หมู่บ้านศิลปะพิมพ์ภาพกวนหลาน: ย่านศิลปะสุดเซอร์ไพรส์ของเซินเจิ้น

ที่มาของหมู่บ้านศิลปะพิมพ์ภาพกวนหลาน

China·Guanlan Original Printmaking Base หรือภาษาจีน 观澜版画原创产业基地 คือพื้นที่ศิลปะที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้น ภายในกลุ่มบ้านหมู่บ้านฮากกาโบราณใจกลางเขตหลงฮว่า เปิดแผนตั้งแต่ปี 2006 และต้อนรับคนทั่วไปในเดือนพฤษภาคม 2008 ครอบคลุมใจกลางพื้นที่ใหญ่กว่า 316,000 ตารางเมตร ที่นี่ยกเอาสตูดิโอศิลปิน ที่พัก นิทรรศการ และบ้านมรดก สร้างเป็นพื้นที่เดียวที่เดินถึงกันหมด

แนวคิดตรงข้ามกับการพัฒนาแบบเซินเจิ้นดั้งเดิม — ไม่ทุบทำลายบ้านฮากกาเก่า แล้วสร้างใหม่ แต่เขาบูรณะให้ดี แล้วเติมชีวิตใหม่เข้าไป ผลลัพธ์คือ คุณจะได้เดินหว่างบ้านลานคอร์ตยาร์ดเก่า ๆ ส่องดูศิลปินทำงานจริง เสน่ห์คือ บ้านและพื้นที่ตรงนี้ยังคงความสงบ โบราณ และมีรายละเอียดแบบที่ทั่วเซินเจิ้นแทบไม่มี

หากอยากเข้าใจภาพรวมศิลปะร่วมสมัยเซินเจิ้น ต้องลองอ่าน คู่มือศิลปะร่วมสมัยเซินเจิ้น จะพูดถึงย่านศิลปะอื่น ๆ ที่ควรเปรียบเทียบ เช่น ย่านสร้างสรรค์ OCT-LOFT ในเขตหนานซาน

สถาปัตยกรรม: หมู่บ้านฮากกา x สตูดิโอพิมพ์ศิลป์

เหตุผลที่ต้องมาคือบรรยากาศจริง ๆ คนฮากกาสร้างหมู่บ้านล้อมลานกลางบ้าน ผนังดินอัดหรืออิฐหนา หลังคากระเบื้องเทา ซอยแคบ ๆ ในหมู่บ้านออกแบบทั้งเพื่อปกป้องและเน้นความเป็นชุมชน ที่กวนหลาน บ้านเก่าได้รับการบูรณะอย่างระมัดระวัง ไม่ใช่สร้างทดแทนใหม่ คุณจะเห็นร่องรอยเก่าแก่มากับผนัง องค์ประกอบแบบโบราณ ซึมซับบรรยากาศที่งานสร้างใหม่อะไรเทียบไม่ได้

เดินในซอยแต่ละช่อง พื้นที่เน้นความอบอุ่นใกล้ชิด ประตูเตี้ย ลานเล็ก เปลี่ยนสลับใน–นอกตลอด เวลาทำแกลเลอรี่จะติดไฟราง ปูไม้ขัดขาว แต่เตือนไว้ว่าโครงสร้างบ้านเดิมยังอยู่ เห็นงานไฟฟ้าใหม่เดินพาดผนังอิฐแบบไม่อายสายตา มีความตรงไปตรงมาที่เหมาะกับที่นี่สุด ๆ

พื้นที่รอบนอกอีกต่างหาก ระหว่างอาคารมีทางเดินหิน สระน้ำ กำแพงหมู่บ้านส่วนดั้งเดิม พื้นที่โล่งแบบนี้จะเห็นภาพเก่าใหม่เจอกันชัด sculpture สมัยใหม่บางชิ้นจะไปอยู่หัวซอยพอดี ภาพพิมพ์ขนาดใหญ่แขวนบนผนังปูนขาว ตรงข้ามกันมันลงตัวแปลกตา — ดูเพลิน มีบางจุดแอบแปลกแต่ก็สนุก

