Musée de l'Orangerie: Monet'in Nilüfer Odaları İçinde (ve Başka Ne Görülmeli)

Musée de l'Orangerie Aslında Ne?

Musée de l'Orangerie, Jardin des Tuileries'in güneybatı köşesinde yer alıyor: Louvre ile Place de la Concorde arasında yürüyen ziyaretçilerin çoğunun ikinci kez bakmadan geçtiği alçak taş bir yapı. İçeride iki şey var: Claude Monet'nin hayatının son on yılını yaratmaya adadığı sekiz dev Nilüfer paneli ve Fransa'da şimdiye kadar bir araya getirilmiş en tutarlı özel sanat koleksiyonlarından biri olan Walter-Guillaume Koleksiyonu.

Bina 1852'ye dayanıyor; III. Napoléon'un Tuileries Bahçesi'nin portakal ağaçları için kışlık bir barınak olarak yaptırdığı yapıyı mimarlar Firmin Bourgeois ve Louis Visconti Seine kıyısı boyunca uzanan neoklasik bir sera olarak tasarladı. Bina çeşitli amaçlarla kullanıldıktan sonra Monet, I. Dünya Savaşı'nın ardından Fransız devletine yaptığı bağışla nilüfer tablolarının buraya kalıcı olarak yerleştirilmesini önerdi. Müze, Monet'nin ölümünden birkaç ay sonra 1927'de kapılarını açtı. 2010'dan bu yana Musée d'Orsay'a bağlı olan yapı yaklaşık 6.300 metrekareyi kaplıyor.

Oval Odalar: Monet'nin Gerçekten Amaçladığı Şey

Gişe holünden bir merdiven ilk eliptik odaya çıkıyor. Ölçeği için hiçbir şey seni tam anlamıyla hazırlamaz. Nilüfer panelleri geleneksel anlamda tablolar değil: her biri altı ila on yedi metre genişliğinde uzanan kesintisiz panoramalar; su, ışık ve bitki örtüsünün ufkunu tüm odayı saracak şekilde göz hizasına monte edilmiş. Çerçeve yok, paneller arasında boşluk yok. Odanın ortasında durduğunda etki tam bir sürüklenme hissi.

Monet, Nymphéas serisini 1914'ten 1926'daki ölümüne kadar çalıştı; bu noktada neredeyse tamamen kör olmuştu. Oval odalar için mimar Camille Lefèvre ile iş birliği yaptı ve buzlu cam tepe pencerelerinden süzülen doğal üst ışıkta ısrar etti. İşte bu karar, deneyimi ziyaret ettiğin zamana göre değiştiren şey. Bulutlu bir sabah mavi ve yeşiller sakin ve düşündürücü bir tona bürünüyor. Parlak bir öğleden sonra bazı paneller yansıyan altınla parlıyor. Tablolar gün içinde değişiyor çünkü Monet onları böyle inşa etti.

İkinci oval oda 'Agapanthus' triptikinin ve söğüt dallarının suya uzandığı kompozisyonların da aralarında bulunduğu dört ek paneli barındırıyor. Pek çok ziyaretçi bu odanın daha sakin olduğunu ve burada daha uzun vakit geçirdiğini fark ediyor. Her iki odada da banklar var. Hemen fotoğraf çekmek yerine oturup yavaşça bakmak en tatmin edici yaklaşım.

Walter-Guillaume Koleksiyonu: Çoğu Ziyaretçinin Koşarak Geçtiği Kat

Alt katta Walter-Guillaume Koleksiyonu yer alıyor ve bu kat sürekli olarak ikinci plana atılıyor. Bu büyük bir hata. Paul Guillaume, 20. yüzyıl başı Paris'inin en etkili sanat galeristi olarak Picasso, Matisse, Derain, Soutine ve Modigliani'yi bu isimler henüz efsaneleşmeden önce destekledi. Eşi Domenica daha sonra koleksiyonu 1959'da Fransız devletine bıraktı.

Alt galerilerde Guillaume'un desteklediği sanatçıların yanı sıra Cézanne, Renoir, Henri Rousseau ve Giorgio de Chirico'nun eserleri bulunuyor. Soutine'in fırça darbeleriyle yoğun biçimde işlenmiş ekspresyonist portreleri, üst kattaki dinginliğe hoş bir biçimde tezat oluşturuyor. Modigliani portreleri müzenin psikolojik açıdan en çarpıcı yapıtları arasında: uzatılmış yüzler, eğik boyunlar, gözsüz işlenmiş gözler.

Eserlerin zaman zaman uluslararası ödünç için seyahat ettiğini unutma. Belirli yapıtlar önceliğindeyse ziyaretten önce müzenin web sitesini kontrol et.

