Targ Alberta Cuypa: największy targ uliczny Amsterdamu

Czym właściwie jest targ Alberta Cuypa

Albert Cuypmarkt ciągnie się przez prawie całą długość Albert Cuypstraat — głównej arterii De Pijp — na odcinku około 800 metrów. W ruchliwy poranek roboczy stoi tu około 260 straganów; niektóre źródła podają, że w szczytowych dniach sprzedawców bywa nawet 300. Tak czy inaczej, jest to największy targ plenerowy w Holandii pod względem frekwencji i jeden z nielicznych w Amsterdamie, który naprawdę żyje lokalną społecznością, a nie turystami.

Stragany oferują szeroki i nieco chaotyczny asortyment: świeże ryby, warzywa, kręgi serów, belki tkanin, przecenione ubrania, akcesoria do telefonów, kwiaty, zioła, oliwki i przekąski uliczne, dla których cała wyprawa jest warta zachodu. Targ działa od poniedziałku do soboty w godzinach 09:00–17:00, choć zimą sprzedawcy zaczynają składać stragany wcześniej — często już o 17:00. Wstęp jest całkowicie bezpłatny.

Krótka historia: od 1905 roku do dziś

Targ otwarto w 1904 roku, a do 1912 stał się codziennym punktem życia dzielnicy, rozrastając się razem z De Pijp — osiedlem wzniesionym w drugiej połowie XIX wieku jako robotnicze mieszkania dla rozwijającej się amsterdamskiej klasy pracującej. Wąskie uliczki i gęsta zabudowa nadały dzielnicy zupełnie inny charakter niż okazałe kamienice przy kanałach na północy, a targ doskonale to odzwierciedlał: praktyczny, przystępny cenowo, służący ludziom, którzy musieli żyć oszczędnie.

W kolejnych dekadach De Pijp stało się jedną z najbardziej wieloetnicznych dzielnic Amsterdamu, a targ wchłonął tę różnorodność. Dziś znajdziesz tu surinamskie jadłodajnie z roti, marokańskie stragany z przyprawami, indonezyjskie przekąski i turecki chleb obok holenderskich stroopwafli i marynowanego śledzia. To warstwy kulinarnych tradycji tworzą jeden z najbardziej autentycznych obrazów tego, jak wygląda dzisiejsze centrum Amsterdamu.

W De Pijp znajduje się również Sarphatipark — niewielki, ale starannie zaprojektowany park publiczny, zaledwie kilka minut spacerem na południe od targu. Warto go włączyć do wizyty, jeśli szukasz miejsca do siedzenia po jedzeniu.

Jak targ wygląda o różnych porach dnia

Wczesnym rankiem, około 09:00–09:30, targ jest najbardziej funkcjonalny. Sprzedawcy wciąż rozkładają towar, ulica pachnie tekturą i mokrym betonem, a klienci to niemal wyłącznie miejscowi: starsi mieszkańcy kupujący warzywa, pracownicy restauracji uzupełniający zapasy, rodzice wpadający po drodze do szkoły. Poziom hałasu jest niski, a tempo spokojne.

W późnych godzinach porannych atmosfera się zmienia. Przy straganach ze śledziem tworzą się kolejki, sprzedawca stroopwafli przy wschodnim końcu zaczyna ściągać świeże gofry z żelazka, a zapachy ryby i frytek zaczynają unosić się nad ulicą. O tej porze jest też często lepsze światło — nisko zawieszone północne słońce przecina się między blokami i pada na wyłożone na straganach produkty w sposób, który fotografowie od razu dostrzegają.

Sobotnie popołudnia to zupełnie inna energia. Środkowa część ulicy zamienia się w powolny pochód, popularne produkty na straganach spożywczych kończą się szybciej niż można by się spodziewać, a pobliskie kawiarnie wystawiają stoliki na chodnik. Nie jest to nieprzyjemne, ale jest naprawdę tłoczno. Jeśli taki ścisk cię męczy, wizyta we wtorek lub środę rano daje ci praktycznie ten sam targ, tylko z ułamkiem sobotniej frekwencji.

Co zjeść i co kupić

Surowy śledź (haring) z surową cebulą i ogórkiem kiszonym to kanoniczna holenderska przekąska targowa, a stragany tutaj należą do bardziej godnych zaufania miejsc w mieście, gdzie można go spróbować. Ryba jest marynowana, a nie gotowana — ma miękką, lekko słoną konsystencję i o wiele łagodniejszy smak, niż większość debiutantów się spodziewa. Zamów go pokrojonego (gehakt), a nie w całości, jeśli wolisz wygodniejsze jedzenie.

