The Bluebird Cafe: เวทีเพลงฮิตสำหรับนักแต่งเพลงที่อบอุ่นที่สุดในแนชวิลล์

The Bluebird Cafe คืออะไร (จริง ๆ)?

The Bluebird Cafe ไม่ใช่บาร์ ไม่ใช่คอนเสิร์ตฮอลล์ และไม่ใช่ที่ดักนักท่องเที่ยว นี่คือห้องฟังเพลง 90 ที่นั่ง ซ่อนตัวอยู่ในแถบอาคารพาณิชย์ย่าน Green Hills แนชวิลล์ เทนเนสซี เปิดให้บริการที่นี่มาตั้งแต่ปี 1982 บรรยากาศจงใจทำให้เรียบง่าย กระเบื้องซับเสียง แสงไฟสลัว ๆ โต๊ะเล็ก ๆ ชิดติดกัน มีเวทีต่ำอยู่ตรงกลางห้อง ตัวสถานที่เรียบมาก ๆ และนั่นคือเสน่ห์ของมัน

สิ่งที่ทำให้ The Bluebird Cafe แตกต่างคือรูปแบบเวที “in the round” นักแต่งเพลง 3–4 คนจะนั่งล้อมวงตรงกลาง แล้วผลัดกันเล่นเพลงของตัวเอง พร้อมเล่าที่มาหรือเบื้องหลังเพลง เช่น คนที่แต่ง 'Friends in Low Places' ให้ Garth Brooks หรือ 'The Dance' เพลงดังอันดับหนึ่งอีกมากมาย อาจนั่งห่างจากคุณแค่ 2–3 เมตร ร้องเพลงด้วยกีตาร์โปร่งเหมือนตอนแต่งครั้งแรก พร้อมแบ่งปันเรื่องราวเบื้องหลัง บรรยากาศแบบนี้หาไม่ได้จากเวทีอื่น ๆ ในแนชวิลล์

Bluebird มีแฟนรุ่นใหม่เพิ่มขึ้น หลังจากถูกใช้เป็นโลเคชั่นในซีรีส์ดัง 'Nashville' ช่วงปี 2012–2018 ส่งผลให้ตั๋วแต่ละรอบขายหมดเร็วมาก บางทีแทบกดจองไม่ทัน ถ้าวางแผนมาแนชวิลล์เพื่อที่นี่เลย อย่าลืมเช็กปฏิทินกิจกรรมในเว็บ Bluebird ก่อนจะจัดแผนอื่น ๆ สำหรับสายดนตรี อยากรู้จักแนชวิลล์ให้ลึกกว่านี้ ดูต่อที่ คู่มือดนตรีสดแนชวิลล์.

เวที in the round มีดีอย่างไร

เวทีเพลงแนชวิลล์ส่วนใหญ่ นักดนตรีจะยืนเวทีหน้าผู้ชม แต่ที่ Bluebird กลับกัน นักแต่งเพลงนั่งกลางห้อง แล้วผู้ชมล้อมวงรอบ ๆ ทุกที่นั่งถือว่าดี ไม่มีใครไกลจากเวที

โชว์ทั่วไป นักแต่งเพลงสี่คนจะหมุนเวียนเล่นคนละเพลง แล้วส่งต่อวนไปรอบ ๆ ระหว่างเพลง พวกเขามักจะแชร์เบื้องหลังกระบวนการแต่งเพลง เช่น โทรหาคนร่วมแต่งตอนเที่ยงคืน ประโยคที่ใช้เวลาสามปีกว่าจะปิ๊ง หรือการนำเสนอค่ายที่เกือบล่ม นี่แหละคือเสน่ห์ Bluebird ไม่ใช่โชว์สำเร็จรูป แต่มันคือการเห็นนักแต่งเพลงถ่ายทอดวิธีคิดของตัวเองสด ๆ

