Lurie Garden: Natatanging Libreng Hardin ng Chicago sa Millennium Park

Ano ang Lurie Garden?

Ang Lurie Garden ay isang pampublikong hardin na may sukat na 3-acre sa timog-silangang bahagi ng Millennium Park, at libre pumasok dito. Binuksan noong Hulyo 16, 2004, idinisenyo ito ng tatlong magkatuwang: landscape architecture firm na Gustafson Guthrie Nichol (GGN), Dutch planting designer na si Piet Oudolf, at artistang si Robert Israel. Ang proyektong nagkakahalaga ng $13.2 milyon ay binigyan ng $10 milyon na pondo mula sa Ann and Robert H. Lurie Foundation para tuloy-tuloy na maalagaan ang hardin—kaya mapapansin mong laging inaalagaan ng husto at hindi lang basta-basta nakakaraos.

Nasa itaas ng Lakefront Millennium Parking Garage ang buong hardin kaya bahagi ito ng isa sa pinakamalaking green roof sa mundo. Di mo ito mahahalata: makikita mo isang masinsin at patong-patong na pagtatanim ng damo, perennial, at bulaklak na gumagalaw sa hangin at parang pagmumuni-muni sa dating kapatagan ng Illinois bago naging Chicago.

Metapora ang konsepto ng disenyo: ang ‘shoulder’ hedge (isang mataas na trim na damuhang parang bunton) ay sumisimbolo ng matapang at matikas na prairie, habang ang ‘seam’ ay naghihiwalay dito sa mas maamo at kontroladong taniman. Si Robert Israel ay gumawa rin ng kahoy na boardwalk at overhead trellis na tinawag nilang ‘The Shoulder’—dito mo makikita ang hangganan at pag-frame ng tanawin sa dalawang pagbabago ng mood. Hindi lahat ito obvious sa unang bisita, pero ramdam agad ang kakaibang espasyo—parang niyayakap ka muna ng taniman bago biglang bumukas.

Paano Nagbabago ang Hardin Ayon sa Oras at Panahon

Pinakamaganda at pinaka-pribado ang hardin bago mag-8am. Ang mga salamin ng mga gusali sa Loop ay sumasalamin ng banayad na liwanag ng silangan at nagdadala ng mahahabang anino sa taniman. Sa oras na ito, ilang jogger, naglalakad na aso, at iilang photographer lang ang naroon. Ang mga damo—marami ay paborito ni Piet Oudolf gaya ng Sesleria at Calamagrostis—ay sumisipsip ng hamog kaya napaka-texture ng buong tanawin na nawawala kapag mataas na ang araw.

Tuwing tanghaling tapat ng tag-init (Hunyo hanggang Agosto), dagsa ang tao sa Millennium Park pero kakaibang sumipsip ang Lurie Garden ng mga bisita kumpara sa Cloud Gate o Crown Fountain. Karamihan ng turista ay dumadaan lang sa gilid nang hindi pumapasok. Sa loob, nababawasan ng matataas na tanim ang ingay, at malilim ang mga boardwalk kaya kumportable kahit mainit. Sa Hulyo at Agosto, may kakaibang amoy—pinaghalong mainit na damo at biglaang tamis ng bulaklak gaya ng bee balm at alliums.

Bandang hapon ng taglagas (Setyembre-Oktubre) ang paborito ng mahilig talaga sa hardin. Nagtatanso at tumitingkad ang damo, ang mga bulaklak ng Echinacea at Rudbeckia ay nagkakaroon ng mala-istrakturang anyo, kaya para kang nasa pagitan ng Dutch painting at tipikal na taniman ng Midwest. Sadya daw ito ni Piet Oudolf—mas makulay at makabuluhan sa Oktubre kaysa Hunyo!

Lakbayin ang Hardin: Ano ang Aasahan

Ang pangunahing pasukan ay mula sa hilaga-kanluran, malapit sa kanto ng S. Columbus Drive at E. Monroe Street. Katapat lang ito ng Modern Wing ng Art Institute of Chicago na konektado sa pamamagitan ng BP Bridge ni Renzo Piano. Sulit din tumawid doon: banayad na kurbadang tulay na gawa sa bakal na may sahig na kahoy—dito mo unang matatanaw buong hardin bago tuluyang bumaba.

Sa loob, may wooden boardwalk na bumabaybay papunta sa gitna ng mga taniman. Pantay ang mga daan kaya accessible para sa stroller at wheelchair tuwing mainit. Sa tag-init, lagpas ulo ang taas ng mga tanim kaya parang corridor ang mga lakaran. Sa isang bahagi, makikita mo ang Jay Pritzker Pavilion sa pagitan ng mga tanim; ang stainless steel bandshell nito ay parang kakaibang background na glamoroso sa gitna ng natural na tanawin.

