Matilda Bay i Niebieski Domek Łodziowy: najpiękniejszy zakątek Swan River w Perth

Czym właściwie jest Matilda Bay

Rezerwat Matilda Bay to nadbrzeżny park nad Swan River w Crawley – spokojnej wewnętrznej dzielnicy Perth, wciśniętej między Uniwersytet Australii Zachodniej a południowy brzeg rzeki. Teren zarządza Departament Bioróżnorodności, Ochrony i Atrakcji, a sam rezerwat funkcjonuje jako otwarta przestrzeń zielona: trawiaste łąki, piaszczysta plaża rzeczna, cień paprzech i eukaliptusów oraz ścieżka nadbrzeżna, po której w podobnych proporcjach przemieszczają się biegacze, właściciele psów, piknikujący i fotografowie.

Główną atrakcją – i powodem, dla którego większość odwiedzających przyjeżdża tu z aparatem – jest szopa łodziowa Crawley Edge Boatshed. Pomalowana na wyblakły, proszkowo błękitny kolor, stoi na krótkim pomoście nad rzeką i pochodzi z lat 30. XX wieku. Szopa została odrestaurowana i ponownie otwarta w lutym 2004 roku, a jej pomost wymieniono w 2015 roku. Jest własnością prywatną, więc publiczny wstęp do środka nie jest możliwy. Przyjeżdża się tu po widok na nią – a widok ten o odpowiedniej porze dnia jest naprawdę niezwykły.

Jak wygląda wizyta o różnych porach dnia

Wschód słońca to czas, gdy Matilda Bay zasługuje na swoją sławę. Przyjedź około 30 minut przed świtem, a teren nadbrzeżny będzie niemal całkowicie dla ciebie. O tej porze rzeka jest gładka jak lustro, a błękitna farba szopy łapie pierwsze różowe światło w sposób, którego trudno odtworzyć w postprocessingu. W powietrzu czuć rzeczną trawę i wilgotną korę eukaliptusa. Czarne łabędzie, pospolite na Swan River, czasem przepływają obok pomostu w tej godzinie, zupełnie obojętne na stojących z trójnogami fotografów.

W sobotnie i niedzielne przedpołudnia trawiaste trawniki stopniowo się zapełniają. Rodziny rozkładają koce przy piaszczystym brzegu, studenci z pobliskiego uniwersytetu biegają po ścieżce, a małe żaglówki z Royal Perth Yacht Club, którego historyczny budynek leży w pobliżu, zostawiają ślady na wodzie zatoki. Atmosfera jest raczej rozluźniona niż zatłoczona – nawet w ruchliwą sobotę przestrzeń dobrze absorbuje ludzi. W tygodniowe poranki jest wyraźnie spokojniej.

Godzina przed zachodem słońca oferuje zupełnie inne światło. Szopa jest zwrócona mniej więcej na zachód, więc gdy słońce opada ku panoramie miasta po drugiej stronie wody, błękitna farba zaczyna dosłownie świecić. To właśnie ta pora przyciąga najbardziej zaangażowanych fotografów. W pogodny jesienny lub zimowy wieczór, gdy Perth zalewa się bursztynem i różem nad sylwetą centrum w tle, kadr składa się niemal sam. Letnie wieczory są cieplejsze, ale światło bywa bardziej mgliste.

Jak tu dotrzeć i jak się poruszać

Rezerwat leży na rogu Australia II Drive i Hackett Drive w Crawley. Komunikacją miejską można dojechać autobusami Transperth na Hackett Drive przy Uniwersytecie Australii Zachodniej – stąd do wejścia do rezerwatu jest około pięciu do sześciu minut piechotą. Przed wyjazdem sprawdź aktualne numery linii i rozkłady jazdy w wyszukiwarce tras Transperth, bo szczegóły kursów mogą się zmieniać.

Jeśli jedziesz samochodem, miejsca parkingowe są dostępne wzdłuż Hackett Drive i Australia II Drive, choć w sobotnie poranki zapełniają się szybko. Dobrą alternatywą jest rower: ścieżka nadbrzeżna łączy się z szerszą siecią tras rowerowych wzdłuż rzeki w Perth, więc można spokojnie dojechać z okolic Elizabeth Quay lub z kampusu Uniwersytetu Australii Zachodniej bez większego wysiłku. Śródziemnomorski klimat Perth sprawia, że przez większość roku jazda na rowerze jest przyjemna, jednak letnie popołudnia między grudniem a lutym mogą przynosić temperatury powyżej 35°C. Jeśli odwiedzasz to miejsce latem, zaplanuj wyjazd z uwzględnieniem upałów.

Fotografia: co działa, a co nie

Zdjęcie szopy, które krąży bez końca w sieci, jest robione ze ścieżki nadbrzeżnej na wschód od budynku – pomost wchodzi w kadr, a za nim rozciąga się rzeka. Najlepiej sprawdza się szerokokątny obiektyw przy niskim ustawieniu aparatu. Czego obrazki z mediów społecznościowych zazwyczaj nie pokazują: w otoczeniu są linie energetyczne, ogrodzenie, a w ruchliwszych godzinach – grupka innych fotografów kadrujących dokładnie to samo ujęcie.

