Uniwersytet Zachodniej Australii: Najpiękniejszy kampus Perth

Czym właściwie jest Uniwersytet Zachodniej Australii

Uniwersytet Zachodniej Australii, znany powszechnie jako UWA, to najstarszy uniwersytet stanu, założony w 1911 roku i przyjmujący pierwszych 184 studentów w 1913. Dla podróżników ten historyczny fakt jest niemal drugorzędny. Ważniejsze jest to, że kampus UWA w Crawley to jedno z najbardziej architektonicznie spójnych i wizualnie atrakcyjnych miejsc w Perth – a wejście nic nie kosztuje.

Kampus zajmuje 51 hektarów wzdłuż południowego brzegu rzeki Swan, mniej więcej w połowie drogi między centrum Perth a dzielnicą Nedlands. Intensywna zabudowa ruszyła w 1929 roku, co nadaje głównemu kompleksowi spójny charakter z okresu międzywojennego: kremowe kolumnady z piaskowca z Donnybrook, terakotowe dachy, zacienione krużganki i formalna symetria, która przywodzi na myśl raczej basen Morza Śródziemnego niż architekturę kolonialną. To budownictwo zaprojektowane z myślą o gorącym klimacie – przez ludzi, którzy doskonale rozumieli, że cień i cyrkulacja powietrza to nie kwestia estetyki.

Architektura: dlaczego kampus wygląda właśnie tak

Dominującym materiałem budowlanym jest piaskowiec z Donnybrook, wydobywany w okolicach Perth Hills i szeroko stosowany w zachodnioaustralijskiej architekturze użyteczności publicznej od końca XIX wieku. W porannym świetle ma ciepły, miodowo-złoty odcień; w południe wybiela się ku kremowi; o zmierzchu, zależnie od kąta padania promieni, potrafi przybrać niemal bursztynową barwę. Kamień jest fakturalny, wyraźnie obrabiany i starzeje się w sposób, którego beton nigdy nie osiągnie.

Kryte kolumnady łączące starsze budynki to najbardziej fotografowana cecha kampusu – i to z powodów praktycznych równie jak estetycznych: zapewniają ciągły cień między budynkami podczas letnich miesięcy w Perth, gdy temperatura w ciągu dnia regularnie przekracza 35°C. Wzajemna gra krytych przejść i otwartych dziedzińców tworzy rytm cienia i światła, przez który naprawdę przyjemnie się spaceruje.

Winthrop Hall, główny budynek ceremonialny uczelni, jest architektonicznym centrum kampusu. Jego wieża widoczna jest z większości terenu i stanowi przydatny punkt orientacyjny. Wnętrze budynku nie zawsze jest dostępne dla zwiedzających, ale zewnętrze i otaczający go dziedziniec są swobodnie dostępne i warto poświęcić im trochę czasu.

Nadbrzeże rzeki Swan i Matilda Bay

Jednym z najbardziej niedocenianych atutów UWA jest bezpośredni dostęp do rzeki Swan. Północna krawędź kampusu graniczy z nadbrzeżem, gdzie trawniki opadają łagodnie ku wodzie, a czarne łabędzie co chwilę przepływają przed oczami. Obszar przylegający do kampusu,Matilda Bay, to spokojna, płytka zatoka chętnie odwiedzana przez kajakarzy, miłośników stand-up paddleboardingu i tych, którzy po prostu chcą posiedzieć nad wodą bez hałasu fal typowego dla nadmorskich plaż.

Wczesne poranki na nadbrzeżu są wyjątkowo spokojne. Światło odbite od rzeki jest miękkie, prawie nikogo tu jeszcze nie ma, a budynki kampusu tworzą niezwykłe tło – piaskowiec i terakota odbijają się, choć ledwo dostrzegalnie, w nieruchomej wodzie. Fotografowie szukający ujęć ciekawszych niż standardowe zdjęcie panoramy miejskiej powinni wziąć to pod uwagę.

Późnym popołudniem, zwłaszcza w weekendy, brzeg rzeki przyciąga zróżnicowane towarzystwo: studentów, rodziny i rowerzystów przejeżdżających przez nadbrzeżną ścieżkę. Atmosfera jest towarzyska, ale spokojna. Są miejsca w trawie do siedzenia, a widoki na South Perth po drugiej stronie rzeki są szerokie i niczym nieprzesłonięte.

Sztuka publiczna, ogrody i na co warto zwrócić uwagę

Na kampusie przez kilka dziesięcioleci zgromadzono pokaźną kolekcję rzeźb i instalacji artystycznych rozsianych po całym terenie. Niektóre są duże i widoczne od razu; inne wymagają wolniejszego tempa i uważniejszego spojrzenia. Nie istnieje jedna mapa obejmująca wszystkie dzieła, więc ich odkrywanie jest po części dziełem przypadku – co dobrze wpisuje się w rytm spaceru po kampusie.

Ogrody i nasadzenia są rozległe i zadbane. Połączenie rodzimych gatunków zachodnioaustralijskich z roślinami egzotycznymi sprawia, że kampus oferuje kolor i fakturę przez większą część roku. Pod koniec zimy i wczesną wiosną, gdy w znacznej części Perth trwa sezon dzikich kwiatów, tereny zielone nabierają dodatkowego uroku dla tych, którzy zwracają uwagę na to, co rośnie przy ziemi.