Ang 'Shoulder' hedge—isang masinsin at ginupitang berm sa hilagang gilid—ay nagsisilbing malinaw na hangganan mula sa natitirang bahagi ng Millennium Park. Kapag tumabi ka rito habang nakapaligid ang mga skyscraper ng Loop, parang palabiro ang espasyon: para kang nasa prairie at nasa sentro ng lungsod nang sabay.

Piet Oudolf at ang Piniling mga Halaman

Si Piet Oudolf ang Dutch na landscape designer sa likod ng High Line ng New York at mga hardin sa Battery Park at Europa. Isa ito sa una niyang major na American project. Ang kanyang istilo, 'New Perennial' ang tawag, ay nagbibigay-diin sa hugis at texture ng mga halaman buong taon, di lang kapag namumulaklak. Ang hardin sa Millennium Park ay naglalaman ng halos 240 species, karamihan ay likas sa prairie sa North America.

Matutukoy mo rito ang prairie dropseed (Sporobolus heterolepis), na may banayad na amoy ng coriander kapag nadadaanan; blue wild indigo (Baptisia australis) na may kakaibang itim na buto tuwing taglagas; at mga uri ng ornamental onion (Allium) na padron ang mga bilog na ulo kahit tapos na ang bulaklak. Sa Mayo at Hunyo, lilang-lila ang taniman dahil sa allium at salvia—magandang kuhanan ng litrato at dinarayo ng mga bubuyog tuwing may init ang umaga.

Praktikal na Gabay sa mga Bisita

Karaniwang bukas ang Lurie Garden araw-araw mula 6:00am hanggang 9:00pm, tulad ng oras ng Millennium Park. Libre ang pasok—walang reservation o pila. Puwedeng magsara o magbawas ng access ang hardin kapag may malalaking event sa Millennium Park, at sarado ang mga daan tuwing tagyelo. Kung Disyembre–Pebrero ka bibisita, silipin muna ang opisyal na site o maghanda na baka hanggang perimeter viewing lang.

Pinakadiretsong paraan ay mag-CTA 'L' papuntang Randolph/Wabash (Brown, Green, Orange, Pink, Purple lines)—mga apat na minutong lakad lang mula hilagang gilid ng Millennium Park papunta sa hardin. O puwede ring sa Red at Blue Line sa Monroe, tapos ay sa timog gilid ka bababa. Para sa kompletong info tungkol sa paglibot sa Chicago gamit ang transit, sakop lahat ng area na ito ng CTA system.

May bayad ang parking sa Millennium Park garages na malapit lang—nagbabago ang rate depende sa araw at kung may event. Puwede rin magbisikleta: dumadaan ang Lakefront Trail sa silangan at maraming Divvy bike-share dock sa paligid.

Walang restriction ang photography para sa personal na gamit. Sulit ang pagtitiis dito—nag-iiba ang combination ng liwanag, tanim, at skyline ng Chicago kada oras. Magandang magdala ng longer lens (70–200mm) para i-compress ang halakhak ng mga tanim at mga gusali. Para sa wide shots, pinakamaganda ang umaga mula silangan pagpasok mula BP Bridge—magandang anino sa damo.

Tapat na Opinyon: Sulit ba ang Lurie Garden?

Kung architecture, mga sikat na tanawin, at urban Loop ang habol mo sa Chicago, maaaring ganun lang kabilis dumaan sa Lurie Garden—parang background lang, hindi destinasyon. Nasa lilim ito ng Cloud Gate at ang Pritzker Pavilion—madalas background lang ito para sa karamihan ng bisita. Sayang, pero ganoon talaga ang gamit ng espacio para sa tipikal na turistang nagpapalakad-lakad.

Pero kung interesado ka sa makabagong disenyo ng tanawin, urban ecology, o istilong New Perennial planting, isa ito sa pinakamahahalagang public garden sa North America at siguradong sulit ang matagal at walang apurahang pagbisita. Bihirang-bihira kang makakakita ng ganitong proyekto sa lunsod na ganito kalawak, ganito kaalagaan, at libre ang pasok!

Kung greeneries sa labas talaga ang habol mo sa spring o summer sa Chicago, i-partner ang pagpunta rito sa Chicago Botanic Garden sa hilaga, o maglakad-lakad din sa Lakefront Trail para mas makita kung paano nakakabit ang lungsod sa likas nitong paligid.