Co zobaczyć w Wiedniu, Austria: Kompletny przewodnik

Cesarskie pałace: co zwiedzić, a co pominąć

Żadna wizyta w Wiedniu nie jest kompletna bez przynajmniej jednego cesarskiego pałacu, a miasto ma dwa prawdziwe giganty: Pałac Schönbrunn i Pałac Hofburg. Oba są wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako część Historycznego Centrum Wiednia. Pytanie brzmi: ile czasu i pieniędzy na nie przeznaczyć.

Schönbrunn robi większe wrażenie wizualne – to rozległy barokowy pałac z 1441 komnatami, który służył Habsburgom jako letnia rezydencja. Dla większości gości najlepszym wyborem jest Grand Tour (40 apartamentów państwowych z audioprzewodnikiem) za 38 €. Imperial Tour obejmuje 22 komnaty za 28 € i sprawdza się, gdy czas jest ograniczony. Classic Pass za 44 € daje dostęp do Ogrodu Tajnego, labiryntu, Gloriette i Ogrodu Oranżerii, ale działa tylko od końca marca do początku listopada. Co ważne, ogrody pałacowe są bezpłatne i otwarte codziennie mniej więcej od 06:30 do 21:00 – można spacerować po terenie i wejść na punkt widokowy przy Gloriette bez kupowania biletu wstępu.

Hofburg to zupełnie inne doświadczenie: mniej efektowny z zewnątrz, ale bogatszy w habsburskie detale. Muzeum Sisi, Apartamenty Cesarskie i Cesarska Kolekcja Sreber mieszczą się w tym samym kompleksie i są sprzedawane na jeden bilet łączony. Jeśli naprawdę interesujesz się historią Habsburgów, połącz wizytę z Kaisergruft (Kryptą Cesarską), znajdującą się w pobliżu, gdzie spoczywa 149 członków dynastii Habsburgów. Miejsce zaskakująco poruszające i rzadko zatłoczone.

Dla tych, którzy chcą zgłębić temat cesarskiej historii, nasz przewodnik po habsburskiej historii Wiednia przedstawia pełny obraz – od powstania dynastii po upadek Austro-Węgier w 1918 roku.

Muzea warte Twojego czasu (i jedno, które możesz pominąć)

Wiedeń ma więcej muzeów na kilometr kwadratowy niż niemal każde inne miasto w Europie – to zarówno dar, jak i pułapka. Kunsthistorisches Museum przy Ringstrassie to absolutna podstawa – ogromne muzeum historii sztuki z jedną z najwybitniejszych na świecie kolekcji dawnych mistrzów, starożytności egipskich i sztuki dekoracyjnej. Zarezerwuj co najmniej trzy godziny. Bilet wstępu kosztuje około 21 €.

Jeśli interesujesz się sztuką nowoczesną i współczesną, dzielnica MuseumsQuartier kryje w sobie Leopold Museum (największa na świecie kolekcja Egona Schielego) oraz mumok (Muzeum Sztuki Nowoczesnej). Samo podwórze dzielnicy to przyjemne miejsce na odpoczynek w ciepłe popołudnie.

• Górny Belweder Tu znajdziesz „Pocałunek" Klimta i wyjątkową kolekcję austriackiej sztuki od okresu biedermeieru po początek XX wieku. Ogrody łączące Górny i Dolny Belweder są ogólnodostępne i bezpłatne.
• Albertina Tutejsza kolekcja grafiki należy do największych na świecie – ponad milion rycin i rysunków. Warto poświęcić jej dwie godziny, szczególnie ze względu na prace Moneta i Picassa udostępnione do stałej ekspozycji.
• Naturhistorisches Museum Często przyćmiony przez sąsiada z Placu Marii Teresy, a naprawdę znakomity – szczególnie dla rodzin z dziećmi. To tu wystawiona jest Wenus z Willendorfu, licząca sobie 25 000 lat.
• Muzeum Zygmunta Freuda Mieści się w prawdziwym dawnym mieszkaniu i gabinecie Freuda przy Berggasse 19. Mniejsze, niż można by się spodziewać, ale świetnie zaaranżowane – interesujące dla każdego, kto choć trochę fascynuje się historią psychologii.
• Heeresgeschichtliches Museum Muzeum Historii Wojskowości jest mocno niedoceniane, a absolutnie warte uwagi. Można tu zobaczyć samochód, w którym zastrzelono Franciszka Ferdynanda – ten prawdziwy – a ekspozycja nie przemilcza okrucieństw wojen, w których uczestniczyła Austria.

