Mdina to starożytna warowna stolica Malty – otoczone murami miasto zamieszkane przez mniej niż 300 osób, położone na wzgórzu w środkowo-zachodniej części wyspy. Zwana Cichym Miastem, ze swoimi wolnymi od ruchu wąskimi uliczkami z wapienia, barokowymi pałacami i placem katedralnym wydaje się zupełnie oderwana od współczesnego świata.
Położone w Malta
Mdina zasługuje na swój przydomek – Ciche Miasto – w pełni. Stale mieszka tu zaledwie około 250 osób, a ruch samochodowy jest zakazany na większości ulic. To warowne miasto o powierzchni zaledwie 0,05 km² sprawia wrażenie nie tyle atrakcji turystycznej, ile miejsca, które po prostu zatrzymało się w czasie. Jego wyjątkowość polega na kontraście: wystarczy przekroczyć Bramę Mdiny, a hałas, upał i pośpiech reszty Malty znikają niemal natychmiast.
Mdina leży na wapiennym płaskowyżu w zachodnim rejonie Malty, mniej więcej w geograficznym centrum głównej wyspy. Usytuowana na współrzędnych 35°53′N, 14°24′E, góruje nad grzbietem wzgórza około 12 kilometrów na zachód od Valletty, oferując rozległe widoki na niemal cały kraj. Samo miasto jest miniaturowe – zajmuje poniżej 0,05 km² i w całości otoczone jest średniowiecznymi, a później barokowymi fortyfikacjami.
Główne wejście to Brama Mdiny, zwana też Bramą Vilheny – barokowa budowla wzniesiona w 1724 roku, zwrócona w stronę sąsiedniego miasta Rabat. Oba miejsca są technicznie oddzielnymi gminami, lecz dzielą ten sam przystanek autobusowy i rozdziela je jedynie mur obronny. Odwiedzający niemal zawsze najpierw trafiają do Rabatu – pieszo z przystanku autobusowego lub samochodem na parking tuż przy bramie. Drugie wejście, Brama Greków, znajduje się po północno-wschodniej stronie murów i jest znacznie rzadziej używane.
W pogodny dzień z Mdiny widać panoramę Valletty, a za nią Trzy Miasta. Wyniesienie na wzgórzu pozwala też łatwo zorientować się w geografii całej wyspy. Idąc od Bramy Mdiny na południe, w stronę Rabatu, w ciągu kilku minut dochodzi się do Rabatu – miasta, które samo w sobie kryje wiele, od katakumb po autentyczne codzienne życie. Mdina nie jest miejscem, przez które się po prostu przechodzi w drodze dokądś indziej. To cel sam w sobie.
Różnica między Mdiną o 7 rano a Mdiną w południe jest na tyle wyraźna, że miejsca te niemal wydają się inne. Wczesnym rankiem jasne wapienne mury skąpane są w ciepłym, bursztynowym świetle, uliczki są prawie puste, a jedynymi dźwiękami są odległe dzwony kościelne i sporadyczne skrzypienie drewnianej okiennicy. Koty obchodzą zaułki bez pośpiechu. Wąskie uliczki – niektóre ledwo na szerokość dwóch osób idących ramię w ramię – biegną między ścianami o wysokości trzech, czterech, a niekiedy pięciu pięter, co utrzymuje w nich chłód i cień nawet latem.
Około południa zaczynają przyjeżdżać grupy wycieczkowe, zwłaszcza w cieplejszych miesiącach od kwietnia do października. Główna ulica prowadząca od Bramy Mdiny do katedry św. Pawła wypełnia się ludźmi. Brukowanymi uliczkami klekoczą dorożki konne – karozzini. Centralny plac przed katedrą staje się miejscem skupiającym największy ruch. W szczycie sezonu liczba odwiedzających tworzy osobliwy paradoks: Mdina nosi miano Cichego Miasta, ale w letnie wtorkowe przedpołudnie może być całkiem głośna.
💡 Lokalna wskazówka
Żeby poczuć Mdinę tak, jak widzą ją jej mieszkańcy, przyjedź przed 9 rano lub po 17. Grupy wycieczkowe znacznie rzedną, światło jest lepsze do fotografii, a uliczki odzyskują coś bliskiego naturalnej ciszy.
