Museo di Storia Naturale di Milano: Ano ang Dapat Mong Malaman Bago Bumisita

Ano Talaga ang Museo?

Ang Museo civico di storia naturale di Milano ang pinakaimportanteng natural history museum ng lungsod at isa sa pinakaprestihiyoso sa Europa. Nagsimula ito noong 1838 nang i-donate nina Giuseppe De Cristoforis at Giorgio Jan ang kanilang koleksyon ng natural history sa munisipalidad ng Milan. Pormal itong binuksan noong 9 Setyembre 1844, kasabay ng VI Congresso degli Scienziati Italiani, at patuloy pang lumalawak mula noon. Ngayon, halos tatlong milyong specimen na ang meron dito — kabilang ang geology, paleontolohiya, mineralohiya, entomolohiya, botanika, at mga hayop (vertebrate at invertebrate)!

Pati mismong gusali ng museo ay karapat-dapat pansinin. Disenyo ni Giovanni Ceruti noong 1888–1893, tapos natapos noong 1907, ito ay tunay na halimbawa ng neo-Gothic eclecticism: pulang ladrilyo, terracotta, pointed arches, at harapang parang higit pa sa isang palasyo ng lungsod kaysa sa simpleng museo. Nakalugar ito sa Giardini Pubblici Indro Montanelli, ang pinakamatandang public garden ng Milan, kaya mas relaks ang dating — daraan ka sa mga puno, hindi sa trapiko.

Matatagpuan ang museo sa Porta Venezia na isa sa pinaka-layered sa arkitektura sa Milan — puno ng Liberty-style palasyo at maluluwang na kalyeng may talisay at mga punong linya. Kung magpaplano ka ng mas mahabang araw dito, ang Giardini Pubblici Indro Montanelli na nakapaligid sa museo ay magandang katuwang sa pagbisita — pinaka-enjoy tuwing tagsibol at early taglagas.

Ang Koleksyon: Anong Makikita Mo sa Loob

Dalawang palapag at isang mezzanine ang sumasakop sa museo, na may kabuuang 23 gallery at mga 5,500 square meters. Thematic ang ayos nito: ang mineralohiya at petrology ay nasa iba sa mga pababa na kwarto, habang ang paleontolohiya — na may tunay na life-size dinosaur casts at fossil displays — ang pinaka-dinadalaw, lalo na tuwing umaga ng weekdays kapag dagsa ang mga estudyante.

Ang seksyon ng paleontolohiya ang highlight para sa karamihan ng bisita. Buong-laking cast ng malalaking theropods at sauropods ang makikita, at dim ang ilaw kaya mas dramatic ang dating ng mga buto. Nagtatagal ang mga bata dito kumpara sa mga tahimik na kwarto ng mineralohiya. Pero 'pag sa mineralohiya ka tumuloy, makikita mo ang kakaibang mga kristal, piraso ng meteorite, at mineral na nagniningning sa UV light — mas konti ang tao, kaya mas nakakarelax maglibot.

Ang mga zoology gallery ay tumatalakay sa parehong vertebrate at invertebrate: dito mo makikita ang mga taxidermied na mammal, ibon, at isda, pati mga kahon ng mga insekto. Medyo luma ang estilo ng mga label at taxidermy (na normal lang sa mga edad ng museong ito), pero talagang kamangha-mangha ang dami ng specimen ng entomolohiya. Tahimik din ang botany section — maraming herbarium at modelo, at madalas kalmado at hindi masyadong matao lalo na sa hapon.

Paano Nag-iiba ang Karanasan Depende sa Oras

Pinakamadaming school group mula 10:00 hanggang 12:00 ng umaga sa mga karaniwang araw. Sa paleontology halls, siksikan talaga mula 10:30 hanggang 11:30, na maraming batang inaalalayan ng guro. Kung ayaw mo ng dagsa ng tao at mas gusto mong sariling tempo, dumating bago magtanghali o pagkatapos ng 14:00 sa weekday — mas comportable at maluwag.

Sa weekend naman ng hapon, bumebenta talaga sa mga pamilya na may bata, at pinaka-busy ang unang floor malapit sa entrada. Pangalawang floor, kung saan naroon ang bahagi ng zoology at botany, ay consistent na mas tahimik anumang oras. Sa huling oras bago magsara ng 17:30, halos wala nang tao. Mainit at malambot ang liwanag sa matataas na bintana, at naririnig mo ang tunog ng kahoy na sahig, hum ng aircon, at paminsan-minsang cart ng staff na nag-aayos ng displays.

