Gdzie nocować na Majorce: najlepsze dzielnice i hotele na każdy rodzaj wyjazdu

Zanim zarezerwujesz: poznaj regiony Majorki

Majorka kojarzy się często z jedną pocztówką: pakietowy kurort na białej plaży. Tymczasem to wyspa o pięciu zupełnie różnych obliczach. Północno-zachodni rejon jest górzysty, zielony i bogaty kulturowo. Północ to klasyczne nadmorskie kurorty z rodzinną, spokojną atmosferą. Wschodnie wybrzeże jest skaliste i stosunkowo mało odkryte. Południe — płaskie i ciepłe — kryje zarówno najpiękniejsze naturalne plaże wyspy, jak i najbardziej nijaką zabudowę turystyczną. A osobną kategorią jest Palma, stolica, która działa raczej jak prawdziwe europejskie miasto niż typowy cel wakacyjny.

Wybór bazy noclegowej decyduje o tym, jakim wyjazdem okaże się cały pobyt. Wyspa ma 3640 km² — jest znacznie większa niż Minorka, jej sąsiadka w Balearach — a dojazd z Palmy na północno-wschodni kraniec zajmuje około 90 minut. Poruszanie się po Majorce bez samochodu jest możliwe z Palmy i Sóller, ale poza tymi miejscami poważnie ogranicza możliwości. Zanim wybierzesz bazę, zastanów się, czy planujesz wynajmować auto.

Palma de Mallorca: najlepsza baza dla miłośników miasta

Palma skupia prawie połowę z 950 000 mieszkańców wyspy i jako cel sam w sobie zdecydowanie przebija oczekiwania. Stare Miasto kryje gotycką katedrę, arabskie łaźnie, średniowieczny pałac i nadmorską promenadę — wszystko w odległości krótkiego spaceru od siebie. Mieszkając tu, przez pierwsze kilka dni możesz w ogóle nie potrzebować samochodu.

Najlepsze hotelowe dzielnice Palmy skupiają się wokół Starego Miasta i Santa Catalina, gdzie targ i najciekawsza gastronomia wyspy sąsiadują ze sobą na co dzień. W sezonie pośrednim za nocleg w hotelu średniej klasy zapłacisz około 120–200 € za dobę, a w lipcu i sierpniu ceny wyraźnie rosną. Butikowe hotele urządzone w pałacykach z XV i XVI wieku — zwanych palacetes — oferują jedne z najbardziej klimatycznych noclegów w całej Hiszpanii, bez przesady.

Palma nie jest jednak rajem dla plażowiczów. Najbliższe miejskie plaże są przyzwoite, ale niczym szczególnym nie zachwycają. Jeśli priorytetem jest pływanie, Palma sprawdza się lepiej jako jednodniowy lub dwudniowy przystanek kulturalny, uzupełniony drugą bazą gdzieś indziej na wyspie.

• Idealna dla Podróżujących solo, par, turystyki kulturalnej, koneserów jedzenia, osób odwiedzających wyspę po raz pierwszy
• Nie najlepsza dla Rodzin pragnących mieć plażę tuż przy hotelu oraz tych, którzy szukają absolutnej ciszy
• Czy potrzebny samochód? Nie — przy pobycie tylko w Palmie miasto jest wygodne do chodzenia pieszo, a taksówki są niezawodne
• Przedział cenowy Hostele budżetowe od 40 €/noc; hotele średniej klasy 100–200 €; luksusowe palacetes 250–600 €+

Północny zachód (Tramuntana, Deià, Valldemossa, Sóller): najlepszy wybór dla wolnych podróżników i miłośników krajobrazu

Serra de Tramuntana — wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO łańcuch górski biegnący wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża — to dom dla najbardziej klimatycznych wiosek Majorki. Deià to najsławniejsza z nich: stroma, kamienna wioska przyczepiona do zbocza nad skalistą zatoczką, z hotelem Belmond La Residencia jako swoją flagową perłą. Ceny w La Residencia zaczynają się grubo powyżej 500 € za noc w szczycie sezonu, ale dobrze oddają charakter całej okolicy — niespiesznie, ze smakiem i z widokiem zapierającym dech w piersiach.

Valldemossa leży 17 km na północ od Palmy i jest łatwiej dostępna, przez co chętnie odwiedzana w ramach jednodniowych wycieczek. Zatrzymanie się tu na noc to jednak zupełnie inne przeżycie: po godzinie 17.00 wioska niemal pustoszeje, a cisza jest naprawdę niezwykła. Do doliny Sóller można dotrzeć słynnym zabytkowym pociągiem z Palmy, co pozwala technicznie rzecz biorąc przyjechać bez auta — choć zwiedzanie szerszego obszaru Tramuntany bez samochodu staje się wtedy bardzo trudne.

Północno-zachodni rejon Majorki trafia w gust podróżników szukających krajobrazu, pieszych wędrówek i jakości ponad wygodę. Restauracji jest mniej niż gdzie indziej, a ceny wyższe. Przeważają małe hotele butikowe i wiejskie finca (przebudowane domy wiejskie). Dwa do czterech nocy to optymalna długość pobytu — wystarczająca, by pospacerować szlakami, odwiedzić Sóller i wchłonąć klimat okolicy, bez konieczności wymyślania atrakcji na siłę.