Letnie popołudnia bywają naprawdę gorące. Kamienne ulice magazynują ciepło, a brak cienia na szerszych odcinkach głównej trasy sprawia, że godziny południowe są po prostu niekomfortowe. Około 250 stałych mieszkańców to tyle, że można tu natknąć się na kogoś przecinającego podwórze, dostawcę lub pranie wywieszone między oknami – i właśnie to nadaje temu miejscu coś, czego brakuje większości historycznych atrakcji: tutaj wciąż, po cichu, toczy się normalne życie.
Po zmroku Mdina zmienia się jeszcze raz. Większość jednodniowych turystów opuszcza miasto przed wieczorem, a oświetlone reflektorami wapienne mury świecą bursztynowym blaskiem na tle nocnego nieba. Uliczki stają się naprawdę klimatyczne – panuje w nich niemal zupełna cisza i poczucie, że spaceruje się przez miasto, którego układ pozostaje w zasadzie niezmieniony od ponad dwóch tysięcy lat. Opcji gastronomicznych po zmroku jest tu niewiele, więc wieczorny spokój pozostaje w dużej mierze niezakłócony.
Naturalnym punktem wyjścia jest katedra. Katedra św. Pawła w Mdinie stoi w miejscu, gdzie tradycja głosi, że namiestnik rzymski Publiusz nawrócił się na chrześcijaństwo za sprawą św. Pawła – po jego rozbiciu się u brzegów Malty w 60 roku n.e. Obecna barokowa budowla zastąpiła wcześniejszą katedrę normańską, zniszczoną podczas trzęsienia ziemi w 1693 roku. We wnętrzu znajduje się znacząca kolekcja flamandzkich arrasów oraz marmurowe nagrobki wmurowane w posadzkę – każdy z nich to kawałek historii wyrzeźbiony w kamieniu.
Kilka minut spaceru przez górną część miasta prowadzi do Palazzo Falson – pałacu z epoki normańskiej, działającego dziś jako muzeum średniowiecznej i nowożytnej sztuki dekoracyjnej. Budynek ma korzenie średniowieczne, a jego obecna forma pochodzi głównie z końca XV wieku, co czyni go jednym z najstarszych zachowanych budynków świeckich na Malcie. Kolekcja obejmuje broń, srebra, mapy i meble dokumentujące kolejne kultury, które rządziły wyspą. To jedno z bardziej wciągających doświadczeń muzealnych w Mdinie – szczególnie latem, gdy chłodniejsze wnętrze jest prawdziwą ulgą.
Mury bastionowe same w sobie są atrakcją bezpłatną. Spacer po dostępnych odcinkach murów oferuje widoki na całą wyspę, które od razu wyjaśniają, dlaczego to właśnie to miejsce wybrano na stolicę: na południu rozciągają się pola uprawne w kierunku Luqi i lotniska, na północnym zachodzie w pogodne dni widać morze, a na północnym wschodzie Valletta i jej porty są wyraźnie rozpoznawalne w średniej odległości. Plac Bastionowy w północno-zachodnim narożniku murów to najpopularniejszy punkt widokowy, zatłoczony szczególnie o zachodzie słońca.
Tuż za Bramą Mdiny, w odległości pięciu minut spaceru w Rabacie, znajdują się Katakumby św. Pawła i Domus Romana – jedne z najważniejszych stanowisk archeologicznych na Malcie. Katakumby to rozległa podziemna sieć chrześcijańskich pochówków z III i IV wieku n.e., a Domus Romana prezentuje mozaikowe posadzki i przedmioty z rzymskiej kamienicy. Oba miejsca są dostępne pieszo z Bramy Mdiny i warto połączyć je w jedno półdniowe zwiedzanie.
ℹ️ Warto wiedzieć
Mdina i jej mury posłużyły jako plan zdjęciowy w pierwszym sezonie Gry o Tron, gdzie odgrywały rolę Królewskiej Przystani. Brama Mdiny i główny dziedziniec przy katedrze to miejsca najbardziej rozpoznawalne dla fanów serialu.
Możliwości gastronomiczne w obrębie murów Mdiny są z natury rzeczy ograniczone ze względu na rozmiar miasta i liczbę mieszkańców. To, co tu istnieje, nastawione jest głównie na turystów – a ceny są odpowiednio wyższe. Kawiarnie i restauracje przy głównej ulicy prowadzącej do katedry oraz przy placu oferują maltańskie wypieki, kawę i pełne posiłki w klimatycznych wnętrzach. Za równoważne jedzenie zapłacisz tu więcej niż w Valletcie czy Sliemie. Wliczone jest w to otoczenie.
