พระราชวังอิมพีเรียลโตเกียว: คู่มือลุยโคะเคียวและสวนตะวันออกแบบละเอียด

พระราชวังอิมพีเรียลคืออะไร?

พระราชวังอิมพีเรียลโตเกียว หรือที่คนญี่ปุ่นเรียกว่า โคะเคียว (แปลตรงตัวว่า 'พระราชวังหลวง') เป็นที่ประทับหลักขององค์จักรพรรดิและราชวงศ์ ตัวพระราชวังตั้งในชิโยดะ ใจกลางเมือง ล้อมรอบด้วยคูน้ำ กำแพงหิน และต้นสน ให้ความเงียบสงบอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเทียบกับความพลุกพล่านของโตเกียว ลองไปยืนตรงสะพานนิจูบาชิแล้วมองเข้าประตูพระราชวัง จะรับรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แลนด์มาร์กธรรมดาแน่นอน

ส่วนใหญ่ของพระราชวังยังคงปิดไม่ให้เข้าชมเกือบตลอดทั้งปี นักท่องเที่ยวจะเข้าได้เฉพาะสวนตะวันออก (ฮิงาชิ เกียวเอน), ลานกว้างโคะเคียวไกเอ็น และมุมมองสะพานนิจูบาชิเท่านั้น ปีละครั้งในวันที่ 2 มกราคม (อวยพรปีใหม่) และ 23 กุมภาพันธ์ (วันเกิดจักรพรรดิ) จะเปิดเขตชั้นในให้เข้าและเห็นพระราชวงศ์ ซึ่งคนญี่ปุ่นแห่ไปกันมาก

เดินอยู่บนร่องรอยปราสาทเอโดะ

พื้นใต้เท้าตรงสวนตะวันออกนี้ซ้อนทับประวัติศาสตร์หนาหลายชั้นที่สถานที่อื่นในโตเกียวเทียบยาก แต่เดิมคือปราสาทเอโดะ ที่มั่นของโชกุนโตกุกาวะผู้ปกครองญี่ปุ่นกว่า 250 ปี (1603–1868) ในยุคหนึ่งปราสาทเอโดะเคยใหญ่ที่สุดในโลกด้านพื้นที่ หลังจากจักรพรรดิย้ายจากเกียวโต (ตอนนั้นโตเกียวยังชื่อเอโดะ) พื้นที่ปราสาทก็กลายเป็นพระราชวังอิมพีเรียล

หอคอยหลักของปราสาทเดิมหรือเทนชุ เคยถูกไฟไหม้ในเหตุการณ์ไฟไหม้เมเรกิปี 1657 และไม่ได้สร้างใหม่ ทุกวันนี้ในสวนตะวันออกเหลือเพียงฐานหินกว้างๆ ที่ยังทำให้เห็นขนาดโครงสร้างเดิมได้ชัด สามารถเดินขึ้นไปบนฐานชมวิวสวนโดยรอบได้เต็มตาบนพื้นที่ที่เคยเป็นเขตอนุรักษ์ด้านในของปราสาท ประสบการณ์ที่ปลุกให้จินตนาการยุคเอโดะลุกขึ้นมาจริงๆ โดยเฉพาะถ้าสนใจประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคศักดินา

ถ้าอยากเข้าใจว่าวิถีปกครองยุคเอโดะมีอิทธิพลต่อโตเกียวปัจจุบันอย่างไร Edo-Tokyo Museum ที่เรียวโงกุเป็นอีกที่ที่ควรไป มีทั้งโซนจำลองยุคโชกุนและของโบราณน่าสนใจ