Przyjedź o wschodzie słońca lub wcześniej, w spokojny, bezwietrzny poranek, by złapać lustrzane odbicie na wodzie. Odrobina chmur na horyzoncie dodaje głębi bez zasłaniania światła. Letnie południe przynosi ostre cienie pod okapem i wyblakłe tony błękitu. Pochmurne zimowe dni mogą być zaskakująco korzystne dla koloru budynku – rozproszone światło eliminuje problemy z kontrastem, a niebieski odcień wygląda bardziej naturalnie.

Kontekst historyczny i kulturowy

Crawley Edge Boatshed to jeden z nielicznych zachowanych przykładów małych drewnianych szop łodziowych, które niegdyś stały gęsto wzdłuż brzegów Swan River na początku i w połowie XX wieku. Większość z nich została usunięta lub popadła w ruinę wraz z rozwojem miasta i zmianą priorytetów w zarządzaniu nadbrzeżem. Fakt, że ta przetrwała, została odrestaurowana i dziś traktowana jest jak miejski zabytek, mówi coś istotnego o relacji Perth z rzeką – która stanowi geograficzne i tożsamościowe centrum tego miasta.

Swan River i jego brzegi mają głębokie znaczenie dla ludu Whadjuk Noongar, tradycyjnych opiekunów tej ziemi. Rzeka, znana w języku Noongar jako Derbarl Yerrigan, od dziesiątek tysięcy lat jest miejscem spotkań, źródłem pożywienia i przestrzenią życia kulturowego. Odwiedzający nadbrzeże są na ziemi o historii znacznie starszej niż szopa z lat 30. XX wieku. Kampus Uniwersytetu Australii Zachodniej, sąsiadujący bezpośrednio z Matilda Bay, został szerzej opisany w przewodniku po Uniwersytecie Australii Zachodniej, który obejmuje również zabytkową architekturę prektu Winthrop Hall.

Co robić podczas wizyty

Rezerwat Matilda Bay sprawdza się zarówno jako samodzielna wycieczka, jak i część dłuższego spaceru wzdłuż rzeki. Piaszczysty brzeg przy niskim stanie wody nadaje się do brodzenia, a spokojne, osłonięte wody przyciągają kajakarzy. Trawniki są naprawdę przyjemne do piknikowania – jest tu cień pod starymi drzewami i nadrzeczna bryza, która pojawia się niezawodnie popołudniami.

Rezerwat to też dobry punkt wyjścia do odkrywania szerszej okolicy. Kings Park i Ogród Botaniczny – jeden z największych parków miejskich na świecie – leży kilka minut jazdy samochodem lub dłuższy spacer na wschód wzdłuż rzeki.Kings Park i Ogród Botaniczny warto połączyć z wizytą w Matilda Bay, szczególnie wiosną, gdy kwitną zachodnoaustralskie dzikie kwiaty. Jeśli chcesz przedłużyć dzień, Fremantle jest dostępne wzdłuż rzeki, a przewodnik po jednodniowej wycieczce z Perth do Fremantle opisuje, jak sprawnie połączyć oba miejsca.

Zgodnie z informacjami z list wydarzeń Visit Perth, rezerwat oferuje dostęp dla wózków inwalidzkich, miejsca parkingowe ACROD oraz dostępne toalety. Dane te pochodzą ze źródeł dotyczących konkretnych wydarzeń, więc jeśli dostępność jest dla ciebie istotna, przed wizytą potwierdź aktualny stan infrastruktury bezpośrednio u organizatorów.

Szczera ocena: czy warto tu przyjechać?

Matilda Bay nie jest miejscem, które wymaga pół dnia. Szopa jest mała, rezerwat kompaktowy, a jeśli fotografowanie cię nie interesuje, główną atrakcją jest po prostu przyjemny klimat tego miejsca, a nie żadna konkretna aktywność ani ekspozycja. Wstęp jest bezpłatny, o odpowiedniej porze nie ma tłumów i jest naprawdę ładnie. Większości odwiedzających wystarczy 45 minut do godziny, by przejść wzdłuż brzegu, podziwiać widoki i chwilę posiedzieć przy wodzie.

Jeśli jesteś w Perth z napiętym planem i masz do dyspozycji dwa lub trzy dni, Matilda Bay naturalnie wpisuje się w poranek, który obejmuje też Kings Park lub nadbrzeże South Perth. Trudniej uzasadnić specjalny przyjazd z odleglejszych dzielnic. Ale jeśli już jesteś w pobliżu Crawley, Subiaco lub okolic uniwersytetu, pominięcie tego miejsca byłoby prawdziwym błędem.

Komu wizyta może nie być warta zachodu: osobom nieinteresującym się fotografią ani spokojnymi widokami nad rzeką, podróżnym szukającym aktywnych atrakcji jak wycieczki z przewodnikiem czy ekspozycje, a także tym, którzy przyjadą tu latem w południe i zastają płaskie światło i rozgrzaną ziemię pod stopami. Zimowe poranki są tu natomiast wyjątkowo dobre – miękkie światło, chłodniejsze powietrze i znacznie mniej ludzi.