Kultura, muzyka i wiedeńska kawiarnia

Wiedeńska scena muzyki klasycznej to prawdziwy fenomen, a nie show dla turystów. Wiedeńska Opera Państwowa i Musikverein (siedziba Filharmonii Wiedeńskiej) to czynne sale koncertowe, które po prostu są otwarte dla zwiedzających. Bilety na miejsca stojące w Operze kosztują około 3–10 € i są dostępne 80 minut przed każdym spektaklem – tak właśnie chodzi tu wielu wiedeńczyków i to autentyczny sposób na przeżycie produkcji światowej klasy bez wydawania setek euro na fotel.

Wiedeńskie kawiarnie to instytucje w dosłownym sensie: UNESCO wpisało „kulturę wiedeńskiej kawiarni" na swoją Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Café Central w Palais Ferstel jest najsławniejsza i tym samym najchętniej odwiedzana przez turystów. Robi wrażenie i warto tam zajrzeć, ale trzeba się liczyć z kolejką. Dla bardziej lokalnego klimatu mniejsze kawiarnie w 7., 8. i 9. dzielnicy działają dokładnie tak samo – zamawiasz Melange (kawa z mleczną pianką), dostaje ją z szklanką wody i nikt nie pogania Cię do wyjścia. Zaplanuj co najmniej 90 minut.

Nasz szczegółowy przewodnik po wiedeńskich kawiarniach zawiera najlepsze opcje według dzielnic, informacje o tym, co zamawiać, i niepisane zasady wiedeńskiej kawiarni.

Bezpłatne i tanie atrakcje w Wiedniu

Wiedeń ma opinię drogiego miasta i rzeczywiście ceny noclegów oraz restauracji są na poziomie zamożnej stolicy. Ale lista naprawdę bezpłatnych rzeczy do zrobienia w Wiedniu jest dłuższa, niż większość turystów zdaje sobie sprawę. Można spędzić cały dzień bez wydania ani grosza na bilety wstępu.

• Ogrody i tereny pałacu Schönbrunn, w tym spacer pod Gloriette – bezpłatne, otwarte codziennie
• Ogrody Belwederu między Górnym a Dolnym Pałacem – wstęp wolny
• Wnętrze katedry św. Szczepana (Stephansdom) – bezpłatne; wspinaczka na wieżę i katakumby są płatne osobno
• Spacer bulwarem Ringstrasse obok Parlamentu, Ratusza, Burgtheater i fasady Opery
• Zwiedzanie Naschmarktu – sam targ nic nie kosztuje; stoiska z jedzeniem i restauracje są płatne
• Stadtpark z słynnym pozłacanym pomnikiem Johanna Straussa II
• Park Augarten w Leopoldstadt z surowymi wieżami przeciwlotniczymi z czasów II wojny światowej, pokrytymi dziś graffiti
• Budynek Wiener Secession z zewnątrz i jego niezwykła złota „kopuła kapuściana"
• Wiele kościołów, w tym fasada Karlskirche i wnętrze Votivkirche

Jeśli podróżujesz z ograniczonym budżetem, nasz przewodnik po Wiedniu oszczędnie szczegółowo omawia dni wolnego wstępu do muzeów, karty zniżkowe i miejsca, gdzie można dobrze zjeść bez przepłacania.

Dzielnice warte odkrycia poza utartym szlakiem turystycznym

Większość turystów odwiedzających Wiedeń po raz pierwszy spędza prawie cały czas w 1. dzielnicy (Innere Stadt) i jej bezpośrednim otoczeniu. To zrozumiałe – zagęszczenie głównych atrakcji jest tam niesamowite. Ale inne dzielnice Wiednia oferują zupełnie inną twarz miasta i wiele z nich jest łatwo dostępnych metrem. Leopoldstadt (2. dzielnica) była historycznie żydowską dzielnicą Wiednia, a połączenie parku Prater, Wielkiego Koła i Karmelitermarktu daje materiał na pełpółdnia z dala od głównych tłumów.

