เส้นทางชีซิงซาน: เดินขึ้นยอดเขาสูงสุดไทเปในหยางหมิงซาน

ชีซิงซานคืออะไร ทำไมถึงสำคัญ

เขาเจ็ดดาว หรือภาษาจีนคือชีซิงซาน (七星山) คือภูเขาไฟพักตัว และเป็นยอดสูงสุดในเขตเมืองไทเป สูงราว 1,120 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ชื่อมาจากยอดทั้ง 7 ที่มองเห็นตามสันเขา หากมองจากพื้นล่าง แต่นักเดินเขาส่วนใหญ่จะไปแค่ยอดหลัก (主峰) หรือยอดตะวันออก (東峰) เส้นทางทั้งสองอยู่ในอุทยานหยางหมิงซาน ซึ่งเริ่มต้นห่างจากใจกลางไทเปแค่ 20 นาทีโดยรถบัส

ความพิเศษของเส้นทางนี้เมื่อเทียบกับเส้นทางเดินเขาในเมืองทั่วๆ ไป คือบรรยากาศภูเขาไฟจริงๆ ปล่องไอร้อนที่เซียวโหย่วเขิง ตรงทางขึ้นฝั่งเหนือจะเห็นควันกำมะถันลอยฟุ้งตลอดปี กลิ่นไข่กำมะถันจะโชยมาให้คุณรู้ก่อนจะเห็นควัน ยิ่งเดินสูง กลิ่นก็จะบางลง เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณกำลังเดินอยู่บนแผ่นดินภูเขาไฟที่ยังมีพลัง สันเขาด้านบนตรงข้ามเลย ลมแรงอากาศเย็น มักปกคลุมด้วยหมอก เต็มไปด้วยต้นไผ่ลูกศรเตี้ยๆ ที่ดูเขียวซีดและเงินสวยโดยเฉพาะช่วงหน้าหนาว

รายละเอียดเส้นทาง: เดินแบบไหน เจออะไร

เส้นทางทั้งหมดปูด้วยบันไดหิน มีเจ้าหน้าที่อุทยานดูแลเป็นอย่างดี ไม่มีจุดปีนป่ายหรือหน้าผา ไม่ต้องกลัวหลง ป้ายบอกทางทั้งจีน-อังกฤษครบ จุดเด่นจริงๆ คือความชัน เพราะจากศูนย์หลิงสุ่ยเขิง (ประมาณ 740 เมตร) ไปยอดหลัก (ราว 1,120 เมตร) ต้องเดินขึ้นสูงราว 380 เมตรในระยะทางไม่ไกล และหลายช่วงเป็นบันไดหินที่ชัน ต้องเดินเรื่อยๆ ใจเย็น

ทางจากหลิงสุ่ยเขิงช่วงล่างเป็นป่าไม้ร่มรื่น แสงลอดต้นไม้ มีเสียงนกและแมลง ช่วงทางต้น (Shady Tree Trail) จะร่มมาก มีต้นการบูรและไม้ใบกว้างสูงปกคลุม พอเดินสูงพ้นแนวไม้ไปถึงสันเขา ลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนทันที เป็นโล่งลมแรง วิวอลังการ ถ้าฟ้าเปิด ตอนอยู่บนยอดจะมองเห็นทั้งเมืองไทเปกับทะเลไต้หวันเลย แต่วันไหนหมอกจัด วิวก็จะหาย เหลือแค่บรรยากาศสงบโล่ง

จากยอดหลัก สามารถเดินต่อสันเขาไปยอดตะวันออก แล้วลงทางเซียวโหย่วเขิง ซึ่งเป็นจุดที่ปล่องไอร้อนชัดเจนที่สุด กลิ่นกำมะถันจะกลับมาอีกครั้ง บนดาดฟ้าดูปล่องจะเห็นควันที่ลอยขึ้นจากภูเขาไฟอย่างปลอดภัย จากตรงนั้นเดินต่ออีกนิดลงทาง Arrow Bamboo Trail จนถึงป้ายรถเซียวกวนยิน นั่งบัสกลับสู่ตัวเมืองได้เลย