สวนตะวันออก: จะได้เห็นอะไรบ้าง

เข้าผ่านประตูโอเตมง (ทางเข้าคนใช้มากที่สุด) จะผ่านจุดตรวจเล็กๆ ที่แจกโทเคนพลาสติกตอนเข้าและคืนตอนออก บรรยากาศค่อนข้างเรียบร้อย เมื่อเดินเข้ามาจะเจอสวนญี่ปุ่นขนาดใหญ่จัดไว้อย่างดี แบ่งเป็นโซนชัดเจน มีทั้งสนามหญ้า สวนเดินเล่นมีบ่อเล็ก โซนไม้ดอกตามฤดู ทางเดินป่าบนเนิน และซากกำแพงภายในปราสาท

สนามหญ้าหน้าฐานเทนชุคือจุดไฮไลท์ใหญ่ ฤดูต่างๆ ก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน ปลายมีนาคมถึงต้นเมษา ซากุระจะเริ่มบานเรียงรายริมทางแต่ไม่แออัดเท่าสวนซากุระดังๆ หน้าร้อนช่วงต้นดอกไอริสจะบานริมบ่อในโซนนิโนะมารุ ตุลาคม-พฤศจิกายนจะเป็นช่วงใบไม้เปลี่ยนสี เด่นที่เมเปิ้ลกับเซลโควา ฤดูหนาว แม้ต้นไม้จะโกร๋นแต่กำแพงหินกับแสงอ่อนๆ ก็ให้บรรยากาศขรึมงามไม่แพ้กัน

เสียงรบกวนจากเมืองหายไปเกือบหมด เหลือแต่เสียงนก กรวดใต้เท้าเป็นระยะๆ และลมพัดผ่านต้นสน แขกเดินในสวนมีทั้งนักท่องเที่ยวต่างชาติ พนักงานออฟฟิศโตเกียวออกมาเดินรับลมเที่ยง และคนสูงวัยที่มาประจำ บรรยากาศชวนใช้เวลาคิด ไม่ใช่มาถ่ายรูปโชว์

เวลาเปิดแต่ละฤดูและช่วงที่ดีที่สุด

สวนตะวันออกเปิดปิดตามฤดูกาล ปรับเวลาตามแสงกลางวัน 1 มี.ค.-กลางเม.ย. และ 1 ก.ย.-ตุลาคม เปิด 09:00-16:30 กลางเม.ย.-สิงหาคม (09:00-17:00) พ.ย.-ก.พ. ปิดเร็วขึ้นที่ 16:00 ถ้าอยากได้สวนเงียบสุด แนะนำวันอังคาร พุธ หรือพฤหัสบดีช่วงเช้า

ฤดูที่ถ่ายรูปสวยที่สุดคือใบไม้ผลิ (ปลายมี.ค.-ต้นเม.ย.) และใบไม้เปลี่ยนสี (กลาง-ปลายพ.ย.) ฤดูร้อนเดินได้แต่แดดแรงควรมาเช้าก่อน 10 โมงและพกน้ำ ฤดูหนาวมีอากาศเย็นแต่เกือบไม่มีคน และแสงเช้าตกกำแพงหินได้บรรยากาศดีเกินคาด

ถ้าแผนเที่ยวโตเกียวของคุณผูกกับช่วงฤดูกาล แนะนำอ่านคู่มือ ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนโตเกียว ที่แนะนำช่วงซากุระพีค ใบไม้แดง และข้อควรคิดช่วงหน้าฝนละเอียด

พระราชวังโซนนอก: นิอุบาชิและโคะเคียวไกเอ็น

ถัดจากสวนตะวันออก จะเป็นลานกว้างโคะเคียวไกเอ็น (Imperial Palace Outer Garden) ขยายไปถึงสะพานนิจูบาชิและสะพานหินเซมงอิชิบาชิด้านหน้า นี่แหละคือลุคโคโปสต์การ์ดของพระราชวัง: สะพานหินโค้งสองตัวสะท้อนในคูน้ำ มีต้นสนและกำแพงปราสาทเป็นฉากหลัง เปิดให้ชมได้ทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่ต้องลงทะเบียน ไม่เสียค่าเข้าชม

