Calle Madero: ถนนคนเดินเส้นหลักของใจกลางเมืองเม็กซิโกซิตี้

Calle Madero คืออะไร?

Avenida Francisco I. Madero หรือที่คนเรียกกันสั้นๆ ว่า Calle Madero เป็นถนนคนเดินสายสำคัญที่พาดผ่านใจกลางย่าน Centro Histórico เป็นระยะทางราว 600 เมตรจากตะวันออกไปตะวันตก ปลายด้านหนึ่งคือโซกาโล่ ลานกลางเมืองอันยิ่งใหญ่ อีกปลายคือ Torre Latinoamericana ตึกเหล็กสูงเด่นตรงขอบ Eje Central เส้นนี้เดินได้ตลอด 24 ชั่วโมง ไม่เสียค่าใช้จ่ายและเข้าถึงทุกจุดด้วยเท้า

ถนนกว้างพอที่ไม่รู้สึกอึดอัด แม้จะมีคนเดินสวนกันแน่นๆ พื้นถนนราบต่อเนื่อง ไม่มีขอบฟุตบาทแบ่งทาง จึงกลายเป็นลานโล่งสำหรับเท้าทุกคู่ เสียงดนตรีสดข้างถนนแข่งกับเสียงก่อสร้างและเสียงเมืองใหญ่กว่า 9 ล้านชีวิต เดินที่นี่ไม่เงียบแน่ แต่เป็นทางตรงที่คุณจะสัมผัสจังหวะของเม็กซิโกซิตี้ได้ชัดที่สุด

ถนนสายนี้กับประวัติการณ์กว่า 500 ปี

Calle Madero เป็นหนึ่งในถนนสายหลักที่สเปนขีดผังเมืองหลังพิชิตเมือง Tenochtitlán ปี 1521 เมื่อหัวเมือง Aztec ถูกแทนที่ด้วยโครงข่ายอาณานิคม ถนนนี้จึงกลายเป็นเส้นเลือดสายกลางของเมือง เดิมชื่อ Calle de San Francisco ตามวัดฟรานซิสกันที่เคยตั้งโดดเด่นแถวปลายตะวันตก ช่วงยุคอาณานิคมถึงวันประกาศเอกราช ถนนก็มีหลายชื่อ เช่น Plateros ตามร้านเงินทองที่เคยเปิดกิจการแถบนี้

ชื่อที่ใช้ทุกวันนี้เป็นเกียรติแก่ Francisco I. Madero (1873-1913) ผู้นำแนวคิดประชาธิปไตยสำคัญของการปฏิวัติเม็กซิโก การเปลี่ยนชื่อถนนนี้หลังเขาถูกลอบสังหารปี 1913 คือการย้ำรำลึกว่าเขาคือจุดเปลี่ยนใหญ่ในประวัติศาสตร์ชาติ

ตึกที่เรียงรายริม Madero สะท้อนทุกยุคสมัยจริงๆ โบสถ์ยุคอาณานิคมกับคฤหาสน์บาโรกเก่าตั้งคู่กับอาคารพาณิชย์ยุค Porfiriato และอาคารสไตล์อิตาเลียนเรเนซองส์ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 สร้างขึ้นช่วงเศรษฐกิจบูมยุคประธานาธิบดีดิอาซ ใกล้กันยังมี มหาวิหารเมโทรโพลิแทน และโบราณสถาน แหล่งโบราณคดี Templo Mayor ที่ปลายตะวันออกของถนน ใครอยากทำความรู้จัก Centro Histórico แบบลึกๆ Madero คือเส้นทางแรกที่ควรเริ่ม

อาคารเด่นที่ควรแวะหยุดชม

Casa de los Azulejos (บ้านกระเบื้องสี) คืออาคารที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดบนถนนแน่นอน ผนังภายนอกบุด้วยกระเบื้อง Talavera น้ำเงิน-ขาวจาก Puebla เมื่อโดนแดดจ้าแล้วเหมือนผนังเป็นผลงานศิลป์ไปเลย ตึกนี้มีรูปลักษณ์อย่างที่เห็นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ตอนนี้เปิดเป็นร้านอาหารและห้าง Sanborns จึงเข้าไปชมลานในและภาพจิตรกรรมฝาผนัง Omnisciencia ปี 1925 ของ José Clemente Orozco ได้ฟรี

ปลายตะวันตกสุดของถนนเป็นที่ตั้ง Torre Latinoamericana ซึ่งเคยเป็นตึกสูงสุดในละตินอเมริกาตอนเปิดปี 1956 จุดชมวิวชั้น 44 ใช้ดูแผนผังเมืองได้ดี แต่ความชัดของทัศนียภาพจะขึ้นกับคุณภาพอากาศซึ่งอยู่ในช่วงพีคสุดฤดูแล้ง (พ.ย.-เม.ย.) เดินข้าม Eje Central ไปทางตะวันตกคือ Palacio de Bellas Artes และสวน สวน Alameda Central ทั้งสองแห่งควรเก็บไว้ในทริปเดียวกัน

รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ บนถนนนี้คุ้มค่าให้ชะโงกดู: ประตูหินแกะสลักของคอนแวนต์เก่าที่กลายเป็นธนาคารหรือสำนักงานรัฐ งานเหล็กดัดระเบียงชั้นสอง และแผ่นป้ายบอกอาคารที่รอดจากแผ่นดินไหวปี 1985 หรือตึกที่เกิดเหตุการณ์สำคัญ ไม่มีป้ายใหญ่ๆ ชี้ชัด ต้องช่างสังเกตและชอบแหงนหน้าดู

บรรยากาศเปลี่ยนไปตลอดวัน

ช่วงเช้าตรู่คือเวลาที่สถาปัตยกรรมบนถนนนี้ดูสวยสุด แสงอ่อนจากตะวันออกทาบลงบนหน้าตึก แผงขายของยังไม่มาตั้ง เสียงสงบมีแค่รถส่งของกับนกพิราบ เฉพาะประมาณ 7-9 โมงเช้าเท่านั้นที่บรรยากาศแตกต่างจากทุกช่วง

สายๆ ไปจนเที่ยงพ่อค้าอาหารข้างถนนจะมาตั้งร้านตามแยก ขายทั้งน้ำส้มคั้นสด ทาโก้ ชูโรส และของกินเล่นตามฤดูกาล กลิ่นแป้งข้าวโพดกับน้ำมันทอดลอยอยู่ทั่วเท้า บ่ายวันธรรมดาจะเจอพนักงานตามราชการเดินข้ามถนนตามจังหวะงาน คนจะเริ่มหนาแน่นขึ้นจนต้องเดินชิดข้าง

ช่วงบ่ายวันหยุด—โดยเฉพาะเสาร์—เป็นเวลาที่คนเดินผ่านถนนเยอะที่สุดของสัปดาห์ เจอนักแสดงริมถนน นักเทศน์แบบถือเครื่องเสียง แม่ขายลูกโป่ง นักเรียน คละปนกันทั้งถนน ใครอยากเดินเงียบๆ อาจจะอึดอัด แต่ถ้าไม่คาดหวังแบบนั้น มันกลับให้พลังแปลกๆ เย็นวันอาทิตย์ผู้คนจากชานเมืองที่มาเที่ยวโซกาโล่จะเดินผ่านมายังเมโทร บรรยากาศจะเริ่มเบาลง

คู่มือเดินจริง: เส้นทางและการเดินทาง

ถ้ามาจากทิศตะวันออกง่ายสุด นั่งเมโทรสาย 2 ลงสถานี Zócalo/Tenochtitlan ออกมาตรงลานแล้วมองไปทางตะวันตก Calle Madero อยู่ตรงมุมตะวันตกเฉียงใต้ของโซกาโล่ คุณเดินยาวถึงปลายทางได้เลยโดยไม่ต้องข้ามถนนรถ ด้วยความที่ถนนเป็นทางราบไร้ขอบฟุตบาท จึงสะดวกทั้งรถเข็นเด็กและวีลแชร์ เพียงแต่เสาร์อาทิตย์คนเยอะก็ต้องใจเย็นๆ

หากเริ่มจากฝั่งตะวันตก เมโทรสาย 2 ลงสถานี Bellas Artes หรือสาย 8 สถานี San Juan de Letrán อยู่ห่าง Torre Latinoamericana แค่บล็อกเดียว คนที่มาจากโซน Roma หรือ Condesa โดย Metrobús สามารถเลือกสาย 4 ลงตรง Eje Central ได้เหมือนกัน หากเลือกเดินจากตะวันตกไปตะวันออก คุณจะได้จบทางเดินที่โซกาโล่ ลานกว้างกลางเมือง แทนที่จะเริ่มเดินจากตรงนั้น

ถ้าอยากเข้าใจย่านรอบๆ Madero แบบเจาะลึก ทัวร์เดินเท้าแบบมีไกด์ใน Centro Histórico มักมี Calle Madero เป็นเส้นทางหลัก แต่ถ้าเน้นเดินเอง ดู คู่มือย่าน Centro Histórico จะอธิบายภาพรวมทั้งย่านให้อีกที

ข้อแนะนำสำหรับสายถ่ายภาพ

ผนังกระเบื้องน้ำเงิน-ขาว Casa de los Azulejos ถ่ายรูปออกมาสวยสุดตอนเช้าที่แดดอ่อนหรือวันที่มีเมฆ เพราะแดดแรงจะทำให้ช่วงสีขาวสว่างจ้าเกินไป มองไปทางตะวันออกสุดถนนในช่วงหลังพระอาทิตย์ขึ้นจะเห็นโดมโบสถ์ประดับฉาก ตรอกที่แคบควรใช้เลนส์ wide มากกว่าเลนส์เทเล โดยเฉพาะช่วงคนพลุกพล่าน

แหงนดูขึ้นด้านบนตลอดจะเห็นรายละเอียดสวยกว่ามองตรงๆ ชั้นบนของอาคารบน Madero แต่เดิมออกแบบมาโชว์ความสวยแบบที่ภายในร้านเก็บไว้ไม่หมด ทั้งงานแกะหินยุคอาณานิคม ภาพประดับศาสนา และงานเหล็กดัดสวยๆ จะเด่นที่สุดถ้าเดินอยู่กลางถนนคนเดินนี้