ถนนเก่าแก่ Ninenzaka & Sannenzaka ที่มีเสน่ห์ที่สุดของเกียวโต

Ninenzaka และ Sannenzaka คืออะไร?

Ninenzaka (二寧坂) และ Sannenzaka (産寧坂) คือสองตรอกคนเดินหินสั้น ๆ ที่คดเคี้ยวบนเนินเขาฮิกาชิยามะตอนล่าง เป็นเส้นทางเข้าสู่วัด Kiyomizu-dera ที่มีมาตั้งแต่ยุคเฮอันและยังคงสภาพถนนเมืองญี่ปุ่นยุคเอโดะไว้อย่างสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ถนนทั้งสองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารดั้งเดิมที่สำคัญระดับชาติ ห้ามเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกยุคใหม่ บ้านไม้ Machiya ส่วนใหญ่จึงดูเหมือนเดิมอย่างน่าประทับใจ

Ninenzaka ซึ่งเป็นซอยล่างและยาวกว่าสองซอยนี้ เดิมเคยใช้เป็นทางเข้าแสวงบุญสมัยเฮอันไปวัด Kiyomizu-dera ส่วน Sannenzaka จะอยู่ถัดขึ้นไปด้านบน และมีอายุพอ ๆ กัน โดยเชื่อมต่อไปยังถนนสายใหญ่หน้าวัด ชื่อของทั้งสองแปลอย่างหลวม ๆ ว่า 'เนินสองปี' และ 'เนินสามปี' ตามตำนานท้องถิ่นว่าใครสะดุดล้มที่ Sannenzaka จะโชคร้ายในอีก 2-3 ปีข้างหน้า ไม่ว่าความเชื่อจะมีอิทธิพลต่อการเดินระวังแค่ไหนก็ตาม หินแต่ละก้อนบนถนนก็ทำให้คนต้องก้มมองเท้าแน่นอน

เดินลัดเลาะ : จากล่างขึ้นบน

วิธีเดินที่ดีที่สุดคือเริ่มจากปลายล่างของ Ninenzaka โดยขึ้นเนินจากป้ายรถบัส Kiyomizu-michi ประมาณ 5–10 นาที สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือผิวสัมผัสของหินแต่ละ slab ใต้เท้า—กว้าง ขรุขระเรียบเพราะถูกเหยียบมานับพันปี ริมทางมีร่องระบายน้ำ ซอยจะแคบลงเรื่อย ๆ ข้างทางคืออาคารไม้สองชั้นแน่นขนัด หลังคากระเบื้องสีเข้ม ผนังปูนและไม้สีอบอุ่น มีต้นไม้กระถางวางเรียงเต็มหน้าบ้าน

ริม Ninenzaka เต็มไปด้วยร้านเครื่องปั้น ร้านขนมโบราณ ร้านผักดอง และร้านขนมหวานมัทฉะ กลิ่นจะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามร้านค้า: ชาเขียวคั่ว งาขาว กลิ่นไม้สน ธูปจากศาลเจ้า ตอนเช้าก่อนร้านเปิดจะได้ยินแค่เสียงนก หรือเสียงกวาดพื้น พอสาย ๆ ก็จะมีเสียงพูดคุยญี่ปุ่นแผ่ว ๆ กับเสียงกล้องมือถือถ่ายรูป

จุดตัดระหว่าง Ninenzaka กับ Sannenzaka จะมีลานเล็ก ๆ พร้อมม้านั่ง เป็นจุดพักสายตาก่อนเจอเนินชันขึ้นอีกรอบ Sannenzaka จะชันกว่าแบบสังเกตได้ มีบันไดหินแทนทางลาด โคมไฟถนนรูปทรงโคมข้าวต้มจะส่องไฟตอนค่ำ ทำให้ช่วงต้น ๆ ของค่ำดูถ่ายรูปสวยมาก ถ้าอยากเข้าใจบรรยากาศของย่านฮิกาชิยามะกว้างขึ้น ลองอ่านคู่มือย่าน Higashiyamaก่อนจะวางแผนเดินเส้นทางนี้

ถนนเหล่านี้เปลี่ยนไปยังไงในแต่ละช่วงวัน

เช้าตรู่ราว 7–9 โมงจะให้ความรู้สึกคล้ายภาพเก่าในศตวรรษที่ 20 แสงอ่อน หินเปียกชื้นนิด ๆ จากหมอกหรือฝนที่ตกเมื่อคืน ไม่มีผู้คน ทำให้เห็นสัดส่วนอาคารได้ชัด บางร้านเริ่มล้างหน้าประตูและจัดสินค้า แต่ส่วนใหญ่ปิดอยู่ เป็นช่วงเหมาะกับการถ่ายรูปจริงจังแบบไร้คนเดินบังเฟรม

