Parque Gulliver w Walencji: Gigant, po którym możesz się wspinać

Czym właściwie jest Parque Gulliver

Parque Gulliver to plac zabaw dla dzieci, jakiego w Walencji nie znajdziesz nigdzie indziej. W jego centrum leży figura z włókna szklanego o długości około 70 metrów, wzorowana na Lemuelu Gulliwerze z osiemnastowiecznej powieści Jonathana Swifta — ukazana tak, jakby została wyrzucona na brzeg i przywiązana do ziemi przez Liliputów. Rzeźba nie jest eksponatem do oglądania. Dzieci po niej się wspinają, zjeżdżają linami przymocowanymi do kończyn, gramolą się po klatce piersiowej i biegną po wyciągniętych ramionach. To, w najbardziej dosłownym sensie, gigant do zabawy.

Zbudowany w 1992 roku park zajmuje Tramo XII w Jardín del Turia — długim, liniowym parku powstałym w miejscu starego koryta rzeki Turia, które po katastrofalnej powodzi w 1957 roku skierowano na południe od miasta. Gulliver to jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów Ogrodów Turii i leży blisko ich wschodniego końca, w pobliżu Miasta Sztuki i Nauk, co czyni go naturalnym punktem postoju podczas spaceru lub przejażdżki rowerowej przez park.

Jak to wygląda na miejscu

Podchodząc od strony rampy Puente del Ángel Custodio, skala figury dociera do ciebie stopniowo. Z góry, zza barierki mostu, wygląda imponująco, ale nie przytłaczająco. Gdy schodzisz i stajesz na poziomie gruntu, perspektywa się zmienia: sam tułów góruje ponad głową, a nogi ciągną się tak daleko, że znikają w oddali. Powierzchnia z włókna szklanego jest pomalowana w ciepłe, ziemiste barwy i wygładzona w miejscach, gdzie tysiące małych rąk przez trzy dekady chwytały te same uchwyt.

Powierzchnie do wspinaczki są zróżnicowane. Są drabiny linowe wzdłuż boków figury, metalowe zjeżdżalnie wbudowane w nogi pod różnymi kątami, linowe mosty przerzucone przez ciało oraz szereg niższych platform przy stopach dla najmłodszych dzieci, które nie są jeszcze gotowe na stromsze odcinki. Podłoże poniżej jest pokryte amortyzującą nawierzchnią. W weekendowe ranki wiosną park zapełnia się rodzinami z okolicznych dzielnic i grupami szkolnymi z całego miasta. W weekendowe popołudnia kolejka do głównej zjeżdżalni potrafi się wyraźnie wydłużyć.

Otaczający ogród jest dobrze zacieniony przez dorodne drzewa, co latem robi ogromną różnicę. Dorośli czekający na dzieci zazwyczaj zajmują niskie murki i ławki przy brzegach. W samym parku nie ma kawiarni ani kiosku, więc jeśli odwiedzasz go z małymi dziećmi w ciepły dzień, koniecznie weź wodę.

Godziny otwarcia i kiedy najlepiej przyjść

Parque Gulliver dostosowuje godziny otwarcia do pory roku, co warto wiedzieć przed planowaniem wizyty. W najkrótszych miesiącach zimowych (od listopada do lutego) park jest otwarty od 10:00 do 17:30. Wiosną i jesienią godziny wydłużają się do 19:00 lub 20:00. Latem (lipiec i sierpień) z powodu południowego upału park jest zamknięty między 13:30 a 17:30 i otwiera się ponownie późnym popołudniem. W Wigilię i Sylwestra zamykany jest o 13:00.

Najlepszym terminem wizyty dla większości podróżnych jest weekday morning w Walencji wiosną lub wczesną jesienią — mniej więcej od końca marca do początku czerwca albo od września do połowy października. Tłumy są do zniesienia, temperatura sprzyja zabawie na dworze, a drzewa w ogrodzie są najzieleńsze. Letnia wizyta jest możliwa, ale wymaga zaplanowania z uwzględnieniem przerwy na czas upału i większej liczby rodzin w czasie wakacji.

Ogrody Turii najlepiej zwiedzać jako cały korytarz. Jeśli planujesz dłuższą trasę, przewodnik po przejażdżce rowerowej przez Ogrody Turii wyjaśnia, jak Gulliver wpisuje się w szerszy kontekst parku i jak połączyć go z innymi przystankami wzdłuż dawnego koryta rzeki.

Kontekst historyczny i literacki

Jonathan Swift opublikował Podróże Guliwera w 1726 roku. Najbardziej znany epizod powieści przedstawia Guliwera budzącego się na wyspie Liliputów, przykutego do ziemi linami przez ludność nie wyższą od jego palca. Walencjańska rzeźba odtwarza ten obraz na wielką skalę: liny przecinają klatkę piersiową i ramiona figury, wokół wbite są paliki, a ciało zaprojektowano tak, by dzieci odgrywały rolę Liliputów wspinających się po swoim ogromnym jeńcu.