Warto poszukać pastizzi – chrupiących ciasteczek nadziewanych ricottą lub grochem, będących najbardziej rozpoznawalnym maltańskim przekąskiem ulicznym. Świeżych i tanich nie znajdziesz w murach Mdiny. Po nie trzeba zajść pięć minut do Rabatu, gdzie kilka piekarni i lokalnych kawiarni sprzedaje je w normalnych cenach – zwykle poniżej euro za sztukę. To stały schemat: im bardziej klimatyczna lokalizacja w obrębie murów, tym wyższy narzut.
Rabat tuż za bramą ma bardziej przyziemną ofertę gastronomiczną, która obsługuje zarówno mieszkańców, jak i turystów – kawiarnie, piekarnie i małe restauracje przy głównych ulicach. Żeby lepiej poznać maltańską kuchnię, warto przed wizytą przejrzeć przewodnik o maltańskiej kuchni. Lokalne przysmaki poza pastizzi to bragioli (zrazy wołowe), fenkata (gulasz z królika) i sezonowe kanapki ftira.
Po zmroku opcji restauracyjnych w obrębie murów jest niewiele. Działa tu garstka lokali czynnych wieczorami – niektóre mieszczą się w historycznych palazzach z wnętrzami oświetlonymi świecami, gdzie klimat potrafi być niezapomniany nawet przy przeciętnym menu. Jeśli planujesz późną kolację, Valletta lub Rabat są pewniejszym wyborem z szerszą ofertą.
Malta nie ma pasażerskiej sieci kolejowej. Komunikacja publiczna na wyspie opiera się wyłącznie na autobusach Malta Public Transport. Z Valletty do pętli autobusowej w Rabacie, leżącej bezpośrednio przy Bramie Mdiny, kursują linie 51, 52, 53, 109, 202, X3 i N52. Przejazd z Valletty zajmuje około 30–40 minut w zależności od trasy i ruchu. Opłata za przejazd wynosi 2 euro (aktualne ceny sprawdź na stronie Malta Public Transport lub w naszym przewodniku po poruszaniu się po Malcie). Ze Sliemy lub St. Julian's trzeba zazwyczaj przesiadać się w Valletcie lub wsiąść w linię jadącą przez Hamrun.
Samochodem dotarcie do Mdiny jest proste – główną drogą z Valletty lub centralną autostradą wyspy. Parking z parkometrem znajduje się tuż przy Bramie Mdiny. Pojazdy na teren miasta wpuszczane są wyłącznie dla mieszkańców i uprawnionych dostaw, więc jedynym sensownym rozwiązaniem jest zaparkowanie na zewnątrz i wejście pieszo.
Taksówki i aplikacje przewozowe, w tym Bolt i Uber, działają na całej Malcie i mogą dowieźć cię pod Bramę Mdiny. Z Valletty spodziewaj się opłaty rzędu 12–20 euro, zależnie od ruchu i pory dnia. Z lotniska dojazd zajmuje około 15–20 minut przy normalnym natężeniu ruchu.
Wewnątrz Mdiny wszystko jest do przejścia pieszo. Całe warowne miasto można przejść wzdłuż i wszerz w niecałe 15 minut, choć wąskie, nierówne brukowane uliczki sprawiają, że płaskie obuwie jest tu naprawdę wskazane – to nie jest grzecznościowa sugestia. Przy głównej bramie dostępne są dorożki konne karozzini dla tych, którzy chcą przejechać się z przewodnikiem, ale uliczki są na tyle wąskie, że spacerując pieszo, swobodniej dociera się do cichszych zakątków.
⚠️ Czego unikać
Brukowane ulice Mdiny są nierówne i mogą być śliskie po deszczu. Obcasy odpadają całkowicie. Latem brak cienia na głównej trasie między bramą a katedrą sprawia, że wizyta w południe bywa naprawdę uciążliwa – zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną.
