พิพิธภัณฑ์แจ๊สนิวออร์ลีนส์: ประวัติแจ๊สในตึกประวัติศาสตร์

พิพิธภัณฑ์แจ๊สนิวออร์ลีนส์คืออะไร?

พิพิธภัณฑ์แจ๊สนิวออร์ลีนส์เป็นสถานที่ที่ตัวอาคารมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าของข้างใน พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคาร Old U.S. Mint ที่ 400 ถนน Esplanade ซึ่งเป็นจุดที่ French Quarter สิ้นสุดและทางเดินแห่งดนตรี Frenchmen Street เริ่มต้น ทำเลนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แจ๊สไม่ได้เกิดขึ้นแบบไร้ปัจจัย สิ่งแวดล้อมและย่านรอบข้างนี้คือพื้นฐานสำคัญ ออกไปเดินก็จะพบคลับ เส้นทางขบวนพาเหรด และชุมชนที่เป็นรากกำเนิดของทุกเพลงในพิพิธภัณฑ์

พิพิธภัณฑ์นี้อยู่ในเครือพิพิธภัณฑ์รัฐลุยเซียนา เก็บรักษาของกว่า 25,000 ชิ้น ทั้งเครื่องดนตรี รูปถ่าย โน้ตเพลง แผ่นเสียง และของส่วนตัวของเหล่าตำนานแจ๊ส ขนาดและความหลากหลายของของสะสมทำให้ที่นี่โดดเด่นในนิวออร์ลีนส์ มีทั้งนิทรรศการถาวร นิทรรศการหมุนเวียน และดนตรีสดที่ผลัดเปลี่ยนกันมาเติมชีวิตชีวา ต่างจากพิพิธภัณฑ์ดนตรีทั่วไปที่อาจดูนิ่งไปหน่อย

ตัวอาคาร: สร้างปี 1838 ยังใช้งานได้ดี

Old U.S. Mint สร้างขึ้นปี 1838 เป็นอาคารเดียวในอเมริกาที่เคยผลิตเหรียญทั้งของสหรัฐฯ และฝ่ายใต้ในยุคสงครามกลางเมือง แค่นี้ก็ให้น้ำหนักทางประวัติศาสตร์เกินกว่าที่คนชอบดนตรีแจ๊สจะคิดถึง ด้านนอกเป็นสถาปัตยกรรม Greek Revival เสาใหญ่และอิฐเก่า ๆ ดูขรึมเป็นทางการ ภายในยังคงโครงสร้างเดิมไว้ไม่น้อย วัสดุแต่ละอย่าง ตั้งแต่ผนังปูนหนาจนถึงเพดานสูง ช่วยสร้างบรรยากาศอะคูสติกอุ่น ๆ รับกับตัวคอลเล็กชันของพิพิธภัณฑ์

อาคารนี้ — Old U.S. Mint — ขึ้นทะเบียนอนุรักษ์ระดับประเทศตั้งแต่ปี 1961 และกลายเป็นสถานที่ในเครือพิพิธภัณฑ์รัฐลุยเซียนา ส่วนพิพิธภัณฑ์แจ๊สเวอร์ชั่นเต็มนี้เพิ่งเปิดในภายหลัง ที่นี่จึงเป็นจุดหมายสำหรับผู้สนใจแจ๊สที่สำคัญสุดแห่งหนึ่งในอเมริกา จากสถานที่ต้นกำเนิดเหรียญ กลายเป็นที่จดบันทึกซึ่งไม่มีตัวตน แต่ทนทานยิ่งกว่า คือเก็บศิลปะที่เปลี่ยนโลกไว้ให้คนรุ่นหลัง

ใครที่ชอบสถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์ มาที่นี่ก็คุ้มแค่สำรวจตัวตึกเอง ถ้าจะเที่ยวคู่กับจุดอื่นใน French Quarter อย่าง St. Louis Cathedral กับ Cabildo ก็เหมือนได้เห็นวิธีที่นิวออร์ลีนส์นำอาคารเก่าทางพลเรือนมาเติมบทบาทใหม่เป็นจุดหมายทางวัฒนธรรม

ของสะสม: มีอะไรให้ดูจริง?

