ถนนวอเตอร์, กัสทาวน์: เดินชิลล์ย่านเก่าแก่ของแวนคูเวอร์

เกี่ยวกับถนนวอเตอร์

ถนนวอเตอร์เป็นถนนสาธารณะสายสั้นๆ ที่ตัดผ่านย่านกัสทาวน์ใจกลางเมืองแวนคูเวอร์ ติดกับฝั่งใต้ของอ่าว Burrard Inlet แต่ก่อนเรียก Front Street เพราะติดริมน้ำของชุมชนตั้งถิ่นฐานแรก วันนี้กลายเป็นถนนสายหลักของกัสทาวน์ และเพราะย่านกัสทาวน์เองได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งประวัติศาสตร์แห่งชาติของแคนาดา ถนนจึงอยู่ภายใต้มาตรการอนุรักษ์อาคารตั้งแต่ผังเมืองจนถึงหน้าตา

ทางเดินหินอิฐแบบโบราณ โคมไฟเหล็กหล่อ และอาคารอิฐเตี้ยๆ สร้างบรรยากาศไม่เหมือนเมืองใหญ่ในแคนาดาทั่วไป อาคารส่วนใหญ่นี่ไม่ใช่ฉากจำลองหรือสไตล์สวนสนุก แต่เป็นของจริง หลายหลังสร้างมาตั้งแต่ปลายยุค 1890 เช่น Holland Block ที่ 364 ถนนวอเตอร์ สร้างขึ้นปี 1891-1892 และยังเห็นเค้าโครงเดิมชัดเจน

นาฬิกาไอน้ำ จุดหยุดของทุกสายตา

นาฬิกาไอน้ำกัสทาวน์หัวมุมถนนวอเตอร์กับถนนแคมบี คือไอคอนที่โดนถ่ายรูปมากที่สุดในละแวกนี้ ไม่ว่าจะกี่โมงก็มีคนแวะเสมอ ทุก 15 นาทีจะเป่าดัง และทุกชั่วโมงจะมีโชว์เสียงหวีดจนคนยืนล้อมริมทางกลายเป็นครึ่งวงกลม ดูกลไกนาฬิกาได้เพลินๆ เสียงก็มีเอกลักษณ์ ไม่ใช่แค่ตกแต่งเฉยๆ

ถ้าอยากรู้ที่มาจริงๆ ของGastown Steam Clock สามารถอ่านเรื่องราวรายละเอียดทั้งประวัติการสร้างและระบบไอน้ำที่ขับเคลื่อนได้ สรุปสั้นๆ เลยคือ นาฬิกานี้ไม่ได้เป็นของแท้ยุควิกตอเรียน แต่สร้างปี 1977 โดย Raymond Saunders แม้ไม่เก่าแต่ก็แปลกตาน่าชม ถ้ามาแล้วคาดหวังของจริงศตวรรษที่ 19 อย่าลืมว่าความจริงมันสมัยใหม่กว่านั้น

ช่วงเช้าๆ คนจะน้อยที่สุด ถ่ายรูปคู่กับนาฬิกาได้โล่งๆ กลางวันโดยเฉพาะเสาร์อาทิตย์จะมีกรุ๊ปทัวร์แน่น เดินเข้าเฟรมตลอด ต้องใช้ความอดทนหรือเลนส์ไวด์ช่วย เก็บภาพสวยสุดช่วงเช้าฝนพรำๆ ในฤดูใบไม้ร่วงหรือหน้าหนาวแทบได้ภาพเดี่ยว

สถาปัตยกรรม: มองเลยนาฬิกา แล้วจะเจออะไรอีก

ตึกเก่าตลอดแนวถนนวอเตอร์เหมาะกับการดูใกล้ๆ เงยหน้ามองชั้นบนจะเจออิฐแต่งโค้ง หน้าต่างโค้ง และงานร่องแผ่นผนังทั้งหลายที่เคยเป็นมาตรฐานของอาคารพาณิชย์เมืองท่าแถบนี้ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ตอนนี้ชั้นล่างกลายเป็นร้านบูติก คาเฟ่ แกลอรี่ แต่ถ้ามองเลยป้ายร้านก็ยังเห็นจังหวะเดิมของย่านโกดังแหล่งค้าขายชัดๆ

ทางเดินอิฐใต้เท้าเป็นจุดเด่นที่ทำให้ถนนนี้ต่างจากถนนกลางเมืองทั่วๆ ไป แต่ก็หมายความว่าลากกระเป๋าล้อลาก รถเข็นเด็ก หรือมีปัญหาเรื่องเดินจะไม่สะดวกนัก ถนนข้างเคียงมีทางลาดและพื้นเรียบ ส่วนร้านในอาคารโบราณส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยมีขั้นบันไดสูงมาก แต่ก็ขึ้นอยู่กับแต่ละตึก

ถนนวอเตอร์อยู่ขอบย่านที่น่าเดินเท้าสำรวจต่อ ย่านย่าน Gastown ขยายไปเหนือใต้จากถนนวอเตอร์ มีบล็อกโบราณอีกบนถนนคอร์โดวากับอเล็กซานเดอร์ เดินวนทั้งกัสทาวน์รวมถนนวอเตอร์ใช้เวลาชิลล์ๆ 60-90 นาที

ถนนนี้เปลี่ยนแปลงอย่างไรระหว่างวัน

ก่อน 9 โมงเช้า ถนนวอเตอร์จะเงียบเป็นพิเศษ แสงอาทิตย์อ่อนจากทางตะวันออกกระทบอาคารอิฐโชว์ลายพื้นผิว รถขนของจอดริมฟุตบาท กลิ่นกาแฟคั่วโชยจากคาเฟ่ที่เปิดแต่เช้า จังหวะแบบนี้แหละใกล้เคียงกับยุคที่เป็นถนนย่านท่าเรือดั้งเดิม