งานพิมพ์ศิลป์ คือชีวิตที่นี่

ที่นี่พูดถึง 'งานพิมพ์ศิลป์' แบบ fine art จริงจัง: พิมพ์ไม้ , แกะสลัก, พิมพ์หิน, ซิลค์สกรีน, รีลีฟ — ไม่ใช่งานคอมเมอร์เชียลหรือก็อปปี้ ศิลปินประจำฐานจะสร้างงานชุดลิมิเต็ดในสตูดิโอที่เปิดให้ชม มีเทศกาลพิมพ์กวนหลาน (Guanlan International Print Biennial) ที่ดึงทั้งผลงานและศิลปินทั่วโลกมาร่วมทุกปี เทศกาลนี้ทำให้ฐานกวนหลานกลายเป็นจุดศูนย์รวมวงการภาพพิมพ์ระดับโลก เป็นเหตุผลจริงว่าที่นี่ไม่ใช่แค่กลไกท่องเที่ยว

วันที่ไม่มีเทศกาล คุณจะได้ยินเสียงเครื่องพิมพ์โครมครามกลไกแบบช้า ๆ ได้กลิ่นน้ำหมึกโลหะจาง ๆ เห็นศิลปินค่อย ๆ แปะแผ่นกระดาษเปียกกับบอร์ดตากแห้ง ทั้งหมดนี้ไม่ใช่โชว์ แต่เป็นชีวิตประจำวันและมีจังหวะเนิบ ๆ เงียบ ๆ แตกต่างจากเมืองเซินเจิ้นที่คึกคักเสมอ นี่แหละจุดขายของที่นี่ — แทบจะเป็นที่เดียวในเมืองที่ทุกอย่างดูช้าสุด ๆ

จะเที่ยวแบบไหน: เดินชมอย่างไรให้คุ้ม

เริ่มต้นจากประตูทางเข้าหลัก มีป้ายชัดทั้งจีน-อังกฤษ จากนั้นเป็นกลุ่มอาคารเชื่อมต่อหลายกลุ่ม ไม่มีเส้นทางเดินตายตัว — จุดนี้คือเสน่ห์ คุณเดินเล่นสลับเลี้ยวเองได้ ทุกคนเน้นชมบรรยากาศ แต่อยากแนะนำสำหรับมือใหม่ว่า พื้นที่หลักและแกลเลอรี่เด่น ๆ จะอยู่ใกล้ทางเข้า ศิลปินและสตูดิโอจะลึกเข้าไปด้านใน

ควรเผื่อเวลาอย่างน้อย 2 ชั่วโมง เพราะพื้นที่ใหญ่มาก เดินผ่านเร็ว ๆ จะพลาดโซนสวย ๆ เยอะ งานพิมพ์ออริจินอลแต่ละชิ้นก็มีลูกเล่นแสงและเนื้อผิวที่ต้องดูใกล้ ๆ แนะนำดูช้า ๆ ไม่ต้องรีบ ไม่งั้นเสียของ

ถ่ายรูปได้เกือบทุกจุด แสงกลางวันในบ้านลานคอร์ตยาร์ดจะนุ่มและส่องดี ช่วงบ่ายต้น ๆ เหมาะถ่ายในอาคาร หลังคากระเบื้องเทาตัดฟ้าในฤดูเย็น (ตุลาคม–ธันวาคม) ถ่ายสวยสุด เพราะอากาศเซินเจิ้นช่วงนั้นใสกว่าปกติ

ย่านหลงฮว่ายังมีที่เที่ยวอีกมากนอกจากงานพิมพ์ ลองดู คู่มือย่าน Longhua จะบอกเหตุผลอื่น ๆ ที่คุ้มค่าขึ้นมาย่านเหนือของเซินเจิ้น

