İskoçya Ulusal Modern Sanat Galerisi: Modern One ve Modern Two'da Neler Beklemeli

İskoçya Ulusal Modern Sanat Galerisi Aslında Ne?

Edinburgh'a gelen ziyaretçilerin büyük çoğunluğu zamanını Royal Mile'da ya da Princes Street çevresinde geçiriyor; bu yüzden İskoçya Ulusal Modern Sanat Galerisi kıyasla ferahlatıcı biçimde tenha kalıyor. Üstelik tek bir bina değil: 73 Belford Road'daki Modern One ve tam karşısında 75 numaradaki Modern Two. Her iki bina da düzenlenmiş bir bahçe şeridiyle, heykellerle ve sanatçı Charles Jencks tarafından kademelı arazi formlarına ve hilal biçimli havuzlara dönüştürülen Modern One önündeki eğimli çimenlikle birbirinden ayrılıyor. Açık bir günde etki oldukça çarpıcı; bahçeler galerilerin kendisinden bağımsız olarak da ziyareti hak ediyor.

1960'ta kurulan galeri, yaklaşık 1900'den günümüze uzanan İskoçya'nın ulusal modern ve çağdaş sanat koleksiyonunu barındırıyor. Koleksiyonda Sürrealizm, İskoç Empresyonistleri, Alman Dışavurumculuğu ile çağdaş İngiliz ve uluslararası sanata ait önemli eserler bulunuyor. Her iki binadaki daimi koleksiyona giriş ücretsiz.

Bahçeler: İki Bina Arasında Yürümekten Fazlası

Erken gel ve bahçeler başlı başına bir ziyareti hak ediyor. Kapılar sabah 7'de açılıp akşam 6'da kapandığı için galeriler açılmadan önce, yalnızca kuş sesleri ve ara sıra bir koşucunun varlığıyla Charles Jencks arazi formları ve ağaçlarla kaplı yollar arasında yürüyebilirsin. Modern One'ın önündeki çimenlik heykeli hafif teraslı bir tepenin eteğinde yer alıyor; tepesinden binanın neoklasik cephesine doğru kesintisiz bir manzara açılıyor. Saat 10'dan önce gelirsen, içinde hiç kimse olmayan harika bir fotoğraf çekebilirsin.

Modern One bahçesinin arka tarafındaki kapı, doğrudan Water of Leith Yürüyüş Yolu'na (Ekim–Mart arası gün doğumundan gün batımına kadar açık; ziyaret öncesinde mevsimsel erişimi kontrol et) bağlanıyor. Water of Leith'i yürümeyi planlayan biri için bu oldukça işe yarar bir bilgi: bu güzergahı galeriden başlatabilir ya da burada bitirebilirsin; uzun bir yürüyüşün sonunda bir kafe ve tuvalet imkanı da seni burada bekliyor.

Her iki binanın bahçesinde de Eduardo Paolozzi ve Rachel Whiteread'a ait eserler dahil çeşitli açık hava heykelleri yer alıyor. Bunlar kalıcı yerleştirmeler, dolayısıyla görmek için geçici bir sergiyi beklemeye gerek yok. Yazın Modern One'ın önündeki çimenlik yerel halk için gayri resmi bir piknik alanına dönüşüyor; bu da mekanın havasını büsbütün değiştiriyor: artık daha az galeri, daha çok park.

Modern One'ın İçinde: Daimi Koleksiyon

Modern One, iki binadan daha büyük olanı ve çoğu kişinin önce girdiği yer. Binanın kendisi neoklasik üsluptaki eski bir okul yapısı; soğuk hissettirmeden ferah bir atmosfer yaratan temiz galeri iç mekanlarıyla yeniden düzenlenmiş. Zemin kattaki odalarda doğal ışık çok iyi kullanılmış ve daimi koleksiyonun en güçlü kısmı da burada. Peploe ve Cadell gibi İskoç Empresyonistlerinin yanı sıra Matisse, Picasso, Giacometti ve Dalí ile Magritte'in önemli eserlerini içeren kapsamlı bir Sürrealizm bölümüyle karşılaşacaksın. Sürrealizm odaları binanın en çok ziyaret edilen kısmı olmaya devam ediyor.

Koleksiyon kronolojik bir sıraya göre değil, tematik ve akımlara göre düzenlenmiş; bu ilk ziyarette zaman zaman yönünü kaybettirebilir. Oda girişlerindeki tanıtım metinlerini okumak için kendine zaman ayır. Üst katlarda çağdaş eserlere yer veriliyor ve geçici sergiler değiştikçe bu bölümler daha sık yenileniyor. Belirli bir ilgi alanın varsa ziyaret öncesinde web sitesini kontrol et; kurulum dönemlerinde bazı odalar kapalı olabilir.

Modern Two'nun İçinde: Farklı Bir Atmosfer

Belford Road'ın hemen karşısındaki Modern Two'nun karakteri bambaşka. 1833'te Dean Yetimhanesi olarak inşa edilen bu yapının Viktorya dönemi kurumsal mimarisi yüksek tavanlı ve daha sade bir atmosfer yaratıyor; bu da burada sıkça sergilenen büyük ölçekli ya da yerleştirme odaklı eserlere çok yakışıyor. Bina tarihsel olarak geçici sergilere ve değişen gösterilere ev sahipliği yapıyor, dolayısıyla orada ne bulacağın büyük ölçüde ne zaman geldiğine bağlı. Bunun yanı sıra Edinburgh doğumlu heykeltıraş Eduardo Paolozzi'nin çalışma stüdyosunun parçalar, maketler ve süregelen çalışmalarla yeniden yaratıldığı Paolozzi Stüdyosu da burada. O oda tek başına karşıya geçmeye değiyor.

