Gallerie d'Italia – Piazza Scala: Pinakamapagmamalaking Museo ng Sining sa Milan

Ano Ba Talaga ang Gallerie d'Italia

Ang Gallerie d'Italia – Piazza Scala ay isang museum complex na pinapatakbo ng Intesa Sanpaolo, isa sa pinakamalaking bangko sa Italya, na matatagpuan sa tatlong magkadikit na makasaysayang gusali sa hilagang bahagi ng Piazza della Scala: Palazzo Brentani, Palazzo Anguissola Antona Traversi, at dating punong tanggapan ng Banca Commerciale Italiana. Halo-halo ito ng mahigit 8,300 metro kuwadradong eksibit at kultural na espasyo—malaki-laki para sa isang museo na itinayo ng bangko.

Saklaw ng mga koleksiyon ang Italian art mula Neoclassical hanggang kalagitnaan ng ika-20 siglo, may diin sa mga painting mula Lombardy at Venice, eskultura ni Antonio Canova, at mga likhang kaugnay ng Scapigliatura—isang rebelde at kontra-akademikong galaw ng sining noong 1860s at 1870s sa Milan. May hiwalay ding seksyon sa dating gusali ng Banca Commerciale Italiana, na binuksan noong 2012, para sa sining ng ika-20 siglo at paiba-ibang photography exhibit na makabago.

Ang museo ay nasa isa sa pinaka-makultura at makasaysayang plaza sa Europa. Kaharap mismo ng Piazza della Scala ang Teatro alla Scala, ang tanyag na opera house na bumubuo sa pagkakakilanlan ng Milan. Madaling magkasabay na bisitahin ang dalawa sa isang hapon.

Ang Mga Gusali: Bakit Mahalaga ang Arkitektura Dito

Karaniwan, ang mga museo sa Milan ay nasa mga bagong-tayong gusali o malalaking binago. Natatangi ang Gallerie d'Italia dahil mismong mga gusali pa lang, eksibit na agad. Ang Palazzo Brentani at Palazzo Anguissola Antona Traversi ay huwaran ng Neoclassical na arkitektura ng Lombardia—may coffered ceilings, mga kuwartong may fresko, at mga magkakadugtong na silid na nagpapakita ng marangyang pamumuhay noong ika-19 na siglo.

Isa sa mga pinaka-kagiliw-giliw na karanasan dito ay ang pagkontrasta ng mas maliit, pang-residensiyal na palasyo at ng mas engrandeng bulwagan ng dating Banca Commerciale Italiana. Nananatili ang orihinal na lawak at dekorasyon ng bulwagan, kaya ang mga sining ng ika-20 siglo rito ay nagiging mas matimbang ang dating. Mabigat ang marmol at ang taas ng kisame—parang mas lumalaki ang mga painting kahit maliit lang.

Para sa mga seryosong interesadong tuklasin ang pamana ng arkitektura ng Milan, maganda’t kapareho ng Pinacoteca Ambrosiana ang Gallerie d'Italia—ilang hakbang lang hilagang-kanluran—dahil pareho silang nasa makasaysayang palasyo. Ipinapakita ng dalawa kung paano nahubog ng patronage ng institusyon ang sentro ng Milan sa loob ng apat na siglo.

Ang Mga Koleksyon: Ano’ng Makikita Mo Dito

Neoclassical na Pintura at Eskultura

Ang Neoclassical holdings ang puso ng museo at dito ka dapat maglaan ng oras. Makikita ang mga obra ni Andrea Appiani, opisyal na pintor ng korte kay Napoleon sa Italya, kabilang ang mga malalaking allegorical na painting na nagpapakita kung paanong nailarawan sa sining ang ideolohiya ng Napoleonic sa Lombardia. Ang mga eskultura ni Antonio Canova ay magandang ka-kontra ng puting marmol sa mas maiinit na kulay ng mga painting sa paligid.

Ang mga pintor ng Lombard Romantic tulad ni Francesco Hayez ang nagsisilbing tulay mula sa Neoclassical na kuwarto tungo sa mas emosyonal na mga gawa na sumunod dito. Sikat si Hayez dahil sa 'Il Bacio' na nasa Pinacoteca di Brera, pero ang mga obra niya rito ay nagpapakita ng kanyang lawak sa kasaysayan at portrait painting.

Scapigliatura at ang Avant-Garde ng Ika-19 Siglo

Ang Scapigliatura section ay pinakamasarap tuklasin lalo na kung halos wala kang alam tungkol dito. Ang galaw na ito, ibig sabihin ay 'magugulo ang itsura', ay tunay na kakaiba: maluluwag ang hagod ng kulay (parang sfumato), kakaibang subject, at tahasang pagtanggi sa tradisyonal na painting ng eksibit ng noon. Sina Tranquillo Cremona at Daniele Ranzoni ang pangunahing halimbawa rito. Ang kanilang mga gawa ay mukhang modern kahit ginawa pa noong 1860s–1870s.