W 7. dzielnicy (Neubau) i sąsiednim rejonie MuseumsQuartier znajdziesz gęstwę niezależnych sklepów, galerii i restauracji. To tu wiedeńczycy w wieku dwudziestu i trzydziestu kilku lat chodzą jeść i pić. Kontrast z formalnością Innere Stadt jest wyraźny i po kilku dniach pałaców działa bardzo odświeżająco.

Nieco dalej, wsie Grinzing i Nussdorf na skraju Lasu Wiedeńskiego to miejsce, gdzie kultury Heuriger (gospody winiarskie) jest najbardziej autentyczna. To pracujące winnice, które w sezonie otwierają swoje podwoje, serwując własne wino i zimne przekąski. To zupełnie inny Wiedeń niż ten, który widzą turyści. Nasz przewodnik po wiedeńskich winach i Heuriger zawiera wszystko, czego potrzebujesz, żeby zaplanować tam wieczór.

Sezonowe atrakcje: pora roku zmienia to, co warto robić

Wiedeń to cel podróży przez cały rok, ale doświadczenia znacznie się różnią w zależności od pory roku. Lato (od czerwca do sierpnia) to najpopularniejszy okres. Plenerowe atrakcje są wówczas najpiękniejsze, wyspa dunajska zapełnia się pływającymi i rowerzystami, a takie wydarzenia jak plenerowy Festiwal Filmowy na Rathausplatz przyciągają tłumy wiedeńczyków. Minusem jest to, że główne atrakcje są wtedy najbardziej oblegane, a ceny noclegów sięgają szczytu. Kolejki do Schönbrunnu w lipcu i sierpniu mogą być spore nawet przy wcześniej kupionych biletach.

Zima w Wiedniu, zwłaszcza grudzień, stoi pod znakiem jarmarków bożonarodzeniowych. Główne z nich to targi przed Ratuszem oraz te przy Schönbrunnie, Belwederze i w dzielnicy Spittelberg. Nasz przewodnik po wiedeńskich jarmarkach bożonarodzeniowych opisuje charakter każdego z nich i podpowiada, co tam zjeść i wypić. Styczeń i luty to spokojniejszy i tańszy czas w Wiedniu, a Wiedeński Sezon Balowy – z setkami formalnych balów w reprezentacyjnych salach całego miasta – to wyjątkowo wiedeńskie przeżycie, które większość turystów zupełnie omija.

Praktyczne informacje przed wyjazdem

Międzynarodowe lotnisko w Wiedniu (IATA: VIE) leży w Schwechat, około 18–20 km na południowy wschód od centrum. City Airport Train (CAT) dojeżdża bez przesiadek do stacji Wien Mitte w 16 minut i kosztuje około 14 € w jedną stronę. Kolej podmiejska S-Bahn (linia S7) pokonuje tę samą trasę z jednym przystankiem za ułamek tej ceny na standardowym bilecie komunikacji miejskiej. Obie opcje są szybsze i pewniejsze niż taksówka w godzinach szczytu.

W samym mieście metro (U-Bahn) jest najszybszym sposobem poruszania się między dzielnicami. Sieć kursuje do około północy w dni powszednie i przez całą noc w weekendy. Tramwaje są wolniejsze, ale przyjemniejsze na krótkich odcinkach przez Innere Stadt. Bilet 24-godzinny obejmuje wszystkie środki transportu i jest najlepszą opcją dla większości turystów planujących intensywny dzień zwiedzania. Wiedeń stosuje system kontroli biletów na zasadzie honoru – kontrolerzy sprawdzają, a mandaty za jazdę bez skasowanego biletu są wysokie.

Językiem urzędowym jest niemiecki, choć po angielsku porozumiesz się bez problemu w hotelach, głównych atrakcjach i restauracjach w centralnych dzielnicach. W odleglejszych rejonach i tradycyjnych kawiarniach kilka podstawowych zwrotów po niemiecku bardzo pomaga. Napiwki są w zwyczaju, ale nie na poziomie amerykańskim – zaokrąglenie rachunku lub zostawienie 5–10% to norma. Austria używa wtyczek typu F (Schuko) przy napięciu 230 V, kompatybilnych ze standardowymi europejskimi adapterami dwubolcowymi. Woda z kranu w całym Wiedniu jest bezpieczna do picia i wyjątkowo dobrej jakości – pochodzi częściowo z alpejskich źródeł.