พระราชวังมอนเซอร์ราเต: สถาปัตยกรรมที่งดงามและมีเสน่ห์ที่สุดของซินตรา

พระราชวังมอนเซอร์ราเตคืออะไร?

Palácio de Monserrate ตั้งอยู่บนเนินเขาในเขตวัฒนธรรมซินตรา มรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี 1995 ห่างจากใจกลางเมืองซินตราไปทางตะวันตกประมาณ 4 กม. ตามถนน EN375 มุ่งหน้าสู่โคลาเรส พระราชวังแห่งนี้เป็นหนึ่งในอาคารที่มีเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมมากที่สุดในโปรตุเกส ด้วยซุ้มโค้งรูปเกือกม้า งานแกะสลักหินลวดลายประณีต โดมหัวหอม และลวดลายโกธิก ที่หลอมรวมกันเป็นสิ่งที่ยากจะจัดหมวดหมู่

ต่างจากพระราชวังเปนาที่ตั้งอยู่บนโขดหินสูงและมองเห็นได้แต่ไกล มอนเซอร์ราเตค่อยๆ เผยตัวออกมาทีละน้อย คุณจะเดินผ่านสวนที่เคยเป็นหนึ่งในสวนที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดในยุโรป ผ่านต้นเฟิร์นยักษ์ ต้นเซควอยา และพืชกึ่งเขตร้อนที่ให้ร่มเงาหนาแน่นพอที่จะบดบังแสงยามบ่าย ตัวอาคารจะปรากฏให้เห็นชัดเจนเต็มตาเฉพาะจากมุมหนึ่งบนสนามหญ้าหลัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์ที่น่าค้นหา

นักท่องเที่ยวที่สำรวจภูมิภาคนี้มักรวมที่นี่ไว้กับไฮไลต์อื่นๆ ของซินตรา สำหรับการวางแผนทริปของคุณ คู่มือทริปวันเดียวจากลิสบอนสู่ซินตรา ครอบคลุมรายละเอียดการเดินทางและวิธีจัดลำดับการเที่ยวสถานที่ต่างๆ อย่างมีประสิทธิภาพ

ประวัติเบื้องหลังของอาคาร

ประวัติของสถานที่นี้ย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1540 เมื่อมีการสร้างโบสถ์เล็กๆ ขึ้นที่นี่ ตามมาด้วยพระราชวังหลังแรกในปี 1790 ที่สร้างโดย Gerard de Visme พ่อค้าชาวอังกฤษที่มองเห็นเสน่ห์ทางธรรมชาติของสถานที่ ไม่กี่ปีต่อมาในปี 1793 วิลเลียม เบ็คฟอร์ด นักเขียนนิยายและนักสะสมชาวอังกฤษ เช่าที่ดินแห่งนี้และเริ่มปรับเปลี่ยนสวนให้กลายเป็นภูมิทัศน์โรแมนติกตามแรงบันดาลใจจากการเดินทางของเขา

พระราชวังที่เห็นในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในปี 1858 โดย Sir Francis Cook พ่อค้าสิ่งทอชาวอังกฤษผู้มั่งคั่ง ที่ต้องการคฤหาสน์ในโปรตุเกสที่สมศักดิ์ศรีกับความทะเยอทะยานของตน เขาจ้างสถาปนิก James Thomas Knowles ออกแบบอาคารที่สะท้อนรสนิยมอันหลากหลายของ Cook ซึ่ง Knowles ได้หยิบยืมแรงบันดาลใจจากสเปนยุคมัวร์ ประเพณีโกธิกของยุโรปเหนือ และสถาปัตยกรรมโมกุลของอินเดีย แล้วถักทอเข้าด้วยกันจนกลายเป็นโครงสร้างที่อ่านได้ว่าสอดคล้องกัน ไม่ใช่วุ่นวาย

Cook ยังจ้างนักพฤกษศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญด้านพืชสวนมาจัดสวนให้เป็นแหล่งรวบรวมพรรณไม้จากทั่วโลก ทั้งจากออสเตรเลีย เม็กซิโก และแอฟริกาใต้ ความทะเยอทะยานระดับโลกของสวนนี้ตั้งใจไว้ไม่ต่างจากความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมของพระราชวัง รัฐบาลโปรตุเกสเข้าครอบครองสถานที่แห่งนี้ในปี 1949 และได้รับการจำแนกเป็นมรดกสาธารณะในปี 1975 และ 1978 ปัจจุบันบริหารจัดการโดย Parques de Sintra