เดินทางจากใจกลางเซินเจิ้น

ฐานศิลปะอยู่เขตกวนหลาน ด้านเหนือสุดของหลงฮว่า แนะนำขึ้นรถไฟใต้ดินสาย 4 แล้วต่อรถเมล์ 312, M338, Shenguan 2, B877 หรือ M285 เผื่อเวลาเหลือ ๆ เลย เพราะเดินทางไม่ใช่ระยะสั้น

ที่อยู่คือ 169 ถนน Yuxin เขตกวนหลาน หลงฮว่า ใส่ชื่อ–ที่อยู่เต็มในแอปนำทาง (แนะนำใช้ Gaode Maps หรือ Baidu Maps ในจีน Google Maps ไม่ค่อยแม่นยำหากไม่มี VPN) เรียกแท็กซี่หรือแกร็บ (Didi) จากสถานีหลงฮว่าก็ง่าย โดยเฉพาะขากลับหลังเดินเหนื่อย

ถ้าอยากจัดเวลาล่วงหน้า ลองอ่าน คู่มือการเดินทางในเซินเจิ้น จะบอกละเอียดเรื่องต่อรถใต้ดินและใช้บัตรโดยสาร

ใครเหมาะกับที่นี่ (และใครอาจไม่ใช่)

หมู่บ้านศิลปะพิมพ์ภาพกวนหลาน โคตรแปลกแหวกแนวเทียบกับแหล่งเที่ยวเซินเจิ้นอื่น ๆ ไม่มีตลาดของฝาก ไม่มีโชว์วูบวาบ หรือจัดการให้คนเข้าชมรัว ๆ ทุกอย่างเน้นศิลปะจริง ๆ ใครหาตลาดจิ๊บจ๊อยหรือโลเกชั่นถ่ายรูปลงโซเชียลอาจไม่อิน

คนที่จะได้อะไรมากสุด คือนักศิลปะที่หลงใหลงานพิมพ์ภาพ หรือคนที่ชอบเดินชมสถาปัตย์เก่า ๆ แบบไม่เร่งรีบ หรือใครแค่อยากหาบ่ายสงบ ๆ ในเมืองที่หาแบบนี้แทบไม่ได้ แม้จะอยู่นอกเส้นท่องเที่ยว แต่ก็เพราะความเป็นอยู่จริงนี่เอง ที่ยังรักษาชุมชนศิลปิน (ไม่ใช่แค่เปลือก)

ถ้าอยากเข้าใจภาพรวมความสร้างสรรค์ในเมืองให้ครบ ทั้ง Dafen Oil Painting Village และ OCT-LOFT จะช่วยเปิดอีกมุมมองน่าสนใจระหว่างศิลปะ-ธุรกิจในเซินเจิ้น

โน้ตเล็ก ๆ: ความสะดวก อากาศ และช่วงเวลาที่ควรมา

พื้นที่นี้คือหมู่บ้านเก่าบูรณะ ทางเดินหินขรุขระ มีขั้นบันไดสูงต่ำ และประตูบางจุดแคบมาก คนใช้วีลแชร์อาจเข้าได้เฉพาะลานกลางกับทางเดินโล่ง แกลเลอรี่บางจุดเข้าไม่ถึง ถ้ามีข้อจำกัดเรื่องการเดิน ลองติดต่อเจ้าหน้าที่ฐานศิลป์ก่อนวางแผน

เรื่องอากาศสำคัญกว่าที่คิด ส่วนที่เป็นลานนอกและทางระหว่างอาคารค่อนข้างเยอะ ถ้ามาฝนตกหรือหน้าร้อนอากาศอบอ้าวจะลดความสนุกลงไปมาก ช่วงตุลาคมถึงธันวาคมเหมาะสุด อากาศเย็น ฝนน้อย แสงตกกระทบอิฐกระเบื้องสวยที่สุด ใครแพ้ร้อนชื้น แนะนำหลีกเลี่ยงหน้าร้อน