Walter-Guillaume Koleksiyonu sende daha fazla erken modernist eser görme isteği uyandırırsa, Seine boyunca 15 dakikalık yürüyüş mesafesinde doğuya doğru Musée d'Orsay var; Paris Picasso Müzesi ise 16. arrondissement'da Guillaume'un en önemli sanatçılarından birinin yolculuğunu çok daha derinlemesine ele alıyor.

Nasıl Gidilir ve Binanın İçinde Nasıl Gezilir

Müzenin girişi nehir kıyısına değil bahçeye bakıyor. Concorde Métro istasyonundan (Hat 1 ve 8) Tuileries kapılarından geçen yürüyüş yaklaşık üç dakika sürüyor. Tuileries istasyonundan (Hat 1) yürüyüş biraz daha uzun ama tüm bahçeyi geçiyor.

Jardin des Tuileries ziyaretin doğal bir uzantısı: Orangerie'den Louvre'a kadar fıskiyeler, heykeller ve merkezi yol boyunca kafe sandalyeleriyle uzanıyor. Ziyaretçilerin büyük çoğunluğu müzeyi önce ya da sonra bahçede geçirilen zamanla birleştiriyor.

İçeride düzen basit: zemin katta gişe ve vestiyer, bir kat yukarıda Nymphéas odaları, alt katta Walter-Guillaume Koleksiyonu. Asansör tüm katlara ulaşıyor. Çıkış yakınındaki müze mağazasında sanat kitapları, baskılar ve Monet temalı ürünler bulunuyor.

Ziyaretini Zamanla: Deneyim Saate Göre Nasıl Değişiyor

Hafta içi açılıştan sonraki ilk 45 dakika en sakin dönem. Nymphéas odalarında elli yerine belki düzine kadar ziyaretçi oluyor ve ortam sesi neredeyse sıfıra düşüyor. Bu, tablolar etrafında dolaşmak yerine onlarla baş başa kalmak isteyenler için o pencere.

Hafta sonlarının öğle ve erken öğleden sonra saatleri en kalabalık dönemi oluşturuyor; özellikle Temmuz ve Ağustos'ta. Oval odalar kalabalıkta bile güzel olmaya devam ediyor ama Monet'nin onları yaratmak için tasarladığı meditatif kalite zorlaşıyor. Her ayın ilk Pazarı ücretsiz ama genellikle normal ücretli bir Cumartesi'den daha kalabalık oluyor; açılışta ya da grupların dağıldığı 16:00'dan sonra gel.

Pratik Bilgiler

Standart yetişkin girişi €12,50. 18 yaş altı ücretsiz; 18-25 yaş arası AB vatandaşları geçerli kimlikle ücretsiz giriş yapabiliyor. Her ayın ilk Pazarı giriş ücretsiz, ancak yine de rezervasyon gerekiyor. Paris Müze Kartı girişi kapsıyor ve bilet kuyruğunu atlamamı sağlıyor. Sesli rehberler ek €5 ücretle her iki koleksiyonu da iyi biçimde kapsıyor.

Birden fazla müze ziyareti planlayanlar için Paris Müze Kartı Orangerie dahil düzinelerce mekanı kapsıyor. Orangerie'yi 16. arrondissement'daki Musée Marmottan Monet ile birleştirmek empresyonizme odaklı güçlü bir gün programı oluşturuyor: Marmottan, burada yer almayan erken dönem tuvalleri de dahil olmak üzere dünyanın en büyük Monet koleksiyonuna ev sahipliği yapıyor.

Müze asansörle tamamen erişilebilir durumda. Vestiyer emanet hizmeti sunuyor. Daimi koleksiyon boyunca flaşsız fotoğraf çekmek serbest. Kimler geçmek isteyebilir: henüz Paris'in başlıca simgelerini görmemiş ve zamanı kısıtlı olanlar ya da odaklı bir müze yerine büyük ansiklopedik bir müze deneyimi arayanlar.

Çevre

Orangerie, Paris'teki en stratejik konumlardan birini işgal ediyor. Doğuda: Tuileries Bahçesi ve Louvre. Batıda: Place de la Concorde ve ötesinde Champs-Élysées. Tuileries'nin kuzey kenarı boyunca Palais Royal kemerli bahçeleri ve Daniel Buren'in çizgili sütunlarıyla 15 dakikalık bir sapmaya değiyor. Champs-Élysées ve Trocadéro bölgesi ise yürüme mesafesinde lüks alışveriş ve büyük kültürel kurumlar sunan geniş mahalle.