ภายในพระราชวัง: คุณจะได้เห็นอะไรบ้าง

ภายในมอนเซอร์ราเตประดับตกแต่งน้อยกว่าที่ภายนอกบอกเป็นนัย หลายห้องแทบไม่มีเฟอร์นิเจอร์หรือว่างเปล่า ซึ่งอาจรู้สึกผิดหวังถ้าคาดหวังห้องโถงหรูหราแบบพระราชวังดั้งเดิม แต่สิ่งที่ห้องเหล่านั้นมีให้คือตัวสถาปัตยกรรมเอง ทั้งเพดานปูนปั้นลวดลายเรขาคณิตแบบมัวร์ ซุ้มประตูโค้งที่กรอบทิวทัศน์สวนดั่งภาพวาด และการเล่นแสงเงาที่เปลี่ยนไปตามเวลาของวัน

ห้องโถงกลางใต้โดมหลักคือหัวใจทางสายตาของอาคาร ภายในโดมแกะสลักด้วยซุ้มโค้งที่ประสานกัน เรียกให้นึกถึงอัลฮัมบราในกรานาดา แต่มีความมั่นใจแบบวิกตอเรียนอย่างชัดเจนในการประดิษฐ์ ขึ้นไปชั้นบนเพื่อชมวิวเหนือยอดสวนและในวันที่ท้องฟ้าใส อาจมองเห็นแนวมหาสมุทรแอตแลนติกได้ไกลๆ

โดยทั่วไปอนุญาตให้ถ่ายภาพภายในได้ หน้าต่างทรงโค้งสร้างกรอบธรรมชาติสำหรับภาพในร่ม และความตัดกันระหว่างหินแกะสลักสีซีดกับสวนสีเขียวด้านนอกให้ภาพที่โดดเด่นมาก แสงยามเช้าอ่อนโยนที่สุดบนหน้าอาคาร ขณะที่หน้าต่างฝั่งตะวันตกรับแสงบ่ายแก่ๆ ได้ดีเช่นกัน

สวน: เหตุผลที่แท้จริงที่ควรมาที่นี่

สำหรับนักท่องเที่ยวหลายคน สวนของพระราชวังคือแรงดึงดูดที่แข็งแกร่งกว่า การผสมผสานพืชเขตอบอุ่นและกึ่งเขตร้อนสร้างความหนาแน่นของสีเขียวที่เกือบจะละครเวที ในฤดูใบไม้ผลิ ต้นเฟิร์นยักษ์แตกใบข้างต้นคาเมลเลียและโรโดเดนดรอน ในหน้าร้อน ร่มเงาด้านบนทึบพอที่สวนจะเย็นกว่าเนินเขาโดยรอบอย่างชัดเจน ในหน้าหนาวสวนเงียบและโปร่งโล่งขึ้น แต่โครงสร้างการจัดพืชก็ยังน่าสนใจและพระราชวังเองก็มีคนน้อยมาก

สวนออกแบบในรูปแบบไม่เป็นทางการ ปราศจากความเป็นระเบียบของสวนแบบฝรั่งเศส ทางเดินคดเคี้ยวผ่านต้นไม้โดดเด่น ข้ามลำธารเล็กๆ และผ่านป้ายชื่อพืชจากห้าทวีป นี่คือสวนที่ออกแบบมาเพื่อรางวัลของการเดินสำรวจช้าๆ ไม่ใช่การเดินเร็วแบบครบรอบ

ใส่รองเท้าสบายๆ เพราะบางเส้นทางมีกรวดหลวมหรือรากไม้ขรุขระ และภูมิประเทศมีทั้งทางลาดเล็กน้อยที่แท้จริง ไม่มีเส้นทางแบนสำหรับรถเข็นที่ครอบคลุมสวนทั้งหมด บริเวณทางเข้าพระราชวังและพื้นที่ใกล้เคียงเข้าถึงได้ง่ายกว่า แต่โซนสวนลึกเข้าไปมีพื้นผิวไม่เรียบ

สวนของมอนเซอร์ราเตสะท้อนจิตวิญญาณเดียวกันกับการออกแบบภูมิทัศน์แบบโรแมนติกเชิงผสมผสานที่พบได้ทั่วซินตรา กินตา ดา เรกาเลรา นำเสนอมุมมองที่แตกต่างแต่น่าสนใจไม่แพ้กันของประเพณีนี้ ด้วยบ่อน้ำลึกลับและสถาปัตยกรรมสวนแบบสัญลักษณ์นิยม

ประสบการณ์เปลี่ยนไปตามเวลาของวันอย่างไร

เวลา 9:30 น. ในวันธรรมดา ลานจอดรถแทบว่างเปล่าและเส้นทางในสวนเงียบพอที่จะได้ยินเสียงน้ำไหลในลำธารเล็กๆ ใกล้พระราชวัง แสงเช้าสาดเฉียงมากระทบหน้าหินแกะสลัก เน้นความลึกของงานนูนแบบมัวร์ในแบบที่แสงจ้าตอนเที่ยงทำไม่ได้ นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการถ่ายภาพและชื่นชมรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมโดยไม่ถูกรบกวน

