางภาษา ความกลัวการถูกส่งกลับ ของใช้ส่วนตัวจากครอบครัวผู้อพยพ เช่น เสื้อผ้า ของศาสนา เอกสาร ต่างก็จัดแสดงพร้อมข้อมูลชีวประวัติให้เรื่องราวมีชีวิต ไม่ใช่แค่เรื่องเล่าไกลตัว

ศูนย์ Peopling of America เพิ่มมาก่อนเปลี่ยนชื่อพิพิธภัณฑ์ปี 2015 เล่าเรื่องการอพยพก่อนยุค Ellis Island (ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17) และคลื่นอพยพที่ตามมาต่อเนื่องหลังปิดสถานีศตวรรษที่ 20 ส่วนนี้คนเข้าชมน้อยกว่าห้อง Registry Room จึงสงบ เหมาะกับใครที่อยากเดินสำรวจแบบเงียบ ๆ

American Immigrant Wall of Honor อยู่ด้านนอกริมเขื่อน สลักรายชื่อมากกว่า 700,000 คนในครอบครัวที่ลงทะเบียน มีหลังคาไม่ทั่วถึง ควรมาระหว่างอากาศดี รอบ ๆ ทางเดินริมน้ำก็เป็นจุดชมวิวแมนฮัตตันสวย ๆ ด้วย

ออดิโอทัวร์: สิ่งเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนประสบการณ์

ตั๋วเรือส่วนใหญ่จะรวมออดิโอทัวร์ฟรี (มีหลายภาษา) แนะนำให้ใช้จริง ๆ ทัวร์นี้ผสมเสียงเล่าประสบการณ์ตรงจากผู้อพยพและเจ้าหน้าที่ในอดีต เติมชีวิตให้สถานที่จริง ๆ มากกว่าข้อความที่ติดผนัง มีเวอร์ชั่นภาษามืออเมริกันและออดิโอสำหรับผู้บกพร่องการมองเห็น เหมาะกับทุกคน และถือเป็นหนึ่งในประสบการณ์เข้าถึงง่ายที่สุดของอ่าวนิวยอร์ก

สำหรับครอบครัวกับเด็ก ออดิโอทัวร์ช่วยให้เที่ยวพิพิธภัณฑ์ไม่หลุดโฟกัส พิพิธภัณฑ์ค่อนข้างใหญ่ ถ้าไม่มีโครงสร้างกิจกรรม เด็กเล็ก ๆ อาจเหนื่อยและงง แนะนำเน้นเส้นทางเดินเรือ Great Hall กับนิทรรศการสำคัญ 2-3 ชุดก็พอเหมาะสำหรับทั้งครอบครัว

เที่ยวตอนไหนดี และสภาพอากาศมีผลอย่างไร

ฤดูร้อน (มิถุนา–สิงหา) คนเยอะสุด คิวรอเรือที่ Battery Park เช้าช่วงวันหยุดยาวมาก ในพิพิธภัณฑ์เองก็แออัดที่สุดช่วง 11 โมงถึงบ่ายสอง ถ้าเลี่ยงฤดูร้อนไม่ได้ ควรมาตั้งแต่เรือรอบแรกและชม Registry Room ให้เสร็จก่อนสาย ความแตกต่างชัดเจน

ฤดูใบไม้ผลิ (เมษาถึงต้นมิถุนา) และฤดูใบไม้ร่วง (กันยา-ตุลา) คือช่วงคนกำลังพอดี อากาศสบาย ฤดูนี้ก็ถูกยกให้เหมาะที่สุดสำหรับเที่ยว ปฏิทินนักท่องเที่ยวนิวยอร์กซิตี้ ด้วย อากาศไม่ร้อนหรือหนาวเกินไป เดินเล่นสวนรอบเกาะและ Wall of Honor เพลินขึ้นมาก

ฤดูหนาวคนน้อย แสงธรรมชาติผ่านหน้าต่างห้อง Registry Room สวยมากในธันวากับมกราคม แต่รอบเรือน้อยลงและพื้นที่กลางแจ้งก็ไม่น่าเดินถ้าอากาศเย็นหรือฝนตก ลมแรงข้ามอ่าวมีผลกับเรือเฟอร์รี่ด้วย ควรเช็กอัพเดตบนเว็บ NPS ทุกครั้ง โดยเฉพาะนอกฤดูกาลหลัก (พฤษภา-ตุลา)

รายละเอียดสำคัญ: เตรียมตัวก่อนถึงเกาะ

ควรใส่รองเท้าสบาย ๆ เพราะเดินเยอะทั้งจากท่าเรือ ลานรอบเกาะ พื้นที่พิพิธภัณฑ์สามชั้น และระเบียงริมอาคาร อาจไกลกว่าดูในแผนที่ อาคารหลักและพิพิธภัณฑ์มีลิฟต์และทางลาด เหมาะกับวีลแชร์ สุนัขบริการนำเข้าได้ตามนโยบาย National Park Service

ถ่ายรูปได้ทั่วทั้งพิพิธภัณฑ์และรอบ ๆ เกาะ ห้อง Registry Room น่าจะติดอันดับห้องยอดฮิตในการถ่ายภาพของนิวยอร์ก โค้งหลังคาและแสงธรรมชาติบรรยากาศดีมาก ใครสนใจวิวเมืองหรืออ่าวบริเวณนี้ แนะนำดู วิวที่ดีที่สุดในนิวยอร์กซิตี้ ซึ่งแนะนำมุมสวย ๆ จากบนเรือด้วย

บนเกาะมีคาเฟ่ของ Statue City Cruises ราคาอาหารประมาณสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป ถ้าจะอยู่ข้ามหลายเกาะหรือใช้เวลาส่วนใหญ่บนเรือ ควรเตรียมขนมและน้ำดื่มไปเองก็ดี

เรือยังจะวิ่งผ่าน Battery Park แนะนำลองเดินเล่นก่อนหรือหลังขึ้นเรือ สวนนี้อยู่จุดใต้สุดแมนฮัตตัน เงียบสงบ โดยเฉพาะช่วงเช้าก่อนแถวยาว

ใครควรคิดอีกที ก่อนจะมาเกาะเอลลิส

เกาะเอลลิสไม่ใช่ที่เที่ยวจบเร็ว ระยะทาง การเดินชมพิพิธภัณฑ์และรอบเกาะ ใช้เวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมง ใครคิดจะซึมซับให้คุ้มควรเผื่อไว้ 4 หรือ 5 ชั่วโมง นักท่องเที่ยวที่มีเวลาจำกัดมาก ๆ และรีบเที่ยวตามโปรแกรมแน่น ๆ อาจรู้สึกไม่คุ้มเมื่อเจอลอจิสติกส์และเวลาที่ต้องเสียรอเรือ

ใครที่ไม่มีความสนใจประวัติศาสตร์อเมริกันหรือเรื่องผู้อพยพเป็นพิเศษ อาจรู้สึกว่านิทรรศการในนี้ลงลึกเกินไป ที่นี่ไม่ได้หวือหวาแบบพิพิธภัณฑ์อินเตอร์แอคทีฟหรือโชว์แสงสีอะไร แต่คือพิพิธภัณฑ์ที่เน้นเนื้อหาเข้มข้นและอารมณ์ร่วม เหมาะกับคนที่สนใจจริง ๆ เท่านั้น