คืนจันทร์ รูปแบบโชว์จะพิเศษกว่า รอบแรกเป็น open mic (ไมโครโฟนเปิด) เริ่ม 17.30 น. ไม่ต้องจองล่วงหน้า ส่วนรอบ Blue Monday ตอน 20.00 น. จะเปลี่ยนบรรยากาศไปอีกแบบ ถ้าอยากสัมผัสประสบการณ์ songwriter in the round จริง ๆ เลือกคืนที่มีนักแต่งเพลงดังโชว์ แต่ถ้าอยากเปิดใจรับของใหม่ ๆ ลอง open mic ก็น่าสนใจ

วิธีจองและการเตรียมตัวไป

การจองที่นั่งต้องจองผ่านเว็บ Bluebird เท่านั้น มีที่นั่งแค่ 90 ที่ พอกดจองหมดคือหมดจริง ๆ และแทบไม่มี waiting list สำหรับโชว์ส่วนใหญ่ ดังนั้นควรจองทันทีที่ระบบเปิดวันโชว์ตามทริปของคุณ

แนะนำให้ไปก่อนเวลา Bluebird เป็นห้องเล็ก ต้องใช้เวลาเตรียมการนิดหน่อย ไปถึงก่อน 20-30 นาทีจะได้เลือกที่นั่ง สั่งอาหาร/เครื่องดื่ม และเก็บบรรยากาศได้เต็มที่ สำคัญมากถ้าไปคืนที่โชว์ดัง ๆ เพราะโต๊ะดี ๆ หมดเร็ว สายอาจต้องเดินเบียดรบกวนความเงียบที่ Bluebird พยายามสร้าง

ที่ Bluebird มีที่นั่งรองรับวีลแชร์จำกัด—สูงสุด 4 ที่นั่งต่อโชว์ (2 วีลแชร์ 2 ผู้ติดตาม) ต้องแจ้งขอสิทธิ์ล่วงหน้าอย่างน้อยสองสัปดาห์ตอนจอง

เดินทางอย่างไร ไปถึงที่ Bluebird

Bluebird Cafe อยู่ย่าน Green Hills ถือว่าเป็นพื้นที่ระหว่าง Belle Meade กับ West Nashville ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 16 กม. ตัวร้านอยู่ในแถบอาคารพาณิชย์ ซึ่งใครมาครั้งแรกจะรู้สึกธรรมดามาก ไม่ได้มีสถาปัตยกรรมสะดุดตาใด ๆ ด้านนอกแทบดูไม่ออกเลยว่าข้างในคือจุดหมายในตำนาน

เครือข่ายรถบัสแนชวิลล์ที่ WeGo Public Transit ให้บริการ ไม่มีเส้นทางตรงถึง Bluebird เหมาะกับการเรียกแท็กซี่แอปฯ อย่าง Uber/Lyft มากกว่า โดยเฉพาะช่วงกลางคืนจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องที่จอดหรือเส้นทาง ขับรถเองก็ได้ มีที่จอดริมถนนและในลานอาคาร แต่บางคืนที่โชว์ดัง ๆ อาจหายากขึ้น

ถ้าพักแถวดาวน์ทาวน์และมีแผนเที่ยวกลางคืนอื่นรวมด้วย ควรเผื่อเวลาเดินทางไปกลับฝั่งละ 20–30 นาที ถ้าอยากรู้วิธีเดินทางทั่วเมืองแนะนำดูที่ การเดินทางใน Nashville.

บรรยากาศแต่ละช่วงเวลา

ก่อนจะเริ่มโชว์ช่วงเย็น Bluebird จะเหมือนร้านคาเฟ่เล็ก ๆ ทั่วไป ห้องครัวเปิดบริการอาหารและเครื่องดื่ม บรรยากาศสบาย ๆ แบบร้านในชุมชน โต๊ะจะทยอยเต็ม คนพูดคุยกันเป็นกันเอง พนักงานเดินจัดแจงฉับไว ในช่วงนี้หลายคนอาจนึกไม่ออกเลยว่าอีกไม่นานจะกลายเป็นเวทีที่จริงจังแค่ไหน

