สวนสัตว์ ZSL ลอนดอน: คู่มือเยือน พร้อมข้อมูลที่ควรรู้

สวนสัตว์ ZSL ลอนดอนคืออะไร

สวนสัตว์ ZSL ลอนดอน ดำเนินการโดยสมาคมสัตววิทยาลอนดอน เปิดเมื่อ 27 เมษายน 1828 นับเป็นหนึ่งในสวนสัตว์วิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของโลก เดิมทีใช้เพื่อวิจัยทางวิทยาศาสตร์และไม่เปิดให้สาธารณชนเข้าชมจนถึงปี 1847 ซึ่งร่องรอยประวัตินี้ยังซึมซาบในบรรยากาศปัจจุบัน: ที่นี่ไม่ใช่สวนสนุกเอาสัตว์มาแปะไว้ แต่เป็นสถาบันทำงานอนุรักษ์สัตว์จริง ๆ ที่กลายเป็นหนึ่งในที่เที่ยวโปรดของครอบครัวคนเมือง

สวนสัตว์ตั้งริมเหนือของ Regent's Park พื้นที่ดูไม่ใหญ่แต่แน่นขนัดไปด้วยหลากหลายสายพันธุ์ หากชอบก็มาได้บ่อยไม่เบื่อ คุณจะเจอกอริลล่าและยีราฟข้าง ๆ กบพิษสีสดหรือฮิปโปแคระ โซนจัดแสดงมีทั้งแบบเดินทะลุเข้าไปได้ ไปจนถึงตึกยุควิกตอเรียสถาปัตยกรรมคลาสสิกที่มีลิสต์เป็นอาคารอนุรักษ์ของจริง

การเดินทางเข้าและความประทับใจแรก

ทางเข้าสวยที่สุดคือเดินผ่าน Regent's Park จากสถานีรถไฟใต้ดิน Baker Street คุณจะได้เดินชมสวนที่ถูกจัดอย่างดี ก่อนออกมาถึงประตูทางเข้าสวนสัตว์ริมถนน Outer Circle เดินจาก Baker Street ราว 15–20 นาทีก็ถึง ระหว่างทางฟ้ากว้าง ต้นไม้ร่มรื่น แล้วจะได้ยินเสียงนกร้องกับเสียงลิงวังเวงลอดรั้วสวนสัตว์มาแต่ไกล บรรยากาศมันก็ใช่เลย

ใครมาถึงแต่เช้า ช่วงเปิด จะเห็นข้อแตกต่างชัดเจน ทางเดินหลายจุดค่อนข้างแคบ พอถึงสาย ๆ โดยเฉพาะวันหยุด จุดฮิต ๆ เช่น ดินแดนกอริลล่า หรือ Land of the Lions คนแออัดมาก ในช่วงเช้าสัตว์จะคึกคักกว่าแมวใหญ่ออกเดินมากกว่างีบ เมียร์แคทก็ยืนชะเง้อเล่นซน ไม่กองกันหลับ

สถานี Camden Town (สาย Northern) เดินมาสวนสัตว์ผ่านสวน ใช้เวลาประมาณ 20 นาที ถ้าจะจับคู่เช้าวันหนึ่งที่ Camden Market แล้วมาต่อสวนสัตว์ช่วงบ่ายก็สะดวก แต่ถ้ามาถึงสายก็มีเวลาน้อยลงแน่นอน

สัตว์เด่น ๆ และโซนที่ควรพุ่งไปก่อน

Gorilla Kingdom คือโซนที่ถูกพูดถึงบ่อยสุด กอริลล่าตะวันตกกลุ่มหนึ่งอาศัยบนเกาะกลางน้ำ ล้อมรอบด้านด้วยทางเดินดูสัตว์ ซึ่งดูใกล้เหลือเชื่อ ถ้ามาเช้ามักจะเจอตัวโต ๆ เดินไปมาใกล้กระจก และถ้าวันไหนอากาศเย็น พวกมันจะอยู่นอกอาคารนานกว่าหน้าร้อนที่หนีร้อนเข้าร่ม กลิ่นในโซนนี้ก็ธรรมชาติมากเถอะ — ดิบ ๆ มัสกี้ สะท้อนประสบการณ์ที่ภาพไม่สามารถอธิบาย

