Fenway Park: ตำนานสนามเบสบอลแห่งอเมริกา

Fenway Park คืออะไรจริงๆ

Fenway Park คือสนามเบสบอลที่ยังเปิดใช้งานเก่าแก่ที่สุดในเมเจอร์ลีก เปิดเมื่อ 20 เมษายน 1912 ตั้งอยู่ 4 Jersey Street กลางย่าน Fenway-Kenmore ในบอสตัน ล้อมรอบด้วยบาร์ ร้านอาหาร และบรรยากาศคึกคักริมฟุตบาทก่อนเกมยิ่งดึกยิ่งมันส์ สนามนี้ได้รับการขึ้นทะเบียน National Register of Historic Places ในสหรัฐฯ เมื่อปี 2012 กลายเป็นสมบัติโบราณด้านสถาปัตยกรรมอเมริกันที่มีคุณค่า ไม่ใช่แค่สนามกีฬา

แค่ตัวเลขก็บอกเล่าบางอย่าง: จุคนได้ 37,305 คนในเกมกลางวัน และ 37,755 คนในกลางคืน เส้นกั้นฝั่งซ้าย 310 ฟุต และ Green Monster กำแพงสูง 37 ฟุตนี้ คือตำนานของที่นี่ แต่สิ่งที่ตัวเลขบอกไม่หมด คือความไม่สมมาตรของสนามเพราะข้อจำกัดที่ดินดั้งเดิมในปี 1912, ทางเดินแคบๆ ที่บังคับให้แฟนออกมาสู่สนามเปิด, หรือกลิ่นไส้กรอกย่างกับหญ้าสดที่ลอยแตะจมูกในบ่ายอุ่นเมษายน

มาเดินเที่ยวโดยไม่ซื้อตั๋วเกม: ทัวร์สนาม

ทัวร์จะเริ่มจากร้านของที่ระลึกถนน Jersey แล้วพาเดินชมพื้นที่ที่วันแข่งไม่ได้เข้า เช่น ห้องสื่อมวลชน สกอร์บอร์ดแบบใช้มือใน Green Monster, ขอบสนามอีกรอบด้านนอก และดักเอาต์ฝั่ง Red Sox ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงตามขนาดกลุ่มและประเภททัวร์ ทัวร์ช่วงเช้าก่อนนักท่องเที่ยวเยอะ จะได้บรรยากาศชิลล์ มีเวลาคุยกับไกด์ ถามเรื่องสนามหรือฟังเรื่องลึกๆ ได้เต็มที่

ทัวร์พิเศษแบบพรีเมียม มีให้เลือกสำหรับเข้าชมโซนหรูหรือดาดฟ้า ราคาสูงขึ้น ทัวร์แบบมาตรฐานก็ช่วยจับจุดสำคัญด้านผังสนามและประวัติ ถ้าวันที่มาเยือนตรงกับวันแข่ง ปกติทัวร์จะปิดก่อนเวลาเริ่มเกมไม่กี่ชั่วโมง ดังนั้นถ้าจะทัวร์ควรเล็งเช้าในวันที่มีแข่งที่บ้านดีกว่า

ถ้าอยากวางแผนเที่ยวเต็มย่าน Fenway-Kenmore สนามนี้จับคู่เดินเที่ยวง่ายกับ Museum of Fine Arts Boston ที่เดินลงใต้ไม่ไกล หรือแวะ Isabella Stewart Gardner Museum ใช้เวลาเดินประมาณ 10 นาที

Green Monster: กำแพงที่ยิ่งใหญ่กว่าแค่กำแพง

Green Monster คือซิกเนเจอร์ของ Fenway Park กำแพงฝั่งซ้ายสูง 37 ฟุต ยาว 231 ฟุตตามเส้นขอบเพราะปี 1912 สนามชนถนน Lansdowne ฝั่งนั้นเลยเลือกสร้างกำแพงสูงแทนที่จะเสียระยะโฮมรัน เดิมทีเป็นไม้ ต่อมาปี 1976 เปลี่ยนเป็นแผ่นโลหะทาสีเขียว สิ่งที่คนสังเกตตอนมาเดินทัวร์คือ เจ้า Monster นี้ เปลี่ยนมุมมองและเกมในสนาม ต้องขยับผู้เล่นเอาท์ฟิลด์ให้แตกต่างสนามทั่วไปใน MLB

