เดเซียร์โต เด โลส เลโอเนส: หนีความวุ่นวายในฝั่งตะวันตกของเม็กซิโกซิตี้

เดเซียร์โต เด โลส เลโอเนส คืออะไร?

ชื่ออาจทำให้หลายคนงง—ที่นี่ไม่มีทะเลทรายและไม่มีสิงโต คำว่า "เดเซียร์โต" สมัยอาณานิคมสเปนหมายถึงสถานที่สงบหรือสถานที่สำหรับนักพรตอยู่ปลีกวิเวก และที่ดินแถบนี้ก็เป็นของตระกูลเดเลออน สิ่งที่คุณจะได้พบจริงๆ คือป่าสนอันหนาแน่น พันธุ์ Montezuma pine และ fir ศักดิ์สิทธิ์ ตามหุบเขาลึกสูงระหว่าง 2,600–3,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

ที่นี่ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ 27 พฤศจิกายน 1917 โดยประธานาธิบดี เบนูสเตียโน คาร์รันซา เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของเม็กซิโก พื้นที่กว่า 1,867 เฮกตาร์ ยาวราว 7 กิโลเมตร กว้าง 3 กิโลเมตร ครอบคลุมเขต Cuajimalpa และ Álvaro Obregón ทิศตะวันตกของเมือง ในภูเขา Sierra de las Cruces ที่สำคัญ ที่นี่ได้รับการคุ้มครองเป็นเขตอนุรักษ์ป่าตั้งแต่ปี 1876 ในสมัยประธานาธิบดี เซบาสเตียน เลร์โด เด เตฆาดา เพื่อปกป้องแหล่งน้ำธรรมชาติของเมือง

ป่า: กลิ่นอายและสิ่งที่ได้เห็นจริง

ทันทีที่ก้าวสู่ร่มไม้ เสียงรถบนถนนก็จางหาย กลายเป็นเสียงลมโยกยอดสน เสียงนกร้อง และเสียงใบสนแห้งใต้เท้า อากาศเย็นลงชัดเจน มีกลิ่นสนที่ใครโตในที่สูงแถบนี้จะนึกถึงทันที เช้าๆ ช่วงฤดูแล้ง (พฤศจิกายน–เมษายน) ป่าสดใส มีแสงลอดทะลุแนวไม้ ส่วนหน้าฝน (พฤษภาคม–ตุลาคม) หมอกจะลอยต่ำ ป้าดูเขียวขจีแน่นขึ้น เปลือกต้น fir ชุ่มน้ำจนดูสีเกือบดำ

เส้นทางมีทั้งแบบกว้าง เดินง่ายเป็นกรวด กับทางธรรมชาติแคบๆ ที่ควรใส่รองเท้าดีๆ ระหว่างเดินคุณจะพบหุบเล็ก คลองน้ำเฉพาะหน้าฝน และลานหญ้าโล่งๆ ที่ครอบครัวมากางผ้าใบปิกนิกวันหยุด เส้นทางค่อนข้างขรุขระ ใครที่เดินลำบากควรอยู่แถวทางหลักใกล้ทางเข้าอารามซึ่งเรียบกว่า

คนนกนิยมมาหาพันธุ์ไฮแลนด์ที่นี่โดยเฉพาะ อุทยานนี้อยู่ในเขต IBA (Important Bird Area) แฟนพันธุ์แท้รายงานว่ามีนกหายากที่เมืองข้างล่างไม่มี ที่นี่ให้อารมณ์คนละแบบกับพิพิธภัณฑ์ศิลป์แถว Polanco หรือคลอง Xochimilco ที่ตรงนี้เงียบ เย็น และคนน้อยโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติ

อดีตอารามกลางป่า: ซากศตวรรษที่

กลางอุทยานและกลางประวัติศาสตร์แห่งนี้คืออดีตอารามคาร์เมไลต์ที่เริ่มสร้างตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 17 เหตุผลที่กลุ่มคาร์เมไลต์เลือกเขาสูงป่าแน่นนี้ก็เพราะอยากปลีกวิเวก เน้นสมาธิ ที่นี่มีทั้งน้ำผุดและป่าดิบ แถมสร้างเป็นศูนย์นักพรตโดยเฉพาะ ตัวอารามเสร็จเป็นระยะๆ มีทั้งโบสถ์ บริเวณหย่อนใจ อาคารสำหรับนักบวช และห้องพักนักพรตเล็กๆ กระจายเต็มแนวป่า

