Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum: Kompletny przewodnik zwiedzającego

Czym właściwie jest Cooper Hewitt i dlaczego wyróżnia się na tle innych?

Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum to jedyne muzeum w Stanach Zjednoczonych poświęcone wyłącznie designowi we wszystkich jego formach: projektowaniu produktów, grafice, modzie, urbanistyce, interfejsom cyfrowym, tapetom i meblom z ponad 300 lat historii. To brzmi abstrakcyjnie — dopóki nie wejdziesz do galerii i nie poczujesz, że w ciągu zaledwie dwóch sal przenosisz się od osiemnastowiecznej francuskiej tapety do wnętrza koncepcyjnego samochodu elektrycznego.

Kolekcja muzeum liczy ponad 215 000 obiektów, ale nigdy nie zobaczysz ich wszystkich naraz. Rotacyjne wystawy wyciągają konkretne wątki z tego archiwum i budują wokół nich pytania o design lub o daną epokę. Dzięki temu kolejne wizyty naprawdę wyglądają inaczej, a muzeum unika efektu otępienia, który dopadnie cię w encyklopedycznych kolekcjach, gdzie ilość przytłacza uwagę.

Jego położenie na Museum Mile obok takich instytucji jak Metropolitan Museum of Art czy Muzeum Guggenheima sprawia, że naturalnie wpisuje się w pełny dzień kulturalny na Upper East Side — choć jego spokojniejsze tempo sprawia, że warto tu zajrzeć niezależnie, zamiast wcisnąć go na koniec maratonu po Mecie.

Budynek: rezydencja Carnegiego jako przestrzeń wystawiennicza

Muzeum mieści się w rezydencji Andrew Carnegie, ukończonej w 1901 roku i uznawanej za jedną z najpiękniejszych budowli w stylu Beaux-Arts, jakie kiedykolwiek wzniesiono w Nowym Jorku. Carnegie zlecił architektom Babb, Cook & Willard zaprojektowanie domu z nowoczesnymi udogodnieniami rewolucyjnymi jak na tamte czasy: centralnym ogrzewaniem, windą osobową i stalową konstrukcją szkieletową, zapożyczoną wprost z budynków komercyjnych, które powstawały dzięki stalowemu imperium Carnegiego. Budynek oferuje cztery piętra publicznych galerii w obrębie historycznej rezydencji.

Stojąc w głównym holu, nadal wyczuwa się proporcje prywatnego domu — nawet po dziesięcioleciach instytucjonalnego użytkowania. Sufity w reprezentacyjnych salonach są wysokie, ale nie katedralne. Ciemny dębowy wystrój biegnie przez cały parter. Kominki są oryginalne. To, co renowacja Diller Scofidio + Renfro z 2014 roku osiągnęła, to wplecenie nowoczesnej infrastruktury wystawienniczej w te wnętrza bez niszczenia ich domowego charakteru: wpuszczone szyny oświetleniowe, dyskretne gabloty i bezszwowa tylna dobudówka mieszcząca Immersion Room i rozszerzoną przestrzeń galerii.

Ogrodzony ogród za rezydencją jest często pomijany. W cieplejszych miesiącach służy jako spokojne miejsce na zewnątrz, zacienione dojrzałymi drzewami, gdzie hałas Piątej Alei niemal całkowicie zanika. To jedno z bardziej prawdziwie spokojnych miejsc na Upper East Side w ciągu dnia.

Interaktywny rysik: najbardziej charakterystyczna cecha Cooper Hewitt

Większość odwiedzających otrzymuje przy wejściu cyfrowy rysik. To nie jest gadżet na pokaz. Rysik łączy się z twoim osobistym profilem wizyty i pozwala wchodzić w interakcję z dużymi ekranami dotykowymi w muzeum, zbierać obiekty z kolekcji dotykając opisów, a w Immersion Room — rysować własne wzory, które w czasie rzeczywistym są projek­towane na podłodze i ścianach zaciemnionej galerii. Po wizycie logujesz się na cooperhewitt.org i odzyskujesz wszystkie zebrane obiekty oraz swoje rysunki.

Ten system zmienia sposób poruszania się po galeriach. Zamiast fotografować wszystko telefonem i zapominać o tym chwilę później, rysik skłania do świadomego wyboru. Zatrzymujesz się przed obiektem, czytasz jego kontekst i decydujesz, czy dodać go do swojej kolekcji. Brzmi prosto, ale naprawdę spowalnia doświadczenie i sprawia, że kolekcja staje się nawigowalna, a nie przytłaczająca.

Immersion Room, gdzie projek­towane wzory tapet z kolekcji owijają całą przestrzeń, przyciąga tłumy podczas wycieczek szkolnych i weekendowych popołudni. Jeśli chcesz mieć salę dla siebie przez więcej niż kilka minut, wybierz się tam w poranek w dzień roboczy, w ciągu pierwszej godziny po otwarciu.

Jak zmienia się atmosfera w zależności od pory dnia

Muzeum otwiera zazwyczaj o 10:00. Wtorkowo-piątkowe poranki to najspokojniejsze okna czasowe — po czterech piętrach galerii spaceruje może kilkadziesiąt osób i możesz stać przed każdym obiektem tak długo, jak chcesz, bez żadnej społecznej presji. Światło wpadające przez oryginalne okna rezydencji w salach na parterze jest najładniejsze późnym rankiem, szczególnie w pomieszczeniach wychodzących na południe, w stronę ogrodu.

Weekendy między południem a godziną 15:00 są najbardziej zatłoczone, szczególnie podczas ferii szkolnych i przy otwarciach nowych wystaw. Przy stolikach dotykowych i w Immersion Room tworzą się grupki odwiedzających, a wąskie korytarze łączące niektóre sale rezydencji mogą robić się ciasne. Ogród na zewnątrz pozostaje jednak względnie spokojny nawet w ruchliwe dni.