Stroopwafle robione na miejscu to drugi obowiązkowy punkt. Wersja, którą tu dostaniesz — ciepła, prosto z żelazka, z wciąż miękkim syropem karmelowym — to zupełnie inny produkt niż pakowane stroopwafle sprzedawane w supermarketach na całym świecie. Stragan z nimi zwykle da się znaleźć po zapachu, zanim jeszcze go zobaczysz.

Poza przekąskami jakość świeżych produktów jest ogólnie dobra, a ceny niższe niż w supermarketach. Stragany z serem oferują degustacje bez presji, a kwiaciarze przy zachodnim końcu ulicy mają zwykle niższe ceny niż bardziej turystyczne stoiska w okolicach Bloemenmarktu na Singlu.

Jeśli targ rozbudzi w tobie apetyt na więcej amsterdamskiej kultury jedzenia, przewodnik kulinarny po Amsterdamie podpowie, gdzie szukać holenderskich klasyków, indonezyjskiego rijsttafel i najlepszego street foodu w mieście poza targowym obwodem.

Jak tu dotrzeć i jak się poruszać

Najwygodniejszy środek komunikacji miejskiej to metro linii 52 — stacja De Pijp wysadza cię około dwóch minut spacerem od wschodniego końca targu. Tramwaje 7, 16, 19 i 24 zatrzymują się w pobliżu przy Ferdinand Bolstraat lub Stadhouderskade, zależnie od kierunku. Spacer z Leidseplein zajmuje około 15 minut przez spokojne uliczki — trasa jest prosta i intuicyjna.

Rower to praktyczna opcja, ale przed wejściem na targową ulicę trzeba go przypiąć — gęstość pieszych sprawia, że jazda przez środek jest niewskazana, a w ruchliwsze dni wręcz niemożliwa. Stojaki rowerowe są dostępne na okolicznych bocznych uliczkach. Targ leży na płaskim terenie, co czyni go dostępnym dla większości osób, choć brukowane odcinki i nieprzewidywalne przerwy w tłumie mogą być wyzwaniem dla użytkowników wózków inwalidzkich. Operatorzy targu nie opublikowali dotąd oficjalnej oceny dostępności.

Jeśli korzystasz z Amsterdam City Card do podróżowania po mieście, karta obejmuje tramwaje GVB i metro — dojazd tutaj jest więc wliczony w cenę.

Jak wpleść targ w szerszą wizytę w De Pijp

Targ Alberta Cuypa świetnie sprawdza się jako punkt centralny dłuższego porannego spaceru po De Pijp. Okoliczne ulice obfitują w niezależne kawiarnie, indonezyjskie i surinamskie restauracje oraz małe sklepy ze specjałami, które nagradzają nieśpieszne zwiedzanie. Gerard Douplein — niewielki plac przecznicę na północ — to lokalne miejsce spotkań z weekendową obecnością targowiska z produktami od rolników.

Dzielnica De Pijp leży też w wygodnej odległości spacerowej od dzielnicy muzealnej, więc poranek na targu połączony z popołudniem w Rijksmuseum lub Muzeum Van Gogha to jeden z najpraktyczniejszych i najbardziej satysfakcjonujących planów dnia w Amsterdamie.

Warto wiedzieć jedno: De Pijp przez ostatnie dwie dekady przeszło znaczną gentryfikację. Sam targ pozostał stosunkowo zakorzeniony w codzienności, ale otaczające uliczki zapełniły się barami koktajlowymi, miejscami do brunchu i butikamiz designerskim towarem, trafiającymi w zupełnie inną grupę docelową niż robotnicze korzenie dzielnicy. Ten kontrast jest właśnie tym, co sprawia, że okolica jest ciekawa — ale też oznacza, że targ to jedno z ostatnich miejsc w De Pijp, gdzie stary, bardziej zróżnicowany charakter dzielnicy jest wciąż wyraźnie widoczny.

Dla kogo ten targ nie jest

Jeśli szukasz targu z rzemieślniczymi produktami, ekologiczną żywnością i slow-foodowym klimatem, Albert Cuyp nie jest dla ciebie. Noordermarkt w sobotnie poranki i targ Lindengracht w soboty odpowiadają bardziej na tego rodzaju potrzeby. Albert Cuyp jest duży, trochę hałaśliwy i z radością niewyrafinowany w jak najlepszym tego słowa znaczeniu: to działający targ, który warto odwiedzić, a nie starannie wyselekcjonowane doświadczenie skrojone pod turystów.

Podróżnicy, którym bardzo duże tłumy nie służą, lub ci, którzy odwiedzają Amsterdam wyłącznie w niedzielę, będą musieli albo nastawić się na kompromis, albo wybrać jeden z mniejszych, lokalnych targów.