Modern Two'daki ziyaretçi sayısı, yoğun günlerde bile Modern One'a kıyasla genellikle daha düşük oluyor. Daha sakin bir deneyim istiyorsan buradan başla. Binada aynı zamanda ulusal sanat ve tasarım arşivi ile kütüphanesi de bulunuyor; ancak bunlar kamuya açık sergi alanları değil, uzmanlar için erişim olanağı tanıyan özel bölümler.

Günün Saatine Göre Değişen Atmosfer

Hafta içi sabah 10:00–12:00 arası en sakin dilim. Öğle saatlerinde, 12:00–14:00 arasında galeriyi öğle yemeğiyle birleştirenlerin akınıyla bina belirgin biçimde dolmaya başlıyor; öğleden sonra ortasında ise okul grupları ve rehberli turlar dolaşmaya başlıyor. Hafta sonları, özellikle bahçelerde daha fazla aile görüyorsun; içeride ne olduğundan bağımsız olarak ebeveynler ve küçük çocuklar burayı çok seviyor. Yağmurlu bir hafta içi öğleden sonrasının atmosferi ise sanata özellikle yakışıyor: odalar daha düşünceli bir havaya bürünüyor, kafe daha sıcak hissettiriyor ve Sürrealizm koleksiyonuna daha fazla zaman ayırıyorsun.

Ağustos ayında galeri, Royal Mile'daki festival kalabalığından uzak daha sakin bir şey arayanları da çektiği için biraz daha kalabalık olabiliyor. Festival döneminde ziyaret ediyorsan bunu aklında tut: galeri, ana festival alanından yeterince uzakta olduğu için gerçek bir kaçış noktası gibi hissettiriyor. Festival planlaması hakkında daha fazla bilgi için Edinburgh Festival Fringe rehberine göz atabilirsin.

Ulaşım ve Çevrede Dolaşmak

Princes Street'ten yürüyüş, iyi havada yaklaşık 15 dakika sürüyor. Shandwick Place boyunca batıya ilerle, Palmerston Place'e dön ve Dean Vadisi'ne doğru Belford Road'a in. Son bölüm oldukça dik bir iniş; yağmur bekliyorsa kaymaz tabanlı ayakkabı giy. Geri dönüşteki yokuş, haritada göründüğünden daha çetrefilli.

Edinburgh Coach Lines 13 hattı Belford Road'da duruyor ve galeriye doğrudan hizmet veriyor. Galeriyi bir yürüyüşle birleştirmek istiyorsan, Water of Leith Yürüyüş Yolu galeriyi doğrudan Stockbridge'e ve oradan Leith'e bağlıyor; ikisini aynı yarım güne sığdırmak oldukça kolay.

Her iki binada da otopark mevcut; her gün 09:45–17:30 arası açık. Modern One'da aynı saatler içinde Changing Places erişilebilir tuvaleti bulunuyor. Binalarda basamaksız erişim sağlanmış; tam erişilebilirlik bilgileri İskoçya Ulusal Galerileri web sitesinde yer alıyor.

Fotoğrafçılık, Bağlam ve Dürüst Sınırlamalar

Daimi koleksiyonda genel olarak flaşsız fotoğraf çekilmesine izin veriliyor; ödünç alınan bazı eserlerin ayrı telif hakkı kısıtlamaları olduğundan oda içindeki uyarıları kontrol et. Modern One'ın dışındaki Jencks arazi formları tüm alanın en çok fotoğraflanan özelliği; düşük açılı ışıkta en iyi sonucu veriyor: yazın sabahın erken saatleri ya da sonbaharda gölgelerin uzadığı ve kademeli konturların belirginleştiği geç öğleden sonra idealdir.

Beklentiler konusunda dürüst bir not: İskoçya Ulusal Müzesi ya da Londra'nın büyük müzeleriyle kıyaslanabilir bir büyüklük bekliyorsan, bu ziyaret farklı bir deneyim sunuyor. Koleksiyon ansiklopedik değil, odaklı; her iki binanın tamamı yavaş bir tempoda bile üç saati geçmiyor. Bu bir eleştiri değil: aslında tam olması gereken boyutta. Ama tüm günü sanatla geçirmek istiyorsan ziyareti The Mound'daki İskoçya Ulusal Galerisi ile tamamlayabilirsin; 20. yüzyıl öncesi eserlere yer veren bu galeri, doğuda 15 dakika yürüyüş ya da kısa bir otobüs yolculuğu uzaklığında.

Çağdaş sanatı anlaşılmaz ya da sinir bozucu bulanların burada fikirlerini değiştirmesi pek olası değil. Eser açıklamaları iyi ama derinlemesine değil; galeri modern sanatı sıfırdan öğretmekten ziyade zaten bir ilginin var olduğunu varsayıyor. Tarihi mekanları, Gürcü dönemine ait mimariyi ya da doğa manzaralarını tercih edenler zamanlarını Edinburgh'da başka yerlerde çok daha iyi değerlendirir.