Land of the Lions สร้างบรรยากาศป่ากีร์ ในรัฐคุชราต อินเดีย เป็นบ้านของสิงโตเอเชีย ที่เหลือไม่ถึง 700 ตัวในธรรมชาติ สถาปัตยกรรมจัดฉากได้อารมณ์; ฝาผนังส้มแดดลอก หน่วยสถานีรถไฟยุคโคโลเนียล สีซีด ไม้พุ่มเลียนแบบธรรมชาติ ตอนให้อาหารช่วงเช้าคนจะหนาแน่นแต่พื้นที่กว้าง เดินเลือกจุดชมที่เงียบได้

Reptile House เป็นอาคารเก่าแก่ ตั้งแต่ยุคต้นของสวนสัตว์ น่าเข้าชมเพราะกลิ่นอายเก่าแก่ ด้านในค่อนข้างมืด อบอุ่น ชื้น กลิ่นเปลือกไม้ผสมหินอุ่น ๆ สถานที่นี้ Charles Darwin เคยศึกษากิ้งก่าในยุค 1840 ตัวตึกยังมีกลิ่นประวัติศาสตร์ชายคาคลังของแปลกแบบวิกตอเรียครบ และถ้าวันร้อนก็เย็นกว่าข้างนอกเยอะ เป็นที่หลบอากาศดี

Penguin Beach คือความสนุกจอแจโดยเฉพาะเวลาให้อาหาร สระออกแบบให้ดูใต้น้ำได้ เห็นเพนกวินหางแถบ Humboldt กับ Macaroni ว่ายพุ่งแหวกน้ำใต้กระจก เป็นอะไรที่ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ชอบเหมือนกัน อย่าลืมเช็คตารางให้อาหารแต่ละวัน เพราะจัดเป็นรอบพร้อมคำบรรยาย

ประสบการณ์สวนสัตว์เปลี่ยนไปตามช่วงเวลา

ชั่วโมงแรกหลังเปิด ต่างจากช่วงสายโดยสิ้นเชิง ทางเดินเงียบ ๆ เจ้าหน้าที่วางของเล่นเสริมพฤติกรรมในกรง สัตว์ที่ออกหากินช่วงเช้า–เย็นบางชนิด เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกับนกขนาดเล็กยังคึกคักอยู่ โซน In With the Lemurs ที่มีลีเมอร์หางแหวนกับรัฟลีเมอร์เดินปะปนผู้เข้าชมจะวิเศษเป็นพิเศษถ้าคนน้อย

พอ 11 โมงในช่วงปิดเทอม หรือวันฮิต ๆ เส้นทางหลักคนเยอะจนต้องต่อคิว โซนอาหารกลางวันโดยรอบเวลาบ่ายโมงถึงสองโมงจะคึกคัก มีครอบครัวเยอะ ถ้าไม่ชอบความวุ่นวาย ใช้ช่วงนี้เดินไปโซนที่คนมักมองข้าม เช่น โซนอควาเรียม บ้านลิงสายพันธุ์เล็ก หรือโซนสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่มีทั้งกิ้งกือยักษ์ กับรังมดตัดใบที่คนมักเดินผ่านเฉย ๆ

ช่วงบ่ายแก่ ๆ ตั้งแต่บ่ายสามเป็นต้นไป บรรยากาศจะเปลี่ยนอีก คนมีลูกเล็กเริ่มทยอยกลับ คนในสวนลดลง แสงแดดภายนอกเริ่มเหลืองทอง สัตว์ในโซนกลางแจ้งกลับมาคึก ๆ เพราะอากาศเย็นลง ถือเป็นช่วงเวลาที่เดินเล่นสบายสุดสำหรับคนที่ไม่ได้รีบร้อน

ทริคเดินสวนสัตว์: ทำยังไงให้เที่ยวคุ้ม

สวนสัตว์ไม่ได้ใหญ่โตขนาดนั้น แต่วางผังแน่นกว่าหลาย ๆ แห่ง ควรเผื่อเวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมงถ้าจะดูให้คุ้ม สำหรับครอบครัวที่มีเด็กเล็กซึ่งชอบแวะนาน ๆ อาจใช้ 4-5 ชั่วโมง หรืออาจต้องข้ามบางโซน

ควรใส่รองเท้าที่เดินสบาย ทางเดินในสวนสัตว์มีทางลาด พื้นกรวด และในวันที่ฝนตก (ซึ่งที่ลอนดอนมีบ่อยทุกฤดู) ก็มีน้ำขังแถวโซนสัตว์กีบตลอดปี เสื้อกันฝนบาง ๆ หรือแจ็กเก็ตกันน้ำเตรียมไว้ก็ไม่เสียหาย เพราะสภาพอากาศใน Regent’s Park มักชื้นกว่ากลางกรุง

