เดินเล่น Dún Laoghaire East Pier: ชมวิวอ่าวดับลิน ประวัติศาสตร์ และสิ่งที่ควรรู้

ท่าเรือ East Pier จริงๆ แล้วคืออะไร

Dún Laoghaire East Pier คือท่าเรือหินแกรนิตยาวประมาณ 1.3 กิโลเมตร ยื่นจากใจกลางเมือง Dún Laoghaire สู่สุดอ่าวดับลิน อยู่ห่างจากใจกลางเมืองดับลินประมาณ 12 กิโลเมตร เดินไป-กลับจะได้ระยะราว 2.6 กิโลเมตร บนทางเดินหินกว้างแบน ไม่มีค่าเข้า ไม่มีบัตร ไม่จำกัดเวลา เป็นเส้นทางเดินเลียบชายฝั่งที่ฟรีและน่าเดินที่สุดในละแวกดับลิน

ปลายสุดของทางเดินจะมีประภาคารเหล็กหล่อทาสีขาวแดง สัญลักษณ์ของปลายท่าเรือและจุดกลับตัวของหลายๆ คน ยิ่งเดินไปปลายท่าเรือ ทางเดินจะค่อยๆ แคบลง ราวหินบางช่วงจะเปิดโล่งมองวิวอ่าวเต็มตา มองเห็น Howth Head ทางเหนือและเทือกเขา Wicklow ทางใต้ได้ชัดเจน

เล่าประวัติสั้นๆ ที่ควรรู้

เริ่มสร้าง East Pier เมื่อเดือนพฤษภาคม 1817 หลังรัฐสภาอังกฤษอนุมัติให้พัฒนาท่าเรือ Dún Laoghaire (ชื่อเดิม Dunleary) ด้วยความจำเป็นต้องมีที่หลบภัยจากพายุสำหรับเรือเดินสมุทรฝั่งนี้ ซึ่งส่วนใหญ่ต้องเผชิญคลื่นลมแรงแทบตลอดปี ปี 1821 ท่าเรือนี้สร้างเสร็จเป็นรูปเป็นร่าง โดยใช้หินแกรนิตจาก Dalkey Hill ใกล้ๆ

ลองเดินไปเองจะรู้เลยว่าการก่อสร้างยิ่งใหญ่ขนาดไหน ภาพถ่ายให้ความรู้สึกแค่เสี้ยว เดินอยู่บนก้อนหินแกรนิตหนา สูดลมทะเลที่ปะทะฝั่งจริงๆ จะสัมผัสถึงความทะเยอทะยานในยุคศตวรรษที่ 19 ได้ชัด ท่าเรือนี้เคยเป็นจุดออกเดินทางของผู้อพยพช่วงยุคอดอยาก และยังเป็นท่าเรือเดินเรือหลายสายที่เชื่อมไปยัง Holyhead ประเทศเวลส์ ก่อนจะรับบริการไปรษณีย์จาก Royal Mail Steam Packet Company ในเวลาต่อมา

เมืองนี้เดิมชื่อ Dunleary ต่อมาเปลี่ยนเป็น Kingstown ปี 1821 หลัง King George IV เสด็จเยือน แล้วย้อนกลับมาใช้ชื่อ Dún Laoghaire หลังไอร์แลนด์ได้อิสรภาพปี 1920 เห็นประวัติแบบนี้จะรู้สึกว่าท่าเรือนี้มีอะไรมากกว่าภูมิทัศน์น่ารักริมทะเล สำหรับใครสนใจความเป็นมาของพื้นที่ริมทะเลดับลินแห่งนี้ บริเวณย่าน Dún Laoghaire ยังมีจุดเที่ยวอื่นให้ออกเดินเล่นผสมผสานกับท่าเรือด้วยนะ

เวลาไหน...ท่าเรือให้ฟีลต่างกันอย่างไร

ช่วงเช้าที่ East Pier จะมีบรรยากาศต่างจากกลางวันแบบคนละเรื่องเลย ก่อน 7 โมงเช้า คุณจะเจอนักว่ายน้ำที่มุ่งหน้าหรือกลับมาจาก Forty Foot ใน Sandycove ชาวบ้านสูงวัยในเสื้อกันฝนพาหมามาเดินเร็วๆ และนักวิ่งเดี่ยวแบบตั้งใจ ไฟท้องฟ้าเหนืออ่าวตอนเช้าจะขาวนวลตา กลิ่นทะเลแรง ฟีลน้ำเค็มปนดีเซลเรือบ้าง เสียงที่ได้จะมีแต่ลม ฝีเท้ากระทบหินแกรนิต และเสียงเหล็กโซ่ของเรือยอทช์ที่ลอยอยู่ในอ่าว