อารามนี้ต่อมากลายเป็นซากร้าง ก่อนจะมีการซ่อมแซมบางส่วนและเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ย่อมๆ โครงสร้างหินหนาหนัก มีกำแพงหนา โค้งเพดานแบบบาเรล หน้าต่างแคบ เมื่อเดินผ่านทางเดินโถงจะรู้สึกได้ถึงความเงียบที่ไม่ว่างเปล่า เสียงในอาคารฟังดูมีพลังสะสมที่อยู่คู่ประวัติศาสตร์ยาวนาน พื้นหินบางจุดถูกเท้าเหยียบจนมันเงา ผนังมีร่องรอยการประดับแบบบาโรกและรอยเสียหายจากยุคสาธารณรัฐ

สามารถเข้าชมอารามโดยมีไกด์ นอกจากนี้ยังมีค่าธรรมเนียมราว 20–25 เปโซต่อคนซึ่งไม่ใช่ราคาทางการ ควรตรวจสอบก่อนทุกครั้ง โดยเวลาทำการอารามมักเปิดสั้นกว่าอุทยานและปิดวันจันทร์เป็นส่วนใหญ่ ใครมาวันจันทร์แต่ไม่ได้เช็คเวลาก่อน น่าจะผิดหวังแน่นอน

ไปเมื่อไหร่ดี: เวลา-ฤดูไหนเหมาะ

วันเสาร์อาทิตย์ บรรยากาศในเดเซียร์โต เด โลส เลโอเนสจะเปลี่ยนไป ครอบครัวชาวเม็กซิโกซิตี้พากันมากลางสาย หยิบเสื่อออกไปปิกนิกแถวลานหญ้า จุดไฟปิ้งย่างริมป่าและเด็กๆ วิ่งเล่นเต็มทางเดินหลัก วันเสาร์ช่วงบ่ายอาจจะค่อนข้างคนเยอะ ถ้าอยากเดินป่าแบบเงียบชิลๆ แนะนำเช้าวันธรรมดา โดยเฉพาะอังคารถึงพฤหัสบดี

ถ้าตื่นเช้าราว 7–8 โมง นักเดินป่าจะได้บรรยากาศของหมอกในหุบแคบ แสงเฉียงถ่ายรูปสวย มีสิทธิ์ได้เดินเส้นหลักแบบโล่งๆ ในชั่วโมงแรก ช่างภาพที่เล็งหน้าฟาซาดอารามควรมาเช้า เพราะแสงปะทะกำแพงเต็มๆ พอบ่ายๆ แดดจะแบนและคนจะเยอะขึ้น

หน้าแล้ง (พฤศจิกายน–เมษายน) มักอากาศดี ฟ้าเปิด แต่ช่วงเช้าเย็นมาก (ต่ำกว่า 5°C ได้) หน้าฝนบ่ายๆ หมอกจัด ป่าเขียว ขณะเดียวกัน ทางก็จะเปียกและมีฝนตกกระทันหัน ควรมีเสื้อกันฝนทุกครั้งที่มาเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ถ้าอยากวางแผนละเอียดยิ่งขึ้น ลองอ่านคู่มือ ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนเม็กซิโกซิตี้ ที่อธิบายจุดเด่น-ด้อยแต่ละฤดูของเมืองไว้อย่างละเอียด

การเดินทาง: ความจริงเชิงปฏิบัติ

อุทยานไม่มีรถไฟใต้ดินถึงโดยตรง วิธีสะดวกสุดคือขับรถเองหรือเรียกรถแอป (Uber Didi Cabify ใช้ได้หมด) ขึ้นทางหลวงเม็กซิโก–โทลูกาแล้วออกที่ La Venta ใช้เวลาขับประมาณ 30 นาทีถ้ารถไม่ติด แต่ฝั่งตะวันตกของเมืองจราจรติดขัดมาก โดยเฉพาะเช้าวันเสาร์อาทิตย์ควรเผื่อเวลาไว้ 45–60 นาที