ข้างในกำแพงมีสกอร์บอร์ดใช้มือเปลี่ยนป้ายคะแนน ยังคงใช้งานจริงเวลามีเกมซึ่งใน MLB ตอนนี้เหลือไม่กี่สนามที่ยังใช้แบบนี้ ทัวร์จะพาเดินผ่านทางเดินแคบๆ มืดๆ หลังสกอร์บอร์ด ตรงนี้แหละที่คุณจะเห็นร่องรอยเปลี่ยนป้ายโลหะ รวมถึงลายเซ็นและวันที่ที่ผู้เล่นหรือทีมงานขีดเขียนไว้บนผนังตลอดหลายสิบปี

ไปดูเกมจริง: เป็นยังไงบ้าง

ชมเกมเหย้าของ Red Sox ที่ Fenway Park นั้นแตกต่างจากการเดินทัวร์ ถนน Jersey จะปิดรถเข้าก่อนเริ่มเกม คนแน่นกินพื้นที่รอบสนาม มีแผงขายอาหาร แฟนบอลยืนคุยเฮฮาเสียงดัง เปิดประตูก่อนเกม 90 นาที คุ้มถ้าไปเช้าๆ เพราะได้ดูเบสบอลซ้อมใกล้ขอบสนาม และคนน้อยเดินสบายก่อนคนจะเข้าเยอะ

แต่ละโซนที่นั่งเสน่ห์ต่างกัน บล็อกแถวล่างหลังโฮมเพลตเป็นมุมยอดฮิตเห็นชัดเจน เบาะ Bleacher ฝั่งขวาและเซ็นเตอร์ราคาถูกกว่า แต่จะร้อนแดดบ่ายกับลม ส่วนกล่อง Roof Deck ขนานสนามเบสให้วิวสูงขึ้นอีกนิด ทุกโซน Fenway ขนาดกะทัดรัดกว่าสนามใหม่ จึงนั่งไกลสุดก็ยังใกล้สนามมากกว่า MLB รุ่นใหม่ๆ

อาหารในสนามหลากหลายขึ้นมากหลังรีโนเวตปี 2000 ต้นๆ นอกจากมาตรฐานสนามกีฬา จะมีตัวเลือกอาหารท้องถิ่น หนึ่งในตำนานคือ Fenway Franks ที่ทุกคนต้องลอง สนามส่วนใหญ่ขายแบบไร้เงินสด ต้องมีบัตรหรือจ่ายมือถือเท่านั้น

เดินทางและควรมาถึงตอนไหนดี

ทางที่ง่ายและไวที่สุดคือขึ้น Green Line MBTA มาลงสถานี Kenmore มีสาย B, C, D ให้บริการ เดินถึงสนามใน 7 นาที วันแข่งขากลับจะคนแน่น จนบางทีต้องรอรถ 20 นาทีขึ้นไป หลายคนเลือกเดินย้อน 1 ไมล์ไป Back Bay แล้วต่อ Orange หรือ Red Line แทน รถ Uber หรือ Lyft ก็มีแต่ราคาพุ่งก่อนเกม ขับรถเข้าย่านนี้วุ่นวายไม่แน่นอน

จอดรถแถว Fenway ต้องใช้ลานเอกชนรอบสนาม ไม่มีที่ไหนที่ทีม Red Sox ดูแลเอง ที่จอดจะเต็มไวและราคาสูงวันแข่ง ขับรถมาเหมาะกว่าถ้ามาถึงก่อนแข่ง 2 ชั่วโมง หรือตั้งใจมาทัวร์เช้าวันธรรมดาที่ไม่มีเกม

ถ้ากะจะเดินเที่ยวละแวกนี้มากขึ้น พื้นที่ Fenway-Kenmore เชื่อมกับ Emerald Necklace และสวนใหญ่ๆ หลายแห่งรวมถึง Back Bay Fens ด้วย ย่าน ย่าน Fenway-Kenmore นี้ก็มีร้านอาหารก่อนเกมเยอะเป็นพิเศษด้วย