สายๆ วันเสาร์-อาทิตย์ บรรยากาศจะเปลี่ยนเป็นคึกคัก ครอบครัวมากันพร้อมหน้า เด็กๆ วิ่งไปข้างหน้าหาประภาคารกัน คู่รักถือกาแฟจากคาเฟ่แถวชายหาดแวะนั่งม้านั่งหิน ช่วงชั่วโมงพีควันหยุดหน้าร้อน คนเดินเยอะจนต้องหลบหลีกกัน โดยเฉพาะช่วงกลางทาง แต่ที่นี่ไม่มีจุดไหนแน่นแบบอึดอัดเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวในเมือง อย่าเข้าใจผิดว่าที่นี่จะสงบช่วง 11 โมงวันเสาร์กรกฎาคม — คนเยอะทีเดียว

บ่ายแก่ๆ ในฤดูใบไม้ร่วงและหน้าหนาวจะให้บรรยากาศขรึมแบบภาพยนตร์ น้ำทะเลจะกลายเป็นเขียวอมเทา คลื่นซัดกำแพงนอกท่า ส่งละอองน้ำข้ามทางเดินเป็นระยะ แสงไฟเฟอร์รี่ที่ท่า Stena Line ส่องผ่านมา เพิ่มฟีลท่าเรือสายงานจริงๆ อย่าลืมใส่เสื้อกันลม แม้วันอากาศดีในเดือนตุลาคม ลมตรงปลายท่าเรือก็อาจแรง 20-25 น็อตได้

ระหว่างเดินผ่านอะไร? มองหาอะไรดี

จุดเริ่มทางเดินอยู่ใกล้ริมทะเลหลักของ Dún Laoghaire ตรงข้ามกับ Royal St. George Yacht Club ทางเดินจะเริ่มกว้างและค่อยๆ แคบลง เมื่อเดินออกไกลจากฝั่ง ช่วงแรกฝั่งซ้ายคืออ่าวท่าเรือ มีเรือยอทช์/เรือเล็กจอดประปราย ขวามือคืออ่าวเปิดสู่ทะเลไอริช

ครึ่งทางจะมีเวทีดนตรีสไตล์วิกตอเรีย บางทีมีเล่นดนตรีหน้าร้อน หรือถ้าไม่มีคนก็ได้ภาพถ่ายเก๋ๆ ตรงนี้นั่งพักได้ เพราะม้านั่งฝั่งในท่าเรือหันสู่เมืองและอ่าวท่าเรือ ด้านนอกจะมีผนังหินบังลม ทำให้จุดนี้อบอุ่นกว่าฝั่งประภาคาร

ช่วงสุดท้ายก่อนถึงประภาคารจะเปิดโล่งสุด หินตรงนี้จะคล้ำขึ้นเพราะโดนน้ำทะเลพรมตลอด ประภาคารตรงปลายไม่ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้า แต่เดินไปแตะฐานแล้วย้อนมองกลับไป ฝั่งเมืองก็ได้วิวเต็มๆ เห็นทั้ง Dún Laoghaire ด้านหลัง วันฟ้าเปิดจะเห็น Dublin Mountains ทางตะวันตกเฉียงใต้ และเห็นเส้นโค้งของอ่าวดับลินไปทางเหนือสู่ Howth ถ้าอากาศเปิดสุดๆ บางวันยังมองเห็นชายฝั่งเวลส์ได้ด้วย (แต่ไม่รับประกันนะ!)

ใครชอบเดินยาวเพิ่ม ลองไปต่อที่ Howth Cliff Walk นั่ง DART ต่อไป จะได้เดินเลียบหน้าผาฟากตรงข้ามอ่าวดับลิน เป็นแผนเที่ยวเดินริมทะเลเต็มวันแบบจุกๆ

เดินทางอย่างไร? ข้อควรรู้ก่อนมา

นั่ง DART จากใจกลางดับลินไปสถานี Dún Laoghaire ใช้เวลาประมาณ 25 นาที แล้วเดินต่ออีกนิดจะถึงทางเข้าท่าเรือทันที เป็นวิธีที่ง่ายและสุดคุ้ม ไม่ต้องใช้รถ นอกจากนี้รถบัสสาย 7, 7a, 8, 45a, 46a, 59, 75, 111 ก็ผ่านย่านนี้ ค่าโดยสาร ตารางเวลาแนะนำให้เช็คกับ Transport for Ireland ก่อนเดินทาง เพราะบางอย่างเปลี่ยนได้