มีรถเมล์จากบางเขตชานเมืองฝั่งตะวันตก แต่เส้นทางซับซ้อนสำหรับคนที่ไม่คุ้น ระบบรถเมล์เมืองไม่ตรงเวลา ใครเดินทางแบบมือใหม่ ขอแนะนำให้เลือกแท็กซี่แอปดีที่สุด เซฟที่อยู่สำหรับขากลับไว้ก่อน เพราะในป่าสัญญาณเน็ตจะขาดๆ หายๆ ถ้าอยากอ่านรีวิวระบบขนส่งในเมืองแบบละเอียด ลองดู การเดินทางในเม็กซิโกซิตี้ ครบทุกวิธีจากเมโทรถึงเรียกรถแอป

ต้องเตรียมอะไร—ใส่อะไร—เจออะไร

แต่งตัวแบบเป็นชั้น เพราะแม้ว่ากลางเมืองจะร้อน แต่บนนี้อากาศเย็นเปลี่ยนได้ไว โดยเฉพาะถ้ามีเมฆ ผ่านเมนแทร็กต์แล้วไปทางธรรมชาติ รองเท้าควรเป็นแบบปิดหัวและพื้นหนึบ เพราะใบสนร่วงบนทางลาดลื่นสุดๆ น้ำดื่มกับของกินควรเตรียมเองเพราะข้างในไม่มีร้านเว้นสุดสัปดาห์ที่มีร้านข้างอาราม

น้ำประปาเม็กซิโกซิตี้ไม่ควรดื่ม รวมถึงน้ำในลำธารของอุทยานด้วย เตรียมน้ำขวดหรือกรองน้ำไปเองตามเวลาเที่ยว ของใช้ส่วนตัวมีห้องน้ำใกล้อารามแต่สภาพไม่แน่นอน

ถ้ามากับเด็ก ลานหญ้าแถวอารามเหมาะมากสำหรับเด็กเล็ก และเส้นทางหลักไม่ยากสำหรับเด็กที่เดินได้ดี อุทยานนี้ก็อยู่ในกลุ่ม กิจกรรมในเม็กซิโกซิตี้สำหรับเด็ก ที่ไม่ต้องเข้าพิพิธภัณฑ์ ขอแค่รองเท้าดีๆ

คุ้มไหม?: เหมาะกับใคร และไม่เหมาะกับใคร

เดเซียร์โต เด โลส เลโอเนส ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์แบบไกด์เต็มรูปแบบ ไม่มีศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ทุกอย่างเรียบง่าย ประสบการณ์นี้เหมาะสำหรับคนที่ชอบไปค้นหาเอง เดินเส้นทางเอง อ่านบรรยากาศป่าและตึกประวัติศาสตร์ โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งป้ายอธิบาย

ใครมาเม็กซิโกซิตี้แค่ 2–3 วันและเน้นจุดแลนด์มาร์กใหญ่ๆ อาจจะรู้สึกว่าไม่คุ้มกับเวลานั่งรถ ถ้าวางแผนเที่ยวเมืองแน่นๆ แนะนำดู แผนการเที่ยวเม็กซิโกซิตี้ 3 วัน ที่เน้นจุดไฮไลท์ใจเมือง แต่ถ้าอยากเข้าใจเม็กซิโกซิตี้ลึกกว่าแค่หอศิลป์หรือถนน อุทยานนี้ให้ทั้งป่าต้นน้ำ เมืองสูง และอดีตที่มีมาก่อนกรุงปัจจุบัน

ใครมีปัญหาเรื่องการเดินทางบนพื้นที่ขรุขระต้องระวัง ที่นี่พื้นไม่เรียบทั้งเส้น และถ้ามีอาการแพ้ความสูงเพิ่งมาถึงเม็กซิโกซิตี้ใหม่ๆ อาจไม่เหมาะ เพราะจุดสูงสุดของอุทยานสูงกว่าเมืองหลักเกือบ 1,500 เมตร คู่มือ คู่มือระดับความสูงในเม็กซิโกซิตี้ มีวิธีเอาชนะความสูงสำหรับมือใหม่ที่อยากลองเดินป่าสูง