สิบโมงเช้าจนถึงบ่ายคือช่วงที่ถนนคึกคักสุด เหมาะกับการช้อปปิ้งมาก เพราะร้านเปิดครบ ของเยอะ แต่ก็เป็นช่วงที่ถนนแคบทำให้เดินสวนกันลำบาก โดยเฉพาะฤดูซากุระ (เมษา) กับใบไม้เปลี่ยนสี (พฤศจิกา) ที่คนนิยมมามากจน Sannenzaka เดินแทบไม่ขยับช่วงวันหยุด

ช่วงเย็นหลังร้านค้าปิดประมาณหกโมง บรรยากาศจะเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง นักท่องเที่ยวหายไป โคมไฟหินตาม Sannenzaka จะเปิด บ้านไม้ดูอบอุ่นด้วยแสงส้ม คู่รักกับคนเดินเดี่ยวจะมีเยอะกว่ากลุ่มใหญ่ ถนนยังเดินได้และปลอดภัย หลายคนว่าเป็นช่วงโรแมนติกที่สุดของวัน แต่ต้องรู้ไว้ว่าร้านอาหารและร้านขายของจะปิดหมด

ที่มาทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ทั้งสองซอยนี้วางผังสมัยเฮอันเป็นทางเข้าสู่วัด Kiyomizu-dera ซึ่งมีมาตั้งแต่ปี 778 กว่า 1,000 ปีมาแล้ว ทั้งนักแสวงบุญ พ่อค้า จนมาถึงยุคเชิญนักท่องเที่ยวต่างเดินตามรอยบนหินเดียวกัน บ้านไม้ Machiya ที่เรียงรายอยู่ริมซอยเป็นบ้านพาณิชย์สไตล์เกียวโต สร้างยุคเอโดะ (1603–1868) จุดเด่นคือหน้ากว้างแคบ ลึกเข้าไปข้างใน ทำผนังลูกกรงไม้และกระเบื้องแบบดั้งเดิม

การขึ้นทะเบียนอนุรักษ์ระดับประเทศที่ถนนสองสายนี้ได้รับ มีความหมายมาก เพราะทำให้สมาคมชุมชน เจ้าของบ้าน และเทศบาลเมืองดูแลร่วมกันว่าทำอะไรกับอาคาร รูปทรง หรือป้ายร้านได้แค่ไหน ป้ายร้านสมัยใหม่ถูกคุมเข้ม สายไฟเอาลงใต้ดินบางส่วน โครงการสร้างใหม่ต้องใช้รูปทรงสัดส่วนแบบดั้งเดิม ต่างจากพื้นที่อนุรักษ์เมืองอื่นที่อาจมีร้านสะดวกซื้อปะปนกับบ้านเก่าจนดูขาดวิญญาณ ส่วน Kiyomizu-dera ที่ตั้งอยู่เหนือ Sannenzaka อ่านรายละเอียดได้ที่หน้าแนะนำสถานที่ Kiyomizu-dera.

ช้อปและกินอะไรดี?

ร้านค้าตาม Ninenzaka จะเน้นงานคราฟต์คุณภาพ เช่น เครื่องปั้น Kiyomizu-yaki ของหวานแฮนด์เมด เครื่องใช้ไม้ไผ่ เครื่องเขิน ส่วน Sannenzaka ตอนบนเน้นร้านชา ร้านขนมหวาน โดยเฉพาะซอฟต์เสิร์ฟมัทฉะ วาราบิโมจิโปะถั่วคั่ว และ yatsuhashi หลากรส

ร้านผักดอง (tsukemono) เค็มๆ เปรี้ยวๆ ขายที่ร้านเปิดหน้าถนน เหมาะซื้อกลับเป็นของฝากเบา ๆ ใครอยากอินกับวัฒนธรรมอาหารเกียวโต ลองดูคู่มืออาหารเกียวโตเพื่อเข้าใจบริบทอาหารท้องถิ่นของที่นี่มากขึ้น ถ้าอยากลองชิมมัทฉะกับขนมตามฤดูแบบจัดเซ็ต ร้านที่ Ninenzaka บางร้านมีแบบนั่งทานชิล ๆ ราคาแค่ไม่กี่ร้อยเยน ส่วนใหญ่ไม่ต้องจอง