นิทรรศการถาวรเรียงประวัติของแจ๊สทั้งแบบลำดับเวลาและธีม ตั้งแต่การผสมผสานดนตรีปลายศตวรรษที่ 19 จนขยายไปถึงชิคาโก นิวยอร์ก และเมืองอื่น ๆ ทุกอย่างจัดเต็มแต่เดินง่าย ป้ายข้อมูลและเจ้าหน้าที่แนะนำชัดเจน ไม่ได้ตั้งสมมติฐานว่าผู้ชมต้องเชี่ยวชาญแจ๊สมาก่อน ทำให้เหมาะทั้งมือใหม่และสายจริงจัง

ของไฮไลต์ เช่น คอร์เน็ตตัวแรกของ Louis Armstrong และแซกโซโฟนโซปราโนของ Sidney Bechet ตั้งโชว์อยู่ และทั้งหมดเป็นของจริงไม่ใช่จำลอง การได้เห็นเครื่องดนตรีที่ Armstrong เคยจับจริง ๆ ในวัยหนุ่มที่นิวออร์ลีนส์ให้อารมณ์ต่างจากแค่การอ่านเรื่องราว ขนาด รอยบุบรอยขีด คือการเชื่อมตำนานระดับโลกกับช่วงวัยรุ่นของเด็กจริง ๆ ในเมืองหนึ่ง นี่ล่ะคือความสมจริงที่พิพิธภัณฑ์ดี ๆ ต่างจากหนังสารคดี

นอกจากชิ้นเด็ดแล้ว คลังรูปถ่าย แผ่นเสียง เอกสารชวนให้ใช้เวลาดูช้า ๆ ภาพถนนยุคต้นศตวรรษที่ 20 โน้ตเพลงเขียนมือ และโปสเตอร์จากคลับในตำนานที่ปิดไปแล้ว ช่วยประกอบร่างแจ๊สให้เห็นว่าเกิดขึ้นจากชีวิตจริงและเงื่อนไขสังคม พิพิธภัณฑ์นี้ให้ความสำคัญกับบริบทเหล่านั้นสุด ๆ

การแสดงสดกับ Venue บนชั้นสาม

ชั้นสามเป็นพื้นที่แสดงดนตรีสด Venue ที่ออกแบบอะคูสติกและระบบเสียงพิเศษด้วยงบกว่า 4 ล้านเหรียญ มีแจ๊สแสดงสดเกือบทุกวันที่เปิด นี่ไม่ใช่แค่เปิดเพลงกล่อมบรรยากาศ แต่เป็นพื้นที่ที่ตั้งใจโชว์นักดนตรีเต็มที่ สไตล์ดนตรีที่นำเสนอก็หมุนเวียนหลากหลาย ทั้งแจ๊สดั้งเดิมแห่งนิวออร์ลีนส์และแจ๊สร่วมสมัยแบบอิมโพรไวส์

ควรเช็คตารางก่อนมา ถ้าช่วงที่มาเที่ยวมีโชว์พอดี แนะนำเดินดูนิทรรศการให้จบก่อน พอถึงเวลาก็ขึ้นไปดูแสดงสดต่อ การได้เห็นของส่วนตัวของ Armstrong แล้วต่อด้วยเสียงแตรสด ๆ ในอาคารเดียวกัน มันเติมเต็มประสบการณ์ที่แผ่นป้ายหรือวิดีโอทำไม่ได้

วัฒนธรรมดนตรีสดที่นี่ไม่หยุดแค่ในพิพิธภัณฑ์ หลังจากเที่ยวเสร็จ Frenchmen Street อยู่เดินแค่สามนาทีจากทางเข้า มีคลับแจ๊สดี ๆ ให้เลือกนั่งยาวต่อหลังสามทุ่ม ความต่างของพิพิธภัณฑ์กับคลับจริงนอกถนนนี่ ต้องลองด้วยตัวเองถึงจะเข้าใจ