พอถึงเวลาโชว์ นักแต่งเพลงนั่งประจำ ทุกคนหยุดคุย โทรศัพท์วางลง บรรยากาศเปลี่ยนทันตา อากาศในห้องเหมือนจับใจความเงียบสุด ๆ อะคูสติกในห้องที่ดูแลกันมานานจนได้คุณภาพขนาดที่คุณได้ยินแม้แต่สายกีตาร์สะท้อนหรือจังหวะหายใจก่อนเริ่มร้องชัดเจนสุด ๆ นี่แหละเสน่ห์ของ Bluebird บรรยากาศใกล้ชิดจนแทบไม่มีอะไรให้ซ่อน

โชว์รอบดึกคืนศุกร์–เสาร์ มักจะมีแฟนเพลงที่รู้ลึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์คันทรี่มากกว่า ส่วน open mic คืนวันจันทร์จะดูวัยรุ่นและนักเขียนรุ่นใหม่ผสมกับนักเดินทาง หลากหลาย คนละโทน แต่ประสบการณ์แต่ละแบบก็ดีทั้งคู่

บริบททางวัฒนธรรมและประวัติ

The Bluebird Cafe ก่อตั้งโดย Amy Kurland ในปี 1982 เดิมเป็นร้านอาหารเล็ก ๆ มีดนตรีสด จนกลายเป็นเวทีนักแต่งเพลงที่จริงจังและสร้างชื่อในแวดวงดนตรีแนชวิลล์มิใช่แค่แบ็กกราวนด์ ประวัติชื่อนี้คือจุดแจกค่ายเพลง วัดเสียงตอบรับจากผู้ฟัง และพาให้ระยะห่างระหว่างผู้สร้างสรรค์กับคนฟังแทบไม่เหลือ

Bluebird ไม่ใช่ที่เดียวในแนชวิลล์ที่คุณจะได้ฟังเพลงแต่งใหม่สด ๆ Broadway honky tonk ให้บรรยากาศมันส์ ๆ ฟรี ๆ คนเยอะแต่ไม่ถึงใจ แต่ถ้าอยากซึ้งอินกับ bluegrass ก็ต้องที่ Station Inn ส่วน Listening Room Cafe ในดาวน์ทาวน์ก็จัด songwriter in the round เหมือนกันแต่บรรยากาศกว้างกว่าเล็กน้อย แต่ถ้าเทียบเรื่องประวัติศาสตร์และบทบาทกับเหล่านักแต่งเพลงอาชีพในแนชวิลล์ Bluebird ยังเป็นแหล่งสำคัญที่อื่นยังสร้างไม่ได้

ถ้าอยากรู้จริง ๆ ว่าแนชวิลล์กลายเป็นเมืองแห่งนักแต่งเพลงคันทรี่ของอเมริกาได้ยังไง ลองอ่าน คู่มือประวัติศาสตร์ดนตรีใน Nashville แล้วมา Bluebird จะยิ่งอินมากขึ้น

กฎการถ่ายรูป มือถือ และมารยาท

นโยบายถ่ายรูปหรือวิดีโอแต่ละโชว์ไม่เหมือนกัน และที่ร้านบังคับใช้จริงๆ โดยทั่วไป Bluebird อยากให้ใช้มือถืออย่างสุภาพที่สุด ถ่ายวิดีโอเก็บไว้ดูเองพอได้ แต่ห้ามใช้แฟลชหรือหยิบขึ้นมาบ่อย ๆ ตรวจสอบข้อกำหนดแต่ละรอบก่อนเข้าเสมอ

สิ่งที่ทำให้เจ้าหน้าที่ต้องเตือนอย่างจริงจังคือการพูดคุยตอนโชว์ (ไม่ได้พูดเล่น!) ชื่อเสียง Bluebird ขึ้นอยู่กับความเงียบในห้องโดยตรง ถ้ามาหาที่คุยสังสรรค์พร้อมดนตรีที่ดังกลบเสียงได้ ลองเลือก honky tonks บน Broadway จะสบายใจกว่า