อาหารในสวนสัตว์มาตรฐานงานแสดงทั่วไปคือ พอใช้ได้ แต่แพงและไม่คุ้ม ถ้ามาทาง Regent’s Park สามารถซื้ออะไรมารองท้องแถวข้างนอกก่อนเข้า ข้างในมีคาเฟ่กับคีออสหลายจุด แต่ถ้ามีขนมกับน้ำพกไปเอง โดยเฉพาะสำหรับครอบครัวจะช่วยให้เดินสบายและประหยัดกว่า

สวนสัตว์ ZSL ลอนดอนตั้งอยู่ใน Regent's Park ซึ่งถือเป็นสวนหลวงที่สวยสุดในลอนดอน แนะนำให้จับคู่เดินชมควีนแมรีส์ การ์เด้น ทางใต้ สวนกุหลาบจริงจังที่ห้ามพลาด

เบื้องหลังอนุรักษ์: เหตุผลที่สวนสัตว์แห่งนี้มีคุณค่า

สมาคมสัตววิทยาลอนดอนที่บริหารสวนสัตว์นี้ คือองค์กรวิชาการด้านการอนุรักษ์ที่มีโครงการช่วยสัตว์ป่าในกว่า 50 ประเทศ ค่าตั๋วเข้าเท่ากับช่วยสนับสนุนงานนั้นโดยตรง ถึงที่นี่จะไม่ได้เน้นให้คุณรู้สึก 'ดีงาม' จนเกินเหตุ — ไม่มีป้ายสอนศีลธรรมวางเต็มเหมือนบางที่ — แต่ว่าภายใต้ฝูงชนและร้านไอศกรีม ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีน้ำหนักทางวิชาการจริงจัง

ที่นี่เป็นสวนสัตว์แรกของโลกที่เปิดอควาเรียม (1853) อาคารสัตว์เลื้อยคลาน (1849) และสวนสัตว์สำหรับเด็ก (1938) อาคารยุควิกตอเรียแท้ ๆ อย่าง Giraffe House กับอุโมงค์ทางเข้า ยังได้การจดทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ สำหรับคนชอบสถาปัตยกรรม เดินตามรอยชั้นประวัติศาสตร์แทรกในป้ายข้อมูลทันสมัยแทบทุกจุด

ถ้าชอบเนื้อหาแนวอนุรักษ์ธรรมชาติ สวนสัตว์นี้เหมาะจะจับคู่ต่อกับ Natural History Museum ใน South Kensington เน้นคอลเลคชัน-วิจัยแนวเดียวกัน แต่อาศัยสิ่งของจริงแทนสัตว์มีชีวิต

การเข้าถึง และใครบ้างที่อาจเจอความลำบาก

สวนสัตว์นี้ออกแบบสำหรับคนใช้วีลแชร์และผู้ที่เดินไม่สะดวก ทางหลักลาด-ปูลาดเรียบเกือบทั้งหมด แต่บางอาคารเก่า ๆ และจุดชมรอง ๆ ยังมีขั้นบันไดหรือซอกแคบที่ไม่สะดวกเท่าไหร่ เว็บทางการระบุรายละเอียดไว้อย่างดี ควรอ่านก่อนไปหากต้องการความแน่ใจ

ใครที่แพ้พื้นที่แคบ กลิ่นแรง หรือเสียงดังไม่คาดคิด ควรรู้ว่าหลายโซนต้องเดินเข้าภายใน — โดยเฉพาะโซนกอริลล่าในร่ม กับ Nightlife ที่จำลองเวลากลางคืน — อากาศชื้น มืด มีเสียงเอะอะ ทางสวนสัตว์มีช่วงเวลาเยี่ยมชมสำหรับคนที่เซนส์ซอรี่ไว แนะนำเช็ครายละเอียดในเว็บไซต์เพื่อคนที่ต้องการบรรยากาศสงบ

สวนสัตว์นี้ไม่เหมาะเลยสำหรับใครที่หวังจะสัมผัสธรรมชาติขนาดกว้างใหญ่ป่าไพรจริง ๆ กรงเลี้ยงที่นี่ขนาดเมือง ไม่ใช่ซาวันนา ใครไม่โอเคกับการเห็นสัตว์ในพื้นที่จำกัดกลางเมือง แม้จะเข้าใจเป้าหมายการอนุรักษ์ ก็อาจอึดอัด นี่ก็เป็นจุดยืนที่ควรพูดกันตรง ๆ