อิกซอนดง ฮันอก วิลเลจ: เมื่ออดีตของโซลมาเจอกับความสร้างสรรค์ยุคใหม่

อิกซอนดง ฮันอก วิลเลจ คืออะไร

อิกซอนดง ฮันอก วิลเลจ คือกลุ่มบ้านฮันอกโบราณที่รักษาไว้อย่างดีใจกลางจงโน-กู เนื้อที่ประมาณ 801 เมตรในตรอกแคบๆ ไม่เหมือนบุกชอนที่อยู่บนเนินและเน้นโชว์บ้าน อิกซอนดงราบกว่า หนาแน่นกว่า และมีธุรกิจจริงอยู่ในบ้านแต่ละหลัง ส่วนใหญ่สร้างช่วงปี 1920 ตั้งแต่สมัยโคโลเนียลญี่ปุ่น พื้นที่ตรงนี้เป็นหมู่บ้านจัดสรรแห่งแรกๆ ของโซล

จุดเด่นของอิกซอนดงอยู่ที่ความตึงระหว่างโครงสร้างเก่ากับผู้เช่าใหม่ บ้านฮันอกรูปทรงหลังคากระเบื้องต่ำ คานไม้เข้ม ลานหินเล็กๆ ปรับมาเปิดเป็นบาร์กาแฟ ร้านอาหารฟิวชัน บาร์ค็อกเทล กับร้านบูติกจิ๋วๆ ที่นี่เลยไม่ใช่แค่พิพิธภัณฑ์ แต่รู้สึกเหมือนหมู่บ้านเก่าจริงที่คนโซลหวงความวินเทจไว้

คุยเรื่องสถาปัตย์: สิ่งที่คุณเห็นจริงๆ

ฮันอก คือบ้านไม้ดั้งเดิมของเกาหลี สร้างล้อมลานกลางบ้าน หลังคาเป็นจุดเด่น—กระเบื้องดินเผาโค้งแอ่นปลายขึ้น ที่อิกซอนดงจะเป็นฮันอกรูปแบบทาวน์เฮาส์ในเมือง ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่แบบบุกชอน บ้านแต่ละหลังตั้งชิดกัน มีตรอกแคบมากจนสองคนเดินสวนยังเฉียดผนัง

อิกซอนดงรอดพ้นจากการรื้อถอนช่วงเปลี่ยนถ่ายของโซลมาได้เพราะถูกละเลย ก่อนจะโดนอนุรักษ์ในภายหลัง พอถึงยุค 2010 ค่าเช่าถูกดึงดูดคนรุ่นใหม่หัวสร้างสรรค์มาปรับฮันอกเก่าให้กลายเป็นคาเฟ่และร้านอาหาร เมืองโซลก็ประกาศให้เขตนี้เป็นเขตอนุรักษ์ฮันอกอย่างเป็นทางการ ใต้โปรแกรม Seoul Hanok Village

ถ้าอยากเข้าใจความแตกต่าง ลองแวะ บุกชอน ฮันอก วิลเลจ ก่อนหรือหลังอิกซอนดง บ้านบุกชอนจะใหญ่กว่า เป็นทางการมากกว่า ดูโบราณชัดเจน ขณะที่อิกซอนดงจะดิบกว่า สนิมสนมกว่า ซึ่งสำหรับหลายคน นั่นแหละคือเสน่ห์จริงของโซล

อารมณ์ของอิกซอนดงในแต่ละช่วงเวลา

ตอนเช้าก่อนเที่ยง ตรอกอิกซอนดงถือว่าเงียบกว่ามุมอื่นๆ ในโซล คนเดินน้อย เด็กส่งของขี่มอเตอร์ไซค์แทรกตามตรอก คาเฟ่ไม่กี่ร้านเปิดรับสายออฟฟิศ ช่วงนี้แหละเหมาะถ่ายรูปสถาปัตย์แสงนุ่มๆ เล่นกับผิวหลังคากระเบื้องแบบไม่ติดคน

ช่วงบ่าย ตรอกเริ่มคนแน่นขึ้น โดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ตั้งแต่บ่ายโมงไปรับรองแน่นมาก โดยเฉพาะซอยหลักด้านติดรถไฟฟ้า ตรอกแคบจะรู้สึกเบียดเป็นพิเศษ บางคาเฟ่ฮิตต้องต่อคิว กลิ่นกาแฟคั่วกับขนมทอดผสมกับกลิ่นธูปจากร้านเก่าบางร้าน

แต่พอตกเย็นหลัง 6 โมงบรรยากาศจะเปลี่ยนสุดๆ ไฟประดับพาดข้ามตรอก บาร์ค็อกเทลเริ่มเปิดเต็มที่ คนเดินเปลี่ยนจากสายเที่ยวเป็นสายแฮงเอาต์ โต๊ะลานมีเทียนจุด หลังคากระเบื้องรับแสงสลัวของโซลเต็มๆ ช่วงเย็นนี่แหละบรรยากาศดีที่สุดของอิกซอนดง มาเดินเล่นค่ำสักรอบแล้วคุณจะเข้าใจ