เลือกเวลามาเที่ยวและฤดูไหนดี

เช้าโดยเฉพาะวันธรรมดา คนจะน้อย เดินดูสบาย แสงในห้องจัดนิทรรศการก็คงที่ตลอดวัน ทำให้พนักงานมีเวลาเต็มที่ ถ้าช่วงหน้าร้อนตึกนี้ก็ยังเย็นอยู่เพราะผนังหนา มีผลมากในเมืองที่อากาศมิถุนายนถึงสิงหาคมแตะ 32 องศาเซลเซียสได้ง่าย

พิพิธภัณฑ์ปิด 16:00 น. (เข้ารอบสุดท้าย 15:30 น.) ไวกว่าที่หลายคนคิด ควรวางแผนดี ๆ ถ้าตั้งใจมาเป็นที่สุดท้ายของวัน ควรมาถึงอย่างช้าไม่เกิน 14:30 น. จะได้เดินดูครบจุใจ

ถ้าคิดโปรแกรมเที่ยวให้เต็มวันสายวัฒนธรรม พิพิธภัณฑ์นี้ไปด้วยกันได้ดีกับการเดินเล่น Louis Armstrong Park และแวะ Congo Square ซึ่งอยู่ข้างสวนและเกี่ยวข้องโดยตรงกับรากดนตรีแอฟริกันที่สร้างแจ๊สนั่นเอง

ข้อมูลจริงจัง และสิ่งที่ควรรู้ก่อนเยี่ยมชม

ค่าเข้า: ผู้ใหญ่ $11 ผู้สูงอายุ ทหาร และนักศึกษาที่มีบัตร $9 เด็กเล็ก (6 ปีหรือต่ำกว่า) เข้าฟรี กลุ่ม 15 คนขึ้นไปจะได้ลด $2 ต่อคนถ้าจองล่วงหน้า สมาชิก AAA ลด 10% และซื้อตั๋วพิพิธภัณฑ์รัฐหลายแห่งพร้อมกันจะลด $2 ต่อใบสำหรับบัตรเพิ่มเติม

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่มุมถนน Esplanade กับริมแม่น้ำ Mississippi ด้านท้าย French Quarter จึงอยู่ห่างโซนคึกคักอย่าง Bourbon Street สักหน่อย แล้วแต่จะมองว่าไกลหรือสบายใจจากเสียงดัง ใครเดินมาจาก Jackson Square ใช้เวลา 10–15 นาที ผ่านย่านอยู่อาศัยบรรยากาศดี

ข้อมูลความสะดวกสำหรับผู้ใช้วีลแชร์หรือจำเป็นต้องเข้าถึงเป็นพิเศษ โทรสอบถามพิพิธภัณฑ์โดยตรงที่ 504-568-6993 อาคารนี้เก่ามาก แม้จะปรับบ้างแล้วก็ตาม แต่ถ้ามีความต้องการเฉพาะควรสอบถามก่อนไม่ควรคาดหวังว่าทุกชั้นจะเข้าถึงได้หมด

ใครที่ควรข้ามที่นี่: ถ้าคุณเน้นปาร์ตี้ยามค่ำหรือมีลูกเล็กที่ยังไม่ค่อยอินกับนิทรรศการ พิพิธภัณฑ์อาจไม่ตอบโจทย์ หรือถ้ามีเวลาน้อยแต่ยังไม่ได้เดิน French Quarter ให้ครบดี เพราะถนนและสถาปัตยกรรมในย่านนี้เปิดฟรีอยู่แล้ว

หากคุณวางแผนทริปวัฒนธรรมเต็มรูปแบบ อ่านต่อได้ใน คู่มือดนตรีแจ๊สนิวออร์ลีนส์ เพื่อดูจุดหมายแจ๊สอื่น ๆ ในเมืองนี้ พร้อมเกร็ดประวัติดนตรีและวัฒนธรรมของทั้งนิวออร์ลีนส์