Północ (Port de Pollença i Alcúdia): najlepsza baza dla rodzin i plażowiczów

Północne wybrzeże oferuje najbardziej bezpretensjonalne wakacje plażowe na wyspie. Port de Pollença ma długą piaszczystą promenadę, spokojną i płytką wodę oraz szeroki wybór noclegów — od prostych apartamentów po solidne hotele średniej klasy. To popularna destynacja wśród brytyjskich i niemieckich rodzin, a restauracje, bary i rejsy łódką z powodzeniem wypełniają cały tydzień bez konieczności zwiedzania.

Alcúdia łączy średniowieczne stare miasto otoczone murami — naprawdę warte przechadzki — z dostępem do Playa de Muro, jednej z najdłuższych piaszczystych plaż na wyspie. Plaża ciągnie się przez kilka kilometrów i przez długi czas pozostaje płytka, co jest idealnym rozwiązaniem dla małych dzieci. Hotele wahają się tu od kompleksów all-inclusive po mniejsze obiekty rodzinne. W szczycie sezonu za przyzwoity hotel rodzinny zapłacisz około 150–280 € za noc.

Południowy wschód (Santanyí, Ses Salines, Cala Figuera): najlepsza baza dla miłośników butikowych hoteli i pięknych plaż

Południowy wschód to miejsce, gdzie najpiękniejsze plaże Majorki spotykają się z najbardziej dopracowaną ofertą noclegową. W okolicach Santanyí i Ses Salines leżą jedne z najchętniej fotografowanych zatoczek na wyspie, w tym Caló des Moro oraz rozległa naturalna plaża Es Trenc, objęta ochroną przed zabudową. Przy żadnej z tych plaż nie stoi hotel — dojedziesz samochodem i dojdziesz pieszo.

Samo miasteczko Santanyí to jedno z najprzyjemniejszych miejsc na nocleg w południowej części wyspy. Tygodniowy targ przyciąga tylu samo miejscowych co turystów, oferta gastronomiczna wyraźnie się poprawiła, a w okolicy znajduje się rybacka wioska Cala Figuera, do której do dziś każdego dnia wracają łodzie rybackie. Butikowe obiekty takie jak Can Ferrereta wpisały Santanyí na mapę luksusowych podróży.

Ten rejon lepiej pasuje do dorosłych i par niż do rodzin z małymi dziećmi — plaże są zachwycające, ale często wymagają krótkiego spaceru lub dojazdu, a życie nocne jest minimalne. Dla odpowiedniego podróżnika to zaleta, nie wada. Za nocleg w porządnym butikowym hotelu w szczycie sezonu zapłacisz 180–350 € za dobę.

• Plaża Es Trenc: 3 km naturalnego piasku otoczonego wydmami — brak hoteli, brak wypożyczalni leżaków, wszystko trzeba zabrać ze sobą
• Caló des Moro: dojście zajmuje ok. 10 minut stromą, skalistą ścieżką — słynne z turkusowej wody, ale w lipcu i sierpniu tłoczno już od godziny 10
• Cala Llombards: mniejsza, spokojniejsza i nieco mniej oblegana niż Caló des Moro — dobra alternatywa w ruchliwe dni
• Park Przyrody Mondragó: chronione zatoczki ze znakowanymi szlakami pieszymi — lepsza infrastruktura niż Es Trenc, bardziej przyjazna rodzinom

Praktyczne wskazówki: kiedy jechać, jak się poruszać i czego unikać

Majorka cieszy się ponad 300 słonecznymi dniami w roku i średnią roczną temperaturą 21°C, co czyni ją atrakcyjną niemal przez cały rok. Rzeczywistość jest jednak taka, że od czerwca do sierpnia wyspa działa na najwyższych obrotach, a ceny idą w ślad za tym. Najlepszy czas na wizytę na Majorce pod względem pogody i znośnego tłoku to przełom kwietnia i maja lub wrzesień–połowa października. Górskie noclegi i wiejskie finca bywają nieczynne od listopada do lutego.

Wynajem samochodu otwiera zupełnie nowe możliwości. Bez niego w zasadzie jesteś ograniczony do Palmy, doliny Sóller i północnego wybrzeża. Z autem dostępny staje się cały południowy wschód, wioski we wnętrzu wyspy i odległe zatoczki. Wynajem samochodu na Majorce jest łatwe na lotnisku w Palmie (PMI) — ceny znacznie się różnią w zależności od sezonu, dlatego latem warto rezerwować z 4–6-tygodniowym wyprzedzeniem.

Częsty błąd: rezerwowanie hotelu w pasie kurortów między Magaluf a El Arenal, bo wygląda tanio i centralnie. O ile nie szukasz wyłącznie imprezowego klimatu w stylu brytyjskich wakacji all-inclusive, te miejsca nie mają wiele do zaoferowania. Plaże są zatłoczone, restauracje anonimowe, a życie nocne głośniejsze, niż większość podróżujących się spodziewa. Poza sezonem jest tu tanio, ale w porównaniu z południowym wschodem czy północą w szczycie sezonu to i tak kiepski stosunek jakości do ceny.