Możliwości noclegowych w obrębie murów Mdiny jest bardzo mało ze względu na niewielki rozmiar miasta i liczbę stałych mieszkańców. Istnieje tu kilka butikowych kwater i pensjonatów wewnątrz fortyfikacji, oferujących doświadczenie naprawdę nieporównywalne z niczym innym na Malcie. Nocowanie w murach oznacza dostęp do Mdiny po tym, jak turyści jednodniowi opuszczają miasto – co zmienia odbiór tego miejsca całkowicie. Ceny odzwierciedlają wyjątkowość oferty, a miejsca rezerwuje się z dużym wyprzedzeniem.
Większość odwiedzających traktuje Mdinę jako wycieczkę na pół dnia lub cały dzień, nocując w Valletcie, Sliemie lub St. Julian's. Dla tych, którym zależy na Mdinie bardziej niż na nadmorskim klimacie, Rabat tuż za murami zapewnia łatwy dostęp i spokojniejszą bazę niż przybrzeżne kurorty. Pełny przegląd opcji noclegowych na całej Malcie znajdziesz w przewodniku gdzie spać na Malcie, który omawia przedziały cenowe, charakter poszczególnych dzielnic i to, który rodzaj podróżnika sprawdzi się najlepiej w każdej z nich.
Jeśli planujesz poranny przyjazd do Mdiny, nocleg w Valletcie i wczesny autobus pozwolą ci dotrzeć pod bramę przed 9 rano bez konieczności nocowania w okolicy. To najczęstsze podejście niezależnych podróżnych i sprawdza się świetnie przy intensywnym półdniu, który można połączyć ze zwiedzaniem katakumb w Rabacie przed powrotem nad morze.
Główną słabością Mdiny jako celu turystycznego jest napływ tłumów w godzinach przedpołudniowych. Latem duże grupy autokarowe przyjeżdżają między 9:30 a 12:30, a główna trasa od bramy do katedry potrafi być zatłoczona. Miasto jest na tyle małe, że jedynym sposobem na uniknięcie tłumów jest odpowiedni dobór pory wizyty. Cichsze zaułki odchodzące od głównej trasy, w kierunku Bramy Greków, przyciągają znacznie mniej ludzi i lepiej oddają charakter mieszkalnej części miasta.
Mdina jest dostępna dla większości poziomów sprawności fizycznej, ale nie jest całkowicie płaska. Ulice są nachylone, a kamienne nawierzchnie wymagają uwagi. Osoby ze znacznymi ograniczeniami ruchowymi mogą mieć trudności na niektórych odcinkach. Dla dzieci historia bywa zbyt abstrakcyjna, ale mury, widoki i dorożki konne zwykle skutecznie przyciągają ich uwagę. Więcej wskazówek dotyczących podróży z dziećmi znajdziesz w przewodniku Malta z dziećmi.
W katedrze i innych czynnych kościołach obowiązuje dress code: ramiona i kolana muszą być zakryte. Zasada ta jest konsekwentnie egzekwowana. Fotografowanie w katedrze może być odpłatne lub ograniczone w niektórych częściach – sprawdź to na miejscu przed wejściem. Jeśli chcesz zwiedzić Maltę szerzej niż tylko Mdinę, plan podróży po Malcie na 3 dni pomoże ci zaplanować wizytę łączącą warowne miasta, prehistoryczne stanowiska i wybrzeże w logicznej kolejności.
Bezpieczeństwo w Mdinie nie budzi żadnych szczególnych obaw. Niska liczba mieszkańców i niemal całkowity brak ruchu nocnego sprawiają, że przestępczość uliczna jest tu wyjątkowo mało prawdopodobna. Obowiązują te same zasady zdrowego rozsądku co na całej Malcie: pilnuj rzeczy osobistych w zatłoczonych miejscach przy głównej bramie, szczególnie w godzinach szczytu. Szerszy kontekst dotyczący bezpieczeństwa na wyspie znajdziesz w przewodniku bezpieczeństwo na Malcie.
Ufortyfikowane mury i ozdobne bramy Mdiny to jedne z najbardziej spektakularnych zabytków Malty, otaczające średniowieczne miasto na wzgórzu z historią sięgającą czasów fenickich. Wstęp jest bezpłatny, widoki na wyspę zapierają dech w piersiach, a atmosfera miejsca zmienia się dramatycznie między świtem a południowym tłumem. Ten przewodnik podpowie ci, czego spodziewać się o każdej porze dnia.