Jeśli ogrody tu rozbudzą zainteresowanie botanicznym krajobrazem Perth, Ogród Botaniczny Kings Park to naturalne kolejne miejsce na liście: znacznie większa kolekcja rodzimej flory Australii Zachodniej, około 10 minut jazdy samochodem na wschód.

Jak kampus zmienia się w ciągu dnia

W weekdayowe poranki podczas semestru kampus naprawdę tętni życiem. Kryte przejścia wypełniają się studentami spieszącymi na zajęcia, miejsca w kawiarniach zajmowane są błyskawicznie, a atmosfera jest pełna energii. Dla odwiedzających, którzy lubią obserwować działającą instytucję, to najlepszy moment na wizytę. Kontrast między stuletnią architekturą a współczesnym rytmem życia akademickiego jest w rzeczywistości ciekawszy, niż można by się spodziewać po opisie.

Weekendowe poranki są spokojniejsze w akademickiej części kampusu, ale nadbrzeże i otwarte trawniki mogą być dość ożywione. Kampus nigdy nie sprawia wrażenia zatłoczonego – tak jak bywa w przypadku centralnych atrakcji turystycznych. Jest tu przestrzeń, żeby poruszać się własnym tempem, i właśnie o to chodzi.

Poza semestrem, zazwyczaj w grudniu i styczniu, znaczna część kampusu wyraźnie cichnie. Część kawiarni i udogodnień ogranicza godziny pracy lub zamyka się całkowicie. Odwiedzający planujący wizytę w tym okresie nie powinni zakładać, że kawiarnie i uczelniane usługi będą działać zgodnie z normalnym rozkładem.

Informacje praktyczne dla odwiedzających

UWA znajduje się przy 35 Stirling Highway w Crawley. Kilka linii autobusowych Transperth obsługuje kampus bezpośrednio z centrum Perth, więc wizyta bez samochodu jest jak najbardziej możliwa. Linia Purple CAT kursuje do UWA bezpłatnie – przed przyjazdem sprawdź aktualne rozkłady na stronie UWA poświęconej transportowi i parkowaniu, ponieważ mogą ulec zmianie.

Wejście na teren kampusu jest bezpłatne. Kampus jest na ogół dostępny w ciągu dnia, choć poszczególne budynki, galerie i obiekty mają własne godziny otwarcia. Biuro dla przyszłych studentów przyjmuje gości bez wcześniejszego umówienia się od poniedziałku do piątku, w godzinach 9:00–16:00; godziny grudniowe mogą się różnić.

UWA udostępnia mapę dostępności kampusu; jeśli masz szczególne wymagania w tym zakresie, najlepiej skontaktuj się bezpośrednio z uczelnią przed wizytą, by potwierdzić konkretne trasy i udogodnienia.

Jeśli planujesz szerszy wypad po tej części Perth, Elizabeth Quay i centrum Perth są o krótką podróż autobusem lub samochodem. Alternatywnie, kampus naturalnie łączy się ze spacerem wzdłuż nadbrzeża rzeki Swan w kierunku South Perth lub z powrotem ku centrum miasta.

Dla kogo ta atrakcja nie jest

Odwiedzający oczekujący gotowego produktu turystycznego – z tablicami informacyjnymi, audioprzewodnikami i wytyczonymi trasami zwiedzania – mogą poczuć niedosyt. UWA to działający kampus uczelniany, a nie zabytkowy obszar zarządzany pod kątem turystyki. Jeśli potrzebujesz wyraźnej struktury, żeby czuć się komfortowo w danym miejscu, to może być rozczarowujące doświadczenie.

Warto też powiedzieć wprost: UWA jest architektonicznie znaczącym miejscem jak na warunki Perth, ale nie wyróżniałby się na tle kampusów Oksfordu, Edynburga czy Bolonii. Jego urok jest proporcjonalny do tego, jak bardzo cenisz spokojną zieleń, dobre budynki z piaskowca i bliskość cichego odcinka rzeki. Na tych warunkach naprawdę się sprawdza. Jako „atrakcja-cel" z jednym wyjątkowym efektem wow – już nie.

Podróżnicy skupieni głównie na nadmorskim korytarzu Perth – od Plaży Cottesloe na północ aż po Scarborough – mogą uznać UWA za objazd, który nie wpisuje się w ich plan. Kampus sprawdza się najlepiej w połączeniu z nadbrzeżem rzeki, wizytą w pobliskim Matilda Bay lub jako część szerszego odkrywania zachodnich dzielnic wewnętrznych Perth.

Wskazówki fotograficzne

Piaskowcowe kolumnady fotografuje się najlepiej w godzinę po wschodzie słońca i godzinę przed zachodem, gdy ukośne światło wydobywa fakturę kamienia, a cienie pod arkadami się pogłębiają. Południowe światło znacznie spłaszcza architekturę. Widoki z nadbrzeża sprawdzają się o każdej porze dnia, ale są szczególnie piękne rano, gdy powierzchnia rzeki jest spokojna.

Szerokokątne obiektywy dobrze pasują do krytych przejść i formalnych dziedzińców. Wieża Winthrop Hall dobrze się kadruje z głównego dziedzińca. Na nadbrzeżu dłuższa ogniskowa pozwoli uchwycić czarne łabędzie i panoramę South Perth bez potrzeby podchodzenia do samej krawędzi wody.