Ang Seksyon ng ika-20 Siglo

Ang seksyon sa dating gusali ng Banca Commerciale Italiana ay sumusuri sa malalaking kilusan ng art sa Italy noong ika-20 siglo, mula Futurism hanggang postwar era. Iba-iba ang lalim, pero sulit pa ring maglakad-lakad lang sa espasyong ito. Ang mga pansamantalang exhibit, lalo na ang tungkol sa documentary at fine art photography, ay madalas na kalidad at kilala pati sa labas ng Italya.

Paano Nagbabago ang Karanasan Depende sa Oras

Nagbubukas ang museo ng 9:30 at pinakatahimik ang unang 90 minuto.

Mula tanghali hanggang bandang 2:00 pm, dumarami ang bisita habang pinupuno ng mga turista ang paligid ng La Scala at Duomo. Puwedeng sumikip ang mga kuwarto sa mga palasyo lalo’t may school group. Ang seksyon ng ika-20 siglo sa dating gusali ng bangko ay mas maluwag, kaya mas nakakalat ang mga tao.

Sa hapon, mula 16:30 pataas, maganda pa ang ilaw at konti na lang ang tao. Nagsasara ang museo ng 19:00, last entry ay 18:00—kung aabutin ka ng 16:30, sapat pa ang oras para makumpleto ang ikot nang di minamadali.

Mahahalagang Impormasyon para sa mga Bibisita

Paraan ng Pagpunta

Pinakamadaling sakyan ang metro papuntang Duomo station, na may linya ng M1 (red line) at M3 (yellow line). Mula Piazza del Duomo, ilang hakbang lang pa-hilaga sa Via Tommaso Grossi o sa Galleria Vittorio Emanuele II ang pasukan sa museo. Ang Montenapoleone stop ng M3 ay papuntang kaunti sa hilaga ng museo. Diretso rin ang Tram 1 at 2 sa Teatro alla Scala—pagbaba mo, mismong tapat na ng museo.

Ang museo ay nasa Area C, isang zone na may bawal para sa pribadong sasakyan—hindi praktikal ang magdala ng kotse. Buong lugar ay lakaran: ang Galleria Vittorio Emanuele II at ang Duomo di Milano ay limang minutong lakarin lang—kaya puwedeng pag-ugnayin ang pagdalaw sa parehong umaga.

Mga Ticket at Pagpasok

Regular ticket ay €10. May diskwento na €8 at special reduced na €5 sa iba't ibang kategorya (tingnan detalye sa opisyal na site). Libre ito tuwing unang Linggo ng bawat buwan bilang parte ng Domenica al Museo programme. Available ang audio guides na pwedeng ma-access sa Gallerie d'Italia app na puwedeng i-download bago pa dumating.

Accessibility

Pinaghandaan ng museo ang accessibility—ang mga eksibit ay binagay para sa may limitadong galaw at pati na rin sa mga may cognitive o sensory na pangangailangan. May mga cultural mediator para sa guided visit, at may dagdag na tulong ang app. Kung may tiyak kang pangangailangan, mag-check ka muna sa opisyal na site bago pumunta.

Photography

Karaniwang pinapayagan ang photography para sa personal na gamit sa permanent collection, basta walang flash. May ibang patakaran sa mga pansamantalang exhibit depende sa kasunduan. Ang mga pinintang kisame ng mga palasyo ay sobrang photogenic—mas okay ang wide-angle lens kaysa telephoto dito.

Sino ang Bagay Dito at Sino ang Maaaring Mabigo

Sulit dito ang kahit sinong may kaunting interes sa kasaysayan ng sining ng Italya, lalo na kung gusto mong lampasan ang Renaissance at Baroque na kadalasang tema ng mga museo. Kung puro Old Masters lang ang hanap mo, dito mo mabubuksan ang isang baguhang ngunit napakakulay na siglo't kalahati ng sining.

Kung higit kang interesado sa Renaissance Masters o mga koleksiyong tulad ng nasa Pinacoteca di Brera, baka hindi masyado magustuhan ang koleksiyon sa Gallerie d'Italia. Hindi ito nakikipagkumpitensya sa Brera sa Old Master, kundi mas malalim sa modernong art scene.

Ang mga batang pamilya ay mag-eenjoy din sa pag-ikot sa gusali, pero maraming tekstong babasahin at may mga konseptong mahirap para sa bata. Mas bagay ito sa mga batang naka-enrol sa art education—hindi ito interactive o activity-based na museo.