W środku popołudnia w dni robocze wycieczki szkolne zazwyczaj już wychodzą i muzeum wraca do spokojniejszego rytmu. Sklep muzealny z dobrze wyselekcjonowanymi książkami o designie, plakatami i różnymi obiektami jest też wtedy mniej zatłoczony — jeśli chcesz spokojnie pooglądać, co mają.

Kolekcja i wystawy: czego się spodziewać

Stała kolekcja obejmuje tekstylia, meble, wyroby metalowe, grafikę, rysunki i media cyfrowe od XVII wieku po dziś. Wzornictwo amerykańskie i europejskie są równie dobrze reprezentowane, ze szczególną głębią w zakresie sztuk dekoracyjnych, projektowania produktów i materiałów drukowanych. Korzenie kolekcji sięgają 1897 roku, kiedy powstało jako Cooper Union Museum for the Arts of Decoration — jedno ze starszych muzeów designu w kraju.

Rotacyjne wystawy czasowe to zazwyczaj najbardziej ambitna część programu. Poprzednie pokazy dotyczyły takich tematów jak design w grafice protestu, innowacje w materiałach zrównoważonych czy historia koloru w przedmiotach przemysłowych. To nie są retrospektywy karier słynnych projektantów — to raczej argumenty o tym, jak design kształtuje codzienne życie. Dzięki temu muzeum angażuje zwykłych zwiedzających bardziej niż typowe muzeum historii rzemiosła.

Dla odwiedzających budujących szerszy kulturalny itinerarium muzeum naturalnie łączy się z Neue Galerie kilka przecznic dalej na północ i leży w krótkiej odległości pieszo od kilku innych ważnych instytucji wzdłuż Piątej Alei. Pół dnia na tym odcinku Museum Mile opisujemy bardziej szczegółowo w naszym przewodniku po najlepszych muzeach w Nowym Jorku.

Praktyczny przewodnik: dojazd, wejście, poruszanie się po muzeum

Najwygodniej dotrzeć metrem linii 4, 5 lub 6 do stacji 86th Street, a następnie iść około 10 minut na północ Piątą Aleją. Trasa prowadzi obok Metropolitan Museum of Art, więc jeśli właśnie stamtąd wychodzisz, jesteś już zwrócony w dobrą stronę. Alternatywnie, linia 6 lub Q do 96th Street oddala cię od muzeum o mniej więcej 10 minut spacerem od północy. Autobusy MTA M1, M2, M3 i M4 kursują Piątą Aleją i zatrzymują się w odległości jednego bloku od wejścia.

Wejście od East 91st Street jest lekko cofnięte od Piątej Alei. Nie ma tu długiej kolejki po bilet — co odzwierciedla kameralną skalę muzeum w porównaniu z sąsiadami. Bilety można kupić w kasie lub z wyprzedzeniem online. Wstęp dla osób poniżej 18. roku życia jest bezpłatny, co czyni to miejsce jedną z bardziej dostępnych instytucji na Museum Mile dla rodzin.

Wewnątrz cztery piętra galerii są dostępne windą, a renowacja z 2014 roku dostosowała budynek do nowoczesnych standardów dostępności. Jeśli mobilność może stanowić problem, przed wizytą warto skontaktować się bezpośrednio z muzeum i potwierdzić szczegóły — historyczny układ budynku obejmuje pewne przestrzenie przejściowe między oryginalną rezydencją a nowszymi sekcjami.

Jeśli planujesz szersze popołudnie na Upper East Side, nasz przewodnik po architekturze Nowego Jorku szczegółowo opisuje architektoniczny kontekst tego odcinka Piątej Alei.

Szczera ocena: czy warto poświęcić na to czas?

Cooper Hewitt nagradza tych, którzy przychodzą z autentyczną ciekawością dotyczącą tego, jak projektuje się przedmioty i dlaczego. Jeśli interesujesz się głównie sztukami pięknymi, kolekcja może wydać ci się obca: nie ma tu obrazów słynnych artystów, rzeźby w tradycyjnym sensie ani starożytnych obiektów. Muzeum traktuje design poważnie — jako dyscyplinę i praktykę — i broni tego stanowiska przez swoje wystawy, nie zakładając, że już podzielasz tę perspektywę.

Dla odwiedzających, którzy szukają czegoś naprawdę innego niż standardowe nowojorskie doświadczenie muzealnie — tu to znajdą. Budynek, technologia rysika, skupiona kolekcja i stosunkowo przystępna skala składają się na doświadczenie, które jest przemyślane, a nie wyczerpujące. Dwie godziny tutaj pozostawiają większość odwiedzających usatysfakcjonowanych, a nie ogłupiałych.

Kto może sobie odpuścić: odwiedzający z bardzo napiętym planem i czasem tylko na jedno muzeum na Upper East Side pewnie wybiorą Met. Rodziny z małymi dziećmi mogą uznać interaktywną technologię za zbyt trudną dla małych rąk, a treści za zbyt abstrakcyjne. Bilet dla dorosłych za 18 USD to niemała kwota, a jego wartość w dużej mierze zależy od aktualnych wystaw — dlatego warto zajrzeć na cooperhewitt.org i sprawdzić program, zanim kupisz bilet.

Jeśli zależy ci na oszczędności, sprawdź nasz przewodnik po darmowych atrakcjach Nowego Jorku — i pamiętaj, że muzea Smithsonian w Waszyngtonie są bezpłatne, więc nowojorscy odwiedzający nierzadko są zaskoczeni, że tu trzeba płacić, mimo że to ta sama marka.