Odkryj
Palazzo Falson Historic House Museum przechowuje osiem wieków historii Mdiny w jednej z najstarszych zachowanych rezydencji Malty. Od arabeskowych okien po kawiarnię na dachu z panoramicznym widokiem — to miejsce nagradza tych, którzy szukają czegoś więcej niż słynnych uliczek Cichego Miasta.
Odkryj
Katedra św. Pawła góruje nad centralnym placem Mdiny swoją miodowozłotą barokową fasadą, będąc osią maltańskiego życia duchowego od ponad trzech stuleci. Zbudowana w miejscu związanym z najwcześniejszymi początkami chrześcijaństwa na wyspie, nagradza tych, którzy poświęcą czas, by naprawdę ją zrozumieć.
OdkryjMegalityczne świątynie Malty to jedne z najstarszych wolnostojących budowli kamiennych na Ziemi, starsze od Stonehenge o ponad tysiąc lat. Przewodnik obejmuje wszystkie główne stanowiska, logistykę, porady sezonowe i kontekst archeologiczny.
Wybrzeże Malty jest znacznie bardziej zróżnicowane, niż można by sądzić po wielkości wyspy. Od turkusowych wód Błękitnej Laguny na Comino po czerwonopiaszczystą zatokę Ramla na Gozo — ten przewodnik obejmuje każdy rodzaj plaży w archipelagu.
Malta to cel podróży przez cały rok, ale termin wyjazdu zmienia wszystko. Ten przewodnik uczciwie opisuje każdą porę roku — pogodę, tłumy, ceny i co faktycznie jest otwarte — żebyś mógł wybrać najlepszy miesiąc dla siebie.
Jak na tak małe państwo, Malta oferuje zadziwiająco dużo spektakularnych widoków. Oto punkty widokowe, które naprawdę robią wrażenie – od klifowych zachodów słońca po panoramy portowe i zatoczki Gozo.
Malta jest na tyle mała, że można ją zwiedzić w tydzień, ale okoliczne wyspy zasługują na osobne wyprawy. Od prehistorycznych świątyń Gozo po jaskinie morskie Blue Grotto i średniowieczne uliczki Mdiny — oto najlepsze jednodniowe wycieczki z głównej wyspy.
Malta to mała wyspa, która kryje w sobie niesamowitą ilość historii, krajobrazów i kultury – i większość z nich jest zupełnie bezpłatna. Od prehistorycznych świątyń UNESCO po nadklifowe szlaki, barokowe uliczki i krystalicznie czyste zatoczki – ten przewodnik zbiera najlepsze darmowe atrakcje Malty, Gozo i Comino.
Malta jest mała — zaledwie 316 km² — ale sprawne poruszanie się po niej wymaga odrobiny planowania. Ten przewodnik omawia wszystkie dostępne środki transportu: od sieci autobusowej Tallinja, przez promy na Gozo, aplikacje ride-hailingowe, aż po wynajem samochodu.
Gozo jest mniejsze, spokojniejsze i żyje wolniej niż Malta — i właśnie o to chodzi. Przewodnik obejmuje prom, najlepsze atrakcje, gdzie warto spędzić czas i dlaczego dwa dni tu biją pośpieszny wypad.
Malta nagradza ciekawych podróżnych, którzy wychodzą poza pocztówkowe atrakcje. Zaciszne wapienne zatoczki, wykute w skale kąpieliska, starożytne świątynie i barokowe pałace zgubione na wsi – tu objawia się prawdziwa Malta.
Malta na zaledwie 316 km² mieści prehistoryczne świątynie, barokowe miasto, krystalicznie czystą wodę do nurkowania i zaskakująco dobrą kuchnię. Ale letnie tłumy, kamieniste plaże i rosnące ceny mogą ostudzić zapał. Oto szczera analiza plusów i minusów.
Kawalerowie Maltańscy przez ponad dwa wieki rządów wycisnęli trwałe piętno na tym archipelagu. Ten przewodnik śledzi ich historię przez twierdze, katedry i pałace, które wznieśli, z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi zwiedzania każdego z kluczowych miejsc.
Trzy dni wystarczą, by zobaczyć najważniejsze atrakcje Malty — o ile dobrze zaplanujesz pobyt. Ten itinerar prowadzi przez wpisaną na listę UNESCO Vallettę, starożytne Ciche Miasto Mdina, prehistoryczne świątynie wybrzeża południowego i wiejską wyspę Gozo.