เสน่ห์แต่ละช่วงเวลาและฤดูกาล

เช้าๆ วันธรรมดาระหว่าง 7-9 โมง คนจะน้อยสุด จะเจอนักเดินเขาชาวไทเปรุ่นใหญ่ที่มักมากันตั้งแต่เช้า แสงแดดจะเฉียงๆ สวย เห็นเงายาวบนบันไดหินและชั้นหินภูเขาไฟ อากาศบนยอดเช้าตรู่จะเย็นกว่าข้างล่าง 5–8 องศาเซลเซียส

วันหยุด-เสาร์อาทิตย์ ตั้งแต่สายถึงบ่าย โดยเฉพาะช่วงซากุระบาน มีนาคม–เมษายน คนจะเยอะมากทั้งที่จุดขึ้นและตลอดทางเดินขึ้นยอด ถ้าอยากเดินสบายๆ ควรเลี่ยงช่วงนี้

ตุลาคมถึงเมษายนอากาศจะดีที่สุด เหมาะกับชมวิวบนยอด เพราะเข้าช่วงฤดูแล้งของไทเป หน้าร้อนมีฝนฟ้าคะนอง-ความชื้นสูงมาก ยิ่งร้อนยิ่งควรเริ่มเดินแต่เช้า ส่วนหน้าหนาวตอนเช้าจะเย็นกับหมอกหนา อาจต่ำถึง 0 องศาบนยอด แนะนำให้พกเสื้อลมติดไปตลอด แม้เดินออกจากเมืองจะร้อนขนาดไหนก็ตาม

ถ้าอยากรู้ว่าแต่ละฤดูในไทเป เที่ยวธรรมชาติอะไรดี ลองดู คู่มือเดินป่าในไทเป แนะนำสภาพอากาศแต่ละเส้นทางในเขตไทเปไว้ครบ

เดินทางอย่างไร เริ่มต้นตรงไหนดี

วิธีเดินทางที่เร็วและง่ายจากใจกลางไทเป คือขึ้น MRT สายสีแดงไปสถานีเจี้ยนถาน (劍潭站) ต่อบัส S15 ไปอู่หยางหมิงซาน แล้วเปลี่ยนต่อบัสในอุทยานไปหลิงสุ่ยเขิง หรือเซียวโหย่วเขิง ซึ่งเป็นทางขึ้นหลักของเส้นทางเดินธรรมชาติภูเขาชีซิง ค่ารถ MRT และบัสปกติ ไม่คิดค่าธรรมเนียมเข้าพิเศษ นั่งบัสจากเจี้ยนถานไปถึงอุทยานใช้เวลาราว 30–40 นาทีขึ้นกับจำนวนรถและสภาพถนนโค้งเขา

นักเดินทางส่วนมากจะเริ่มที่หลิงสุ่ยเขิงแล้วไปจบที่เซียวโหย่วเขิง (หรือทำสวนทาง) เพื่อขึ้นรถกลับจากจุดที่ลง ถ้าอยากเริ่มต้นจากปล่องไอร้อนและเดินลงผ่านป่า เริ่มฝั่งเซียวโหย่วเขิงจะเหมาะกว่า ถ้าอยากอุ่นเครื่องเดินในร่มก่อนขึ้นสันเขา เริ่มที่หลิงสุ่ยเขิงจะเดินสบายกว่า เดินทางไหนก็ได้ ป้ายบอกทางรองรับทั้งสองทิศ

ชีซิงซานอยู่ใน อุทยานแห่งชาติหยางหมิงซาน ซึ่งกว้างมาก มีทั้งเส้นทางเดินเขาย่อย ธารน้ำร้อน และทุ่งดอกไม้ตามฤดูกาล เที่ยวอุทยานคู่กับเส้นทางนี้ใช้เวลาทั้งวันก็คุ้ม

ควรแต่งตัวยังไง เตรียมอะไรไปบ้าง

พื้นทางส่วนใหญ่เป็นบันไดหิน อุปกรณ์ที่ต้องมีแค่รองเท้ากีฬาดอกยางปกติก็พอ ถ้าคุ้นเดินเขา รองเท้าบูทจะช่วยให้เดินลงง่ายขึ้นโดยเฉพาะถ้าเหนื่อยแล้ว แต่ไม่จำเป็นต้องลงทุนหนัก เตรียมน้ำอย่างน้อย 1.5 ลิตรต่อคน เพราะไม่มีจุดเติมน้ำระหว่างทาง อากาศร้อนชื้น เหงื่อออกเยอะ กันแดดกับหมวกก็สำคัญสำหรับช่วงเดินบนสันเขา แม้หน้าหนาว

