Chicago Board of Trade Building: Korona ulicy LaSalle

Co tak naprawdę masz przed sobą

Chicago Board of Trade Building to nie muzeum, które zwiedzasz we własnym tempie. To przede wszystkim działający biurowiec komercyjny – który przy okazji jest jednym z najbardziej znaczących architektonicznie budynków na Środkowym Zachodzie. Ukończony w 1930 roku, u szczytu ruchu art déco, zaprojektowany przez chicagowską pracownię Holabird & Root, był najwyższym budynkiem miasta od momentu ukończenia aż do 1965 roku, kiedy prześcignęło go Richard J. Daley Center. Przy 44 piętrach i 184 metrach wciąż dominuje nad południowym krańcem LaSalle Street w sposób, którego nowe szklane wieżowce po prostu nie potrafią odtworzyć.

Koronę budynku stanowi dziewięciometrowy posąg Ceres – rzymskiej bogini zbóż – wykonany ze stali nierdzewnej przez Johna Storrsa (1885–1956). Wybór Ceres był nieprzypadkowy: Board of Trade była wówczas najstarszą i największą giełdą kontraktów terminowych na świecie, obracającą płodami rolnymi, takimi jak pszenica i kukurydza. Posąg nie ma twarzy – to świadoma decyzja artysty, który uznał, że z tamtej wysokości i tak nikt nie byłby w stanie odczytać wyrazu twarzy. Ten chłodny pragmatyzm jest bardzo chicagowski.

Kanion LaSalle Street: droga do budynku

Najlepszym sposobem na poznanie Chicago Board of Trade Building jest podejście od północy – idąc LaSalle Street na południe od okolic Randolph lub Washington. Ten odcinek LaSalle to jeden z wielkich miejskich korytarzy w Stanach Zjednoczonych. Ulica przecina finansową dzielnicę Loop idealnie prosto, flankowana przez klifowe ściany z wapienia i granitu, a wieża CBOT wyłania się na jej końcu jak kropka kończąca bardzo długie zdanie.

W weekdne poranki kanion wypełniają pracownicy biur posuwający się szybkim krokiem, zapach kawy unosi się od wózków z jedzeniem przy skrzyżowaniach, a z podwyższonych torów odległych o przecznicę dobiega stukot pociągów CTA. Światło zmienia się drastycznie zależnie od pory dnia: w południe latem słońce dociera do poziomu ulicy, a wapienne elewacje budynku robią się niemal białe. Późnym popołudniem LaSalle tonie w cieniu, a górna część wieży łapie ciepłe złote światło, podczas gdy poziom ulicy pozostaje chłodny i szary. Warto zaplanować wizytę z myślą o tym kontraście, jeśli zamierzasz fotografować budynek.

Hol: art déco w najpoważniejszym wydaniu

Wejście do holu jest możliwe w standardowych godzinach pracy w dni robocze, choć to wciąż czynny biurowiec i wnętrze nie jest atrakcją turystyczną w tradycyjnym sensie. To, co znajdziesz w środku, jest jednak warte krótkiego oderwania się od trasy. Hol zdobią wielobarwne marmurowe posadzki, rozbudowane płaskorzeźby i bogato geometryczne detale sufitu. Całość robi wrażenie ogromnej instytucjonalnej pewności siebie – budynek, który spodziewał się być ważny przez stulecia i projektował się odpowiednio.

Hol sprawia wrażenie większego, niż jest w rzeczywistości – częściowo przez strzelający w górę sufit, częściowo dlatego, że zdobienia nieustannie przyciągają wzrok ku górze. W większość weekdnych poranków panuje tu cisza, a jedynymi gośćmi są pracownicy biur przemieszczający się między piętrami. Na miejscu jest ochrona; hol jest dostępny, ale budynek nie jest zabytkiem turystycznym w stylu muzeum. Zachowuj się tak, jak w każdym profesjonalnym biurowcu: poruszaj się spokojnie, nie stój w przejściach i zapytaj o zgodę przed fotografowaniem w pobliżu stanowiska ochrony.

Historia i znaczenie kulturowe

Chicago Board of Trade została założona w 1848 roku i jest jedną z najstarszych giełd kontraktów terminowych na świecie. Gdy budynek wznoszono w 1930 roku, Chicago było światową stolicą handlu zbożem, a nowa siedziba miała wyrazić tę dominację w kamieniu i stali. Parkiet handlowy, który niegdyś wypełniał budynek ogłuszającym hałasem otwartego handlu w dołkach, jest w dużej mierze cichy od momentu, gdy przez ostatnie dwie dekady handel elektroniczny wyparł maklerów z parkietu.