ราคาสินค้าในร้านทั่วไปจะไม่ถูกมาก ชดเชยด้วยโลเคชั่นดีและคุณภาพงานฝีมือ อาหารกินเล่นในซอย เช่น ซอฟต์เสิร์ฟมัทฉะ ราคาประมาณ 400–600 เยน ของฝากเครื่องปั้นแก้วเล็ก ๆ เริ่มราว 1,000 เยน ถ้าเป็นงานเพนต์มือราคาสูงกว่านี้หลายเท่า

วิธีเดินทาง & หมายเหตุใช้งาน

จาก Kyoto Station ขึ้นรถบัสสาย 206 หรือ 100 ลงป้าย Kiyomizu-michi หรือ Gojo-zaka แล้วเดินขึ้นเนินต่อประมาณ 10 นาที จากสถานี Keihan Gion-Shijo เดินผ่านย่านฮิกาชิยามะประมาณ 20 นาที หรือขึ้นรถบัสก็ได้ ถ้ามาจากสถานี Keihan Kiyomizu-Gojo เดินขึ้นประมาณ 15–20 นาที มีบริการแท็กซี่กับแอป GO ให้มาส่งถึงหน้าทางขึ้น แต่ในตรอกเองให้เดินเท้าเท่านั้น

ถนนทั้งสองปูหินและมีขั้นบันไดกับพื้นขรุขระ ไม่เหมาะกับรถเข็นหรือรถเด็ก ถึงจะอยากปรับปรุงให้เดินสะดวกก็ทำไม่ได้เพราะข้อจำกัดการอนุรักษ์ แนะนำให้ใส่รองเท้าหุ้มส้นเดินสบายไม่ว่าคุณจะสุขภาพดีหรือไม่ ทางเดินย่านฮิกาชิยามะนี้สามารถเชื่อมกับทางเดินเที่ยวยอดฮิตอื่น ๆ ได้ เช่นYasaka Pagodaที่เห็นอยู่สุด Sannenzaka และถนน Hanamikojiทางเหนือใน Gion

ทิปถ่ายภาพ: ตอนเช้าก่อนร้านค้าเปิด ถ่ายย้อนขึ้น Sannenzaka โดยมีเจดีย์ Yasaka เป็นฉากหลังคือมุมไอคอนิกที่ดังที่สุด ใช้เลนส์ไวด์มาตรฐานก็พอแล้ว เพราะตรอกแคบ ถ้าเป็นหน้าร้อน แสงแดดจะตกมาตรงถนนนี้ตั้งแต่ 10 โมงซึ่งอาจทำให้แสงแข็ง ถ้าวันเมฆครึ้มช่วงต้นมิถุนายนกลับถ่ายออกมานุ่มกว่ามาก

ใครอาจข้ามถนนนี้ไปได้บ้าง

ถ้าโฟกัสกับเนื้อหาประวัติศาสตร์และอยากได้คอนเทนต์เชิงลึก ถนนสองเส้นนี้เหมาะกับคนชอบเดินเล่นกับช้อปปิ้งมากกว่า ไม่มีพิพิธภัณฑ์หรือสิ่งปลูกสร้างให้เข้าเยี่ยมชม (นอกจากร้านค้า) ป้ายข้อมูลเป็นอังกฤษมีไม่มาก ถ้าอยากซึมซับเรื่องราวประวัติศาสตร์ควรไปยังวัดรอบ ๆ จะได้ประสบการณ์ที่ลึกซึ้งกว่า

ใครที่ข้อจำกัดการเคลื่อนไหว หรือลากกระเป๋าหนัก ๆ ควรระวัง เพราะบันไดหินและพื้นขรุขระค่อนข้างโหด ไม่ใช่แค่ไม่สะดวก เขตอนุรักษ์นี้ก็ห้ามปรับปรุงภูมิประเทศอยู่แล้ว ถ้าคุณมีเวลาเที่ยวน้อยและเคยไปวัด Kiyomizu-dera แล้ว ให้รู้ไว้ว่า ถนนนี้เป็นทางเดินเชื่อมมากกว่าจะเป็นที่หมายเฉพาะ และส่วนใหญ่จะเดินผ่านเองโดยอัตโนมัติในโปรแกรมเส้นทางเดินใน Higashiyamaถ้ามีเวลาไม่ถึง 1 ชม. แล้วคนหนาแน่นมาก ถนนนี้อาจจะทำให้รู้สึกเดินช้าหงุดหงิดบ้าง