Paano Pumunta at Pumasok

Pinakamadaling ruta ay Metro Line 1 (pulang linya) papuntang Porta Venezia. Mula exit sa Corso Buenos Aires, mga 5 hanggang 8 minutong lakad papasok sa gardens diretso na sa entrance. May iba pang entrance ang hardin, pero 'yung nasa Corso Venezia, tapat na tapat ng museo, ang pinaka-diretso.

Puwede kang bumili ng tiket sa pinto o online sa Musei Civici Milano shop. Regular na presyo ay €10; €5 naman ang diskuwento para sa eligible na mga bisita. 'Open' ticket na may presale fee, €11 full at €6 reduced. Tuwing unang Linggo ng buwan, libre ang pasok para sa lahat — walang online booking, diretsong pumila na lang, lalo na kung magandang panahon.

Kung bibisitahin mo rin ang ibang Musei Civici, tingnan kung sakop ng iyong pass o subscription ang pasok dito. Ang museo ay partner ng Abbonamento Musei Lombardia Val d'Aosta system, na puwedeng gamitin sa iba't ibang civic museums sa Lombardy at Piedmont.

Arkitektura at Pook: Bahagi ng Karansan ang Gusali

Bago ka pa pumasok, mapapansin mo agad ang neo-Gothic design ni Giovanni Ceruti. Gumamit siya ng pulang ladrilyo at makulay na terracotta na popular noon sa civic buildings ng Milan, pero ang facade ng museo ay mas detalyado kaysa karaniwan. Sa pasukan, makikita mo ang mga inukit na stonework na may disenyong hayop at halaman — detalyeng madaling lampasan kung nagmamadali. Loob ng museo, simple at sunod-sunod ang floor plan, kaya hindi ka mawawala — self-guided ang likas na daloy ng bawat gallery.

Ang location nito sa loob ng Giardini Pubblici ay nagbibigay kakaibang layer na wala sa ordinaryong standalone na museo. Ang hardin ay pinakamatanda sa Milan, nagsimula pa noong late 1700s, at nire-design sa English romantic style noong 1880s. Kapag natapos na ang pagikot sa museo, natural na gumala muna sa lilim ng mga puno bago bumalik sa metro. Sulit ding libutin ang kapitbahayan: Casa Galimberti na nasa Via Malpighi, ilang kembot lang mula dito, ay kabilang sa pinaka-hinahangaang Liberty-style na arkitektura sa Milan — tantsa, ilang minuto lang sa gilid ng kalye.

Sino Dapat Mag-skip (at Bakit)

Malaki at kahanga-hanga ang permanenteng koleksyon ng museo pero hindi pa ito ganap na na-modernize. Marami pa ring lumang display cases tulad ng sa zoology — mano-manong type na label, static na kahon, at taxidermy na iba-iba ang kalidad. Kung nasanay ka sa multimedia at interaktibong set-up ng mga museong tulad sa London, Paris, o New York, baka medyo klasik o luma ang dating dito.

May dalawang palapag at mezzanine ang gusali. Pero kung mahalaga sa iyo ang accessibility (lift, step-free routings, atbp), mainam na tumawag muna sa Infopoint ng museo bago bumiyahe (tel. +39 02 88463337 o email msn.milano@coopculture.it). Huwag agad isipin na accessible na base lang sa layout.

Kung ang pokus mo ay Milan art at design, baka mas ma-eenjoy mo ang mga malapit na institusyon. Ang Pinacoteca di Brera o ang Museo del Novecento ay mas diretsong nagpapakita ng cultural self-image ng Milan. Ang natural history museum ay iba ang vibe: tahimik, may edad, mabagal, at bagay sa mas gustong magbabad kaysa magpabilib.

Praktikal na Tips Para Swabe ang Pagbisita

Maglaan ng 90 minuto hanggang dalawa’t kalahating oras depende sa pacing mo. Kung highlights lang (palaeontology, mineralohiya, zoology)— 90 minuto ay sapat na. Pero para kumpletong experience, kabilang na ang botany at invertebrate collections sa itaas, maglaan ng halos dalawa’t kalahating oras.

Walang kainan sa loob ng museo, kaya maghanda sa snacks. May seasonal kiosks sa hardin at sandamakmak na cafes at bar sa Corso Buenos Aires, limang minutong lakad pa-silangan. May cloakroom para sa coat at bag na malapit sa entrance.

Subok na rainy-day option ang museo para sa lahat — maginhawa ang heating, sapat ang koleksyon para mapuno ang hapon, at mas mura kaysa sa iba pang attractions ng Milan. Swak para sa mga pamilyang may batang anim pataas, pero kahit bata pa, nahuhumaling na sila sa dinosaur halls. Puwede ang stroller sa baba, pero para sa itaas, kumpirmahin sa cloakroom ang access.