W 2007 roku CBOT połączyła się z Chicago Mercantile Exchange, tworząc CME Group – największą na świecie giełdę instrumentów pochodnych pod względem wolumenu obrotu. Tożsamość budynku zmieniła się w wyniku tej fuzji: z aktywnej giełdy stał się prestiżowym adresem biurowym. Część traderów nadal pracuje w budynku, ale gorączkowa energia, która go kiedyś definiowała, w większości zniknęła. Pozostała architektura – a architektura tej klasy nie potrzebuje aktywności, żeby uzasadnić swoje istnienie.

Budynek naturalnie wpisuje się w szersze zwiedzanie dziedzictwa architektonicznego Chicago. Jeśli CBOT wzbudził w tobie zainteresowanie chicagowską architekturą komercyjną, pobliski Rookery Building przy LaSalle oferuje zupełnie inny moment architektoniczny: budynek z 1888 roku autorstwa Burnhama i Roota z holem przebudowanym przez Franka Lloyda Wrighta. Oba budynki dzieli zaledwie kilka minut spaceru, a razem opowiadają historię pół wieku chicagowskich ambicji w architekturze komercyjnej.

Wycieczki z przewodnikiem i kontekst architektoniczny

Najlepszym sposobem na poznanie Chicago Board of Trade Building jako turysta jest udział w zorganizowanej wycieczce architektonicznej. Kilku organizatorów prowadzi piesze wycieczki po Loop, w których CBOT jest centralnym punktem programu – z dostępem do holu i szczegółowym komentarzem na temat projektu budynku, jego historii i miejsca w szerszej opowieści o chicagowskiej architekturze.

Chicago Architecture Center przy Riverwalk to najlepsze miejsce do zaplanowania takiej wizyty. Oferuje zarówno piesze wycieczki po Loop, jak i architektoniczne rejsy po rzece, które pokazują CBOT w kontekście dziesiątek innych znaczących budowli. Przewodnicy są tu wyjątkowo dobrze przygotowani i czerpią z wieloletnich instytucjonalnych zasobów wiedzy o miejskiej zabudowie Chicago.

Samodzielne zwiedzanie jest również w pełni możliwe. Chicago Architecture Center sprzedaje szczegółową mapę pieszej trasy po Loop, a zewnętrzna część budynku jest dostępna o każdej porze. Wizyty wieczorne są niedoceniane: po zmroku wieża jest podświetlona od dołu, posąg Ceres na szczycie łapie światło reflektorów, a ulice wokół pustoszeją. Kanion LaSalle Street o 22:00 w dzień roboczy, z wieżą CBOT jarząca się na jego końcu, to jeden z naprawdę zapierających dech widoków miejskich Chicago.

Fotografia, pogoda i praktyczne wskazówki

Klimat Chicago wpływa tu na komfort wizyty bardziej niż w przypadku większości atrakcji zamkniętych. Zimą LaSalle Street zamienia się w tunel wiatrowy, a temperatura regularnie spada poniżej zera. Geometria kanionu, która czyni ulicę tak fotogeniczną, jednocześnie koncentruje zimne powietrze napływające od jeziora. Ubieraj się ciepło i trzymaj aparat w torbie między ujęciami, żeby obiektyw nie zaparował po wejściu do ciepłego wnętrza. Latem ta sama geometria kanionu zapewnia cień przez większą część dnia – co jest wybawieniem podczas gorących lipcowych popołudni (średnia temperatura maksymalna około 29°C).

Wiosna i wczesna jesień to najwygodniejsze pory na spacer. Maj i wrzesień oferują umiarkowane temperatury, dobre światło i ożywiony Loop bez turystycznych tłumów letnich weekendów. Deszcz rozkłada się dość równomiernie przez cały rok, więc parasol w torbie zawsze się przyda.

CBOT leży w samym sercu Loop, co oznacza doskonały dostęp komunikacyjny. Linie CTA Brown, Purple, Orange i Pink zatrzymują się na stacji Quincy, skąd spacer zajmuje około dwóch minut. Linie Blue i Red zatrzymują się na stacji Jackson, około czterech minut piechotą. Jeśli łączysz wizytę z innymi atrakcjami Loop, Chicago Riverwalk jest około dziesięciu minut na północ pieszo, a Millennium Park mniej więcej kwadrans na północny wschód.

Dla kogo to nie jest atrakcja

Podróżnicy, których interesują głównie interaktywne doświadczenia, spektakle na żywo lub aktywna turystyka, znajdą tu niewiele poza fasadą i holem. Parkiet handlowy, który niegdyś nadawał temu miejscu elektryzującą energię, nie jest ogólnodostępny dla zwiedzających. Jeśli architektura cię nie pociąga i masz w Chicago ograniczony czas, CBOT można pominąć bez poczucia straty. Dla każdego, kto choćby trochę interesuje się miejską architekturą XX wieku, wizyta zdecydowanie się jednak opłaca.