Decyzja o umieszczeniu tego parku w Ogrodach Turii około 1990 roku była częścią szerszego planu ożywienia liniowego parku, który w latach 80. powstał w miejscu starego koryta rzeki. Ogrody Turii obejmują odcinki zaprojektowane przez architekta Ricardo Bofilla w pobliżu Palau de la Música, a poszczególne tramos były zagospodarowywane latami z różnymi funkcjami rekreacyjnymi. Tramo XII, w stronę wschodniego końca, przy nowym kompleksie artystycznym, otrzymał instalację Guliwera jako jeden ze swoich charakterystycznych elementów.

Ten sam odcinek Ogrodów Turii prowadzi w pobliże jednej z najważniejszych realizacji współczesnej architektury w Walencji. Kompleks Miasto Sztuki i Nauk Santiago Calatravy i Félixa Candeli leży tuż za wschodnim końcem parku i w pogodny dzień jest widoczny z miejsca, gdzie leży Gulliver.

Dojazd i praktyczne informacje

Parque Gulliver znajduje się w Tramo XII Jardín del Turia i jest dostępny przez rampy przy Puente del Ángel Custodio lub Puente del Reino. Rampowy dostęp sprawia, że wejście jest stosunkowo wygodne dla wózków dziecięcych, choć sam plac zabaw ma pochylnie, schody i konstrukcje wspinaczkowe, które wymagają nadzoru przy małych dzieciach i nie są w pełni dostępne dla osób ze znacznymi ograniczeniami ruchowymi.

Okoliczne ulice obsługuje kilka linii autobusowych; dokładne trasy i aktualne przystanki najlepiej sprawdzić w plannerze podróży EMT Valencia przed wizytą. Jeśli jedziesz rowerem, ścieżka rowerowa przez Ogrody Turii prowadzi bezpośrednio obok parku. Jeśli chodzi o ogólne informacje o komunikacji miejskiej w Walencji, przewodnik po poruszaniu się po Walencji dokładnie omawia metro, sieć autobusową i możliwości wypożyczenia roweru.

W pobliżu nie ma dedykowanego parkingu. W okolicznych ulicach mieszkaniowych można znaleźć miejsce parkingowe, ale dzielnica jest gęsta i w weekendy miejsca szybko się kończą. Przyjazd rowerem lub komunikacją miejską to bardziej niezawodna opcja. Sama ścieżka przez Ogrody Turii jest płaska na całej długości, więc spacer ze śródmieścia jest do zrobienia nawet z małymi dziećmi.

Fotografia i co warto zabrać

Skala rzeźby stwarza dobre warunki do fotografowania, ale najlepszy kadr uzyskasz z lekko podwyższonego miejsca — rampy mostów są do tego idealne. Stojąc na Puente del Ángel Custodio i patrząc w dół na park, masz widok na całą figurę z dziećmi na niej, co oddaje proporcje wielkości, które czynią park tak wyjątkowym. Z poziomu gruntu dobrze wypadają zbliżenia na drabiny linowe, twarz figury lub rzeźbione dłonie.

Poranne światło od wschodu pada na pomalowaną powierzchnię rzeźby czyściej niż płaskie światło południa. Późnym popołudniem latem, podczas wieczornej sesji od 17:30, pojawia się ciepłe, złote światło i długie cienie kładące się przez całe ciało figury. Na letnie wizyty zabierz krem z filtrem i czapkę. Ogrody Turii oferują cień, ale sam plac zabaw leży na bardziej otwartej polanie.

Dla kogo to jest — i dla kogo niekoniecznie

Parque Gulliver jest przede wszystkim przeznaczony dla dzieci w wieku mniej więcej od 3 do 12 lat. Dla tej grupy wiekowej, szczególnie dla dzieci lubiących aktywną zabawę i wspinaczkę, to naprawdę coś wyjątkowego. Jako część dłuższego dnia w Walencji — ze spacerem lub przejażdżką przez Ogrody Turii i wizytą w pobliskim L'Oceanogràfic lub Hemisfèric — naturalnie wpisuje się w rodzinny plan dnia.

Dorośli odwiedzający park bez dzieci uznają go za interesującą ciekawostkę na pięć minut, szczególnie jeśli znają źródłową powieść, ale sama w sobie atrakcja nie wymaga długiego zatrzymania. Podróżnicy, których dzień jest w całości poświęcony walencjańskiej historii, sztuce lub jedzeniu, powinni realistycznie to ocenić: park jest wart spojrzenia, jeśli i tak jesteś w Ogrodach Turii, ale nie musi być głównym celem dla dorosłych podróżujących solo lub we dwoje.

Aby dowiedzieć się więcej o tym, co Ogrody Turii oferują poza Gulliwerem, strona Jardín del Turia omawia cały park i poszczególne miejsca warte odwiedzenia po drodze.