Maltę najlepiej poznać od strony wody. Możesz dryfować przez jaskinie skąpane w elektrycznym błękicie, zarzucić kotwicę nad najczystszą laguną Morza Śródziemnego albo płynąć obok fortyfikacji Wielkiego Portu z 700-letnią historią.
Malta to jedno z najlepszych miejsc do nurkowania w całym Morzu Śródziemnym — krystalicznie czysta woda, dramatyczna podwodna topografia i wraki dostępne dla nurków na każdym poziomie zaawansowania. Przewodnik obejmuje najlepsze miejsca do nurkowania na Malcie i Gozo, warunki sezonowe oraz wszystko, czego potrzebujesz, by zaplanować udaną wyprawę.
Malta to zaskakująco romantyczny kierunek, mimo swojej skromnej wielkości. Średniowieczne miasta w murach obronnych, zachody słońca na klifach, prywatne rejsy do turkusowych lagun i knajpki przy świecach w barokowej stolicy — ten przewodnik zbiera najlepsze romantyczne doświadczenia na Malcie dla par.
Siedem dni wystarczy, żeby zobaczyć najlepsze zakątki Malty bez przemęczenia. Plan dzień po dniu obejmuje wpisaną na listę UNESCO Vallettę, wyspę Gozo, Błękitną Lagunę na Comino, średniowieczną Mdinę i rybackie wioski południa, z praktycznymi wskazówkami, co pominąć i jak poruszać się bez samochodu.
Życie nocne Malty to zarówno tłoczna strefa klubów w Paceville, jak i klimatyczne bary jazzowe na Strait Street w Valletcie. Przewodnik po najlepszych miejscach według dzielnicy, klimatu i sezonu — z praktycznymi wskazówkami, czego unikać.
Malta zaskakuje większość podróżnych: to kraj UE z wpisaną na listę UNESCO stolicą, 7000 lat historii i naprawdę przystępnymi kosztami pobytu — jeśli wiesz, gdzie szukać. Ten przewodnik rozkłada na czynniki pierwsze realistyczne dzienne budżety, darmowe atrakcje, koszty transportu, ceny jedzenia i sezonowość, która robi największą różnicę.
Malta regularnie plasuje się w światowej czołówce pod względem bezpieczeństwa osobistego, ale ryzyka też istnieją. Ten przewodnik omawia statystyki przestępczości, typowe oszustwa, niebezpieczeństwa na drogach, zagrożenia na plażach i bezpieczeństwo w poszczególnych dzielnicach.
Prom z Malty na Sycylię to jedna z najciekawszych krótkich podróży na Morzu Śródziemnym. Przewodnik obejmuje trasę katamarana Virtu Ferries, ceny biletów, rozkład rejsów, co zobaczyć w Pozzallo i okolicach oraz wszystko, czego potrzebujesz do zaplanowania idealnej wycieczki jednodniowej z Malty.
Malta to zaskakująco dobry cel podróży dla rodzin z dziećmi. Angielski jest tu powszechny, kraj jest bezpieczny, odległości małe, a plaże, historia i atrakcje interaktywne zadowolą dzieci w każdym wieku. Przewodnik obejmuje najlepsze miejsca przyjazne dzieciom, porady sezonowe, transport i szczerą ocenę plusów i minusów.
Malta na zaledwie 316 km² oferuje niezwykłą różnorodność atrakcji — od barokowych katedr i prehistorycznych świątyń po jaskinie morskie, spacery po klifach i słynną Błękitną Lagunę. Praktyczne porady, co warto zobaczyć, a co pominąć.
Valletta kryje więcej historii na metr kwadratowy niż niemal każda inna stolica w Europie. Przewodnik obejmuje najlepsze atrakcje Valetty – od barokowej katedry i fortu po rejsy po porcie i maltańską kawę.
Kuchnia maltańska to jedna z najbardziej niedocenianych tradycji kulinarnych Morza Śródziemnego. Poznaj najważniejsze dania, uliczne jedzenie, sezonowe specjały i dowiedz się, gdzie jeść dobrze bez przepłacania.
Wybór miejsca noclegu na Malcie wpływa na cały wyjazd. Ten przewodnik omawia najlepsze dzielnice — od historycznej Valletty po plażowe miejscowości na północy — z rzetelną opinią o tym, czego możesz się spodziewać.