กินดื่มในอิกซอนดง

ของกินกับเครื่องดื่มคือเหตุผลหลักที่คนนั่งแช่กัน คาเฟ่สายเมล็ดพิเศษ อาหารยุคใหม่แบบเกาหลีฟิวชัน ค็อกเทลบาร์ดีไซน์แน่น มากกว่าร้านอาหารแบบพื้นบ้าน แทบทุกสิบเมตรจะเห็นร้านออกแบบเท่—ลาเต้ลูกเดือยในถ้วยเซรามิกลานบ้าน ข้าวต็อกโมเดิร์นๆ บนเคาน์เตอร์แคบ หรือไวน์ธรรมชาติในห้องเพดานไม้เก่า

อาหารเกาหลีแท้ๆ ไม่ค่อยใช่จุดเด่นที่นี่ ถ้าอยากได้ฟีลดั้งเดิม แนะนำเดินออกไปหาร้านเก่าๆ ริมถนนรอบนอก อิกซอนดงเน้นสร้างสรรค์และถ่ายรูปสวยมากกว่าจะอนุรักษ์รสชาติเดิม

ถ้าอยากสำรวจอาหารดั้งเดิมในโซนนี้ลึกขึ้น ลองไปที่ กวางจัง มาร์เก็ต หรือ อินซาดง เดินถึงได้ไม่ไกล มีของกินพื้นเมือง รสชาติบ้านๆ บรรยากาศต่างกันชัดจากหมู่บ้านคาเฟ่

ไปอิกซอนดงยังไง เดินเที่ยวในซอย

อิกซอนดง ฮันอก วิลเลจ อยู่ห่างทางออก 4 สถานีจงโน 3-กา (รถไฟใต้ดินสาย 1, 3, 5) แค่ 141 เมตร หรือประมาณ 2 นาทีจากทางออก 6 สถานีนี้เป็นศูนย์เปลี่ยนสายใหญ่ต่อไปได้ทั่วเมือง ใช้บัตร T-money ขึ้นรถไฟฟ้า/รถเมล์ได้หมด ง่ายมาก

โซนรอบอิกซอนดงเดินเที่ยวง่าย แวะจุดอื่นในจงโนได้ด้วย พระราชวังชางด็อกกุง อยู่ทางเหนือไม่กี่นาที แล้วถนนสายเดินเล่นของ อินซาดง ก็อยู่ฝั่งตะวันตก เที่ยววนสามจุดนี้ครึ่งวัน คือหนึ่งในวิธีใช้เวลากับโซลฝั่งนี้ได้คุ้มสุด

มุมตรงไปตรงมา: คุ้มเวลาคุณไหม?

ชื่อเสียงของอิกซอนดงสมเหตุสมผลแต่มีเงื่อนไข หากคุณมาเสาร์บ่าย บรรยากาศอาจอึดอัด คนแน่น ถ่ายรูปไม่สวย แถมต้องต่อคิวร้านฮิต เดินครบตรอกกว่า 800 เมตรใช้เวลาแค่ 30 นาทีถ้าคนเยอะมาก

ที่นี่เหมาะสุดกับคนที่มาเพราะอยากซึมซับบรรยากาศ ไม่ใช่แค่ติ๊กเช็กลิสต์แลนด์มาร์ก แนะนำให้มาเย็นๆ นั่งดื่มที่ไหนสักแห่ง ปล่อยให้มู้ดถนนฮันอกทำงานของมัน ถ้ามาช่วงเที่ยงวันหยุดแวะดูระหว่างเที่ยววัง อาจจะยังไม่อินเท่าไร

ถ้ามีเด็กเล็ก อารมณ์ค่ำๆ ที่เน้นบาร์อาจไม่ค่อยเหมาะ บวกกับตรอกแคบ/คนเยอะสุดสัปดาห์อาจลำบากกับรถเข็น ถ้าไลฟ์สไตล์ครอบครัว อยากเดินเล่นสไตล์หมู่บ้านดั้งเดิม แนะนำ ซอชอน วิลเลจ มีพื้นที่โล่งและเดินชิลกว่าชัด

เทคนิคถ่ายรูปโซนอิกซอนดง

ช่วงแสงดีที่สุดสำหรับถ่ายอาคารคือตอนเช้าไม่นานหลังพระอาทิตย์ขึ้น หรือ 30 นาทีก่อนจะมืด หลังคากระเบื้องสวยกับท้องฟ้านุ่ม เลนส์มุมกว้างให้ตรอกดูลึกยิ่งขึ้น กลางคืนแสงไฟอุ่นจากโคมกระดาษ/เทียนหน้าต่างให้ฟีลสบายตา ภาพออกมาซึ้งนุ่มกว่าเดิม

ถ่ายรูปภายในร้านควรเกรงใจนิดนึง หลายร้านแต่งเพื่อรีวิวแต่ก็มีสิทธิ์ขอไม่ถ่ายลูกค้าคนอื่น มุมยอดฮิตคือมุมถ่ายขึ้นไปที่หลังคากับตรอกจากระดับถนน ไม่สร้างปัญหาและได้ภาพที่มีเสน่ห์กว่าบรรยากาศในร้านเยอะ