สภาพอากาศยอดเขาเปลี่ยนเร็วมาก แจ็คเก็ตบางกันฝนเบาๆ ในเป้จะช่วยได้เยอะมากในวันที่มีฝนหรือฤดูหนาว เพราะแค่เสื้อบางตัวก็เปลี่ยนประสบการณ์จากจบสบายๆ เป็นจบเดินหนาวแล้วเปียกสั่น สัญญาณมือถือบางเครือข่ายอาจหลุดเป็นระยะ โดยเฉพาะบนสันเขา อย่าลืมโหลดแผนที่ออฟไลน์หรือเส้นทางทางการของอุทยานก่อนไป

เส้นทางนี้ไม่เหมาะสำหรับรถเข็นผู้พิการหรือรถเข็นเด็ก และไม่เหมาะกับผู้ที่มีปัญหาเดินขึ้นลงขั้นบันไดยาว อุทยานหยางหมิงซานมีจุดแวะอย่างลานเอ่อจื่อติงหรือรอบศูนย์บริการฯ หลายแห่งที่รองรับผู้ใช้วีลแชร์มากกว่า

ถ่ายรูปและจุดชมวิวที่ห้ามพลาด

บนยอดเขา วันที่อากาศเปิด จะมองเห็นไทเปทั้งเมือง ดีสุดเห็นถึงเส้นขอบทะเลและตึกไทเป 101 แบบเสียดฟ้า แถมช่วงเช้าแสงอ่อนๆ จะช่วยให้ฟ้าโล่ง วิวไกล ถ่ายรูปสวยมาก ส่วนตอนเที่ยง มักมีหมอกหรือฝน ผิวท้องฟ้าจะมัว วิวไกลอาจหายไปเยอะ

จุดปล่องไอร้อนเซียวโหย่วเขิง ถ่ายรูปดีในตอนเช้าตอนที่อากาศเย็น ควันจะขาวฟุ้งชัด เห็นตรงกันข้ามกับพื้นเขียวลายเหลืองจากกำมะถัน ภาพดูมีพลังมาก ถ้ามีเลนส์ไวด์เก็บได้ทั้งฉากออนเซ็น ถ้าชอบเก็บรายละเอียดซูมปล่อง เลนส์เทเลก็เอาอยู่โดยไม่ต้องเดินเข้าใกล้เกินไป

ถ้าอยากเทียบจุดชมวิวพาโนราม่าในกรุงไทเป หรือตัวเลือกสำหรับคนที่ไม่ถนัดเดินเขา ลองดู คู่มือจุดชมวิวในไทเป แนะนำจุดชมวิวทางเลือกที่หลากหลายทั่วเมือง

ใครควรคิดให้ดีก่อนมา

เส้นทางนี้ขอบอกเลยว่าเหนื่อยจริง ต้องฟิตร่างกายบ้าง เพราะต้องเดินขึ้นทางชันราว 500 เมตรในระยะทางสั้นๆ ทั้งหมดเป็นขั้นบันไดหินใหญ่ ใครเดินขึ้นทางชันนาน 1–1.5 ชม. ไม่คล่อง หรือมีปัญหาหัวเข่าโดยเฉพาะตอนลง จะรู้สึกทรมานมากกว่าสนุก

ถ้าเน้นเที่ยววิวธรรมชาติในหยางหมิงซานโดยไม่อยากเดินเขาหนัก มีตัวเลือกอื่นๆ อย่างโซนเอ่อจื่อติง หรือดูปล่องไอร้อนเซียวโหย่วเขิงโดยต่อรถบัส หรือไปเดินชมธรรมชาติที่เป่ยโถว ทริปที่ไทเปแค่ 2–3 วัน ยังไม่แนะนำใช้เวลาครึ่งวันเดินนี้ ถ้าอากาศหมอกหรือฝน วิวบนยอดก็หายไปเยอะ เหลือแค่ปล่องไอร้อน

ถ้าแพลนเที่ยวรอบไทเป รวมเส้นทางธรรมชาติในหยางหมิงซาน อย่าลืมดู คู่มือทริปวันเดียวจากไทเป ช่วยวางแผนเส้นทางท่องเที่ยวได้ง่ายขึ้น