สายๆ กรุ๊ปทัวร์จะทยอยกันลงเดินจากสถานี Waterfront โซนระหว่าง Abbott Street ถึง Cambie Street จะมีคนเดินเยอะสุด ถ้ามาเพื่อสถาปัตย์และบรรยากาศมากกว่าร้านค้า ช่วงนี้ควรเดินเลยให้ไว แล้วออกเดินทางตะวันออก จะเจอบล็อกเงียบๆ ที่นักท่องเที่ยวน้อยลงเยอะ

ค่ำคืนที่ถนนวอเตอร์เปลี่ยนบรรยากาศเป็นแหล่งร้านอาหารและบาร์ ร้านเด็ดๆ ของกัสทาวน์อยู่ที่นี่เพียบ กลุ่มคนช่วงเย็นก็จะเป็นชาวแวนคูเวอร์มาดินเนอร์ หรือกลุ่มเที่ยวบาร์ตอนดึกๆ ระวังพื้นอิฐที่อาจขรุขระเวลาแสงน้อย เลือกรองเท้าที่เดินสบายจะเวิร์คกว่าโดยเฉพาะถ้าต้องเปลี่ยนร้าน

การเดินทางและเคล็ดลับเดินเท้า

วิธีมาแบบง่ายสุดคือ ลงสถานี Waterfront ที่เชื่อม SkyTrain สาย Expo, สาย Canada, เรือ SeaBus จาก North Vancouver และ West Coast Express ทางออกฝั่งตะวันออกจะเห็นถนนวอเตอร์ทันทีไม่เกิน 2 นาที ไม่ต้องเปิดแผนที่ก็เดินถึง

ใครใช้ขนส่งสาธารณะทั่วเมืองแวนคูเวอร์ แนะนำอ่านคู่มือการเดินทางในแวนคูเวอร์ ไว้จะครอบคลุมเรื่องค่าโดยสาร แบ่งโซน และบัตรผ่านสารพัดแบบ ค่าโดยสารกับการจัดโซนอัปเดตตลอด ควรเช็คเว็บ TransLink ก่อนเดินทาง

ย่านรอบๆ มีที่จอดรถแบบเสียเงินแต่จำนวนจำกัด ส่วนมากนักท่องเที่ยวเดินมาจากบล็อกอื่นใจกลางเมืองจะสะดวกกว่า ถนนวอเตอร์ไม่ได้เป็นถนนหลักสำหรับรถยนต์ ปริมาณคนเดินและนักท่องเที่ยวแถว Steam Clock เยอะ ทำให้ขับรถได้ช้ามาก

การถ่ายภาพบนถนนวอเตอร์

เสน่ห์ของถนนวอเตอร์ต่อคนชอบถ่ายภาพอยู่ที่การเลือกเวลา อาคารอิฐ โคมเหล็ก นาฬิกาไอน้ำจับคู่เป็นฉากที่ถ่ายสวยสุดตอนแสงนุ่มหรือวันที่เมฆมาก ซึ่งช่วงตุลาคมถึงมีนาคมของแวนคูเวอร์เป็นแบบนี้บ่อย ถ้ามาแดดจ้าเที่ยงหน้าร้อนจะถ่ายยากเพราะเงากับถนนอิฐตัดกันชัด

มุมที่คนมักมองข้ามคือ หันไปทางตะวันออกจากแถว Abbott Street มองไปเห็นตึกอิฐเรียงเป็นแนวยาว กับฉากหลังภูเขา North Shore ที่จะมองเห็นเวลาอากาศใส จุดนี้ต้องวันฟ้าเปิด หลังฝนตกช่วงหน้าหนาวจะมองเห็นชัดกว่าซัมเมอร์ที่มีหมอกหรือควันไฟป่า

ใครที่ควรลดความคาดหวัง

แก่นของถนนวอเตอร์คือถนนการค้าสำหรับนักท่องเที่ยวที่ตกแต่งด้วยกลิ่นอายอดีต ร้านค้าส่วนมากเป็นของฝาก เสื้อผ้าแฟชั่นหรือร้านอาหารราคานักเดินทาง ถ้าหาถนนที่สะท้อนชีวิตชาวเมืองจริงๆ ที่นี่ไม่ใช่คำตอบ คนท้องถิ่นแวะมากินข้าวหรือดื่มค่ำๆ ไม่ค่อยมาช็อปในชีวิตประจำวัน

ถ้าเคยไปเดินย่านเก่าแบบนี้ในอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะเมืองที่ยังมีศูนย์กลางพาณิชย์ศตวรรษที่ 19 สมบูรณ์กว่า ถนนวอเตอร์อาจจะดูเพลินแต่ไม่ถึงกับว้าว จุดสำคัญจริงๆ คือลักษณะว่ามันยังครบถ้วนอยู่ เพราะแวนคูเวอร์รื้ออาคารยุคแรกๆ ไปเยอะ ย่านโบราณแบบนี้เลยหาได้ยากในเมือง

ถ้าเน้นวัฒนธรรมร่วมสมัยของแวนคูเวอร์มากกว่าประวัติศาสตร์ ลองแวะพื้นที่Main Street และ Mount Pleasant จะเห็นสีสันร่วมสมัยของเมืองแบบชัดๆ ถนนวอเตอร์กับกัสทาวน์ยังไงก็ควรแวะสักชม.-สองชม.ในทริปแวนคูเวอร์ แต่ถ้าอยากรู้จักเมืองปัจจุบันจริงๆ ต้องไปโซนอื่นด้วย