ประมาณ 11:00 น. คณะทัวร์เริ่มทยอยมาถึง เข้าพระราชวังเป็นระลอก ทางเดินภายในจะคนหนาแน่นขึ้นอย่างชัดเจนช่วง 11:30 น. ถึง 14:00 น. ส่วนสวนด้วยความกว้างใหญ่รับมือฝูงชนได้ดีกว่าตัวอาคาร

ช่วงบ่ายแก่ๆ ตั้งแต่ประมาณ 15:30 น. เป็นต้นไป จำนวนนักท่องเที่ยวจะลดลงอีกครั้ง แสงตะวันตกในช่วงนี้อบอุ่นและเข้ากับหินสีครีมของอาคารได้ดีมาก ถ้ามาในฤดูร้อน เวลาปิดบริการ 18:00 น. หมายความว่าไม่มีหน้าต่างแสงสีทองหลังปิด ดังนั้นควรมาถึงอย่างช้าที่สุด 16:00 น. เพื่อให้มีเวลาเพียงพอ

การเดินทาง: รายละเอียดปฏิบัติ

จากลิสบอน นั่งรถไฟตรงจากสถานีรอสซิโอไปซินตรา (ประมาณ 40 นาที รถวิ่งบ่อย) จากสถานีรถไฟซินตรา รถบัสสาย 434 และ 435 ของสาย Parques de Sintra จอดที่มอนเซอร์ราเต สาย 435 วิ่งไปทางโคลาเรสและผ่านพระราชวัง แท็กซี่จากใจกลางเมืองซินตรามีให้บริการและใช้เวลาสั้น ครอบคลุมระยะ 4 กม. ได้อย่างรวดเร็ว เหมาะสำหรับผู้ที่มีกระเป๋าหรือเดินทางกับเด็ก

หากขับรถมาจากลิสบอน ถนน EN375 จากซินตราไปโคลาเรสผ่านหน้าทางเข้าโดยตรง มีที่จอดรถในบริเวณ สำหรับการวางแผนการเดินทางในวงกว้าง คู่มือการเดินทางรอบลิสบอน ครอบคลุมตัวเลือกรถไฟจากใจกลางเมืองอย่างละเอียด

หมายเลขโทรศัพท์ Parques de Sintra สำหรับสอบถามทั่วไปคือ (+351) 219 237 300 ตั๋วรวมที่ครอบคลุมหลายสถานที่ในซินตราสามารถซื้อได้ผ่าน Parques de Sintra และช่วยลดค่าใช้จ่ายโดยรวมหากวางแผนเยี่ยมชมมากกว่าหนึ่งแห่ง

ใครจะชอบที่นี่ และใครอาจไม่ถูกใจ

มอนเซอร์ราเตคุ้มค่าสำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจสถาปัตยกรรมและการออกแบบภูมิทัศน์จริงๆ อาคารนี้มีความเฉพาะตัวและแปลกในแบบที่ดีที่สุด มันไม่เหมือนสิ่งที่คุณเคยเห็นมาก่อน และการทำความเข้าใจชั้นอิทธิพลต่างๆ ทำให้ประสบการณ์นั้นสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ไม่ใช่แค่สับสนมากขึ้น

นักท่องเที่ยวที่ชอบตารางแน่นและต้องการไฮไลต์ซินตราแบบรวดเร็วอาจพบว่าระยะ 4 กม. จากใจกลางเมืองเพิ่มความยุ่งยาก ถ้าวันของคุณแน่นและยังไม่ได้เห็นพระราชวังเปนาหรือปราสาทมัวร์ ควรไปที่นั่นก่อน มอนเซอร์ราเตเหมาะกว่าสำหรับการมาซินตราครั้งที่สอง หรือสำหรับผู้ที่พร้อมใช้เวลาครึ่งวันเต็มๆ ที่นี่ แทนที่จะแวะผ่านแบบสั้นๆ

ครอบครัวที่มาพร้อมเด็กเล็กที่อยากได้ประสบการณ์สนุกแบบโต้ตอบอาจพบว่าภายในที่โล่งจัดดึงดูดเด็กๆ ได้น้อย การไปเยี่ยม พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำลิสบอน หรือการเที่ยวเบเลงตอนเช้าอาจดึงดูดความสนใจเด็กได้ดีกว่า อย่างไรก็ตาม สวนของที่นี่มีพื้นที่กว้างขวางให้เด็กๆ ได้วิ่งเล่นสำรวจได้อย่างอิสระ

ผู้ที่มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหวควรทราบเรื่องพื้นผิวไม่เรียบในสวน สำหรับประสบการณ์ในซินตราที่เข้าถึงได้ง่ายกว่า ใจกลางเมืองเก่าบริเวณ หมู่บ้านซินตรา และพระราชวังแห่งชาติของที่นั่นราบเรียบและเดินสะดวกกว่ามาก