พื้นทางเดินราบเรียบ กว้าง เดินสบาย เหมาะทั้งรถเข็นเด็กหรือใครที่มีปัญหาเรื่องการเคลื่อนไหว ไม่มีบันไดยันถึงประภาคาร แต่ช่วงท้ายใกล้ประภาคารหินอาจขรุขระและลื่นเวลาฝนตก ใครมีข้อจำกัดมากๆ ต้องทราบไว้ว่า ท่าเรือนี้ยังไม่เคยมีรีวิวการเข้าถึงสำหรับคนพิการแบบทางการ

ท่าเรือไม่มีร้านกาแฟหรือสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ ห้องน้ำและร้านอาหารต้องเดินกลับมาบริเวณหน้าชายหาดใกล้จุดเริ่มเดิน ซึ่งมีร้านกาแฟหลายร้านแนวริมน้ำ อาคารห้องสมุด Lexicon ใกล้ๆ ก็เป็นแลนด์มาร์กชั้นดี แถมมีห้องน้ำให้ใช้ด้วย

ถ่ายรูปที่ East Pier เอามุมไหนดี

East Pier คือสวรรค์ของช่างภาพ ทั้งเช้าและเย็น ยามเช้าแสงจะส่องจากทิศตะวันออกตรงลงทะเลไอริชสะท้อนประภาคารและกำแพงหินอ่อนๆ หมอกบางๆ ตอนเช้าช่วยเพิ่มมิติให้ภาพย้อนกลับทางเมือง ส่วนพลบค่ำ แสงจะตกบนหินแกรนิตตลอดแนวท่าเรือ แถมสะท้อนลำเรือในท่า

ถ้ามือถือถ่ายรูป มุมยอดฮิตคือเวทีดนตรีกลางท่านี่แหละ มีฉากหลังเป็นแนวตึกเมือง ถ้าที่ปลายประภาคาร ลองถ่ายย้อนกลับตลอดแนวท่า จะได้องค์ประกอบอลังพร้อมบริบท ภาพแบบฟ้าเทาบางๆ ซึ่งเกิดบ่อยที่ดับลิน กลับเหมาะถ่ายภาพท่าเรือมากกว่าวันแดดแรง เพราะแสงไม่สะท้อนน้ำจัด

ท่าเรือนี้จัดอยู่ในทริป ทัวร์เดินชมดับลิน ที่ออกนอกเมืองมาทางใต้ เดินเล่นในเมืองต่อด้วย จิบกาแฟริมน้ำคือแพลนครึ่งวันแบบไม่ต้องคิดเยอะ

ใครจะฟินกับท่าเรือนี้? ใครอาจข้ามไปดีกว่า

East Pier เหมาะกับคนที่อยากได้อากาศทะเล พื้นที่โล่งๆ หรือความรู้สึกได้ชาร์จชีวิตหลังจากเดินเมืองแน่นๆ โดยเฉพาะคนมีเด็กหรือพาน้องหมามาก็เดินได้สบาย ทางราบกว้าง ไม่ต้องปีนอะไร เหมาะสุดกับสายชิลล์ นั่งมองเรือ ดูชีวิตไปเรื่อย

หากใครมองหาวิวอลังการหรืออารมณ์ผจญภัยแบบเส้นเขาหรือแนวผาสูง ที่นี่จะดูราบเรียบกว่าและมีบรรยากาศเมืองเป็นหลัก ไม่ใช่ชายฝั่งธรรมชาติดิบๆ ถ้าสาย hiking ลองดู Killiney Hill Park ซึ่งอยู่ห่างกันไม่ไกล หรือลองวางแผนไปเทือกเขา Wicklow แทนก็ยังได้ อีกเรื่องคือ ที่นี่แทบไม่มีที่หลบฝนหรือบังลม ถ้าอากาศแย่ควรเช็คพยากรณ์ก่อนมา

East Pier นี้เหมาะไปรวมอยู่กับทริป Dún Laoghaire มากกว่าจะเดินทางยาวมาเพื่อจุดเดียว ถ้าจะวางแผนเที่ยวเต็มวัน แนะนำให้ต่อกับ James Joyce Tower ที่ Sandycove ที่เดินหรือขึ้นรถบัสแป๊บเดียวถึง ได้ทั้งวิวทะเล วรรณกรรม และวัฒนธรรมว่ายน้ำสายเก๋าของไอร์แลนด์