พื้นลานกรวดโคะเคียวไกเอ็นกว้าง คนญี่ปุ่นนิยมมาวิ่งตั้งแต่เช้ามืดถึงเที่ยงวัน วันธรรมดาจะพลุกพล่านโดยเฉพาะรอบเที่ยง เส้นทางรอบคูน้ำ 5 กม.เป็น Route วิ่งยอดนิยมของคนโตเกียว ถ้าเดินรอบ (ไม่ได้วิ่ง) ใช้เวลาราว 60-75 นาที จะได้ผ่านจุดชมวิวดีๆ หลายจุด ตั้งแต่กำแพง หอคอย ไปจนถึงเป็ดและนกประจำถิ่น

การเดินทางและทางเข้า

เดินทางมาที่นี่ไม่ยาก จากสถานีโตเกียว (exit มารุโนะอุจิ) เดินข้ามลานตะวันตกประมาณ 10-15 นาที ทางเดินเรียบและมีป้ายชัดเจน นั่งรถไฟใต้ดินมาลงสถานีโอเตมาจิ (Tokyo Metro Chiyoda, Hanzomon, Marunouchi, Toei Mita) ก็อยู่ใกล้ประตูโอเตมง ถ้าจะเข้าอีกด้านให้ลงสถานีทาเคะบะชิ (Tozai Line) ใกล้ประตูคิตะฮาเนะบะชิด้านเหนือ

มีประตูเข้าสวนตะวันออก 3 แห่ง: โอเตมง (ฝั่งตะวันออก), ฮิราคาวะมง (ตะวันออกเฉียงเหนือ), คิตะฮาเนะบะชิมง (เหนือ) เข้าสวนที่เดียวกันแต่เริ่มเดินคนละจุด ทุกประตูเข้าได้ฟรี ไม่มีตรวจสัมภาระ แต่พนักงานเดินประจำสวน บรรยากาศเป็นระเบียบ

สำหรับผู้ใช้วีลแชร์หรือผู้ที่เดินไม่สะดวก สวนตะวันออกมีทั้งทางลาดและทางกรวดราบ เกือบทุกโซนเดินได้ เว้นทางเนินกับฐานเทนชุที่มีขั้นบันได โซนโคะเคียวไกเอ็นนอกสวนเรียบราบทั้งหมด

รีวิวตรงๆ: คุ้มหรือเปล่า?

สวนตะวันออกพระราชวังอิมพีเรียล คุ้มค่าสักครึ่งวันตอนเช้า โดยเฉพาะคนที่สนใจประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นหรือมองหาที่กว้างเงียบเดินเล่นกลางเมือง ซากกำแพงเอโดะจะรู้สึกมากกว่าที่คิดจากรูป สวนกับคูน้ำก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว

แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณหวังจะเห็นอาคารพระราชวังใกล้ๆ คงผิดหวังเล็กน้อย เพราะอาคารจริงถูกกำแพงต้นไม้บังไว้หมด สวนตะวันออกคือตัวตนแบบสวนสาธารณะประวัติศาสตร์สร้างบนซากปราสาท มีความหมายในตัวเอง แต่ถ้าหวังจะชมพระราชวังอลังการแบบแวร์ซายส์อาจไม่ใช่ที่นี่

ลองจับคู่เที่ยวนี้กับเดินเล่น สวน Imperial Palace East Gardens แล้วเดินต่อไป Nihonbashi หรือGinza ลัดลงใต้ เปิดอีกบรรยากาศในบ่ายวันเดียวกัน

ถ้าวางแผนเที่ยวโตเกียวหลายวัน คู่มือ คู่มือสวนในโตเกียว รวมสวนสวยเด่นอื่นที่โตเกียว เช่น ชินจูกุเกียวน ฮามาริคิว พร้อมเปรียบเทียบสเกล บรรยากาศ และช่วงเวลาที่ควรมา