Southern Ridges: najlepszy miejski szlak przyrodniczy w Singapurze

Czym jest Southern Ridges?

Southern Ridges to ciągła sieć szlaków o długości 10 km, biegnąca wzdłuż zalesionych wzgórz południowo-zachodniego Singapuru. Projekt został zapoczątkowany przez Urban Redevelopment Authority w 2002 roku, budowany etapami i w pełni otwarty w 2008 roku — za kwotę 25,5 miliona dolarów singapurskich. Szlak łączy pięć odrębnych parków: Kent Ridge Park, HortPark, Telok Blangah Hill Park, Mount Faber Park i Labrador Nature Reserve. Efekt to jeden z najdłuższych i najbardziej zróżnicowanych miejskich zielonych korytarzy w Azji Południowo-Wschodniej, a spacer jest całkowicie bezpłatny.

W odróżnieniu od zadbanych ogrodów Singapore Botanic Gardens czy reżyserowanego spektaklu Gardens by the Bay, Southern Ridges miejscami sprawia wrażenie naprawdę dzikiego. Wtórny las deszczowy otacza ścieżkę z obu stron. Usłyszysz cykady na długo przed tym, nim zobaczysz panoramę miasta. W Telok Blangah Hill Park teren wznosi się na 94 metry n.p.m., dając niczym nieskrępowany widok na port i wyspy Cieśniny Singapurskiej. To doświadczenie, które każe na nowo przemyśleć, jak gęsto zabudowane jest to miasto.

Szlak krok po kroku: co czeka na każdym odcinku

Większość spacerowiczów zaczyna w Kent Ridge Park (dojazd metrem do stacji Kent Ridge, a potem krótki odcinek taksówką, autobusem lub 15 minut pod górkę pieszo) i kończy przy Mount Faber lub HarbourFront — trasa jest liniowa, nie pętla. Kierunek ze wschodu na zachód oznacza, że kończysz przy stacji metra i terminalu kolejki linowej, co jest wygodne dla osób odwiedzających szlak po raz pierwszy.

Kent Ridge Park

Kent Ridge Park zajmuje 47 hektarów i ma bogatą historię wojenną. To miejsce bitwy pod Pasir Panjang w lutym 1942 roku — jednej z ostatnich prób obrony Pułku Malajskiego przed siłami japońskimi przed upadkiem Singapuru. Muzeum Reflections at Bukit Chandu na terenie parku upamiętnia te wydarzenia. Grzbiet jest szeroki i zacieniony, a wczesnym rankiem w koronach drzew regularnie można wypatrywać zimorodki i nektarniki.

Canopy Walk i HortPark

Canopy Walk to najczęściej fotografowany element szlaku: 280-metrowa kładka zawieszona między drzewami, mniej więcej na poziomie koron lasu. Konstrukcja lekko kołysze się pod nogami — jednych to niepokoił, innych zachwyca. Z najwyższego punktu roztacza się widok na morze palm z portowymi dźwigami Tanjong Pagar w tle. Najpiękniej jest w godzinę po wschodzie słońca, gdy w dolnych dolinach czasem jeszcze unosi się mgła.

HortPark leży poniżej Canopy Walk i pełni funkcję centrum ogrodniczego i parku rekreacyjnego. To naturalne miejsce postoju — z toaletami, punktami wody pitnej i małą kawiarnią. Rodziny z małymi dziećmi często nie idą dalej niż HortPark, co czyni go solidną opcją na pół dnia.

Telok Blangah Hill Park i Henderson Waves

Na wysokości 94 metrów Telok Blangah Hill Park to najwyższy punkt trasy i miejsce, w którym znajduje się most Henderson Waves łączący go z Mount Faber. Zaprojektowany przez RSP Architects i ukończony w 2008 roku, Henderson Waves to pieszy most o długości 274 metrów w kształcie ciągłej fali, wznoszący się do 36 metrów nad Henderson Road. Żebrowe drewniane osłony wbudowane w falującą konstrukcję pełnią też rolę ławek — ludzie regularnie siedzą tu o zmierzchu, obserwując kontenerowce wpływające i wypływające z drugiego najbardziej ruchliwego portu świata.

Singing Forest, posadzony w 2010 roku w pobliżu Gillman Village na niższych zboczach tego odcinka, obejmuje 200 drzew reprezentujących 38 rodzimych gatunków. Nazwa nawiązuje do naturalnych dźwięków owadów i ptaków, które las miał przyciągać. To cichy zakątek, którego większość map szlaku pomija.

Mount Faber Park

Mount Faber to zachodni koniec szlaku grzbietowego i najłatwiejszy punkt wejścia dla tych, którzy chcą zobaczyć tylko najważniejsze rzeczy. Kawiarnia na szczycie i terminal kolejki linowej Singapore Cable Car sprawiają, że jest tu tłoczniej niż na reszcie trasy, szczególnie w weekendowe popołudnia. Widok stąd rozciąga się na północny wschód, przez Keppel Harbour w stronę panoramy miasta — najpiękniejszy jest późnym popołudniem, gdy wieżowce łapią niskie zachodnie słońce.