เรื่องราวและความสำคัญที่เหนือกว่าแค่เบสบอล

Fenway Park เปิดปี 1912 แค่ไม่กี่วันหลังเรือ Titanic จม เป็นช่วงที่สนามเบสบอลเปลี่ยนจากไม้เป็นโครงสร้างเหล็กและคอนกรีต ฟื้นฟูครั้งใหญ่หลังไฟไหม้ปี 1934 และรีโนเวตหลายระลอก โดยเฉพาะตั้งแต่ปี 2002 ที่ทีม Red Sox เลือกซ่อม บูรณะ และเพิ่มความสะดวกสำหรับทุกคน โดยไม่คิดสร้างสนามใหม่ ซึ่งการตัดสินใจเก็บรักษาความดั้งเดิมนี้ กลายเป็นจุดพลิกประวัติศาสตร์สนามกีฬาอเมริกัน

การขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งประวัติศาสตร์เมื่อปี 2012 ไม่ได้เกิดขึ้นเอง ต้องมีหลักฐานด้านสถาปัตย์และวัฒนธรรม ความไม่สมมาตรของผังสนาม สกอร์บอร์ดมือ Green Monster ขนาดสนาม และโครงเหล็กเดิมจากยุคแรกๆ ล้วนมีส่วน Field นี้ สำหรับใครสนใจสถาปัตยกรรมอเมริกันยุค 1900 ต้นๆ Fenway คือที่ที่ “ต้องดูของจริง” มากกว่าสนามใหม่ๆ

บอสตันเป็นเมืองประวัติศาสตร์มาก Fenway จึงสอดแทรกอยู่ในเรื่องเล่าหลายยุค หากอยากศึกษาบริบทให้ลึก ลองเดิน Freedom Trail ในอีกวัน หรือเปิด คู่มือประวัติศาสตร์บอสตัน เพื่อเข้าใจวัฒนธรรมกีฬาว่าผูกกับอัตลักษณ์เมืองนี้อย่างไร

ข้อควรรู้: อากาศ ถ่ายรูป และการเข้าถึง

ฤดูกาลเบสบอลที่บอสตันเริ่มตั้งแต่เมษายนถึงปลายกันยายน (ทีมเข้ารอบถึงตุลาคม) ช่วงต้นฤดูอากาศเย็น กลางคืนเฉียด 4 องศาเซลเซียส ด้วยสนามเปิดโล่ง ลมจากเอาท์ฟิลด์แรงมาก แนะนำพกเสื้อกันหนาวถ้ามาเกมเย็นก่อน Memorial Day หรือหลัง Labor Day ส่วนกรกฎาคม-สิงหาคมแดดแรง อากาศอบอุ่น โซนเบสแถวแรกแดดส่องเต็ม

อนุญาตถ่ายรูปด้วยกล้องส่วนตัวทั้งตอนทัวร์และดูเกม กล้องเลนส์ยาวเหมาะกับถ่ายภาพจากชั้นบน ระยะสนาม ทัวร์ให้โอกาสถ่ายดักเอาต์ ขอบสนาม ด้วยเลนส์มุมกว้างหรือมาตรฐาน ภายในสกอร์บอร์ดแสงน้อยกล้องที่ดีกับแสงต่ำช่วยได้ โดยทั่วไปไม่อนุญาตขาตั้งกล้อง

หลังรีโนเวตปี 2002 ความสะดวกเข้า-ออกดีขึ้นมาก มีลิฟต์ขึ้นลงหลายชั้น ทางลาดต่อเชื่อมโซนที่นั่ง มีที่นั่งพิเศษสำหรับวีลแชร์ มีอุปกรณ์ช่วยฟัง ผู้ช่วยวีลแชร์ และสัตว์ช่วยเหลือ (service animal) บริการครบ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมและขอที่จอดรถล่วงหน้าในเว็บ Red Sox ส่วนที่จอดคนพิการมีจำกัดต้องจองไว้ก่อน

ใครอาจไม่อินกับที่นี่

ถ้าไม่สนใจเบสบอล มาเดินทัวร์อาจรู้สึกว่าน่าสนุกหรืออาจเฉื่อยก็ได้ ขึ้นกับว่าจะฟังเรื่องราวกีฬาไหวแค่ไหน เพราะเนื้อหาหลักคือเบสบอล มุมสถาปัตย์กับประวัติศาสตร์เป็นรอง คนที่มีข้อจำกัดการเดินมากควรอ่านหน้า accessibility ดีๆ เพราะบางเส้นทางต้องขึ้นบันไดหรือซอกแคบ วันแข่งแถว Kenmore หนาแน่น เสียงดัง คนเยอะมาก ถ้ากลัวคนเยอะควรหาทัวร์เช้าวันธรรมดาดีกว่า