Pora dnia: kiedy iść i co zastaniesz

Wczesny poranek, od 6:30 do 9:00, to czas, kiedy szlak naprawdę pokazuje klasę. Temperatura i wilgotność są niższe, światło miękkie, a zwierzęta aktywne. Lokalni biegacze są już na trasie, ale szlak nigdy nie wydaje się zatłoczony. Wschód słońca z Canopy Walk lub Henderson Waves w pogodny dzień robi prawdziwe wrażenie — dźwigi portowe łapią pierwsze promienie, a woda jest jeszcze zupełnie spokojna.

Południe to najmniej komfortowa pora na przejście całego szlaku. Singapur leży tuż na północ od równika, a między 11:00 a 14:00 odsłonięte odcinki mostu Henderson Waves i szczytu Telok Blangah potrafią być mordercze. Zabierz co najmniej litr wody na osobę i załóż czapkę.

Późne popołudnie, od 16:00 do 19:00, przyciąga drugą falę spacerowiczów — i słusznie. Upał odpuszcza, złote światło sprawia, że leśne odcinki dosłownie się żarzą, a Henderson Waves o zmierzchu to jeden z lepszych darmowych punktów widokowych w mieście. Most jest oświetlany nocą diodami LED podkreślającymi jego falisty kształt. Jeśli dobrze wycelujesz, zastaniesz tu zarówno zachód słońca, jak i włączające się oświetlenie.

Jak się dostać i jak się poruszać

Jeśli planujesz przejść cały szlak liniowo, najwygodniej jest dojechać metrem do stacji Kent Ridge (Circle Line, CC24), a następnie autobusem lub krótką taksówką pod wejście do parku koło National University of Singapore. Autobusy 95, 200 i 265 zatrzymują się przy South Buona Vista Road, skąd jest blisko do wejścia do Kent Ridge Park. Alternatywnie — można zacząć od strony HarbourFront i iść na wschód, choć wtedy bardziej strome podejścia przyjdą na koniec.

Jeśli interesuje cię tylko odcinek Henderson Waves i Mount Faber, najwygodniejszy dojazd to stacja HarbourFront (linie North-East/Circle), a potem 15-minutowy spacer pod górkę na Mount Faber albo przejazd kolejką linową Singapore Cable Car z VivoCity. Uwaga: kolejka wymaga osobnego biletu i nie jest częścią darmowego szlaku.

Co zabrać i jak się przygotować

Szlak jest dobrze utrzymany i nie wymaga butów trekkingowych, ale na stromszych, zacienionych odcinkach, gdzie beton bywa mokry, liczy się przyczepność. Sportowe buty z porządną podeszwą wystarczą. Klapki na cały szlak absolutnie się nie nadają.

• Co najmniej 1 litr wody na osobę (punkty uzupełniania w HortPark)
• Krem z filtrem i czapka na odsłonięte odcinki mostów
• Repelent na owady w niższych, leśnych partiach w okolicy Kent Ridge
• Lekka kurtka przeciwdeszczowa lub składany parasol na popołudniowe burze
• Powerbank, jeśli zamierzasz nawigować po Google Maps

Do fotografii najlepsze jest bardzo wczesne światło poranne lub ostatnia godzina przed zachodem słońca. Canopy Walk świetnie kadruje korony drzew — sprawdzi się szerokokątny obiektyw albo telefon w trybie portretowym. Henderson Waves najlepiej fotografować od dołu, z Henderson Road, żeby uchwycić pełny falisty profil, albo z Telok Blangah Hill patrząc wzdłuż mostu o zmierzchu.

Dla kogo jest ten szlak — a kto może się rozczarować

Southern Ridges sprawdzi się u każdego, kto szuka prawdziwej zieleni i widoków na miasto bez płacenia za park rozrywki. Trasa jest idealna dla osób, które dobrze radzą sobie na nierównym terenie i potrafią poruszać się między parkami, kierując się oznaczeniami. Całe 10 km to od dwóch i pół do czterech godzin, zależnie od tempa i przystanków.

Osoby z ograniczoną mobilnością mogą mieć problemy z niektórymi odcinkami. Kładki i stromsze partie przy Kent Ridge wiążą się ze schodami, których nie da się łatwo ominąć. Choć NParks w ostatnich latach poprawił dostępność, szlak nie jest w pełni przystosowany dla wózków inwalidzkich na całej długości. Kto szuka wygodnego, w pełni dostępnego spaceru wśród zieleni w Singapurze, lepiej wybierze Singapore Botanic Gardens lub Gardens by the Bay.

Podróżni, którzy mają w Singapurze tylko dzień lub dwa, stają przed realnym wyborem. Southern Ridges nie konkuruje ze skoncentrowanym spektaklem Gardens by the Bay ani z intensywnością Chinatown w przypadku osób odwiedzających Singapur po raz pierwszy. Ale dla tych, którzy wracają, albo dla tych, którym główny szlak turystyczny wydaje się zbyt komercyjny, ta trasa jest autentycznym kontrapunktem dla starannie zarządzanego wizerunku miasta.